ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พลเอก
ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
ม.ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ.
รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
10 มีนาคม พ.ศ. 2547 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2547
นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง
3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2547
นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้า ชวลิต ยงใจยุทธ
ถัดไป เชษฐา ฐานะจาโร
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
9 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 – 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545
นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 (83 ปี)
จังหวัดร้อยเอ็ด ประเทศไทย
พรรคการเมือง พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังไทยรักไทย[1]
คู่สมรส วนิดา อิศรางกูร ณ อยุธยา
บุตร วรินทร์ อิศรางกูร ณอยุธยา
วริศา อิศรางกูร ณอยุธยา
ศาสนา พุทธ
การเข้าเป็นทหาร
รับใช้  ไทย
สังกัด กองทัพบกไทย
ยศ RTA OF-9 (General).svg พลเอก
RTN OF-9 (Admiral).svg พลเรือเอก
RTAF OF-9 (Air Chief Marshal).svg พลอากาศเอก[2]
บังคับบัญชา กองทัพบกไทย
กองทัพไทย
กระทรวงกลาโหม[3][4]

พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา[5] อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สมัยรัฐบาลของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกสภาทหารผ่านศึก[6]และอดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษ

ประวัติ[แก้]

พลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เกิดเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายเสรี อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ กับนางสุขใจ อิศรางกูร ณ อยุธยา เขาสมรสกับนางวนิดา อิศรางกูร ณ อยุธยา

จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนประชาวิทยา และโรงเรียนประจำจังหวัดบุรีรัมย์ มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยชั้นเตรียมอุดมปีที่ 1 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ วิทยาศาสตร์บัณฑิต โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 10 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 34

การทำงาน[แก้]

พลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เคยรับราชการทหาร สังกัดกองทัพบก เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรองทางทหาร เป็นผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเพชรบุรี เป็นหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ เป็นผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองบัญชาการทหารสูงสุดเป็นตำแหน่งสุดท้าย

นอกจากนั้นยังเคยเป็นประธานกรรมการองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.) อีกด้วย

การเมือง[แก้]

พลเอกธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของดร.ทักษิณ ชินวัตร[7] ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549[8] แต่ทว่า พลเอกธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ถูกศาลอาญาสั่งจำคุก 3 ปี 4 เดือนไม่รอลงอาญา ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ในความผิดฐานเป็นผู้ใช้เจ้าพนักงานในองค์การ หรือหน่วยงานของรัฐ ปฏิบัติ หรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด หรือปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต ต่อมาคดีได้ถูกยกฟ้องเนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานใดๆที่แสดงว่าพลเอกธรรมรักษ์มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆและศาลได้มีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบและถึงที่สุดแล้ว

ด้านการเมือง[แก้]

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นบุคคลที่พรรคการเมืองจะเสนอให้รัฐสภาพิจารณาแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ในนามพรรคพลังไทยรักไทย[9]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 'ธรรมรักษ์'โผล่พลังไทยรักไทย คุมยุทธศาสตร์เลือกตั้งหวังกวาด 127 ที่นั่ง
  2. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/00122106.PDF
  3. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/00122105.PDF
  4. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/00118678.PDF
  5. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/00122106.PDF
  6. "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2018-09-20. สืบค้นเมื่อ 2018-08-09.
  7. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี
  8. "เปิดรายชื่อ ทั้ง 111 กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นระยะเวลา 5 ปี !!!". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2011-11-08. สืบค้นเมื่อ 2011-06-02.
  9. รายชื่อบุคคลที่พรรคการเมืองจะเสนอให้รัฐสภาพิจารณาแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี
  10. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
  11. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๖
  12. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
  13. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๘๗ ตอนที่ ๙๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖, ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๓
  14. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๘๙ ตอนที่ ๑๒๖ ง หน้า ๒๑๔๓, ๒๒ สิงหาคม ๒๕๑๕
  15. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๑๔๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐๕๙, ๑๗ สิงหาคม ๒๕๑๗