อรุณ ภาณุพงศ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อรุณ ภาณุพงศ์
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531
นายกรัฐมนตรี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 15 มีนาคม พ.ศ. 2464 (96 ปี)
จังหวัดพัทลุง

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.อรุณ ภาณุพงศ์ เป็นสมาชิกฝ่ายไทยในศาลประจำอนุญาโตตุลาการ ณ กรุงเฮก[1] อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์

ประวัติ[แก้]

ศ.ดร.อรุณ ภาณุพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2464 ที่จังหวัดพัทลุง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2489 ระดับปริญญาโท ด้านกฎหมายระหว่างประเทศ และปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์ จากประเทศฝรั่งเศส สำเร็จการศึกษาปริญญาเอก ด้านกฎหมาย จากประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2496 ได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2537

ดร.อรุณ ภาณุพงศ์ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2539[2]

นอกจากนั้น ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ถึงปัจจุบัน และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 6,กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ)

การทำงาน[แก้]

อรุณ ภาณุพงศ์ เข้ารับราชการในสังกัดกระทรวงการต่างประเทศ ปฏิบัติหน้าที่ประจำในต่างประเทศ เคยประจำที่สถานทูตในประเทศฝรั่งเศส ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ครม.42)[3] และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ครม.44)[4] ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์

ศ.ดร.อรุณ ภาณุพงศ์ เคยปฏิบัติหน้าที่เป็นอาจารย์พิเศษ สอนวิชากฎหมายให้กับนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516[5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]