เรืองอุไร กุศลาสัย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เรืองอุไร กุศลาสัย
นามปากกา: กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย
เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 (97 ปี) [1]
เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ
อาชีพ: ครู นักเขียน นักแปล
บิดา: พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์)
คู่สมรส: กรุณา กุศลาสัย (พ.ศ. 2492 - 2552)

เรืองอุไร กุศลาสัย (สกุลเดิม: หิญชีระนันทน์; เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544

เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ เรืองอุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม) และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ[2]

เรืองอุไร สมรสครั้งแรกโดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลเป็น เรืองอุไร จูตะเสน แต่ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับ กรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือ พันโทหญิง ทันตแพทย์หญิง อังศิกา และกัมปนาท กุศลาศัย[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. วันเกิด เรืองอุไร กุศลาสัย นักแปลงานวรรณกรรมอินเดีย
  2. ชีวประวัติ เรืองอุไร กุศลาสัย จาก คลังปัญญาชนสยาม
  3. "กรุณา กุศลาสัย". MyFirstBrain.com. 16 มกราคม พ.ศ. 2554. สืบค้นเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2557.