ปานปรีย์ พหิทธานุกร

ปานปรีย์ พหิทธานุกร
ม.ว.ม. ป.ช.
ปานปรีย์ พหิทธานุกร ม.ว.ม. ป.ช.
	ปานปรีย์ใน พ.ศ. 2567
รองนายกรัฐมนตรี
	ดำรงตำแหน่ง; 1 กันยายน พ.ศ. 2566 – 27 เมษายน พ.ศ. 2567; (7 เดือน 26 วัน) ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ; ภูมิธรรม เวชยชัย; สมศักดิ์ เทพสุทิน; อนุทิน ชาญวีรกูล; พัชรวาท วงษ์สุวรรณ; พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
นายกรัฐมนตรี	เศรษฐา ทวีสิน
ก่อนหน้า	ประวิตร วงษ์สุวรรณ; วิษณุ เครืองาม; จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์; อนุทิน ชาญวีรกูล; ดอน ปรมัตถ์วินัย; สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์
ถัดไป	ภูมิธรรม เวชยชัย; สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ; พิชัย ชุณหวชิร; อนุทิน ชาญวีรกูล; พัชรวาท วงษ์สุวรรณ; พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
	ดำรงตำแหน่ง; 1 กันยายน พ.ศ. 2566 – 28 เมษายน พ.ศ. 2567; (7 เดือน 27 วัน)
นายกรัฐมนตรี	เศรษฐา ทวีสิน
รัฐมนตรีช่วย	จักรพงษ์ แสงมณี
ก่อนหน้า	ดอน ปรมัตถ์วินัย
ถัดไป	มาริษ เสงี่ยมพงษ์
ผู้แทนการค้าไทย
	ดำรงตำแหน่ง; 15 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549; (1 ปี 1 เดือน 4 วัน)
นายกรัฐมนตรี	ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้า	สมพงษ์ อมรวิวัฒน์
ถัดไป	เกียรติ สิทธีอมร
รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
	ดำรงตำแหน่ง; 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 9 กันยายน พ.ศ. 2553; (1 ปี 9 เดือน 2 วัน)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด	20 สิงหาคม พ.ศ. 2500 (69 ปี); อำเภอลาดกระบัง จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
ศาสนา	พุทธ
พรรคการเมือง	ปวงชนชาวไทย (2525–2532); เอกภาพ (2532–2537); ชาติพัฒนา (2537–2547); ไทยรักไทย (2547–2550); พลังประชาชน (2550–2551); เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส	ปวีณา พหิทธานุกร
บุพการี	ปรีชา พหิทธานุกร (บิดา); บุญทิวา พหิทธานุกร (มารดา);
ศิษย์เก่า	จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ; มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
ลายมือชื่อ

ปานปรีย์ พหิทธานุกร (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2500) ชื่อเล่น ตั๊ก เป็นนักการเมืองชาวไทย ประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (สีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว) อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตประธานกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ อดีตผู้แทนการค้าไทย อดีตประธานกรรมการ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และอดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีด้านเศรษฐกิจและการต่างประเทศ ในรัฐบาล พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ

ประวัติ

ปานปรีย์ พหิทธานุกร เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2500^[1] ที่ตำบลลำปลาทิว อำเภอลาดกระบัง จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของปรีชา และบุญทิวา พหิทธานุกร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่น 90)^[2] จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อและจบปริญญาตรีที่คณะคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และปริญญาเอกด้านการบริหารจัดการภาครัฐจาก Claremont Graduate University

ปานปรีย์ สมรสกับ ปวีณา พหิทธานุกร (สกุลเดิม หงษ์ประภาส) หลานตาของพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ โดยมีบุตรสาวคือ ปัทมรัตน์ พหิทธานุกร สมรสกับ พสุ ลิปตพัลลภ บุตรชายของ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และพูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน

การทำงาน

ปานปรีย์เริ่มทำงานเป็นข้าราชการที่สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ทำหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน และเป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานในห้องประชุมคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ กระทั่งพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ^[1] จึงได้ถูกยืมตัวไปช่วยราชการที่หน้าห้องท่านชาติชาย ในตำแหน่งข้าราชการระดับ 6 เลขานุการพลเอกชาติชาย เมื่อพลเอกชาติชาย ถูก คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ยึดอำนาจในปี 2534 ปานปรีย์ขณะนั้นเป็นเลขาธิการพลเอกชาติชาย ถูกนำตัวไปกักบริเวณลำพังกับพลเอกชาติชายที่บ้านพักรับรองของสโมสรกองทัพอากาศเป็นเวลา 15 วัน^[3]^[4] ^[5] และถูกปล่อยตัวเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2534 โดยปานปรีย์และพลเอกชาติชายทราบดีถึงการก่อยึดอำนาจ เนื่องจากมีข่าวสะพัดถึงการยึดอำนาจมาหลายวัน และมีทหารกองทัพอากาศ โทรให้พลเอกชาติชาย เดินทางไปถวายสัตย์^[6]

ในปี พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีด้านเศรษฐกิจและการต่างประเทศในรัฐบาลของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ

ในปี พ.ศ. 2545 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา

ในปี พ.ศ. 2546 เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพาณิชย์ ระหว่างปี พ.ศ. 2546 – 2548 ได้รับมอบหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าคณะเจรจาจัดทำเขตการค้าเสรี (ประเทศอินเดีย และกลุ่มประเทศ BIMST-EC) และในปี พ.ศ. 2547 เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงอุตสาหกรม มีบทบาทสำคัญในการวางแผน แก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำ เพื่ออุตสาหกรรมใน Eastern Seaboard จนเป็นผลสำเร็จ

ในปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย และได้รับมอบให้ทำหน้าที่ประธานกรรมการส่งเสริมการลงทุนและการค้าภายใต้กรอบความตกลงเขตการค้าเสรี และประธานกรรมการองค์การคลังสินค้า

ในปี พ.ศ. 2551 เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย (ลำดับที่ 1) รับผิดชอบในฐานะหัวหน้าทีมเศรษฐกิจ และเป็นกรรมการยุทธศาสตร์พรรค (7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 9 กันยายน พ.ศ. 2553) ใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ปานปรีย์เกือบถูกวางตัวเป็นนายกรัฐมนตรีของพรรคเพื่อไทย ต่อมาปานปรีย์ได้ออกมาปฎิเสธ^[7]

ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)

ปานปรีย์ เป็นบุคคลหนึ่งที่ถูกทาบทามให้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรคไทยรักษาชาติ^[8] แต่ก็ไม่ได้ตอบรับเข้าทำหน้าที่ดังกล่าว

ในปี พ.ศ. 2566 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ปานปรีย์เป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน^[9]

ในปี พ.ศ. 2567 หลังการปรับคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน ในวันที่ 27 เมษายน ซึ่งประกาศอย่างเป็นทางการในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 28 เมษายน เขาพ้นจากตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี แต่ยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม เขาลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในวันเดียวกัน^[10]ในปี พ.ศ. 2569 ในรัฐบาล อนุทิน ชาญวีรกูล ปานปรีย์เป็นประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ^{[ต้องการอ้างอิง]}