พร ธนะภูมิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พลเอก
พร ธนะภูมิ
ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว.
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก่อนหน้า เสริมศักดิ์ เทพาคำ
ถัดไป พลตรี จำลอง ศรีเมือง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2460[1]
เสียชีวิต 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 (96 ปี)[1]
คู่สมรส เรณี ธนะภูมิ

พลเอก พร ธนะภูมิ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นบิดาของนางเกสรา ณ ระนอง ภริยาของนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรี[2]

ประวัติ[แก้]

พร ธนะภูมิ เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ต่อจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนเทคนิคทหารบก เมื่อปี พ.ศ. 2477 ในปี พ.ศ. 2479 เข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยทหารบก ในปี พ.ศ. 2481 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่น 29

พร สมรสกับนางเรณี ธนะภูมิ มีบุตรคือ นางเกสรา ธนะภูมิ สมรสกับนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง[2]

การทำงาน[แก้]

พร ธนะภูมิ เข้ารับราชการทหารในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารราบที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2483 กระทั่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก ในปี พ.ศ. 2519 และเป็นรองปลัดกระทรวงกลาโหมในปีเดียวกัน

พร ธนะภูมิ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516[3] และได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) ในปี พ.ศ. 2520 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2522[4] ควบคู่กับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้เข้าร่วมเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติประชาธิปไตย[5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 หนังสืออนุสรณ์เนื่องในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเอก พร ธนะภูมิ
  2. 2.0 2.1 บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง[ลิงก์เสีย]
  3. พระบรมราชโองการ แต่งตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
  4. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๔ ราย)
  5. http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2526/A/171/86.PDF
  6. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๖ ตอนที่ ๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓, ๓๑ มกราคม ๒๕๒๒
  7. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๑๔๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๑๗ สิงหาคม ๒๕๑๗
  8. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๕ ตอนที่ ๕๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗, ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๑
  9. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๙๕๗, ๒ พฤษภาคม ๒๔๘๔
  10. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๗๙ ตอนที่ ๘๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๖, ๘ กันยายน ๒๕๐๕
  11. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องหมายเปลวระเบิดสำหรับประดับแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๗๒ ตอนที่ ๗๒ ง หน้า ๑๑๘๔, ๒๔ พฤษภาคม ๒๔๙๘
  12. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๘๘ ตอนที่ ๕๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๑๔
  13. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๘๙ ตอนที่ ๑๐๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๑๕
  14. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๒ ตอนที่ ๙๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐๖, ๒๙ ธันวาคม ๒๔๙๘
  15. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๘๕ ตอนที่ ๒๕ ง หน้า ๘๘๓, ๑๙ มีนาคม ๒๕๑๑

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]