ประชา มาลีนนท์
ประชา มาลีนนท์ | |
|---|---|
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา | |
| ดำรงตำแหน่ง 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549 (1 ปี 1 เดือน 17 วัน) | |
| นายกรัฐมนตรี | ทักษิณ ชินวัตร |
| ก่อนหน้า | สมศักดิ์ เทพสุทิน |
| ถัดไป | สุวิทย์ ยอดมณี |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ | |
| ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2548 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 (4 เดือน 22 วัน) | |
| นายกรัฐมนตรี | ทักษิณ ชินวัตร |
| ก่อนหน้า | สรอรรถ กลิ่นประทุม |
| ถัดไป | วัฒนา เมืองสุข |
| รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย | |
| ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2548 (2 ปี 5 เดือน 8 วัน) ดำรงตำแหน่งร่วมกับ สรอรรถ กลิ่นประทุม (พ.ศ. 2545 - 2546) ประมวล รุจนเสรี (พ.ศ. 2545 - 2547) สมบัติ อุทัยสาง (พ.ศ. 2545 - 2548) สุธรรม แสงประทุม (พ.ศ. 2547 - 2548) | |
| นายกรัฐมนตรี | ทักษิณ ชินวัตร |
| รัฐมนตรีว่าการ | วันมูหะมัดนอร์ มะทา โภคิน พลกุล |
| ก่อนหน้า | ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ วัฒนา อัศวเหม พินิจ จารุสมบัติ สนธยา คุณปลื้ม |
| ถัดไป | เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช สมชาย สุนทรวัฒน์ |
| รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม | |
| ดำรงตำแหน่ง 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 (1 ปี 7 เดือน 16 วัน) | |
| นายกรัฐมนตรี | ทักษิณ ชินวัตร |
| รัฐมนตรีว่าการ | วันมูหะมัดนอร์ มะทา |
| ก่อนหน้า | ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ อิทธิ ศิริลัทธยากร ไชยา สะสมทรัพย์ จองชัย เที่ยงธรรม |
| ถัดไป | พิเชษฐ สถิรชวาล |
| สมาชิกวุฒิสภา | |
| ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม พ.ศ. 2539 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2543 (3 ปี 11 เดือน 28 วัน) | |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 20 มีนาคม พ.ศ. 2490 กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย |
| คู่สมรส | แพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์ |
| บุตร | 5 คน |
| ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
| รับใช้ | |
| สังกัด | |
| ประจำการ | พ.ศ. 2545 – 2547 |
| ยศ | |
| บังคับบัญชา | กองอาสารักษาดินแดน |
ประชา มาลีนนท์ (เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2490) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ
[แก้]ประชา เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2490 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรชายคนที่สามของวิชัย มาลีนนท์ กับนางสมศรี มาลีนนท์[2] มีพี่น้อง 8 คน[3]
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ในปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาตรี จาก Elmhurst College สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2514 และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.344) ในปี พ.ศ. 2535
ด้านครอบครัวสมรสกับนางแพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์[4] โดย มีบุตร-ธิดา คือ เทรซี่ แอน มาลีนนท์, แคทลีน มาลีนนท์ (สมรสกับธนกร วังบุญคงชนะ), แอน มาลีนนท์, ปิยวดี มาลีนนท์ (สมรสกับมาวิน ทวีผล), ประพันธ์พงศ์ มาลีนนท์
การทำงาน
[แก้]ประชา ทำงานเป็นกรรมการรองผู้จัดการ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา[5] ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 ต่อมาได้เข้าสู่วงการการเมือง โดยการร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์[6] และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จนกระทั่งเกิดรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549[7]
ปัจจุบัน อยู่ระหว่างหลบหนีคดี ต้องโทษจำคุก 12 ปี คำพิพากษาคดีทุจริตรถ-เรือดับเพลิงกทม. โดยศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาเมื่อวันที่ 10 เดือน กันยายน พ.ศ. 2556[8]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]- พ.ศ. 2547 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[9] - พ.ศ. 2546 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[10] - พ.ศ. 2536 –
เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1[11]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-07-07. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
- ↑ "ประชา มาลีนนท์ ธุรกิจกับการเมืองแยกกันไม่ออก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-19. สืบค้นเมื่อ 2015-07-27.
- ↑ "ประวิตร-ประวิทย์" พี่น้องแห่งจักรดาว
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-14. สืบค้นเมื่อ 2010-07-04.
- ↑ พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา
- ↑ พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี
- ↑ "เปิดรายชื่อ ทั้ง 111 กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นระยะเวลา 5 ปี !!!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-08. สืบค้นเมื่อ 2011-06-02.
- ↑ http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2556/A/101/1.PDF
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๒, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2015-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๙, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดี, เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๑๕ ข หน้า ๙๒, ๑๗ สิงหาคม ๒๕๓๗
| ก่อนหน้า | ประชา มาลีนนท์ | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| สมศักดิ์ เทพสุทิน | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (ครม. 55) (2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549) |
สุวิทย์ ยอดมณี | ||
| สรอรรถ กลิ่นประทุม | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (ครม. 55) (11 มีนาคม พ.ศ. 2548 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548) |
วัฒนา เมืองสุข | ||
| ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ วัฒนา อัศวเหม พินิจ จารุสมบัติ สนธยา คุณปลื้ม |
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ครม. 54) (3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2548) |
เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช สมชาย สุนทรวัฒน์ | ||
| ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ อิทธิ ศิริลัทธยากร ไชยา สะสมทรัพย์ จองชัย เที่ยงธรรม |
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (ครม. 54) (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545) |
พิเชษฐ สถิรชวาล |
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์
- บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
- ชาวไทยเชื้อสายจีน
- สกุลมาลีนนท์
- มหาเศรษฐีชาวไทย
- สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
- นักการเมืองไทย
- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาไทย
- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ไทย
- สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
- สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
- นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
- บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
- บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
- ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
- ผู้หนีคดี