โชติศรี ท่าราบ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โชติศรี ท่าราบ
โชติศรี ท่าราบ.jpg
นามปากกา: จิ๋ว บางซื่อ, เนือง, แกลตา, หนูเหน็ง, ณ เพชรภูมิ
เกิด: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2462
เขตบางซื่อ, กรุงเทพ
ถึงแก่กรรม: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559 (97 ปี)
โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า, เขตราชเทวี, กรุงเทพ
อาชีพ: แพทย์, นักเขียน, นักวิจารณ์
บิดา: พันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ)
มารดา: คุณหญิง ตลับ ท่าราบ (อ่ำสำราญ)

แพทย์หญิง โชติศรี ท่าราบ (6 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นักวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ มีผลงานเขียนวิจารณ์ดนตรีในนิตยสาร "ชาวกรุง" ติดต่อกัน 14 ปี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 และได้รับการเชิดชูเกียรติ "รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2549" เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

ประวัติ[แก้]

โชติศรี ท่าราบ เกิดที่บ้านสวนริมคลองบางซื่อ หลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นบุตรีของพันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) กับนางตลับ ท่าราบ (อ่ำสำราญ) มีพี่น้อง คือ

  • นางอัมโภช จุลานนท์ มารดาของพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
  • แพทย์หญิง โชติศรี ท่าราบ
  • นางอารีพันธ์ ประยูรโภคราช
  • นายชัยสิทธิ์ ท่าราบ

โชติศรี ท่าราบ จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีโชติเวช,โรงเรียนราชินีบน, มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล (คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน) เมื่อปี 2487 รุ่น 49 ตามลำดับ จากนั้นจึงเข้าทำงานที่ร้านวิทยาศรม ถนนราชดำเนิน จนเกษียณอายุ

เริ่มงานเขียน จากการเขียนเรื่องสั้น ลงพิมพ์ใน "สยามนิกรวันอาทิจ" และเริ่มงานเขียนวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก ชื่อคอลัมน์ "กลางกรุง" ในนิตยสาร "ชาวกรุง" โดยใช้นามปากกาว่า "จิ๋ว บางซื่อ" โดยเขียนด้วยสำนวนเหมือนเป็นนักเขียนชาย ติดต่อกันโดยผู้อ่านไม่ทราบ เป็นเวลาถึง 10 ปี นอกจากนี้ยังใช้นามปากกาต่างๆกัน อีกหลายนาม คือ

  • "ณ เพ็ชรภูมิ" เขียนเรื่องสั้น
  • "เนือง" วิจารณ์ละคร และวิจารณ์การใช้ภาษาไทย
  • "หนูเหน็ง" วิจารณ์หนังสือ
  • "แกลตา" วิจารณ์ภาพยนตร์

ผลงาน[แก้]

  • บรรเลงรมย์ เล่ม 1,2
  • ป่าหิมพานต์
  • น้ำหยดลงหิน
  • กำศรวลพระยาศรี
  • เนื้อนาบุญแห่งชีวิต
  • ก้นลิ้นชัก
  • เรื่องของสัตว์ การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ระหว่าง คน สัตว์ และต้นไม้ใบหญ้า
  • เปิดกรุ
  • ทัวร์ 4 ประเทศใน 2 สัปดาห์

อ้างอิง[แก้]