ข้ามไปเนื้อหา

พรรคไทยรักไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พรรคไทยรักไทย
ผู้ก่อตั้งทักษิณ ชินวัตร
การุญ จันทรางศุ
กิตติ ลิ่มสกุล
กันตธีร์ ศุภมงคล
คณิต ณ นคร
ณรงค์ ปัทมะเสวี
ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์
ประจวบ อึ้งภากรณ์
ประชา คุณะเกษม
ประสิทธิ์ มะหะหมัด
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์
ปภัสรา ตรังคิณีนาถ
พันศักดิ์ วิญญรัตน์
พันธ์เลิศ ใบหยก
ภูวนิดา คุนผลิน
วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์
วีระชัย วีระเมธีกุล
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
สิริกร มณีรินทร์
สุธรรม แสงประทุม
สุวรรณ วลัยเสถียร
สำราญ ภูอนันตานนท์
หัวหน้าจาตุรนต์ ฉายแสง
(รักษาการ)
รองหัวหน้าสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
ไชยยศ สะสมทรัพย์
ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
เนวิน ชิดชอบ
ประชา มาลีนนท์
พงศ์เทพ เทพกาญจนา
โภคิน พลกุล
เยาวภา วงศ์สวัสดิ์
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
เลขาธิการวิเชษฐ์ เกษมทองศรี
(รักษาการ)
รองเลขาธิการพรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช
ชานนท์ สุวสิน
พงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล
โฆษกศิธา ทิวารี
กรรมการบริหารสนธยา คุณปลื้ม
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
สมชาย สุนทรวัฒน์
สมศักดิ์ เทพสุทิน
สรอรรถ กลิ่นประทุม
สุชาติ ตันเจริญ
สุรเกียรติ์ เสถียรไทย
สุวัจน์ ลิปตพัลลภ
สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ
ภูมิธรรม เวชยชัย
สิริกร มณีรินทร์
กร ทัพพะรังสี
กอบกุล นพอมรบดี
กันตธีร์ ศุภมงคล
จำลอง ครุฑขุนทด
ฉัตรชัย เอียสกุล
ชิดชัย วรรณสถิตย์
ชูชีพ หาญสวัสดิ์
บุญชู ตรีทอง
ประจวบ ไชยสาส์น
เปรมศักดิ์ เพียยุระ
เทวัญ ลิปตพัลลภ
พวงเพ็ชร ชุนละเอียด
พันธุ์เลิศ ใบหยก
ระวี หิรัญโชติ
รุ่งเรือง พิทยศิริ
ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์
วราเทพ รัตนากร
วิเศษ จูภิบาล
วิชิต ปลั่งศรีสกุล
สฤต สันติเมทนีดล
สุขวิช รังสิตพล
สุภรณ์ อัตถาวงศ์
สุชัย เจริญรัตนกุล
สุนัย เศรษฐบุญสร้าง
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ
สุริยา ลาภวิสุทธิสิน
สุวิทย์ คุณกิตติ
เสนาะ เทียนทอง
เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช
อดิศร เพียงเกษ
อดิศัย โพธารามิก
อนุทิน ชาญวีรกูล
เอกพร รักความสุข
เกรียง กัลป์ตินันท์
เกษม รุ่งธนเกียรติ
จาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์
ชูชัย มุ่งเจริญพร
ทศพล สังขทรัพย์
ทองหล่อ พลโคตร
ธีระยุทธ วาณิชชัง
ประชาธิปไตย คำสิงห์นอก
ประสิทธิ์ จันทาทอง
ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี
วิชัย ชัยจิตวณิชกุล
วิฑูรย์ วงษ์ไกร
วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย
ศักดิ์สยาม ชิดชอบ
สมศักดิ์ คุณเงิน
สาคร พรหมภักดี
อรดี สุทธิศรี
อรรถสิทธิ์ ทรัพยสิทธิ์
เอกภาพ พลซื่อ
ชาญชัย ปทุมารักษ์
ฐานิสร์ เทียนทอง
ธานี ยี่สาร
บุญพันธ์ แขวัฒนะ
พงษ์ศักดิ์ วรปัญญา
พิมพา จันทร์ประสงค์
ยงยศ อดิเรกสาร
ลิขิต หมู่ดี
วัลลภ ยังตรง
สิทธิชัย กิตติธเนศวร
สุรสิทธิ์ นิธิวุฒิวรรักษ์
อนุชา นาคาศัย
อุดม ไกรวัตนุสสรณ์
ทศพร เสรีรักษ์
ปกรณ์ บูรณุปกรณ์
ประทวน เขียวฤทธิ์
พินิจ จันทรสุรินทร์
ไพโรจน์ โล่ห์สุนทร
ไพศาล จันทรภักดี
มยุรา มนะสิการ
เรืองวิทย์ ลิกค์
วิสาร เตชะธีราวัฒน์
วีระกร คำประกอบ
อดุลย์ บุญเสรฐ
กฤษ ศรีฟ้า
ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์
ลิขิต ธีรเวคิน
วัยโรจน์ พิพิธภักดี
วีระ มุสิกพงศ์
สุธรรม แสงประทุม
สุรเชษฐ์ ดวงสอดศรี
ดำรงดิศ ดิศกุล
ปวีณา หงสกุล
พิมล ศรีวิกรม์
ลลิตา ฤกษ์สำราญ
ศันสนีย์ นาคพงศ์
นโยบายคิดใหม่ ทำใหม่ เพื่อไทยทุกคน
(พ.ศ. 2544)
ไทยรักไทย หัวใจคือประชาชน
(พ.ศ. 2548)
ก่อตั้ง14 กรกฎาคม พ.ศ. 2541; 27 ปีก่อน (2541-07-14)
ถูกยุบ30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550; 18 ปีก่อน (2550-05-30)
รวมตัวกับ(หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544)
พรรคความหวังใหม่ (สมาชิกส่วนใหญ่)
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535)
แยกจากพรรคพลังธรรม
ถัดไปพรรคพลังประชาชน (สมาชิกส่วนใหญ่)
พรรคมัชฌิมาธิปไตย (กลุ่มมัชฌิมา)
พรรคเพื่อแผ่นดิน
พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา
พรรคเพื่อไทย (บ้านเลขที่ 111)
ที่ทำการเลขที่ 1770 (อาคารไอเอฟซีที) ถนนเพชรบุรี แขวงบางกะปิเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
อุดมการณ์ชาตินิยมใหม่[1]
ลัทธิอิงสามัญชน[2][3]
ปฏิรูปนิยม[4][5]
เสรีนิยมใหม่[6][7][8]
จุดยืนขวากลาง[9][10][11]
สี  สีน้ำเงิน
  สีแดง
เพลงบทเพลงแห่งนโยบาย (พ.ศ. 2547)
เว็บไซต์
www.thairakthai.or.th
(ปัจจุบันใช้การไม่ได้แล้ว)
การเมืองไทย
รายชื่อพรรคการเมือง
การเลือกตั้ง

พรรคไทยรักไทย (ย่อ: ทรท. อังกฤษ: Thai Rak Thai Party) เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 ในช่วงเวลาสั้น ๆ พรรคไทยรักไทยชนะการเลือกตั้งทั่วไปสามครั้ง 8 เดือนหลังการรัฐประหารทำให้ทักษิณต้องลี้ภัย พรรคถูกยุบเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โดยคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเนื่องจากละเมิดกฎหมายเลือกตั้ง โดยกรรมการบริหารพรรคจำนวน 111 คน ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี[12] หลังจากพรรคไทยรักไทยถูกยุบ ทักษิณ ชินวัตร ได้มีบทบาทในการก่อตั้งพรรคพลังประชาชน และต่อมาพรรคพลังประชาชนถูกยุบอีก พรรคเพื่อไทย จึงมีบทบาททางการเมืองแทนพรรคไทยรักไทย

รายชื่อนายกรัฐมนตรี

[แก้]

ประวัติ

[แก้]

พรรคไทยรักไทยจดทะเบียนเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 โดย พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร (ยศขณะนั้น) อดีตตำรวจ และนักธุรกิจโทรคมนาคม พร้อมผู้ร่วมก่อตั้งอีก 22 คนอาทิ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์, ทนง พิทยะ, สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์, ร้อยตำรวจเอกปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์, พลเอกธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา และนายแพทย์พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช

พรรคไทยรักไทยใช้วิธีดึงตัวนักการเมืองหน้าเก่าจากพรรคต่าง ๆ เข้าร่วม จนทำให้พรรคไทยรักไทยกลายสภาพเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่ในเวลาเพียงครึ่งปี โดยมี สส. เก่าอยู่แล้วประมาณ 130 คน ซึ่งสามารถแบ่งเป็นกลุ่มการเมืองได้ ไม่ว่าจะเป็น กลุ่มพลังธรรม – พลังไทย, กลุ่มวังน้ำเย็น, กลุ่มพรรคความหวังใหม่, กลุ่มพรรคชาติพัฒนา, กลุ่มพรรคชาติไทย, กลุ่มพรรคกิจสังคม, และกลุ่มพรรคประชาธิปัตย์ เป็นต้น[13]

พรรคไทยรักไทยมีนโยบายประชานิยม ดึงดูดเกษตรกรที่เป็นหนี้ซึ่งเป็นผลมาจากวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 โดยสัญญาว่าเศรษฐกิจจะฟื้นตัวอย่างแข็งแกร่ง พรรคยังเข้าถึงหมู่บ้านในชนบทและธุรกิจที่กำลังดิ้นรน นโยบายของพรรคไทยรักไทย ได้แก่ โครงการ 30 บาทรักษาทุกโรค ขยายเวลาการพักชำระหนี้สำหรับเกษตรกร กองทุนหมู่บ้าน และโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ รวมไปถึงการประกาศสงครามกับสิ่งชั่วร้าย 3 ประการ ได้แก่ สงครามความยากจน สงครามยาเสพติดและสงครามคอร์รัปชั่น

อย่างไรก็ตาม เขาละเลยพื้นที่ชนบทบางแห่งและจังหวัดทางภาคใต้ เนื่องจากทักษิณระบุว่าเขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำอะไรให้กับพื้นที่ที่ไม่ได้ลงคะแนนเสียงให้เขา

ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย

[แก้]

บุคลากรในพรรค

[แก้]

หัวหน้าพรรค

[แก้]
ลำดับรูปรายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระตำแหน่งสำคัญ
1พันตำรวจโท

ทักษิณ ชินวัตร
(26 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 — ปัจจุบัน)

14 กรกฎาคม พ.ศ. 25412 ตุลาคม พ.ศ. 2549
จาตุรนต์ ฉายแสง
(รักษาการ)
(1 มกราคม พ.ศ. 2499 — ปัจจุบัน)
2 ตุลาคม พ.ศ. 254930 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

เลขาธิการพรรค

[แก้]
ลำดับรูปรายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระตำแหน่งสำคัญ
1ร้อยตำรวจเอก ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์14 กรกฎาคม พ.ศ. 254127 มกราคม พ.ศ. 2545
2สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ27 มกราคม พ.ศ. 25452 ตุลาคม พ.ศ. 2549
วิเชษฐ์ เกษมทองศรี
(รักษาการ)
2 ตุลาคม พ.ศ. 254930 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

กรรมการบริหารพรรค

[แก้]

ชุดที่ขอจดทะเบียนพรรคการเมือง

[แก้]
อันดับชื่อตำแหน่ง[14]
1ทักษิณ ชินวัตรหัวหน้าพรรค
2คณิต ณ นครรองหัวหน้าพรรค
3ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์เลขาธิการพรรค
4พันธุ์เลิศ ใบหยกรองเลขาธิการพรรค
5สิริกร มณีรินทร์เหรัญญิกพรรค
6กันตธีร์ ศุภมงคลโฆษกพรรค
7สารสิน วีระผลกรรมการบริหารพรรค
8สุวรรณ วลัยเสถียรกรรมการบริหารพรรค
9ปภัสรา ตรังคิณีนาถกรรมการบริหารพรรค


ชุดเดิม 119 คน

[แก้]

ชุดก่อนการยุบพรรค

[แก้]
อันดับชื่อตำแหน่ง
1จาตุรนต์ ฉายแสงรักษาการหัวหน้าพรรค
2คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์รองหัวหน้าพรรค
3ไชยยศ สะสมทรัพย์รองหัวหน้าพรรค
4พลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยารองหัวหน้าพรรค
5เนวิน ชิดชอบรองหัวหน้าพรรค
6ประชา มาลีนนท์รองหัวหน้าพรรค
7พงศ์เทพ เทพกาญจนารองหัวหน้าพรรค
8โภคิน พลกุลรองหัวหน้าพรรค
9เยาวภา วงศ์สวัสดิ์รองหัวหน้าพรรค
10วันมูหะมัดนอร์ มะทารองหัวหน้าพรรค
11วิเชษฐ์ เกษมทองศรีรักษาการเลขาธิการพรรค
12นายแพทย์ พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดชรองเลขาธิการพรรค
13ชานนท์ สุวสินรองเลขาธิการพรรค
14พงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาลรองเลขาธิการพรรค
15นาวาอากาศตรี ศิธา ทิวารีโฆษกพรรค
16กันตธีร์ ศุภมงคลกรรมการบริหารพรรค
17จำลอง ครุฑขุนทดกรรมการบริหารพรรค
18ประจวบ ไชยสาส์นกรรมการบริหารพรรค
19พวงเพ็ชร ชุนละเอียดกรรมการบริหารพรรค
20ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์กรรมการบริหารพรรค
21วิชิต ปลั่งศรีสกุลกรรมการบริหารพรรค
22สุชัย เจริญรัตนกุลกรรมการบริหารพรรค
23เสริมศักดิ์ พงษ์พานิชกรรมการบริหารพรรค
24อดิศร เพียงเกษกรรมการบริหารพรรค
25อดิศัย โพธารามิกกรรมการบริหารพรรค
26อนุทิน ชาญวีรกูลกรรมการบริหารพรรค
27เอกพร รักความสุขกรรมการบริหารพรรค
28เกรียง กัลป์ตินันท์กรรมการบริหารพรรค
29ประชาธิปไตย คำสิงห์นอกกรรมการบริหารพรรค
30ว่าที่ร้อยตรี ไพโรจน์ สุวรรณฉวีกรรมการบริหารพรรค
31วิชัย ชัยจิตวณิชกุลกรรมการบริหารพรรค
32ศักดิ์สยาม ชิดชอบกรรมการบริหารพรรค
33อรรถสิทธิ์ (คันคาย) ทรัพยสิทธิ์กรรมการบริหารพรรค
34ชาญชัย ปทุมารักษ์กรรมการบริหารพรรค
35พงษ์ศักดิ์ วรปัญญากรรมการบริหารพรรค
36พิมพา จันทร์ประสงค์กรรมการบริหารพรรค
37ลิขิต หมู่ดีกรรมการบริหารพรรค
38ว่าที่ร้อยโท นายแพทย์ วัลลภ ยังตรงกรรมการบริหารพรรค
39พรชัย เตชะไพบูลย์กรรมการบริหารพรรค
40อุดม ไกรวัตนุสสรณ์กรรมการบริหารพรรค
41ทศพล สังขทรัพย์กรรมการบริหารพรรค
42ปกรณ์ บูรณุปกรณ์กรรมการบริหารพรรค
43ไพโรจน์ โล่ห์สุนทรกรรมการบริหารพรรค
44มยุรา มนะสิการกรรมการบริหารพรรค
45วิสาร เตชะธีราวัฒน์กรรมการบริหารพรรค
46วีระกร คำประกอบกรรมการบริหารพรรค
47กฤษ ศรีฟ้ากรรมการบริหารพรรค
48วีระ มุสิกพงศ์กรรมการบริหารพรรค
49สุธรรม แสงประทุมกรรมการบริหารพรรค
50สุรเชษฐ์ ดวงสอดศรีกรรมการบริหารพรรค
51หม่อมราชวงศ์ดำรงดิศ ดิศกุลกรรมการบริหารพรรค
52ศันสนีย์ นาคพงศ์กรรมการบริหารพรรค

กลุ่มย่อยในพรรค

[แก้]

บทบาททางการเมือง

[แก้]

พรรคไทยรักไทยมีบทบาททางการเมืองครั้งแรก เริ่มจากการเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 8 ภายหลังที่ วิชาญ มีนชัยนันท์, วิไล สมพันธุ์, และ ณัฏฐพล กรรณสูต ลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ซึ่งผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทยได้รับเลือกตั้งทั้งหมด (วิรัตน์ มีนชัยนันท์, พลภูมิ วิภัติภูมิประเทศ, และ ศิริพงษ์ ลิมปิชัย)[17]

ใน การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543 พรรคไทยรักไทยได้ส่ง สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ลงสมัครรับเลือกตั้งตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร[18] โดยสุดารัตน์ได้คะแนนรวมทั้งสิ้น 521,184 คะแนน ซึ่งเป็นลำดับที่สอง พ่ายแพ้ให้กับ สมัคร สุนทรเวช ซึ่งมีคะแนนเสียงมากกว่าเกือบสองเท่า (1,016,096 คะแนน)

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 พรรคไทยรักไทยชนะเหนือพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งนำโดยชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นอย่างถล่มทลาย ส.ส.ที่ได้รับการเลือกตั้งทั้งสิ้น 248 คน คิดเป็นร้อยละ 49.6 หลังรับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทักษิณประกาศคำมั่นสัญญาไว้ว่า “ผมจะไม่ยอมทำหน้าที่เป็นเพียงผู้นำตามกฎหมายเท่านั้น ผมจะขอเป็นผู้นำที่นำการเปลี่ยนแปลงมาสู่ประเทศไทย เพื่อประเทศไทยที่ดีขึ้น พี่น้องที่เคารพครับ ผมจะขอทำหน้าที่เป็นรัฐบาลที่ไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย เป็นรัฐบาลที่จะทุ่มเททำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต”[19]

โดยความสำเร็จของการชนะเลือกตั้งในครั้งนั้น สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี ได้อธิบายไว้ว่า เกิดจากมีปัจจัย 3 ประการที่ทำให้พรรคไทยรักไทยชนะ กล่าวคือ[20]

  1. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 สร้างระบบ ส.ส.บัญชีรายชื่อ 100 คนขึ้นมา เพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของระบบพรรคเป็นครั้งแรก และยังแบ่งเขตเลือกตั้งแบบเขตเดียวเบอร์เดียว เขตที่เล็กลง ทำให้ผู้สมัคร สส. หาเสียงแบบเข้าถึงประชาชนได้ทั่วถึงมากขึ้น ทุกพรรคการเมืองใช้เพียงเบอร์เดียวในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งทั้งประเทศ ทำให้ง่ายต่อการจดจำของประชาชนผู้มาเลือกตั้ง และการเกิดขึ้นของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก เป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมของรัฐธรรมนูญฉบับนี้
  2. พรรคไทยรักไทยใช้การบริหารจัดการองค์กรสมัยใหม่ในการวางแผนเลือกตั้ง และส่งเสริมให้คนรุ่นใหม่อายุ 30-40 ปีเข้ามาทำงานการเมือง โดยมีชื่อเล่นว่า “นกแล” ซึ่งเดินหาเสียงอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย
  3. สส.ที่พรรคไทยรักไทยได้รับเลือกตั้งมาจำนวน 248 คน พบว่า เป็น สส.เก่าจาก การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 เพียง 93 คนเท่านั้น ที่เหลืออีก 155 คน บางคนเป็นอดีต สส.ที่ไม่ได้รับเลือกตั้งในปีนั้น แต่ส่วนใหญ่คือ “นกแล” ที่มีพลังสร้างสรรค์

ภายหลังจัดตั้งรัฐบาลสำเร็จ พรรคไทยรักไทยสามารถเจรจารวม พรรคความหวังใหม่ ของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ, ตามด้วย พรรคเสรีธรรม, และ พรรคชาติพัฒนา เข้ากับพรรคไทยรักไทย และเป็นพันธมิตรกับ พรรคชาติไทย[21]

และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 พรรคไทยรักไทยก็ยังคงครองตำแหน่งพรรคอันดับหนึ่ง และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ประเทศไทยที่สามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้ ด้วยคะแนนเสียงมากถึง 377 เสียง

การเลือกตั้ง

[แก้]

ผลการเลือกตั้งทั่วไป

[แก้]
การเลือกตั้ง จำนวนที่นั่ง คะแนนเสียงทั้งหมด สัดส่วนคะแนนเสียง ผลการเลือกตั้ง สถานภาพพรรค ผู้นำเลือกตั้ง
2544
248 / 500
11,634,495 49.6% เพิ่มขึ้น248 ที่นั่ง แกนนำจัดตั้งรัฐบาล พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
2548
377 / 500
18,993,073 61.17% เพิ่มขึ้น129 ที่นั่ง
2549
460 / 500
16,420,755 56.45% เพิ่มขึ้น83 ที่นั่ง การเลือกตั้งเป็นโมฆะ

ผลการเลือกตั้งซ่อม

[แก้]
เขตเลือกตั้ง วันเลือกตั้ง ผู้สมัคร คะแนน ผลการเลือกตั้ง
พิษณุโลก เขต 6 28 เมษายน พ.ศ. 2544 ยิ่งพันธ์ มนะสิการ 22,100 ไม่ พ่ายแพ้
ขอนแก่น เขต 10 30 มิถุนายน พ.ศ. 2544 พงศกร อรรณนพพร  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
บุรีรัมย์ เขต 5 พีระพงษ์ เฮงสวัสดิ์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
อุบลราชธานี เขต 1 เกรียง กัลป์ตินันท์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
กรุงเทพมหานคร เขต 4 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 กรรณิกา ธรรมเกษร ไม่ พ่ายแพ้
กรุงเทพมหานคร เขต 26 วิชาญ มีนชัยนันท์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
นนทบุรี เขต 3 พิมพา จันทร์ประสงค์ ไม่ พ่ายแพ้
มหาสารคาม เขต 2 ไชยวัฒน์ ติณรัตน์ ไม่ พ่ายแพ้
มุกดาหาร เขต 2 ลาวัณย์ ตันติกุลพงศ์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
ศรีสะเกษ เขต 5 ดนัยฤทธิ์ วัชราภรณ์ ไม่ พ่ายแพ้
สิงห์บุรี เขต 2 พายัพ ปั้นเกตุ  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
อุทัยธานี เขต 1 ประแสง มงคลศิริ  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
ศรีสะเกษ เขต 1 1 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ธเนศ เครือรัตน์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
นนทบุรี เขต 3 12 ตุลาคม พ.ศ. 2546 พิมพา จันทร์ประสงค์  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
นครปฐม เขต 3 20 มีนาคม พ.ศ. 2547 ประสิทธิ์ ภักดีพาณิชพงษ์ 48,015  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
สงขลา เขต 3 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ทวีศักดิ์ ทวีรัตน์ 26,636 ไม่ พ่ายแพ้
อุดรธานี เขต 2 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ธิรดา สนิทวงศ์ชัย 39,251  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
พิจิตร เขต 3 30 ตุลาคม พ.ศ. 2548 นาวิน บุญเสรฐ 22,304 ไม่ พ่ายแพ้
สิงห์บุรี เขต 1 พายัพ ปั้นเกตุ 53,669  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง
อุทัยธานี เขต 1 ประแสง มงคลศิริ 30,424 ไม่ พ่ายแพ้
การเลือกตั้ง ผู้สมัคร คะแนนเสียงทั้งหมด สัดส่วนคะแนนเสียง ผลการเลือกตั้ง
2543 สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ 521,184 23.52% ไม่ พ่ายแพ้
2547 ไม่ส่งผู้สมัคร (ให้การสนับสนุน ปวีณา หงสกุล ที่ลงสมัครในฐานะนักการเมืองอิสระ)
การเลือกตั้ง จำนวนที่นั่ง คะแนนเสียงทั้งหมด สัดส่วนคะแนนเสียง ที่นั่งเปลี่ยน หมายเหตุ
2545[22]
23 / 61
เพิ่มขึ้น 23 ที่นั่ง
2549[23]
19 / 57
ลดลง 4 ที่นั่ง

ยุบพรรค

[แก้]

ในการเลือกตั้งทั่วไป เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 พรรคไทยรักไทย ได้คะแนนในระบบบัญชีรายชื่อถึง 18,993,073 เสียง แต่ถูกกล่าวหาว่าจ้างพรรคการเมืองขนาดเล็กลงเลือกตั้ง โดยอ้างว่าพรรคต้องการหลีกเลี่ยงกฎร้อยละ 20 คณะกรรมการการเลือกตั้งจึงตั้งอนุกรรมการมาสอบ ซึ่งผลปรากฏว่ามีมูลทำให้พรรคไทยรักไทยอาจถูกยุบพรรคได้ และกำลังอยู่ในระหว่างการส่งศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรค

หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ไม่นาน ดร.ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งขณะนั้นพำนักอยู่ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้ตัดสินใจลาออกจากหัวหน้าพรรค โดยส่งจดหมายซึ่งเขียนด้วยลายมือ โดยได้ชี้แจงสาเหตุถึงการลาออก และขอบคุณสมาชิกพรรคและผู้ให้การสนับสนุน[24]

หลังจากที่หัวหน้าพรรคลาออกไม่นาน ความเคลื่อนไหวของสมาชิกพรรค โดยเฉพาะผู้บริหารพรรค ต่างก็ตัดสินใจลาออกจากกรรมการบริหารพรรคและสมาชิกพรรคทันที มีการฟ้องร้องยุบพรรคไทยรักไทย มีการตรวจสอบเรื่องการทุจริต ซึ่งอาจมีผลทำให้กรรมการบริหารพรรคต้องเว้นวรรคทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี

ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ตุลาการรัฐธรรมนูญตัดสินให้ยุบพรรคไทยรักไทย พร้อมเพิกถอนสิทธิการเมืองกรรมการบริหารพรรคจำนวน 111 คน เป็นจำนวน 5 ปี[25] เหตุที่เพิกถอนสิทธิเพียง 111 คนใน 119 คน 30 พฤษภาคม 2550 เนื่องจากใน 8 คนที่เหลือมีการลาออกหรือสิ้นสภาพกรรมการฯ ก่อนการกระทำผิด ได้แก่

  1. ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ (ลาออก 8 สิงหาคม พ.ศ. 2548)
  2. พันธ์เลิศ ใบหยก (ลาออก 23 กันยายน พ.ศ. 2548)
  3. สุวิทย์ คุณกิตติ (ลาอุปสมบท 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548)
  4. เสนาะ เทียนทอง (ลาออก 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549)
  5. ฐานิสร์ เทียนทอง (ลาออก 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549)
  6. กร ทัพพะรังสี (ลาออก 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549)
  7. เปรมศักดิ์ เพียยุระ (ลาออก 11 มีนาคม พ.ศ. 2549)
  8. กอบกุล นพอมรบดี (ถึงแก่กรรม 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2549)

ภายหลังการยุบพรรค สมาชิกพรรคที่เหลือรวมตัวกันเป็นกลุ่มไทยรักไทย โดยมีแกนนำอย่าง สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี[26] และ ปองพล อดิเรกสาร[27] เป็นต้น

28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ที่ประชุมกลุ่มไทยรักไทย มีมติให้สมาชิกย้ายไปสังกัดอยู่กับพรรคพลังประชาชน ซึ่งเป็นพรรคการเมืองขนาดเล็ก เนื่องจากเกรงว่ารัฐบาลจะหยิบยก รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาใช้ หากร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ไม่ผ่านการลงประชามติ ซึ่งจะส่งผลกระทบกับกลุ่มไทยรักไทยให้ไม่สามารถส่งผู้สมัครลงเลือกตั้งได้ จากข้อกำหนดที่ให้ผู้สมัครต้องสังกัดพรรคการเมืองครบ 90 วัน[28]

การแยกไปตั้งพรรค

[แก้]

พรรคไทยรักไทยเคยมีสมาชิกพรรคที่ลาออกไปตั้งพรรคการเมืองใหม่ หรือย้ายไปเป็นกรรมการบริหารพรรค ทั้งช่วงก่อนการยุบพรรคและหลังการยุบพรรค[29] โดยมีดังนี้

พรรคที่จัดตั้งก่อนการยุบพรรค

[แก้]

พรรคที่จัดตั้งหลังการยุบพรรค

[แก้]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Atchara Pantranuwong (2008). "มายาคติและอุดมการณ์ในโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งของพรรคไทยรักไทยในการเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 : การวิเคราะห์ด้วยวิธีสัญวิทยา" [Myths and ideology in Thai Rak Thai Party's February 6, 2005 general election advertisements: a semiotic analysis]. Thammasat University.
  2. Markou, Grigoris; Lasote, Phanuwat (June 26, 2015). "Populism in Asia: The case of Thaksin in Thailand" โดยทาง ResearchGate.
  3. Forum, East Asia (September 12, 2011). "Thailand's populism has come close to its limit". Thailand Business News. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-29. สืบค้นเมื่อ 2021-12-11.
  4. Hicken, Allen (December 12, 2006). "Party Fabrication: Constitutional Reform and the Rise of Thai Rak Thai". Journal of East Asian Studies. 6 (3): 381–407. doi:10.1017/S159824080000463X. ISSN 1598-2408. S2CID 9030903.
  5. Monaghan, Dermot (November 12, 2019). "Democracy in Thailand under Thai Rak Thai government" โดยทาง ResearchGate. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
  6. Phongpaichit, Pasuk; Baker, Chris (2009). Thaksin (Second ed.). Silkworm Books. pp. 115-123.
  7. Jayasuriya, Kanishka; Hewison, Kevin (2004). "The Antipolitics of Good Governance From Global Social Policy to a Global Populism?" (PDF). Critical Asian Studies. 36 (4): 575.
  8. Ockey, James (July–August 2003). "Change and Continuity in the Thai Political Party System". Asian Survey. 43 (4): 673.{{cite journal}}: CS1 maint: date format (ลิงก์)
  9. Hassarungsee, Ranee; Tulaphan, Poonsap S.; Kardkarnklai, Yuwadee. "Unsound government policies, successful grassroots solutions". Social Watch. สืบค้นเมื่อ July 29, 2021.
  10. Chaloemtiarana, Thak (2007). "Distinctions with a Difference: The Despotic Paternalism of Sarit Thanarat and the Demagogic Authoritarianism of Thaksin Shinawatra". Crossroads: An Interdisciplinary Journal of Southeast Asian Studies. 19: 82–83.
  11. Hawkins, Kirk; Selway, Joel (2017). "Thaksin the Populist?". Chinese Political Science Review. 2: 387–390.
  12. "The Constitutional Tribunal disbands Thai Rak Thai". The Nation (Thailand). พฤษภาคม 30, 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2016.
  13. "9 ปีบนเส้นทางการเมืองของ 'ไทยรักไทย'". mgronline.com. 2007-05-29.
  14. ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง รับจดแจ้งการจัดตั้งพรรคการเมือง พรรคไทยรักไทย
  15. "หญิงหน่อย ย้อนรำลึก 25 ปีแห่งชัยชนะเลือกตั้งท้องถิ่น 'พลังไทย' ก่อนก้าวสู่ 'ไทยรักไทย'". matichon.co.th.
  16. "ย้อนดู 'กลุ่มวังบัวบาน' อดีตผู้ยิ่งใหญ่ในไทยรักไทย". matichon.co.th.
  17. "สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ ๘ (๒๖ เมษายน ๒๕๔๑ - ๒๕ เมษายน ๒๕๔๕)". BMC.
  18. "ย้อนรอยเลือกตั้ง "มหา 5 ขัน" เขย่ากรุง "สมัคร" ฝ่าด่านทะลุล้านเสียง". www.thairath.co.th. 2022-05-22.
  19. "9 กุมภาพันธ์ 2544 - ทักษิณ ชินวัตร ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรก". THE STANDARD. 2022-02-09.
  20. "ปรากฏการณ์ "รัฐบาลพรรคเดียว" ไทยรักไทย ทำไมชนะถล่มทลาย14 ปีก่อน". www.thairath.co.th. 2019-03-14.
  21. Crampton, Thomas (2001-01-09). "Markets and Currency Rise on Strong Showing by New Party: Election Results Lift Thai Spirits". The New York Times. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2016-05-21.
  22. "สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ ๙ (๑๖ มิถุนายน ๒๕๔๕ – ๑๕ มิถุนายน ๒๕๔๙)". bmc.go.th.
  23. "สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ ๑๐ (๒๓ กรกฎาคม ๒๕๔๙ – ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๓)". bmc.go.th.
  24. "สาส์นจากลอนดอน "ทักษิณ"ประกาศลาออกจากหัวหน้าพรรคทรท". prachatai.com.
  25. "ทรท.ตายยกเข่ง! สั่งยุบพรรค-ตัดสิทธิ กก.บห.5 ปี 111 คน". mgronline.com. 2007-05-30. สืบค้นเมื่อ 2025-04-10.
  26. "หมอเลี้ยบรับทาบ"จิ๋ว-สมัคร"เป็นหน.พรรคพลังประชาชน". ryt9.com.
  27. ""ปองพล"สงสัยมีคนปล่อยข่าว"บุญคลี"เป็นหัวหน้าพรรคใหม่หวังให้ตกเป็นเป้า". ryt9.com.
  28. "ปชป.แนะจับตาทรท.ย้ายซบพลังประชาชน แค่เอาตัวรอดไม่มุ่งประโยชน์ประชาชน". ryt9.com.
  29. "การเมือง การมุ้ง ย้อนรอยมุ้งใหญ่ "ไทยรักไทย" หรือจะมีงานรียูเนียน?". workpointTODAY.
  30. ""นพดล" ย้ายเข้าสังกัดพรรคพลังประชาชน แย้มอาจลงสมัคร". ryt9.com.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

13°44′51″N 100°34′06″E / 13.747504°N 100.568268°E / 13.747504; 100.568268