กระแส ชนะวงศ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก กระแสร์ ชนะวงศ์)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กระแส ชนะวงศ์
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2548
นายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538[1] – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี นายชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ถัดไป หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 1 มีนาคม พ.ศ. 2477 (84 ปี)
จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
พรรคการเมือง ประชาธิปัตย์
ไทยรักไทย
ความหวังใหม่
พลังธรรม
พลังใหม่
คู่สมรส นางเพ็ญแข ชนะวงศ์
ศาสนา พุทธ

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ กระแส ชนะวงศ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนเรศวร[2]และสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกริก ผู้ก่อตั้งวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าพรรคพลังใหม่[3][4] อดีตรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ และเป็นอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516[5]

ประวัติการศึกษา[แก้]

นายแพทย์ กระแส ชนะวงศ์ หรือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ดร.กระแส ชนะวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพ จากนั้นเข้าศึกษาหลักสูตรเตรียมแพทย์จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาสำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยมหิดล) ในปี พ.ศ. 2503

ในปี พ.ศ. 2510 สำเร็จปริญญาโท ด้านบริหารงานสาธารณสุข Diploma Tropical Public Health (D.T.P.H.) จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมาสำเร็จปริญญาเอก ด้านบริหารงานทางด้านประชากรศาสตร์ Doctor of Public Health (Dr. P.H.) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2526

นอกจากนี้ นายแพทย์กระแสได้รับมอบ ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขามนุษยศาสตร์ (Ph.D) จากมหาวิทยาลัยบาเกียว ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี พ.ศ. 2528 และปริญญาคุรุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารการศึกษา จากสถาบันราชภัฏมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2545

งานการเมือง[แก้]

กระแส ชนะวงศ์ เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคพลังใหม่ ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรค โดยในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคพลังใหม่ มี ส.ส. จำนวน 12 คน และต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เขาได้รับเลือกตั้งอีกสมัย แต่พรรคพลังใหม่ของเขาได้รับเลือกตั้งเข้าสภาเพียง 3 คน

ในปี พ.ศ. 2522 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์[6] ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในปีถัดมาได้ปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ กระทั่งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลกรณีการแจกเอกสารสิทธิที่ดิน ส.ป.ก.4-01 พรรคพลังธรรมถอนตัวออกจากการร่วมเป็นรัฐบาล เขาจึงลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีด้วย[7]

ต่อมาในในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังธรรม

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคความหวังใหม่ อยู่ในลำดับที่ 11 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ทักษิณ ชินวัตร)[8]

งานด้านการศึกษา[แก้]

ศาสตราจารย์นายแพทย์ ดร.กระแส ชนะวงศ์ มีความมุ่งมั่นในการที่จะพัฒนาคนในชนบทอยู่ตลอดเวลา ในช่วงแรกๆของชีวิตการทำงาน ท่านดูแลสุขภาพของประชาชนในชนบท ที่สุขศาลา อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จนกระทั่งได้รับรางวัลเกียรติยศ คือ รามอนแม็กไซไซ สาขาผู้นำชุมชน วาทะที่เป็นอมตะของท่านคือ " การศึกษาของชาวชนบท คือ อนาคตของประเทศ"

รางวัลและเกียรติคุณที่ได้รับ[แก้]

นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ เคยได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติในระดับต่างๆ อาทิ

  • พ.ศ. 2507 รางวัลพนักงานเทศบาลดีเด่นประจำปี จากสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย
  • พ.ศ. 2510 รางวัลในฐานะแพทย์ในราชการส่วนภูมิภาคผู้มีผลงานดีเด่นจากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทย
  • พ.ศ. 2514 รางวัลในฐานะข้าราชการดีเด่นจากกรมการแพทย์และอนามัย กระทรวงสาธารณสุข
  • พ.ศ. 2515 รางวัลแพทย์ชนบทดีเด่น (คนแรก) จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
  • พ.ศ. 2516 รางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน จากมูลนิธิรามอน แมกไซไซ ประเทศฟิลิปปินส์
  • พ.ศ. 2529 รางวัลนักสาธารณสุขดีเด่นระหว่างประเทศจาก Western Consortium in Public Health ประเทศสหรัฐอเมริกา
  • พ.ศ. 2536 รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
  • พ.ศ. 2538 รางวัลมหิดลทยากร จากสมาคมศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยมหิดล
  • พ.ศ. 2547 รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • พ.ศ. 2556 รางวัลนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทย โดยสถาบันทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การดำรงตำแหน่งอื่น ๆ[แก้]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ได้รับ[แก้]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ[แก้]

  • พ.ศ. 2547 The Grand Cordon of the Order of the Rising Sun จากประเทศญี่ปุ่น

อ้างอิง[แก้]

  1. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (นายกระแสร์ ชนะวงศ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ, นายถวิลไพรสณฑ์ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย)
  2. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/E/049/13.PDF
  3. ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคการเมืองราชกิจจานุเบกษา เล่ม 92 ตอนพิเศษที่ 193ง หน้า 192 วันที่ 18 กันยายน 2518
  4. ผู้แทนราษฎร โดย จุลลดา ภักดีภูมินทร์ ฉบับที่ 2769 ปีที่ 54 ประจำวัน อังคาร ที่ 13 พฤศจิกายน 2550
  5. พระบรมราชโองการ แต่งตั้งสมาชิกสภานิติบัญญํติแห่งชาติ
  6. คณะรัฐมนตรีคณะที่ 41 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
  7. สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. "2.4.2 ประชาธิปไตยของไทยยุคปฏิรูปการเมือง (พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา)". ประมวลสาระชุดวิชาไทยศึกษา หน่วยที่ 1-7. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2552. หน้า 100. ISBN 974-645-258-4
  8. คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ ๓๘๘/๒๕๔๕ เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง (นายกระแส ชนะวงศ์ ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี)
  9. ราชกิจจานุเบกษา ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ชั้นสายสะพาย สมาชิกวุฒิสภา เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษร วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๓๗)
  10. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (ชั้นสายสะพาย)