กระมล ทองธรรมชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ศาสตราจารย์
กระมล ทองธรรมชาติ
ม.ป.ช., ม.ว.ม.
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ
ดำรงตำแหน่ง
28 มีนาคม พ.ศ. 2546 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ก่อนหน้า อิสสระ นิติทัณฑ์ประภาศ
ถัดไป อุระ หวังอ้อมกลาง
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
7 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529
นายกรัฐมนตรี พลเอกเปรม ติณสูลานนท์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2478
เสียชีวิต 20 มกราคม พ.ศ. 2560 (81 ปี)
ศาสนา พุทธ

ศาสตราจารย์ กระมล ทองธรรมชาติ อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539[1] และอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งจากตุลาการศาลปกครองสูงสุด

การศึกษา[แก้]

ศ.กมล ทองธรรมชาติ หรือที่รู้จักกันในนาม ศ.ดร.กมล ทองธรรมชาติ เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท M.A. (Government) Oberlin, Ohio สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก Ph.D (Government & Foreign Affairs) มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เคยผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 25

การทำงาน[แก้]

งานวิชาการ[แก้]

กมล ทองธรรมชาติ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 สมัย ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2525 และในปี พ.ศ. 2529 ถึงปี พ.ศ. 2533 และเป็นประธานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2532 ถึงปี พ.ศ. 2543

งานการเมือง[แก้]

กระมล ทองธรรมชาติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516[2] ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์[3] ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) ทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540

งานอื่นๆ[แก้]

ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองสูงสุด และเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ในปีเดียวกัน (29 กันยายน พ.ศ. 2543 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2548) และเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ [4] ในเวลาต่อมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2549 เขาได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการสิทธิเสรีภาพและยุติธรรม (กสย.) (16 มกราคม พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2560)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ประกาศรัฐสภา เรื่อง ตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอน 2ง วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2540
  2. พระบรมราชโองการ แต่งตั้งสมาชิกสภานิติบัญญํติแห่งชาติ
  3. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๔ ราย)
  4. พระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
  5. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๑๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๒, ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘
  6. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๐ ตอนที่ ๒๐๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๓, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๖
  7. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๙ ข หน้า ๒, ๑๖ ธันวาคม ๒๕๔๐
  8. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๙ ตอนที่ ๑๘๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๒๔๑, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๕
ก่อนหน้า กระมล ทองธรรมชาติ ถัดไป
อิสสระ นิติทัณฑ์ประภาศ 2leftarrow.png ThaiConCourt-Seal-002.jpg
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ
(28 มีนาคม พ.ศ. 2546 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548)
2rightarrow.png อุระ หวังอ้อมกลาง