ข้ามไปเนื้อหา

ประสงค์ บูรณ์พงศ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ประสงค์ บูรณ์พงศ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ดำรงตำแหน่ง
3 พฤษภาคม พ.ศ. 2539  28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
นายกรัฐมนตรีบรรหาร ศิลปอาชา
ก่อนหน้าพิศาล มูลศาสตรสาทร
ถัดไปฉัตรชัย เอียสกุล
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
26 สิงหาคม พ.ศ. 2533  9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
นายกรัฐมนตรีพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
ดำรงตำแหน่ง
18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538  28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539
นายกรัฐมนตรีบรรหาร ศิลปอาชา
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด13 ตุลาคม พ.ศ. 2479 (89 ปี)
จังหวัดนครพนม ประเทศไทย
พรรคการเมืองชาติไทย (2526–2535)
ความหวังใหม่ (2535–2545)
ไทยรักไทย (2545–2550)
พลังประชาชน (2550–2551)
เพื่อไทย (2556–2561, 2566–2567)
เสรีรวมไทย (2561–2566)
กล้าธรรม (2568)
พลังประชารัฐ (2568–ปัจจุบัน)
คู่สมรสจันทร บูรณ์พงศ์

นายแพทย์ ประสงค์ บูรณ์พงศ์ (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2479) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเสรีรวมไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม 10 สมัย และอดีตรองหัวหน้าพรรคพลังประชาชน

ประวัติ

[แก้]

ประสงค์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2479 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม สำเร็จการศึกษา แพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์

ประสงค์ เคยเข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ที่เวทีสะพานผ่านฟ้าลีลาศ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553[1]

การทำงาน

[แก้]

ประสงค์ เคยรับราชการเป็นนายแพทย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข รวมระยะเวลากว่า 20 ปี โดยได้รับตำแหน่งสูงสุดคือ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลนครพนม และเคยได้รับรางวัลแพทย์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2517

ต่อมาจึงได้หันเข้าสู่งานการเมือง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526[2] เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531[3] และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2533 (รัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ)[4] ต่อมาในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในปี พ.ศ. 2539 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานฯ ในปีเดียวกัน

ประสงค์ บูรณ์พงศ์ เคยได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ประธานคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ) และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี 2 คน คือ ชวน หลีกภัย และ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ

ใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ประสงค์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 26[5] แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้ลาออกจากการเป็นผู้สมัคร เพื่อลงเลือกตั้งซ่อมในจังหวัดนครพนม เขต 3 แทนมงคล บุพศิริ ซึ่งได้รับใบแดง และได้รับเลือกตั้งในเวลาต่อมา ก่อนจะย้ายสังกัดพรรคไทยรักไทย หลังจากที่พรรคความหวังใหม่ถูกยุบรวมกับพรรค

ประสงค์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน[6] ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 84[7]

ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็น สส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย ต่อมาในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร มีการลงมติเลือกรองประธานสภาคนที่ 2 โดยศุภชัย โพธิ์สุ จากพรรคภูมิใจไทย และประสงค์ ได้รับการเสนอชื่อ จำนวน 2 คน ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกตั้งนายศุภชัย 256 เสียง และนายประสงค์ 239 เสียง[8]

ในปี พ.ศ. 2566 ประสงค์ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกพรรคเสรีรวมไทย เพื่อไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย[9]

ใน การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 ประสงค์ลงสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม[10] แข่งกับ อนุชิต หงษาดี ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ที่มี มนพร เจริญศรี ให้การสนับสนุน ปรากฎว่าประสงค์ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนจะย้ายไปสังกัด พรรคกล้าธรรม ในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2568[11]

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

[แก้]

ประสงค์ บูรณ์พงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 11 สมัย คือ

  1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคชาติไทย
  2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคชาติไทย
  3. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคชาติไทย
  4. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคความหวังใหม่
  5. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2537 สังกัดพรรคความหวังใหม่
  6. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคความหวังใหม่
  7. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคความหวังใหม่
  8. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2545 สังกัดพรรคความหวังใหม่พรรคไทยรักไทย
  9. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคไทยรักไทย
  10. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคพลังประชาชน
  11. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเสรีรวมไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-31. สืบค้นเมื่อ 2011-07-15.
  2. นพ.ประสงค์ บูรณ์พงศ์ อดีต สส.นครพนม 10 สมัย[ลิงก์เสีย]
  3. พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๕ ราย)
  4. พระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง และตั้งรัฐมนตรี (ให้รัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง ๑๗ ราย และตั้งรัฐมนตรี จำนวน ๒๐ ราย)
  5. "บัญชีรายชื่อ100 อันดับ พรรคความหวังใหม่". web.archive.org. 2001-02-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2001-07-17. สืบค้นเมื่อ 2024-06-30.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  6. "เปิดชื่อ 109 กก.บริหาร "พปช.-ชาติไทย-มัชฌิมาฯ" ถูกยุบ-เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง 5 ปี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-18. สืบค้นเมื่อ 2011-06-10.
  7. ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
  8. ศุภชัย ชนะ นพ.ประสงค์ 256 ต่อ 239 คว้า รองประธานสภา คนที่ 2 ฉลุย
  9. “หมอสงค์” ประกาศทิ้งเสรีรวมไทย ซบเพื่อไทย หนุนแลนด์สไลด์
  10. จ้อย (2024-12-22). "ลบคำสบประมาท! หมอสงค์วัย 88 ปี ท้าชิงนายกฯ อบจ.นครพนม". สืบค้นเมื่อ 2025-06-04.
  11. "อดีตรัฐมนตรี หลายสมัย 'ประสงค์' ดอดสมัครเข้า 'พรรคกล้าธรรม'". bangkokbiznews. 2025-06-04. สืบค้นเมื่อ 2025-06-04.
  12. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๖ ตอนที่ ๒๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๒
  13. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๕ ตอนที่ ๒๐๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๑

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]