พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ)
พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) | |
|---|---|
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข | |
| ดำรงตำแหน่ง 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2512 | |
| นายกรัฐมนตรี | สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถนอม กิตติขจร |
| ก่อนหน้า | เฉลิม พรมมาส |
| ถัดไป | ประเสริฐ รุจิรวงศ์ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | หลง เวชชาชีวะ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 อำเภอท่าใหม่ เมืองจันทบุรี ประเทศสยาม |
| เสียชีวิต | 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (88 ปี) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพมหานคร |
| คู่สมรส | สุภาพ บำราศนราดูร |
| บุตร |
|
| ญาติ | โฆษิต เวชชาชีวะ (น้องชาย) อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ (น้องชาย) วิทยา เวชชาชีวะ (น้องชาย) |
อำมาตย์ตรี นายแพทย์ พระบำราศนราดูร ต่อมาเปลี่ยนเป็น บำราศ เวชชาชีวะ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) แพทย์ชาวไทย อดีตปลัดกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ระหว่าง พ.ศ. 2502 - 2512
ประวัติ
[แก้]หลง เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ที่บ้านแหลมแสม ตำบลโขมง อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรนายย็อก กับนางจีน ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวจีน จากซัวเถามาขึ้นเรือที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ด้านครอบครัวสมรสกับสุภาพ บำราศนราดูร (สกุลเดิม: เวชชาชีวะ) มีบุตร 3 คน คือ นายอำนวย เวชชาชีวะ, นายเสรี เวชชาชีวะ ผู้ตรวจราชการกระทรวงสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข[1] และนายธีระ เวชชาชีวะ มีน้องชาย คือ โฆษิต เวชชาชีวะ บิดานิสสัย เวชชาชีวะ อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ, อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และวิทยา เวชชาชีวะ อดีตเอกอัครราชทูตประจำกระทรวงสำนักงานปลัดกระทรวงต่างประเทศ[2][2] เดิมชื่อ หลง เวชชาชีวะ และได้เปลี่ยนเป็นบำราศ เวชชาชีวะ
ศึกษาวิชาแพทย์ และเข้ารับราชการกระทรวงสาธารณสุข เป็นแพทย์ประจำจังหวัดลพบุรี และทรงรับพระราชทานนามสกุล “เวชชาชีวะ” จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2462
การทำงาน
[แก้]นายแพทย์หลง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระบำราศนราดูร และดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงสาธารณสุข และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์และจอมพลถนอม กิตติขจร ตั้งแต่ พ.ศ. 2502–2512[3][4]
ในปี พ.ศ. 2502 ได้เกิดโรคระบาดร้ายแรงขึ้นในกรุงเทพมหานคร พระบำราศนราดูรได้ก่อตั้งโรงพยาบาลเฉพาะทาง เพื่อควบคุมโรคติดต่อเป็นการพิเศษ โดยได้ย้ายโรงพยาบาลโรคติดต่อ ซึ่งเดิมตั้งอยู่ถนนดินแดง ตำบลพญาไท ให้อยู่ห่างไกลออกไปจากชุมชน ไปอยู่ที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตั้งชื่อว่า "โรงพยาบาลบำราศนราดูร"[5] (ปัจจุบันคือสถาบันบำราศนราดูร สังกัดกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข)
ครอบครัวและวงศ์ตระกูล
[แก้]ลำดับเครือญาติ
[แก้]- นายเบ๋ง
- นายแสง (จิ้นเสง) เวชชาชีวะ สมรสกับนางพร (ชุมพร) เวชชาชีวะ (สกุลเดิม สุจริต)
- นางนรินทร์ประสาตรเวช (ทองพูน สุนทโรทัย) สมรสกับหลวงนรินทร์ประสาตรเวช (นายแพทย์เจน สุนทโรทัย)
- พระบำราศนราดูร (บำราศ เวชชาชีวะ)
สมรสกับคุณหญิงบำราศนราดูร (สุภาพ เวชชาชีวะ) (สกุลเดิม สัจวานิช)- นายเสรี เวชชาชีวะ สมรสกับศาสตราจารย์มัลลี เวชชาชีวะ (สกุลเดิมอนุมานราชธน) บุตรีพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) และคุณหญิงอนุมานราชธน
- นางสาวมัญชรี เวชชาชีวะ
- นายชีวเวช เวชชาชีวะ
- นายธีระ เวชชาชีวะ สมรสกับนางจรูญรัตน์ เวชชาชีวะ (สกุลเดิม เอครพานิช) บุตรีนายปรัชญา เอครพานิช และนางประไพ เอครพานิช
- นางสาวธีรดา เวชชาชีวะ
- นางสาววิภาวดี เวชชาชีวะ
- นายเสรี เวชชาชีวะ สมรสกับศาสตราจารย์มัลลี เวชชาชีวะ (สกุลเดิมอนุมานราชธน) บุตรีพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) และคุณหญิงอนุมานราชธน
- สมรสกับภรรยาอื่น
- นายอำนวย เวชชาชีะ สมรสกับนางอนงค์ เวชชาชีวะ (สกุลเดิม อินทภาระ)
- นางสาวอาภรณ์ เวชชาชีวะ
- นางสาวชุติมา เวชชาชีวะ
- นายวรวิทย์ เวชชาชีวะ
- นายอำนวย เวชชาชีะ สมรสกับนางอนงค์ เวชชาชีวะ (สกุลเดิม อินทภาระ)
- โฆษิต เวชชาชีวะ สมรสกับนางสุเพี้ยน เวชชาชีวะ (สกุลเดิม สัจวานิช)
- นายนิสสัย เวชชาชีวะ สมรสกับนางมารินา อิศรเสนา ณ อยุธยา ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา)
- สุรนันทน์ เวชชาชีวะ สมรสกับนุชนารถ เวชชาชีวะ
- ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ
- ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ สมรสกับศาสตราจารย์ นายแพทย์ สุทธิพงศ์ วัชรสินธุ
- พศุตม์ วัชรสินธุ
- พริษฐ์ วัชรสินธุ
- นางสาวงามพรรณ เวชชาชีวะ
- นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สมรสกับศาสตราจารย์พิมพ์เพ็ญ เวชชาชีวะ (สกุลเดิม ศกุนตาภัย)
- ปราง เวชชาชีวะ
- ปัณณสิทธิ์ เวชชาชีวะ
- ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ สมรสกับศาสตราจารย์ นายแพทย์ สุทธิพงศ์ วัชรสินธุ
- นายวิทยา เวชชาชีวะ
- นายนิสสัย เวชชาชีวะ สมรสกับนางมารินา อิศรเสนา ณ อยุธยา ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา)
- ขุนประวิตรเวชชาชีพ (นายแพทย์ประวิช เวชชาชีวะ) สมรสกับนางประวิตรเวชชาชีพ (สมพงศ์ เวชชาชีวะ) (สกุลเดิม สัจวานิช)
- รองศาสตราจารย์ประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ สมรสกับนางไพเราะ เวชชาชีวะ
- ?
- ?
- ?
- ?
- ?
- นางสุพรรณ เอครพานิช สมรสกับนายปัญญา เอครพานิช
- นายแสง (จิ้นเสง) เวชชาชีวะ สมรสกับนางพร (ชุมพร) เวชชาชีวะ (สกุลเดิม สุจริต)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]พระบำราศนราดูร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่าง ๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
[แก้]- พ.ศ. 2509 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)[6] - พ.ศ. 2503 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[7] - พ.ศ. 2502 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[8] - พ.ศ. 2497 –
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)[9] - พ.ศ. 2484 –
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)[10] - พ.ศ. 2482 –
เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)[11] - พ.ศ. 2468 –
เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7) - พ.ศ. 2493 –
เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9) - พ.ศ. 2475 –
เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.) - พ.ศ. 2505 –
เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
ต่างประเทศ
[แก้]
ไต้หวัน:
- พ.ศ. 2511 –
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นที่ 1[12]
- พ.ศ. 2511 –
อ้างอิง
[แก้]- ↑ http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2521/D/060/6.PDF
- 1 2 สาแหรก... "เวชชาชีวะ" สำเนาจาก หนังสือพิมพ์มติชน, 16 ธันวาคม 2551, หน้า 11
- ↑ พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งคณะรัฐมนตรี (จำนวน ๑๔ ราย)
- ↑ พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๑๙ ราย)
- ↑ "ประวัติ สถาบันบำราศนราดูร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-27. สืบค้นเมื่อ 2008-12-19.
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๔๓ ง หน้า ๑๘๓๐, ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๐๙
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๗๗ ตอนที่ ๑๐๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒, ๑๔ ธันวาคม ๒๕๐๓
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๗๖ ตอนที่ ๑๑๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๗, ๑๖ ธันวาคม ๒๕๐๒
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๗๑ ตอนที่ ๘๕ ง หน้า ๒๘๕๔, ๒๑ ธันวาคม ๒๔๙๗
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๙๔๕, ๔ พฤศจิกายน ๒๔๘๔
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๕๖ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๐๖๓, ๕ ตุลาคม ๒๔๘๒
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๘๕ ตอนที่ ๓๘ ง หน้า ๑๒๙๕, ๓๐ เมษายน ๒๕๑๑
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2439
- บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2527
- บุคคลจากอำเภอท่าใหม่
- สกุลเวชชาชีวะ
- แพทย์ชาวไทย
- บรรดาศักดิ์ชั้นพระ
- นักการเมืองจากจังหวัดจันทบุรี
- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
- ชาวไทยเชื้อสายจีน
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
- บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์