จังหวัดนครพนม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก นครพนม)
จังหวัดนครพนม
ตราประจำจังหวัดนครพนม
ตราประจำจังหวัด
พระธาตุพนมค่าล้ำ วัฒนธรรมหลากหลาย เรณูผู้ไท เรือไฟโสภา งามตาฝั่งโขง จรรโลงวัฒนธรรม
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย นครพนม
ชื่ออักษรโรมัน Nakhon Phanom
ผู้ว่าราชการ สมชาย วิทย์ดำรงค์
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2558)
ISO 3166-2 TH-48
ต้นไม้ประจำจังหวัด กันเกรา
ดอกไม้ประจำจังหวัด กันเกรา
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 5,512.668 ตร.กม.[1]
(อันดับที่ 38)
ประชากร 715,399 คน[2] (พ.ศ. 2558)
(อันดับที่ 35)
ความหนาแน่น 129.40 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 36)
ศูนย์ราชการ
ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดนครพนม ถนนอภิบาลบัญชา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม 48000
โทรศัพท์ (+66) 0 4251 1287, 0 4251 1574, 0 4251 4262
โทรสาร (+66) 0 4251 1287, 0 4251 1574, 0 4251 4262
เว็บไซต์ จังหวัดนครพนม
แผนที่
 
ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศลาว ประเทศเวียดนาม ประเทศกัมพูชา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดสงขลา จังหวัดสตูล จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดพังงา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนอง จังหวัดชุมพร จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสาคร กรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดสระแก้ว จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดนครนายก จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี จังหวัดนครพนม จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดขอนแก่น จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดเลย จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดน่าน จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแม่ฮ่องสอนแผนที่ประเทศไทย จังหวัดนครพนมเน้นสีแดง
เกี่ยวกับภาพนี้

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

บทความนี้เกี่ยวกับจังหวัดของไทย สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นครพนม (แก้ความกำกวม)

จังหวัดนครพนม เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน นับเป็นเมืองชายแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์ ความสวยงามของทิวทัศน์ และมีความหลากหลายของวัฒนธรรมและชาติพันธุ์ รวมทั้งประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมีพระธาตุพนมเป็นปูชนียสถานคู่บ้านคู่เมือง

พื้นที่ชายแดนด้านเหนือและตะวันออกของนครพนมติดกับแม่น้ำโขงโดยตลอด ตั้งแต่อำเภอบ้านแพงลงมาจนถึงอำเภอธาตุพนม สามารถเดินทางข้ามฝั่งโขงไปยังประเทศลาวได้หลายจุด

เนื้อหา

อาณาเขต[แก้]

สภาพภูมิศาสตร์[แก้]

สภาพโดยทั่วไปของจังหวัดนครพนมเป็นที่ราบลุ่ม มีที่ราบสูงและภูเขาอยู่บ้าง มีแม่น้ำสายสั้น ๆ เป็นสาขาย่อยแยกจากแม่น้ำโขงมาหล่อเลี้ยงความอุดมสมบูรณ์ภายในพื้นที่ พื้นที่ส่วนใหญ่มีแม่น้ำโขงไหลผ่าน นครพนมจึงนับว่าเป็นจังหวัดที่มีแหล่งน้ำที่สมบูรณ์มาก ด้านตะวันออกมีแม่น้ำโขงทอดยาวกั้นพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับลาว

จังหวัดนครพนมมีจุดผ่านแดนไป ประเทศลาว รวม 6 จุด เป็นจุดผ่านแดนถาวร 2 จุด และจุดผ่อนปรน 4 จุด จุดผ่านแดนที่สำคัญและเป็นสากล คือ ด่านสะพานมิตรภาพไทย - ลาว แห่งที่ 3 ซึ่งรัฐบาลไทย-ประเทศลาว ร่วมมือกันสร้างและเป็นประตูไปสู่อินโดจีน

ประวัติศาสตร์[แก้]

นครพนมเป็นจังหวัดชายแดนตั้งเลียบชายฝั่งขวาของแม่น้ำโขง ตรงข้ามกับเมืองท่าแขก แขวงคำม่วนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว นครพนมเป็นจังหวัดที่ประดิษฐานพระธาตุพนมอันศักดิ์สิทธิ์และเก่าแก่ ซึ่งเป็นพระธาตุที่ประดิษฐานพระอุรังคธาตุ (กระดูกหน้าอก) ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (สมณโคดม) และนับเป็นพระบรมธาตุคู่เมืองนครพนม เป็นที่เคารพสักการะของชาวไทยและชาวลาวทั้งสองฝั่งแม่น้ำโขงมาตั้งแต่บรรพกาล พระธาตุพนมประดิษฐานอยู่ที่อำเภอธาตุพนม อยู่ห่างจากตัวเมืองนครพนม 52 กิโลเมตร จังหวัดนครพนมมีพื้นที่ประมาณ 5,512.668 ตารางกิโลเมตร ระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 740 กิโลเมตร นอกจากนี้ ในตัวเมืองนครพนมยังมีพระธาตุนครประดิษฐานเป็นพระธาตุกลางเมืองด้วย พระธาตุนครนี้เดิมเป็นวัดที่ใช้สำหรับประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของเจ้าเมืองนครพนมในอดีต

นครพนมเป็นจังหวัดที่มีบันทึกทางประวัติศาสตร์มาแต่โบราณกาล ในฐานะเมืองเก่าเคียงคู่อยู่กับอาณาจักรศรีโคตรบูร แต่เดิมนครพนมมีชื่อเต็มในจารึกสถาปนาวัดโอกาสศรีบัวบานว่า เมืองนครบุรีราชธานีศรีโคตรบูรหลวง เคยเป็นราชธานีที่มีกษัตริย์และเจ้าผู้ครองนครปกครองมาก่อนหลายสมัย เอกสารของล้านช้างส่วนใหญ่ออกนามว่าเมืองลครหรือเมืองนคร เดิมทีนั้นมีพื้นที่อยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงหรือเมืองเก่าท่าแขก ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ฝั่งขวาที่เมืองเก่าหนองจันทน์ จากนั้นย้ายขึ้นไปทางตอนเหนือที่บ้านโพธิ์คำ คือตัวเมืองนครพนมในปัจจุบัน เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกตีเมืองนครเวียงจันทน์ได้แล้ว เจ้าเมืองนครพนมหรือเมืองศรีโคตรบองได้ทูลเกล้าถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองแก่สยามในฐานะนครประเทศราช ชื่อของดินแดนนี้ได้ถูกเปลี่ยนนามเป็น "นครพนม" สันนิษฐานว่านามนี้มาจากนครพนมเป็นเมืองที่มีพื้นที่ติดต่อกับทิวเขามากมายทางฝั่งซ้าย หลังเสร็จสิ้นสงครามเจ้าอนุวงศ์แล้ว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ลดฐานะเมืองนครพนมเป็นหัวเมืองชั้นเอก ด้วยความเป็นอาณาจักรที่เคยเจริญรุ่งเรืองมาเก่าก่อน ประกอบกับแม่น้ำโขงเป็นแหล่งวัฒนธรรมของมนุษย์ชาติจากหลายชนเผ่า ดังนั้น นครพนมจึงมีโบราณสถานจำนวนมาก และมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์

ในปี พ.ศ. 2525 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2525 แยกอำเภอ มุกดาหารเป็นจังหวัด ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525

ปูชนียสถาน[แก้]

ปูชนียสถานที่สำคัญในจังหวัดนครพนม คือ พระธาตุพนม นอกจากนี้ยังมีพระธาตุอื่น ๆ ที่ชาวจังหวัดนครพนมเคารพนับถือ ได้แก่ พระธาตุประสิทธิ์ พระธาตุท่าอุเทน พระธาตุเรณู พระธาตุศรีคุณ พระธาตุนคร และพระธาตุมหาชัย เป็นต้น ซึ่งถือเป็นเมืองพระธาตุโดยแท้

พระธาตุพนมยามค่ำคืน พระธาตุคู่บ้านคู่เมืองนครพนม

เทศกาลและงานประเพณีประจำปี[แก้]

หน่วยการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

การปกครองแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ 99 ตำบล 1,123 หมู่บ้าน

  1. อำเภอเมืองนครพนม
  2. อำเภอปลาปาก
  3. อำเภอท่าอุเทน
  4. อำเภอบ้านแพง
  5. อำเภอธาตุพนม
  6. อำเภอเรณูนคร
  7. อำเภอนาแก
  8. อำเภอศรีสงคราม
  9. อำเภอนาหว้า
  10. อำเภอโพนสวรรค์
  11. อำเภอนาทม
  12. อำเภอวังยาง
 แผนที่

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 82 องค์การบริหารส่วนตำบล 1 เทศบาลเมือง 22 เทศบาลตำบล

อำเภอเมืองนครพนม



อำเภอปลาปาก

อำเภอท่าอุเทน


อำเภอบ้านแพง

อำเภอธาตุพนม

อำเภอเรณูนคร

อำเภอนาแก

อำเภอศรีสงคราม

อำเภอนาหว้า

อำเภอโพนสวรรค์


ประชากรในจังหวัด[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
อำเภอในจังหวัดนครพนม พ.ศ. 2558[3] พ.ศ. 2557[4] พ.ศ. 2556[5] พ.ศ. 2555[6] พ.ศ. 2554[7] พ.ศ. 2553[8] พ.ศ. 2552[9] พ.ศ. 2551[10]
1 เมืองนครพนม 143,458 143,001 142,482 142,229 141,920 141,694 141,390 141,997
2 ธาตุพนม 83,347 83,343 83,336 83,270 83,088 83,257 83,104 83,478
3 นาแก 76,850 76,684 76,403 76,162 75,795 75,971 75,904 75,579
4 ศรีสงคราม 69,485 69,206 69,016 68,578 68,179 67,788 67,287 66,871
5 ท่าอุเทน 59,349 59,162 58,794 58,658 58,343 58,191 57,924 57,926
6 โพนสวรรค์ 57,521 57,350 57,025 56,678 56,164 55,791 55,363 54,951
7 ปลาปาก 53,782 53,499 53,166 52,892 52,476 52,353 52,029 51,728
8 นาหว้า 51,381 51,223 51,090 50,907 50,584 50,456 50,189 49,911
9 เรณูนคร 46,360 46,353 46,266 46,223 45,995 45,912 45,781 45,570
10 บ้านแพง 35,457 35,193 35,064 34,811 34,555 34,512 34,435 34,232
11 นาทม 23,126 23,098 23,032 22,871 22,671 22,518 22,375 22,330
12 วังยาง 15,283 15,229 15,187 15,071 14,998 14,949 14,909 14,791
รวม 715,399 713,341 710,860 708,350 704,768 703,392 700,690 699,364

การศึกษา[แก้]

ระดับอุดมศึกษา[แก้]

ระดับอาชีวศึกษา[แก้]

โรงเรียนมัธยม สพม.[แก้]

โรงเรียนคำเตยอุปถัมภ์ โรงเรียนนครพนมวิทยาคม โรงเรียนบ้านผึ้งวิทยาคม โรงเรียนปิยะมหาราชาลัย (โรงเรียนประจำจังหวัด) โรงเรียนวังกระแสวิทยาคม โรงเรียนศรีโคตรบูรณ์ โรงเรียนศรีบัวบานวิทยาคม

โรงเรียนกุดฉิมวิทยาคม โรงเรียนธาตุพนม โรงเรียนนาถ่อนพัฒนา โรงเรียนโพนแพงพิทยาคม โรงเรียนวัดบึงเหล็ก โรงเรียนอุ่มเหม้าประชาสรรค์

โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม โรงเรียนโคกสว่างประชาสรรค์ โรงเรียนธรรมโฆษิตวิทยา โรงเรียนปลาปากวิทยา โรงเรียนมหาชัยวิทยาคม โรงเรียนมัธยมพัชรกิติยาภา 1 นครพนม

โรงเรียนเชียงยืนวิทยา โรงเรียนไชยบุรีวิทยาคม โรงเรียนท่าจำปาวิทยา โรงเรียนพะทายพิทยาคม โรงเรียนรามราชพิทยาคม โรงเรียนอุเทนพัฒนา

โรงเรียนค้อวิทยาคม โรงเรียนโพนสวรรค์ราษฎร์พัฒนา

โรงเรียนดงดาวแจ้งพัฒนศึกษา โรงเรียนเรณูนครวิทยานุกูล

โรงเรียนดอนเสียวแดงพิทยาคม โรงเรียนนางัวราษฎร์รังสรรค์ โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม (ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์) โรงเรียนอุดมพัฒนศึกษา

โรงเรียนธรรมากรวิทยานุกูล โรงเรียนนาแกพิทยาคม โรงเรียนนาแกสามัคคีวิทยา โรงเรียนพระซองสามัคคีวิทยา โรงเรียนหนองบ่อวิทยานุกูล

โรงเรียนนาคำราษฎร์รังสรรค์ โรงเรียนนาเดื่อพิทยาคม โรงเรียนบ้านข่าพิทยาคม โรงเรียนสนธิราษฎร์วิทยา โรงเรียนสหราษฎร์รังสฤษดิ์ โรงเรียนสามผงวิทยาคม

โรงเรียนนาทมวิทยา โรงเรียนหนองซนพิทยาคม

โรงเรียนบ้านแพงพิทยาคม โรงเรียนลังกาพิทยาคม

โรงเรียนวังยางวิทยาคม โรงเรียนหนองโพธิ์พิทยาคม

สถานที่สำคัญ[แก้]

อำเภอเมืองนครพนม[แก้]

อำเภอปลาปาก[แก้]

อำเภอท่าอุเทน[แก้]

อำเภอธาตุพนม[แก้]

อำเภอเรณูนคร[แก้]

อำเภอนาแก[แก้]

อำเภอนาหว้า[แก้]

อำเภอบ้านแพง[แก้]

อำเภอศรีสงคราม[แก้]

อำเภอโพนสวรรค์[แก้]

อุทยาน[แก้]

มีน้ำตกตาดขาม ซึ่งเดินทางออกจาตัวอำเภอบ้านแพงเข้าไปในน้ำตกประมาณ 11 กิโลเมตร มีถนนเข้าไปจนถึงน้ำตก

การคมนาคม[แก้]

ระยะทางจากจังหวัดนครพนมไปยังจังหวัดใกล้เคียง โดยประมาณ คือ

ระยะทางจากอำเภอเมืองไปยังอำเภอใกล้เคียง โดยประมาณ คือ

รถยนต์[แก้]

จากกรุงเทพมหานคร ให้ใช้ทางหลวงหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรีบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ถึงอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แล้วแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 23 ผ่านเข้าสู่จังหวัดมหาสารคาม จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 213 ไปจังหวัดกาฬสินธุ์ จนถึงจังหวัดสกลนคร จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 22 ตรงเข้าสู่จังหวัดนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 740 กิโลเมตร

รถโดยสารประจำทาง[แก้]

สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครพนม มีบริการรถโดยสารประจำทางทั้งรถโดยสารธรรมดาและปรับอากาศ ทั้งรถที่มาจากกรุงเทพฯ และรถที่ไปยังจังหวัดต่างๆ เช่น

  • สาย 26 กรุงเทพฯ - นครพนม ใช้เส้นทาง สระบุรี นครราชสีมา บ้านไผ่ บรบือ มหาสารคาม ยางตลาด กาฬสินธุ์ สมเด็จ สกลนคร ท่าแร่ กุสุมาลย์ ให้บริการโดย บขส. (รถมาตรฐาน ม.4ค ,ม.4ข ,ม.4ก) และ นครชัยแอร์ (รถมาตรฐาน ม.1ข Silver, ม.1พ Gold+)
  • สาย 930 กรุงเทพฯ - นครพนม ใช้เส้นทาง สระบุรี นครราชสีมา ขอนแก่น หนองหาน สว่างแดนดิน พังโคน พรรณานิคม สกลนคร ท่าแร่ กุสุมาลย์ ให้บริการโดย บขส. (รถมาตรฐาน ม.4ค) เชิดชัยทัวร์ (รถมาตรฐาน ม.2 และ ม.1ข) และ โลตัสพิบูลทัวร์ (รถมาตรฐาน ม.1ข และ ม.4กพ VIP)
  • สาย 256 อุบลราชธานี - นครพนม ใช้เส้นทาง เรณูนคร ธาตุพนม มุกดาหาร ให้บริการโดย สหมิตรอุบล (รถมาตรฐาน ม.3 ,ม.2 ,ม.1ข)
  • สาย 231 อุดรธานี - นครพนม ใช้เส้นทาง หนองหาน สว่างแดนดิน พังโคน พรรณานิคม สกลนคร ท่าแร่ กุสุมาลย์ ให้บริการโดย สหอุดรเดินรถ (รถมาตรฐาน ม.1ข และ ม.2)
  • สาย 224 อุดรธานี - นครพนม ใช้เส้นทาง หนองคาย บึงกาฬ บ้านแพง ท่าอุเทน ให้บริการโดย รถร่วม บขส. หลายเจ้า (รถมาตรฐาน ม.2)
  • สาย 555 นครพนม - มุกดาหาร ให้บริการโดย วิทยาทรานสปอร์ต (รถมาตรฐาน ม.2 และ ม.2จ รถตู้)
  • สาย 586 ขอนแก่น - นครพนม ให้บริการโดย เชิงชุมเดินรถ (ชัยวัฒน์เซอร์วิส) (รถมาตรฐาน ม.1ข)
  • สาย 661 นครพนม - เชียงราย ให้บริการโดย สมบัติทัวร์ และ จักรพงษ์ทัวร์ (มาตรฐาน ม.1ข และ ม.1พ)
  • สาย 827 นครพนม - ระยอง ให้บริการโดย ชาญทัวร์ (รถมาตรฐาน ม.4ข และ ม.4พ)
  • สาย 837 นครพนม - นครศรีธรรมราช ให้บริการโดย ชาญทัวร์ (รถมาตรฐาน ม.4พ)
  • สาย 876 เชียงใหม่ - นครพนม ให้บริการโดย เพชรประเสริฐ (รถมาตรฐาน ม.4พ)
  • สาย 1431 นครพนม - ท่าอุเทน - ศรีสงคราม - นาหว้า

รถโดยสารระหว่างประเทศ[แก้]

เครื่องบิน[แก้]

การคมนาคมภายในตัวจังหวัดนครพนม[แก้]

  • รถสองแถว มีหลายสาย คิดค่าโดยสารตามระยะทาง
  • รถสามล้อเครื่อง คิดค่าโดยสารตามระยะทาง (เป็นรถเหมา)
  • แท็กซี่ คิดค่าโดยสารตามระยะทางบนมิเตอร์

อ้างอิง[แก้]

  1. ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553.
  2. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  3. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  4. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  6. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  9. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  10. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 17°24′N 104°47′E / 17.4°N 104.78°E / 17.4; 104.78