พรรคความหวังใหม่
พรรคความหวังใหม่ | |
|---|---|
| ผู้ก่อตั้ง | พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ (ครั้งที่หนึ่ง) ชิงชัย มงคลธรรม (ครั้งที่สอง) |
| หัวหน้า | ชิงชัย มงคลธรรม |
| รองหัวหน้า |
|
| เลขาธิการ | พูลลาภ บุญสม |
| รองเลขาธิการ |
|
| เหรัญญิก | ดุษฎี ตีระนันทน์ |
| นายทะเบียนสมาชิก | ธนัสสรณ์ เพ็งเดือน |
| โฆษก | ธัญพร ศิวบวรวัฒนา |
| กรรมการบริหาร |
|
| นายกรัฐมนตรี | ชวลิต ยงใจยุทธ (พ.ศ. 2539–2540) |
| คำขวัญ | เลิกทาสทางความคิด ติดอาวุธทางปัญญา นำพาชาติพ้นภัย |
| ก่อตั้ง | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2533 (35 ปี 2 เดือน 1 วัน) |
| แยกจาก | พรรคไทยรักไทย (7 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) |
| ยุบรวมกับ | พรรคไทยรักไทย (25 เมษายน พ.ศ. 2545) |
| ที่ทำการ | 85 หมู่ 6 ตำบลไค้นุ่น อำเภอห้วยผึ้ง จังหวัดกาฬสินธุ์ 46240 |
| สมาชิกภาพ (ปี 2568) | 10,668 คน[1] |
| อุดมการณ์ | |
| สี | สีเหลืองพราว |
| การเมืองไทย รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง | |
พรรคความหวังใหม่ (อังกฤษ: New Aspiration Party; ย่อ: ควม.) เป็นพรรคการเมืองไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2533 โดยพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด อดีตผู้บัญชาการทหารบก และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ[2] พรรคความหวังใหม่ชนะการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งรัฐบาลผสมโดยมีพลเอกชวลิตเป็นนายกรัฐมนตรี การเกิดวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ทำให้ความเชื่อมั่นของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่มีต่อรัฐบาลลดน้อยลง และพลเอกชวลิตถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ผลจากวิกฤตเศรษฐกิจ พลเอกชวลิตได้นำพรรคความหวังใหม่จัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคไทยรักไทยที่นำโดยทักษิณ ชินวัตร ซึ่งเป็นพรรคที่มี สส. มากที่สุดในสภาหลังการเลือกตั้งเมื่อวันเสาร์ที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นไม่นาน พรรคความหวังใหม่ได้รวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย และพลเอกชวลิตได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลของทักษิณ
รายชื่อนายกรัฐมนตรี
[แก้]พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
(วาระ: 2539–2540)
ประวัติ
[แก้]พรรคความหวังใหม่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2533 เป็นลำดับที่ 26/2533[3] ในขั้นต้นมีนายวีระ สุวรรณกุล เป็นหัวหน้าพรรคคนแรกและมีนางสาวปราณี มีอุดร เป็นเลขาธิการพรรคคนแรกต่อมาในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2533 ได้มีการจัดประชุมใหญ่สามัญครั้งแรกของพรรคที่ประชุมมีมติเลือก พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ อดีต ผู้บัญชาการทหารบก และอดีต ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้าพรรค [4]
พรรคความหวังใหม่ ลงเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยมี พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นหัวหน้าพรรค ร่วมด้วยนักการเมืองหลายคน เช่น นายจาตุรนต์ ฉายแสง และ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา มีสัญลักษณ์พรรคคือ ดอกทานตะวัน และมีคำขวัญพรรคว่า ประเทศมั่นคง ประชาชนมั่งคั่ง ได้เป็นฝ่ายค้าน และหลังจากนั้นไม่นานก็เกิด เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และ พรรคความหวังใหม่ เป็นหนึ่งในบรรดา 4 พรรคการเมือง ที่เรียกกันในช่วงเวลานั้นว่า พรรคเทพ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ร่วมกันคัดค้าน การขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ พล.อ.สุจินดา คราประยูร
พรรคความหวังใหม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2539 ได้ที่นั่ง ส.ส. จำนวน 125 ที่นั่ง โดยเฉือนชนะ พรรคประชาธิปัตย์ พรรคคู่แข่งสำคัญไปเพียง 2 ที่นั่ง ส่งผลให้ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคขึ้นดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี
พรรคความหวังใหม่ มีฐานเสียงส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ชนบท โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคอีสาน หลังจากพล.อ.ชวลิต ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี จากภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำเป็นอย่างมากในปี พ.ศ. 2540 จากการประกาศลดค่าเงินบาท และทำให้ระหว่างปี พ.ศ. 2540–2544 พรรคความหวังใหม่ต้องเปลี่ยนสถานะไปเป็น พรรคฝ่ายค้าน
ใน คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 53 พรรคความหวังใหม่ยังมีส่วนในการนำสมาชิกพรรคลาออกบีบให้ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีขณะนั้นยุบสภา ซี่งต่อมาได้มีการยุบสภาในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2543[5]
การยุบรวมกับพรรคไทยรักไทย
[แก้]หลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทยขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคความหวังใหม่ได้เข้าร่วมรัฐบาล หลังจากนั้นไม่นาน มีการควบรวมพรรคความหวังใหม่ เข้ากับพรรคไทยรักไทย[6][7] โดยที่สมาชิกพรรคความหวังใหม่ส่วนใหญ่ไปเข้าร่วมกับพรรคไทยรักไทยพร้อมกับ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรค
พรรคความหวังใหม่ยุคหลัง พ.ศ. 2545
[แก้]นายชิงชัย มงคลธรรม และสมาชิกอีกจำนวนหนึ่ง ได้จดทะเบียนพรรคความหวังใหม่ขึ้นมาอีกครั้งเป็นลำดับที่ 6/2545 เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 โดยมีนายโยธินทร์ เพียรภูเขา และนางสาวนันทกาล ตาลจินดา เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรกพร้อมคณะกรรมการบริหารพรรคชุดแรกอีกจำนวน 7 คนรวมเป็น 9 คน มีที่ทำการพรรคแห่งแรกอยู่ที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร[8] ปัจจุบัน พรรคความหวังใหม่ ยังคงดำเนินกิจการทางการเมืองอยู่ โดยที่มีหัวหน้าพรรคคือ นายชิงชัย มงคลธรรม โดยที่ไม่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารพรรคชุดเดิม และได้เปลี่ยนสัญลักษณ์พรรคใหม่ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ทางพรรคก็ได้ส่งผู้สมัครลงในพื้นที่อีสาน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเลยแม้ที่นั่งเดียว รวมทั้งการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2550 ด้วย ต่อมาในการเลือกตั้งซ่อม ส.ส. กรุงเทพมหานคร เขต 6 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 พรรคความหวังใหม่ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง คือ นายอนุสรณ์ สมอ่อน หมายเลข 3 แต่ได้รับคะแนนเพียง 684 คะแนน และ ในปี พ.ศ. 2554 พรรคความหวังใหม่ได้ส่ง นายอธิวัฒน์ บุญชาติ นักเคลื่อนไหวทางการเมือง และ พิธีกรรายการทีวี ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในเขต 9 บุรีรัมย์
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. โดยได้รับหมายเลขประจำพรรค คือ หมายเลข 34 ซึ่งการเลือกตั้งในครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากพล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ เข้ามาทำหน้าที่ประธานที่ปรึกษาพรรค[9] แต่ผลปรากฏว่าไม่ได้รับเลือกตั้งทั้งในระบบเขต และระบบบัญชีรายชื่อ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และ พ.ศ. 2566 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง แต่ไม่ได้รับเลือก
บุคลากร
[แก้]รายชื่อหัวหน้าพรรค
[แก้]| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | |
| พรรคความหวังใหม่ (ครั้งที่ 1) | |||||
| 1 | วีระ สุวรรณกุล | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | ||
| 2 | พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | 28 มีนาคม พ.ศ. 2545 | ||
| พรรคความหวังใหม่ (ครั้งที่ 2) | |||||
| 1 | โยธินทร์ เพียรภูเขา | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2545 | ||
| 2 | ชิงชัย มงคลธรรม | 7 กันยายน พ.ศ. 2545 | อยู่ในวาระ | ||
รายชื่อเลขาธิการพรรค
[แก้]| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | |
| พรรคความหวังใหม่ (ครั้งที่ 1) | |||||
| 1 | ปราณี มีอุดร | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | 22 ธันวาคม พ.ศ. 2534 | ||
| 2 | พิศาล มูลศาสตรสาทร | 22 ธันวาคม พ.ศ. 2534 | 9 เมษายน พ.ศ. 2538 | ||
| 3 | สุขวิช รังสิตพล | 9 เมษายน พ.ศ. 2538[10] | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 | ||
| 4 | เสนาะ เทียนทอง | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540[11] | 27 เมษายน พ.ศ. 2542 | ||
| 5 | จาตุรนต์ ฉายแสง | 27 เมษายน พ.ศ. 2542[12] | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 | ||
| 6 | วันมูหะมัดนอร์ มะทา | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2543[13] | 28 มีนาคม พ.ศ. 2545 | ||
| พรรคความหวังใหม่ (ครั้งที่ 2) | |||||
| 1 | นันทกาล ตาลจินดา | 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2545 | ||
| 2 | พลเอก กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ | 7 กันยายน พ.ศ. 2545 | 14 มกราคม พ.ศ. 2546 | ||
| 3 | พลตรี พีรพงษ์ สรรพพากย์พิสุทธิ์ | 5 เมษายน พ.ศ. 2546 | 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 | ||
| 4 | จารึก บุญไชย | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | ||
| 5 | พุนภาล บุญสม | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | ||
| 6 | วิทยา ปราบภัย | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 27 เมษายน พ.ศ. 2566 | ||
| 7 | มารุต นนทสายธาร | 27 เมษายน พ.ศ. 2566 | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | ||
| 8 | ธนวัสถ์ นิลธนะพันธุ์ | 30 มีนาคม พ.ศ. 2568 | อยู่ในวาระ | ||
ผลการเลือกตั้ง
[แก้]ผลการเลือกตั้งทั่วไป
[แก้]| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ที่นั่งเปลี่ยน | สถานภาพพรรค | ผู้นำเลือกตั้ง |
|---|---|---|---|---|---|---|
| มี.ค. 2535 | 72 / 360 |
9,980,150 | 22.4% | ฝ่ายค้าน | พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ | |
| ก.ย. 2535 | 51 / 360 |
6,576,092 | 14.2% | ร่วมรัฐบาล (2535-2537) | ||
| ฝ่ายค้าน (2537-2538) | ||||||
| 2538 | 57 / 391 |
6,806,621 | 12.3% | ร่วมรัฐบาล | ||
| 2539 | 125 / 393 |
16,585,528 | 29.1% | พรรคจัดตั้งรัฐบาล (2539-2540) | ||
| ฝ่ายค้าน (2540-2544) | ||||||
| 2544 | 36 / 500 |
2,008,948 | 7.02% | ร่วมรัฐบาล | ||
| 2548 | 0 / 500 |
88,951[14] | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | ชิงชัย มงคลธรรม | ||
| 2549 | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | |||||
| 2550 | 0 / 500 |
159,117[15] | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | |||
| 2554 | 0 / 500 |
21,195[16] | ||||
| 2557 | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | |||||
| 2562 | 0 / 500 |
9,074[17] | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | |||
| 2566 | 0 / 500 |
10,892[18] | ||||
ผลการเลือกตั้งซ่อม
[แก้]| เขตเลือกตั้ง | วันเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | คะแนน | ผลการเลือกตั้ง |
|---|---|---|---|---|
| ศรีสะเกษ เขต 2 | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2536 | มานพ จรัสดำรงนิตย์ | 52,425 | |
| นครพนม เขต 1 | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2537 | ประสงค์ บูรณ์พงศ์ | 73,834 | |
| สุรินทร์ เขต 2 | 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 | ทศพร มูลศาสตรสาทร | 111,696 | |
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
[แก้]| การเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
|---|---|---|---|---|
| 2535 | มติ ตั้งพานิช | 3,685 |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ระบบฐานข้อมูลพรรคการเมือง
- ↑ Hewison, Kevin (1997). Political change in Thailand. Routledge. p. 127. ISBN 0-415-14795-6.
- ↑ ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จดทะเบียนพรรคการเมือง (พรรคความหวังใหม่)
- ↑ ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง พรรคความหวังใหม่เปลี่ยนแปลงชื่อพรรคภาษาอังกฤษ ภาพเครื่องหมายพรรคและเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรค
- ↑ "พลิกตำนาน 'ความหวังใหม่' ลาออกยกพรรค หวังบีบ ปชป.ยุบสภา". www.thairath.co.th. 2013-12-09. สืบค้นเมื่อ 2025-06-26.
- ↑ การยุบพรรคซบไทยรักไทย
- ↑ "ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การยุบพรรคความหวังใหม่เพื่อรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2024-01-26.
- ↑ ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง รับจดแจ้งการจัดตั้งพรรคความหวังใหม่
- ↑ พล.อ.ชวลิต หวนนั่งประธานที่ปรึกษา พรรคความหวังใหม่สืบค้นวันที่ 6 มิถุนายน 2554
- ↑ ประกาศสำนักงานนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง พรรคความหวังใหม่เปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรค
- ↑ ประกาศสำนักงานนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง พรรคการเมืองเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคความหวังใหม่ (จำนวน 74 ราย)
- ↑ ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคความหวังใหม่
- ↑ ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคความหวังใหม่
- ↑ "ข้อมูลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ปี พ.ศ. 2548 - Open Government Data of Thailand". data.go.th.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "ข้อมูลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ปี พ.ศ. 2550 - Open Government Data of Thailand". data.go.th. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-08-25. สืบค้นเมื่อ 2023-08-25.
- ↑ "ข้อมูลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ปี พ.ศ. 2554 - Open Government Data of Thailand". data.go.th.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "เลือกตั้ง 2562 : กกต.เปิดคะแนนดิบ 81 พรรค 100 %". Thai PBS.
- ↑ "รายงานสด ผลการเลือกตั้ง 2566 แบบเรียลไทม์". รายงานสด ผลเลือกตั้ง 2566 (ภาษาอังกฤษ).[ลิงก์เสีย]