ข้ามไปเนื้อหา

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก List of Kings of Thailand)

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย ตั้งแต่รัชกาลพ่อขุนศรีนาวนำถุมแห่งอาณาจักรสุโขทัย (พ.ศ. 1700) จนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งราชอาณาจักรไทยในปัจจุบัน มีพระมหากษัตริย์ทั้งสิ้น 55 รัชกาล 56 พระองค์ (รวมขุนวรวงศาธิราชและพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีรายพระนามดังต่อไปนี้

พระบรมราชานุสาวรีย์พระมหากษัตริย์ไทยที่โดดเด่น 7 พระองค์ และยังทรงเป็นมหาราชของไทยอีกด้วย

การเรียกขาน

ในสมัยอาณาจักรสุโขทัยก่อนที่จะมีการเชื่อมโยงทางการเมืองกับอาณาจักรอยุธยาพระมหากษัตริย์ถูกเรียกขานว่า พ่อขุน ในขณะที่พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สิ้นสุดลงอย่างน่าอัปยศมักจะถูกเรียกขานว่า พญา เริ่มต้นด้วยพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยาฐานันดรระบบยศและพระอิสริยยศของไทยกำหนดรูปแบบของพระนาม เต็มของพระมหากษัตริย์ ซึ่งประกอบด้วยสองหรือสามส่วนตรงกลาง:

ชื่อส่วนแรก คือ พระบาทสมเด็จพระเจ้า หากพระมหากษัตริย์ไม่ทรงปราบดาภิเษกพระบาทจะถูกละไว้ หากการครองราชย์ของพระมหากษัตริย์สิ้นสุดลงอย่างอัปยศหรือเสื่อมเสียชื่อเสียงสมเด็จฯ จะถูกละเว้น ส่วนที่สองของชื่อคือชื่อราชวงศ์ที่มอบให้โดยกษัตริย์ ซึ่งอาจรวมหรือไม่มีชื่อเกิดก็ได้ และอาจมีชื่อมากกว่าที่นักประวัติศาสตร์ใช้เรียกกษัตริย์ โดย มหาราช คือตัวอย่างหนึ่งของชื่อเพิ่มเติมเหล่านี้ ส่วนที่สามของพระนามคือ เจ้าอยู่หัว ซึ่งบางครั้งก็ละไว้ทั้งหมด บางครั้งก็ละเว้นอยู่หัวเพียงอย่างเดียว ซึ่งในกรณีนี้คำว่าเจ้าจะถูกย้ายไปที่ส่วนท้ายของส่วนแรกของชื่อ[1] ชื่อผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อาจแตกต่างจากชื่อเกิด ชื่ออุปราช หรือชื่อหลังมรณกรรมหรือรูปแบบทางประวัติศาสตร์ ตัวอย่างเช่น ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีมีพระนามครั้งพระราชสมภพว่า ทองด้วง ปกครองเป็น รามาธิบดี แต่เรียกตามหลังว่าพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) รายการนี้อ้างถึงพระมหากษัตริย์โดยใช้ชื่อของพวกเขาตามที่นักประวัติศาสตร์ดั้งเดิมใช้บ่อยที่สุด โดยปกติแล้วเป็นส่วนหนึ่งของชื่อผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น[1]

ชาติตะวันตกเรียกพระมหากษัตริย์ว่า "กษัตริย์แห่งสยาม" (ละติน: Rex Siamensium) ไม่ว่าจะใช้ชื่อภาษาไทยว่าอย่างไร นับตั้งแต่เริ่มความสัมพันธ์ในศตวรรษที่ 16 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่ทรงใช้พระนามในฐานะแบบตะวันตก ขณะเดียวกัน พระนามสยามก็ถูกใช้เป็นครั้งแรกในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ[2] ต่อมาราชอาณาจักรสยามมีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น ราชอาณาจักรไทย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 จากนั้นกลับมาใช้ชื่อสยามในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2489 ก่อนที่จะเปลี่ยนกลับเป็นไทยอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2491 ซึ่งการเรียกขานพระมหากษัตริย์ไทยแบบตะวันตกก็ถูกเปลี่ยนไปตามนั้น[3]

ลำดับ พระนาม พระรูป พระชนม์ชีพ ครองราชย์
ราชวงศ์ศรีนาวนำถุม
1 พ่อขุนศรีนาวนำถุม หรือ พญาศรีนาวนำถุม[4] พ.ศ. 1645 – 1724 (79 พรรษา) พ.ศ. 1700 – 1724 (24 ปี)
ขอมสบาดโขลญลำพง[5]
ราชวงศ์พระร่วง
2 พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ หรือ กมรเตงอัญศรีอินทรบดินทราทิตย์ พ.ศ. 1731 – 1811 (80 พรรษา) พ.ศ. 1781 – 1811 (30 ปี)
3 พ่อขุนบานเมือง[6] สวรรคตประมาณ พ.ศ. 1822 ไม่ปรากฏ
4 พ่อขุนรามคำแหงมหาราช หรือ พระบาทกมรเตงอัญศรีรามราช[7] พ.ศ. 1790 – 1842 (52 พรรษา) พ.ศ. 1822 – 1842 (20 ปี)
5 พระยาเลอไทย พ.ศ. 1805 – 1866 (61 พรรษา) พ.ศ. 1842 – 1866 (24 ปี)
6 พระยางั่วนำถุม[6][8] สวรรคต พ.ศ. 1890 พ.ศ. 1866 – 1890 (24 ปี)
7 พระมหาธรรมราชาที่ 1 หรือ พญาลิไทย[9] พ.ศ. 1843 – 1911 (68 พรรษา) พ.ศ. 1890 – 1911 (21 ปี)
ภายใต้อาณาจักรอยุธยา (พ.ศ. 1921 – 1981)
8 พระมหาธรรมราชาที่ 2 หรือ พญาลือไทย พ.ศ. 1901 – 1952 (51 พรรษา) พ.ศ. 1911 – 1942 (31 ปี)
9 พระมหาธรรมราชาที่ 3 หรือ พญาไสยลือไทย พ.ศ. 1923 – 1962 (39 พรรษา) พ.ศ. 1943 – 1962 (19 ปี)
10 พระมหาธรรมราชาที่ 4 หรือ พระยาบาลเมือง หรือ บรมปาล พ.ศ. 1944 – 1981 (37 พรรษา) พ.ศ. 1962 – 1981 (19 ปี)
ผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา
ลำดับ พระนาม พระรูป พระชนม์ชีพ ครองราชย์
ราชวงศ์อู่ทอง (ครั้งที่ 1)
1 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 หรือ พระเจ้าอู่ทอง[10] 3 เมษายน พ.ศ. 1857 – พ.ศ. 1912 (55 พรรษา) 12 มีนาคม พ.ศ. 1894[11] – พ.ศ. 1912 (20 ปี)
2
(1)
สมเด็จพระราเมศวร พ.ศ. 1882 – 1938 (56 พรรษา) พ.ศ. 1912 – 1913 (1 ปี)
ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (ครั้งที่ 1)
3 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 หรือ ขุนหลวงพะงั่ว พ.ศ. 1853 – 1931 (78 พรรษา) พ.ศ. 1913 – 1931 (18 ปี)
4 สมเด็จพระเจ้าทองลัน หรือ สมเด็จพระเจ้าทองจันทร์ หรือ เจ้าทองลั่น หรือ เจ้าทองลันทร์ พ.ศ. 1917 – 1931 (14 พรรษา) พ.ศ. 1931 (7 วัน)
ราชวงศ์อู่ทอง (ครั้งที่ 2)
2
(2)
สมเด็จพระราเมศวร พ.ศ. 1882 – 1938 (56 พรรษา) พ.ศ. 1931 – 1938 (7 ปี)
5 สมเด็จพระเจ้ารามราชา หรือ สมเด็จพญารามเจ้า หรือ สมเด็จพระรามราชาธิราช พ.ศ. 1899 – 1952 (53 พรรษา) พ.ศ. 1938 – 1952 (14 ปี)
ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (ครั้งที่ 2)
6 สมเด็จพระอินทราชา หรือ สมเด็จพระนครินทราธิราช หรือ เจ้านครอินทร์ พ.ศ. 1902 – 1967 (65 พรรษา) พ.ศ. 1952 – 1967 (15 ปี)
7 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 หรือ เจ้าสามพระยา พ.ศ. 1929 – 1991 (62 พรรษา) พ.ศ. 1967 – 1991 (24 ปี)
8 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ หรือ สมเด็จพระรามาธิบดีบรมไตรโลกนาถ มหามงกุฎเทพยมนุษย์ บริสุทธิสุริยวงศ์ องค์พุทธางกูรบรมบพิตร พ.ศ. 1974 – 2031 (57 พรรษา) พ.ศ. 1991 – 2031 (40 ปี)
ปฏิรูปการปกครองจตุสดมภ์ (พ.ศ. 2006)
9 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 พ.ศ. 2005 – 2034 (29 พรรษา) พ.ศ. 2031 – 2034 (3 ปี)
10 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2[12] พ.ศ. 2015 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2072 (57 พรรษา) พ.ศ. 2034 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2072 (38 ปี)
11 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 พ.ศ. 2031 – 2076 (45 พรรษา) พ.ศ. 10 ตุลาคม พ.ศ. 2072 – 2076 (4 ปี)
12 สมเด็จพระรัษฎาธิราช พ.ศ. 2072 – 2077 (5 พรรษา) พ.ศ. 2077 (5 เดือน)
13 สมเด็จพระไชยราชาธิราช พ.ศ. 2042 – 2089 (47 พรรษา) พ.ศ. 2077 – 2089 (13 ปี)
14 สมเด็จพระยอดฟ้า หรือ สมเด็จพระแก้วฟ้า พ.ศ. 2078 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2091 (13 พรรษา) พ.ศ. 2089 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2091 (2 ปี)
ขุนวรวงศาธิราช พ.ศ. 2046 – 2091 (45 พรรษา) พ.ศ. 2091 (42 วัน)
15 สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ หรือ พระเจ้าช้างเผือก พ.ศ. 2048 – 2111 (63 พรรษา) 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2091 – 2111 (20 ปี)
16 สมเด็จพระมหินทราธิราช พ.ศ. 2082 – 2112 (30 พรรษา) พ.ศ. 2111 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2112 (1 ปี)
เสียกรุงครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2112)
ราชวงศ์สุโขทัย
17 สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช พ.ศ. 2057 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 (76 พรรษา) 7 สิงหาคม พ.ศ. 2112 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 (21 ปี)
ได้รับเอกราชจากอาณาจักรตองอู (พ.ศ. 2135)
18 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 2 หรือ พระองค์ดำ พ.ศ. 2098 – 25 เมษายน พ.ศ. 2148 (50 พรรษา) 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 – 25 เมษายน พ.ศ. 2148 (15 ปี)
19 สมเด็จพระเอกาทศรถ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 3 หรือ พระองค์ขาว พ.ศ. 2103 – 2153 (50 พรรษา) 25 เมษายน พ.ศ. 2148 – 2153 (5 ปี)
20 สมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 4 พ.ศ. 2128 – 2154 (26 พรรษา) พ.ศ. 2153 – 2154 (1 ปี 2 เดือน)
21 สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม หรือ สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงธรรมอันมหาประเสริฐ หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 1 พ.ศ. 2135 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171 (36 พรรษา) พ.ศ. 2154 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171 (17 ปี)
22 สมเด็จพระเชษฐาธิราช หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 2 พ.ศ. 2155 – 2173 (18 พรรษา) 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171 – 2173 (1 ปี 7 เดือน)
23 สมเด็จพระอาทิตยวงศ์ พ.ศ. 2161 – 2178 (17 พรรษา) พ.ศ. 2173 – 2173 (36 วัน)
ราชวงศ์ปราสาททอง
24 สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 5 พ.ศ. 2143 – 2199 (56 พรรษา) พ.ศ. 2173 – 2199 (25 ปี)
25 สมเด็จเจ้าฟ้าไชย หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 6 พ.ศ. 2173 – 2199 (26 พรรษา) พ.ศ. 2199 (9 เดือน)
26 สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 7 พ.ศ. 2143 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2199 (56 พรรษา) พ.ศ. 2199 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2199 (2 เดือน 20 วัน)
27 สมเด็จพระนารายณ์มหาราช หรือ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 3 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2175 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2231 (56 พรรษา) 26 ตุลาคม พ.ศ. 2199 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2231 (32 ปี)
การปฏิวัติสยาม (พ.ศ. 2231)
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
28 สมเด็จพระเพทราชา หรือ สมเด็จพระมหาบุรุษวิสุทธิเดชอุดม หรือ พระทรงธรรม์ หรือ สมเด็จพระธาดาธิเบศร์ พ.ศ. 2175 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246 (71 พรรษา) 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2231 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246 (15 ปี)
29 สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือ พระเจ้าเสือ พ.ศ. 2204 – 9 กุมภาพันธ์

พ.ศ. 2251 (47 พรรษา)

6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246 – 9 กุมภาพันธ์

พ.ศ. 2251 (5 ปี)

30 สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 หรือ พระเจ้าท้ายสระ หรือ พระเจ้าภูมินทราชา หรือ พระเจ้าบรรยงก์รัตนาสน์ พ.ศ. 2221 – 2275 (54 พรรษา) 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2251 – พ.ศ. 2275 (24 ปี)
31 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หรือ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชที่ 2 หรือ ขุนหลวงบรมโกษฐ หรือ พระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกษฐ พ.ศ. 2223 – 26 เมษายน พ.ศ. 2301 (78 พรรษา) พ.ศ. 2275 – 26 เมษายน พ.ศ. 2301 (26 ปี)
32 สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร หรือ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชที่ 3 หรือ ขุนหลวงหาวัด พ.ศ. 2265 – 2339 (74 พรรษา) พ.ศ. 2301 (2 เดือน)
33 สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ หรือ พระเจ้าเอกทัศ หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 3 หรือ ขุนหลวงขี้เรื้อน พ.ศ. 2252 – 2310 (58 พรรษา) พ.ศ. 2301 – 7 เมษายน พ.ศ. 2310 (9 ปี)
เสียกรุงครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2310)
ลำดับ พระนาม พระรูป พระชนม์ชีพ ครองราชย์
ราชวงศ์ธนบุรี
1 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี หรือ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 23 มีนาคม หรือ 17 เมษายน พ.ศ. 2277 – 6 เมษายน พ.ศ. 2325 (47 พรรษา) 28 ธันวาคม พ.ศ. 2311 – 6 เมษายน พ.ศ. 2325 (14 ปี 151 วัน)
ถูกรัฐประหารยึดอำนาจผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรรัตนโกสินทร์
ลำดับ พระนาม พระรูป พระราชลัญจกร พระชนม์ชีพ ครองราชย์
ราชวงศ์จักรี
1 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช 20 มีนาคม พ.ศ. 2280 – 7 กันยายน พ.ศ. 2352 (72 พรรษา) 6 เมษายน พ.ศ. 2325 – 7 กันยายน พ.ศ. 2352 (27 ปี 154 วัน)
2 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2311 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 (56 พรรษา) 7 กันยายน พ.ศ. 2352 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 (14 ปี 317 วัน)
3 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือ พระมหาเจษฎาราชเจ้า 31 มีนาคม พ.ศ. 2331 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 (63 พรรษา) 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 (26 ปี 255 วัน)
4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือ พระสยามเทวมหามกุฏวิทยมหาราช 18 ตุลาคม พ.ศ. 2347 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 (63 พรรษา) 2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 (17 ปี 182 วัน)
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว 4 กันยายน พ.ศ. 2351 – 7 มกราคม พ.ศ. 2409 (58 พรรษา) 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 – 7 มกราคม พ.ศ. 2409 (14 ปี 226 วัน)
ปฏิรูประบอบศักดินาเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (พ.ศ. 2435)[13]
5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือ พระปิยมหาราช 20 กันยายน พ.ศ. 2396 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 (57 พรรษา) 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 (42 ปี 22 วัน)
6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือ พระมหาธีรราชเจ้า 1 มกราคม พ.ศ. 2424 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 (44 พรรษา) 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 (15 ปี 34 วัน)
7 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 (47 พรรษา) 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 (9 ปี 96 วัน)
ปฏิวัติระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2475)
ความเคลื่อนไหวระบอบคอมมิวนิสต์-สังคมนิยม (พ.ศ. 2475 – 2543)
8 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร หรือ พระอัฐมรามาธิบดินทร 20 กันยายน พ.ศ. 2468 – 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 (20 พรรษา) 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 – 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 (11 ปี 99 วัน)
9 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หรือ พระภัทรมหาราช 5 ธันวาคม พ.ศ. 2470 – 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (88 พรรษา) 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 – 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (70 ปี 126 วัน)
10 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 – ปัจจุบัน (73 ปี 195 วัน+) 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน (9 ปี 118 วัน+)

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

  1. 1 2 Jones, Robert B. (June 1971). "Thai titles and ranks; including a translation of Traditions of royal lineage in Siam by King Chulalongkorn". Southeast Asia Program Data Papers Series. hdl:1813/57549 โดยทาง Cornell University.
  2. ""สยาม" ถูกใช้เรียกชื่อประเทศเป็นทางการสมัยรัชกาลที่ 4". ศิลปวัฒนธรรม. 6 July 2017. สืบค้นเมื่อ 10 August 2017.
  3. "Siam definition and meaning". Collins English Dictionary. สืบค้นเมื่อ 11 January 2020.
  4. "จารึกวัดศรีชุม ด้านที่ ๑". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). 17 กุมภาพันธ์ 2555. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2562. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  5. ขจร สุขพานิช, หน้า 58.
  6. 1 2 ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธรฯ (2565)
  7. วันพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เก็บถาวร 2023-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เอกสาร info ฐานข้อมูลจังหวัดสุโขทัย
  8. ประเสริฐ ณ นคร (2000, p. 231)
  9. พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยสุโขทัย ไตรภูมิกถา, หน้า 3
  10. Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  11. ตรงใจ หุตางกูร.(2561) ปรับแก้เทียบศักราช และ การอธิบายความ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ. กรุงเทพฯ: ศูนย์มนุษย์วิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน)
  12. พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ (25 มีนาคม 2560). "อย่าลืม! ราชสำนักเมืองเหนือ ที่พิษณุโลก". ศิลปวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2560. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  13. โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. การเมืองการปกครองไทย: หลายมิติ. หน้า 38-39.