รายพระนามพระมหากษัตริย์โปรตุเกส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมเด็จพระราชาธิบดี
แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกส
ราชาธิปไตยในอดีต
Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg
ตราแผ่นดินราชอาณาจักรโปรตุเกส
Manuel II of Portugal.jpg
สมเด็จพระราชาธิบดีมานูเอลที่ 2
พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสองค์สุดท้าย

ปฐมกษัตริย์ อัลฟอนโซ เฮนริเก
สถานพำนัก พระราชวังเบเลม, ลิสบอน
Flag of Portugal (1830).svg ราชอาณาจักรโปรตุเกส
เริ่มระบอบ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 1682
(ค.ศ. 1139)
สิ้นสุดระบอบ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2453
(ค.ศ. 1910; 771 ปี 70 วัน)
ผู้อ้างสิทธิ์ ดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระอิศริยยศเริ่มขึ้นตั้งแต่โปรตุเกสประกาศอิสรภาพจากราชอาณาจักรเลออน ภายใต้การนำของอัลฟอนโซ เฮนริเก ผู้ซึ่งประกาศตั้นตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปี พ.ศ. 1682 และปกครองระบอบราชาธิปไตยเรื่อยมาจนกระทั่งเกิดการประกาศสาธารณรัฐโปรตุเกส ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ซึ่งเป็นรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยจากผู้นิยมสาธารณรัฐ ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ทรงได้รับการประกาศเป็นกษัตริย์อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 1686 โดยสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งคาสตีลและเลออน และในปี พ.ศ. 1722 ทรงได้รับการประกาศจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3

ราชวงศ์เบอร์กันดี (ราชวงศ์อัลฟอนซีน) พ.ศ. 1686 - พ.ศ. 1929[แก้]

ในปี พ.ศ. 1666 การสิ้นสุดของสมรภูมิซอน มาเมเด ระหว่างกองทัพของอัลฟอนโซ เฮนริเกกับกองทัพของเคานท์เตสเทเรซาแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระราชมารดาซึ่งปฏิเสธการเป็นรัฐชาติของโปรตุเกสเนื่องด้วยพระนางเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลและเลออน ผลปรากฏว่า กองทัพของอัลฟอนโซสามารถได้ชัยชนะเหนือกองทัพของพระราชมารดาได้ ซึ่งถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดยุคแห่งการปกครองแบบเผด็จการของพระนางเทเรซา อัลฟอนโซ เฮนริเกดำรงพระอิศริยยศเจ้าชายแห่งโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ อัลฟอนโซประกาศตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปีพ.ศ. 1682 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งราชวงศ์แรกของโปรตุเกส และจากชัยชนะในสมรภูมิอูริเกซึ่งมีชัยเหนือมุสลิมอัลอันดะลุส พระองค์จึงได้รับการยอมรับจากชาวโปรตุเกสในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส

ในปี พ.ศ. 1686 ราชวงศ์เบอร์กันดีจึงมีอำนาจในโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ พระองค์ทรงพยายามนำอาณาจักรเข้าสู่ศาสนจักรคาทอลิกแต่พระสันตปาปาทรงไม่ยอมรับสิทธิของโปรตุเกส จนกระทั่ง พ.ศ. 1722 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ทรงประกาศให้พระเจ้าอัลฟอนโซเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส

จุดสิ้นสุดของราชวงศ์เบอร์กันดีเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 1926 จากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโปรตุเกส เนื่องจากพระโอรสสิ้นพระชนม์แต่ทรงพระเยาว์ ทำให้มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นพระมเหสีในพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล เลโอนอร์ เตเลส เดอ เมเนเซส สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส พระมเหสีม่ายของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต้องดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในนามของพระราชธิดาเบียทริซ จากการเรียกร้องสิทธิของพระนางเบียทริซ พระเจ้าจอห์นแห่งคาสตีลทรงเรียกร้องสิทธิให้พระมเหสี โดยทรงหวังว่าทายาทของพระองค์จะได้ปกครองโปรตุเกสและคาสตีลพร้อมกัน และทรงพยายามให้พระนางเบียทริซขึ้นครองราชบัลลังก์โปรตุเกส แต่ทางราชสำนักได้เลือกพระญาติของพระนางขึ้นครองราชย์ จึงทำให้เกิดสงครามกับคาสตีล เรียกช่วงระยะเวลานี้ว่า วิกฤตการณ์พ.ศ. 1926 - 1928

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Afonso I of Portugal)

26 กรกฎาคม พ.ศ. 1682 - 6 ธันวาคม พ.ศ. 1728
Afonso I Henriques de Portugal.jpg 25 มิถุนายน พ.ศ. 1652
พระโอรสในเคานท์เฮนรีแห่งโปรตุเกสกับเคานท์เตสเทเรซาแห่งโปรตุเกส
เคานท์เตสม็อดแห่งซาวอย
พ.ศ. 1689
มีรัชทายาท 7 พระองค์
6 ธันวาคม พ.ศ. 1728
กูอิงบรา
พระชนมายุ 76 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าซานโชที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Sancho I of Portugal)

6 ธันวาคม พ.ศ. 1728 - 26 มีนาคม พ.ศ. 1755
Sancho I.jpg 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 1697
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเคานท์เตสม็อดแห่งซาวอย
เจ้าหญิงดรูชแห่งอารากอน
พ.ศ. 1717
มีรัชทายาท 11 พระองค์
26 มีนาคม พ.ศ. 1755
กูอิงบรา
พระชนมายุ 57 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Afonso II of Portugal)

26 มีนาคม พ.ศ. 1755 - 25 มีนาคม พ.ศ. 1766
AfonsoII-P.jpg 23 เมษายน พ.ศ. 1728
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าซานโชที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงดรูชแห่งอารากอน
เจ้าหญิงเออรากาแห่งคาสตีล
พ.ศ. 1749
มีรัชทายาท 5 พระองค์
25 มีนาคม พ.ศ. 1766
กูอิงบรา
พระชนมายุ 37 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าซานโชที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Sancho II of Portugal)

25 มีนาคม พ.ศ. 1766 - 3 มกราคม พ.ศ. 1791
SanchoII-P.jpg 8 กันยายน พ.ศ. 1752
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเออรากาแห่งคาสตีล
เมเซีย โลเปซ เดอ ฮาโล
พ.ศ. 1789
ไม่มัรัชทายาท
4 มกราคม พ.ศ. 1791
โตเลโด
พระชนมายุ 38 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 แห่งโปรตุเกส
(Afonso III of Portugal)

3 มกราคม พ.ศ. 1791 - 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1822
Afonso III.jpg 5 พฤษภาคม พ.ศ. 1753
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเออรากาแห่งคาสตีล
เคานท์เตสมาทิลดาที่ 2 แห่งบูโลญ
พ.ศ. 1778
มีรัชทายาท 2 พระองค์

เจ้าหญิงเบียทริซแห่งคาสตีล
พ.ศ. 1796
มีรัชทายาท 8 พระองค์
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1822
อัลโคบากา
พระชนมายุ 68 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเดนิสแห่งโปรตุเกส
(Denis of Portugal)

16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1822 - 7 มกราคม พ.ศ. 1868
Dinis-P.jpg 9 ตุลาคม พ.ศ. 1804
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเบียทริซแห่งคาสตีล
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอารากอน
2 กุมภาพันธ์/24 มิถุนายน พ.ศ. 1825
มีรัชทายาท 2 พระองค์
7 มกราคม พ.ศ. 1868
ซานตาเรม
พระชนมายุ 63 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งโปรตุเกส
(Afonso IV of Portugal)

7 มกราคม พ.ศ. 1868 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 1900
AfonsoIV-P.jpg 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1824
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเดนิสแห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอารากอน
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งคาสตีล
12 กันยายน พ.ศ. 1852
มีรัชทายาท 7 พระองค์
28 พฤษภาคม พ.ศ. 1900
ลิสบอน
พระชนมายุ 66 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Pedro I of Portugal)

28 พฤษภาคม พ.ศ. 1900 - 18 มกราคม พ.ศ. 1910
PeterIofPortugal.jpg 19 เมษายน พ.ศ. 1863
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเบียทริซแห่งคาสตีล
เจ้าหญิงบรานกาแห่งคาสตีล
พ.ศ. 1868
ไม่มีรัชทายาท

เจ้าหญิงคอนสแตนซ์แห่งเพนาเฟล
24 สิงหาคม พ.ศ. 1882
มีรัชทายาท 3 พระองค์

อิเนส เปเรส เดอ คาสโตร
1 มกราคม พ.ศ. 1897
มีรัชทายาท 4 พระองค์
18 มกราคม พ.ศ. 1910
เอสเตรมอส
พระชนมายุ 46 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์นานโดที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Fernando I of Portugal)

18 มกราคม พ.ศ. 1910 - 22 ตุลาคม พ.ศ. 1926
D. Fernando I.jpg 31 ตุลาคม พ.ศ. 1888
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคอนสแตนซ์แห่งเพนาเฟล
เลโอนอร์ เตเลส เดอ เมเนเซส
มีนาคม พ.ศ. 1915
มีรัชทายาท 3 พระองค์
22 ตุลาคม พ.ศ. 1926
ลิสบอน
พระชนมายุ 37 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริซแห่งโปรตุเกส
(Beatrice of Portugal)

22 ตุลาคม พ.ศ. 1926 - ตุลาคม พ.ศ. 1928
ยังเป็นที่ถกเถียง
Rainha D. Beatriz de Portugal filha Rei D. Fernando I (1).jpg 7 กุมภาพันธ์/13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1916
พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฟอร์นานโดที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเลโอนอร์ เตเลส เดอ เมเนเซส
พระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล
14 พฤษภาคม พ.ศ. 1926
ไม่มีรัชทายาท
ราวพ.ศ. 1963
คาสตีล
พระชนมายุ 47 พรรษา

ราชวงศ์อาวิซ (ราชวงศ์โจแอนนีน) พ.ศ. 1928 - ราวพ.ศ. 2123[แก้]

ราชวงศ์ที่ลำดับที่ 2 ของโปรตุเกส เป็นที่รู้จักกันในนามราชวงศ์อาวิซ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดย จอห์น หัวหน้าคณะอัศวินแห่งอาวิซ และได้ตั้งตนเป็นสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งโปรตุเกส โดยพระองค์เป็นพระโอรสนอกสมรสของสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1

โดยราชวงศ์นี้ได้กำเนิดขึ้นหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 1ในปี พ.ศ. 1926 และตามด้วยการได้รับชัยชนะของชาวโปรตุเกสในการต่อสู้ที่อัลจูบาร์รอตาในปี พ.ศ. 1928 โดยชนะกองทัพของสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล ซึ่งอ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกส หลังจากการสงครามนี้สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 จึงได้รับการยอมรับในฐานะกษัตริย์แห่งโปรตุเกสอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 1928

ในช่วงราชวงศ์นี้นักประวัติศาสตร์ได้ถือว่าเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของโปรตุเกสและเป็นรัฐที่บ่งบอกถึงความมั่นคงของยุโรป การขยายอาณาจักรครั้งแรกเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 1958 โดยสามารถเข้ายึดเซวตาในแอฟริกาหนือ และตามมาด้วยการริเริ่มออกสำรวจและการล่าอาณานิคมในแอฟริกา,เอเชีย และบราซิล โดยรวมกันเป็นจักรวรรดิโปรตุเกสซึ่งรุ่งเรืองสูงสุดในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส และเริ่มต้นเข้าจุดเสื่อมในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งโปรตุเกส

สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 3 สวรรคตใน พ.ศ. 2100 พระนัดดาจึงได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเซบาสเตียนแห่งโปรตุเกส แต่พระองกลับค์สวรรคตในสมรภูมิคซาร์ เอล เคอบีร์ โดยมีพระชนมายุเพียง 24 พรรษาและไม่มีพระโอรสธิดา พระปัยกาของพระองค์ซึ่งมีพระชนมายุ 66 พรรษาจึงต้องครองราชย์สืบต่อ ซึ่งมีพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าเฮนรีแห่งโปรตุเกส โดยเป็นพระคาร์ดินัลด์ และได้สวรรคตลงในอีก 2 ปีถัดมาโดยปราศจากมีพระโอรสธิดา ราชบัลลลังก์ได้ว่างลงและมีพระราชวงศ์ได้มาอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ได้แก่ เจ้าหญิงแคทเทอรีน ดัสเชสแห่งบราแกนซา, พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน, รานุชิโอที่ 1 ฟาร์เนส ดยุคแห่งปาร์มา และเจ้าชายอันโตนิโอ รองอธิการแห่งคาร์โต

ในปี พ.ศ. 2123 เจ้าชายอันโตนิโอได้เดินทางไปในหลายเมืองของโปรตุเกสและตั้งตนเป็นสมเด็จพระเจ้าอันโตนิโอแห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นเวลา 20 วันก่อนที่พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนขฃจะยกทัพบุกโปรตุเกสและสามารถกำจัดผู้สนับสนุนพระเจ้าอันโตนิโอในการต่อสู้ที่อัลคานทารา แต่พระเจ้าอันโตนิโอยังทรงปกครองประเทศจากหมู่เกาะอะโซเรสจนกระทั่งถึง พ.ศ. 2126 นับตั้งแต่ พ.ศ. 2123 ถือว่าราชวงศ์อาวิซได้มาถึงจุดสิ้นสุด แต่นักประวัติศาสตร์ยังคงขัดแย้งในเรื่องการครองราชย์ของพระเจ้าอันโตนิโอ รวมถึงยังเป็นที่ถกเถียงในการนับว่าพระองค์เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์อาวิซ

ราชวงศ์อาวิซ[แก้]

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(João I of Portugal)

6 เมษายน พ.ศ. 1928 - 14 สิงหาคม พ.ศ. 1979
JoaoI-P.jpg 14 เมษายน พ.ศ. 1901
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเทเรซา ลูเรนโค
เจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งแลงคาสเตอร์
11 พฤษภาคม พ.ศ. 1930
มีรัชทายาท 9 พระองค์
14 สิงหาคม พ.ศ. 1979
ลิสบอน
พระชนมายุ 75 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าดูอาร์เตแห่งโปรตุเกส
(Duarte of Portugal)

14 สิงหาคม พ.ศ. 1979 - 9 กันยายน พ.ศ. 1981
Duarte of Portugal.jpg 31 ตุลาคม พ.ศ. 1934
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งแลงคาสเตอร์
เจ้าหญิงเอเลนอร์แห่งอารากอน
22 กันยายน พ.ศ. 1971
มีรัชทายาท 9 พระองค์
9 กันยายน พ.ศ. 1981
โตมาร์
พระชนมายุ 46 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งโปรตุเกส
(Afonso V of Portugal)

9 กันยายน พ.ศ. 1981 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2020
ครั้งที่ 1
Afonso V.jpg 15 มกราคม พ.ศ. 1975
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าดูอาร์เตแห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเอเลนอร์แห่งอารากอน
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งกูอิงบรา
6 พฤษภาคม พ.ศ. 1990
มีรัชทายาท 3 พระองค์

เจ้าหญิงโจแอนนา ลา เบลทรานีญาแห่งคาสตีล
30 พฤษภาคม พ.ศ. 2018
ไม่มีรัชทายาท
22 สิงหาคม พ.ศ. 2024
ลิสบอน
พระชนมายุ 49 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(João II of Portugal)

11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2020 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2020
ครั้งที่ 1
JoaoII-P.jpg 3 มีนาคม พ.ศ. 1998
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งกูอิงบรา
เจ้าหญิงเอเลนอรแห่งวิสซู
22 มกราคม พ.ศ. 2014
มีรัชทายาท 1 พระองค์
25 ตุลาคม พ.ศ. 2038
ปอร์ติมาว
พระชนมายุ 40 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งโปรตุเกส
(Afonso V of Portugal)

9 กันยายน พ.ศ. 1981 - 22 สิงหาคม พ.ศ. 2024
ครั้งที่ 2
Afonso V.jpg 15 มกราคม พ.ศ. 1975
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าดูอาร์เตแห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงเอเลนอร์แห่งอารากอน
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งกูอิงบรา
6 พฤษภาคม พ.ศ. 1990
มีรัชทายาท 3 พระองค์

เจ้าหญิงโจแอนนา ลา เบลเตเนญาปห่งคาสตีล
30 พฤษภาคม พ.ศ. 2018
ไม่มีรัชทายาท
22 สิงหาคม พ.ศ. 2024
ลิสบอน
พระชนมายุ 49 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(João II of Portugal)

11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2020 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2038
ครั้งที่ 2
JoaoII-P.jpg 3 มีนาคม พ.ศ. 1998
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งกูอิงบรา
เจ้าหญิงเอเลนอร์แห่งวิสซู
22 มกราคม พ.ศ. 2014
มีรัชทายาท 1 พระองค์
25 ตุลาคม พ.ศ. 2038
ปอร์ติมาว
พระชนมายุ 40 พรรษา

ราชวงศ์อาวิซ-เบจา[แก้]

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Manuel I of Portugal)

25 ตุลาคม พ.ศ. 2038 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2064
Manuel I.jpg 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2012
พระโอรสในเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุคแห่งวิสซูกับเจ้าหญิงเบียทริซ ดัสเชสแห่งวิสซู
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งอัสตูเรียส
30 กันยายน พ.ศ. 2040
มีรัชทายาท 1 พระองค์

เจ้าหญิงมาเรียแห่งอารากอน
30 ตุลาคม พ.ศ. 2043
มีรัชทายาท 10 พระองค์

เจ้าหญิงเอเลนอร์แห่งออสเตรีย
16 กรกฎาคม พ.ศ. 2061
มีรัชทายาท 2 พระองค์
13 ธันวาคม พ.ศ. 2064
ลิสบอน
พระชนมายุ 52 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 3 แห่งโปรตุเกส
(João III of Portugal)

13 ธันวาคม พ.ศ. 2064 - 11 มิถุนายน พ.ศ. 2100
Joao iii REI.jpg 7 มิถุนายน พ.ศ. 2045
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงมาเรียแห่งอารากอน
เจ้าหญิงแคทเทอรีนแห่งออสเตรีย
10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2068
มีรัชทายาท 9 พระองค์
11 มิถุนายน พ.ศ. 2100
พระราชวังลิเบรลา ลิสบอน
พระชนมายุ 55 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเซบาสเตียวแห่งโปรตุเกส
(Sebastião of Portugal)

11 มิถุนายน พ.ศ. 2100 - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2121
Alonso Sánchez Coello 009.jpg 20 มกราคม พ.ศ. 2094
พระโอรสในเจ้าชายจอห์น มานูเอลแห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัสเชสโจนแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส
ไม่อภิเษกสมรส 4 สิงหาคม พ.ศ. 2121
คชาร์ เอล เคอบีร์ มอร็อคโค
พระชนมายุ 24 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฮนริเกแห่งโปรตุเกส
(Henrique of Portugal)

27 สิงหาคม พ.ศ. 2121 - 31 มกราคม พ.ศ. 2123
Henrique o Rei.jpg 31 มกราคม พ.ศ. 2055
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงมาเรียแห่งอารากอน
ไม่อภิเษกสมรส 31 มกราคม พ.ศ. 2123
อัลเมริม
พระชนมายุ 68 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอันโตนิโอแห่งโปรตุเกส
(António of Portugal)

24 กรกฎาคม พ.ศ. 2123 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2123(บนแผ่นดินใหญ่โปรตุเกส)
24 กรกฎาคม พ.ศ. 2123 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2126(ในหมู่เกาะอะโซเรส)
ยังเป็นที่ถกเถียง
Anthony I of Portugal.jpg พ.ศ. 2074
พระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุคแห่งเบจากับไวโอเลนเต โกเมซ
อนา บาร์บอซา
มีรัชทายาท 1 พระองค์
26 สิงหาคม พ.ศ. 2138
อะโซเรส
พระชนมายุ 64 พรรษา

ราชวงศ์ฮับบูร์กโปรตุเกส (ราชวงศ์ฟิลิปปิน)(พ.ศ. 2123 - พ.ศ. 2183)[แก้]

ราชวงศ์ฮับบูร์กสายโปรตุเกสหรือเป็นที่รู้จักในนามราชวงศ์ฟิลิปปิน ซึ่งกำเนิดขึ้นหลังจากพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เข้ายึดครองโปรตุเกส และสเปนได้ปกครองโปรตุเกสตั้งแต่ พ.ศ. 2123 จนถึง พ.ศ. 2183 รวมเป็นเวลา 60 ปี ราชวงศ์เริ่มต้นเมื่อพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ทรงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์โปรตุเกสและสถาปนาพระองค์เองเป็นพระเจ้าเฟลีเปที่ 1 แห่งโปรตุเกส ในปี พ.ศ. 2123 และได้รับการยอมรับอบ่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2124 โดยคณะทหารแห่งโตมาร์ พระเจ้าเฟลิเปทรงปฏิญาณว่าจะปกครองโปรตุเกสโดยแยกจากสเปนและให้ทั้งสองประเทศดำรงความเป็นอาณาจักรร่วม แต่เมื่อพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 สวรรคตลง ผู้สืบราชบัลลังกองค์ต่อมาก็ไม่ได้ทรงทำตามดังที่พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 ปฏิญาณไว้

ภายใต้การปกครองของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งโปรตุเกส (พระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปน) จักรวรรดิโปรตุเกสเริ่มล่มสลายและแตกเป็นเสี่ยงๆ จากแรงกดดันของศัตรูของจักรวรรดิสเปน พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 และพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 ไม่ทรงปกครองโปรตุเกสด้วยพระองค์เองแต่ทรงมอบหมายให้ขุนนางซึ่งทรงไว้วางพระทัยและให้มีอำนาจเต็มในการปกครอง

จากการปกครองของสเปนทำให้โปรตุเกสเสียสิทธิต่างๆ มากมาย เช่นการไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บภาษีเองและต้องจ่ายภาษีแก่ชาวสเปน ทำให้โปรตุเกสสูญเสียความมั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจ

ในปี พ.ศ. 2183 ชาวโปรตุเกสทนไม่ได้จากการกดขี่ของชาวสเปนจึงลุกฮือขึ้นมาต่อต้านด้วยการนำของราชวงศ์บราแกนซาจนชาวโปรตุเกสได้รับชัยชนะ และพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งโปรตุเกส (พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน) ทรงยอมสละราชบัลลังก์โปรตุเกสให้แก่ราชวงศ์บราแกนซาและให้อิสรภาพแก่โปรตุเกส ถือเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ฟิลิปปินในโปรตุเกส ซึ่งสงครามในครั้งนี้รู้จักกันในนามสงครามฟื้นฟูโปรตุเกส

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Filipe I of Portugal)

25 มีนาคม พ.ศ. 2124 - 13 กันยายน พ.ศ. 2141
Philip II.jpg 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2070
พระโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกส จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2097
ไม่มีรัชทายาท

เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์
22 มิถุนายน พ.ศ. 2102
มีรัชทายาท 2 พระองค์

อาร์คดัสเชสแอนนาแห่งออสเตรีย
4 พฤษภาคม พ.ศ. 2113
มีรัชทายาท 3 พระองค์
13 กันยายน พ.ศ. 2141
มาดริด สเปน
พระชนมายุ 71 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Filipe II of Portugal)

13 กันยายน พ.ศ. 2141 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2164
Felipe-III-de-Espana A-Vidal.jpg 14 เมษายน พ.ศ. 2121
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัสเชสแอนนาแห่งออสเตรีย
อาร์คดัสเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย
18 เมษายน พ.ศ. 2142
มีรัชทายาท 8 พระองค์
31 มีนาคม พ.ศ. 2164
มาดริด สเปน
พระชนมายุ 42 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งโปรตุเกส
(Filipe III of Portugal)

31 มีนาคม พ.ศ. 2164 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2183
Felipe IV de castaño y plata, by Diego Velázquez.jpg 8 เมษายน พ.ศ. 2148
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัสเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส
25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2158
มีรัชทายาท 7 พระองค์

อาร์คดัสเชสมาเรียนาแห่งออสเตรีย
7 ตุลาคม พ.ศ. 2192
มีรีชทายาท 3 พระองค์
17 กันยายน พ.ศ. 2208
มาดริด สเปน
พระชนมายุ 60 พรรษา

ราชวงศ์บราแกนซา (ราชวงศ์บริแกนทีน) (พ.ศ. 2183 - พ.ศ. 2453)[แก้]

ราชวงศ์บราแกนซา (โปรตุเกส: Casa de Bragança) มีต้นกำเนิดในปีพ.ศ. 1985 เมื่อดัชชีแห่งบราแกนซาได้รับการสถาปนาโดยเจ้าชายเปโดร ดยุคแห่งกูอิงบราและพระองค์ได้มอบดินแดนนี้ให้ เจ้าชายอัลฟองโซ เคานท์แห่งบาร์เซลอสพระอนุชาต่างมารดา และเจ้าชายอัลฟองโซเป็นดยุคคนแรกของดัชชีแห่งบราแกนซา และทำให้ตระกูลบราแกนซานี้เป็นตระกูลที่มีอิทธิพลในโปรตุเกสมากที่สุด ดังเช่น เจ้าหญิงแคทเทอรีนแห่งโปรตุเกสได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายจอห์นที่ 2 ดยุคที่ 6 แห่งบราแกนซา ซึ่งในปี พ.ศ. 2123 เจ้าหญิงแคทเทอรีนทรงพยายามอ้างสิทธิในราชบัลลังก์แต่ต้องพ่ายแพ้แก่กองทัพของราชวงศ์ฮับบูร์กสเปน

ในปี พ.ศ. 2183 เนื่องมาจากชาวโปรตุเกสได้ชัยชนะในสงครามฟื้นฟูโปรตุเกส เจ้าชายจอห์นซึ่งเป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงแคทเทอรีนได้รับการประกาศเป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการโดยทรงสืบเชื้อสายจากสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส สเปนยอมรับการเป็นรัฐเอกราชของโปรตุเกสโดยสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2211 ราชวงศ์ที่สี่นี้ได้เห็นความสำคัญในการเฟื่องฟูของทองคำในบราซิล และยังมีเหตุการณ์ในราชวงศ์นี้มากมายเช่น แผ่นดินไหวที่ลิสบอนปีพ.ศ. 2298, การเข้ายึดครองโปรตุเกสของนโปเลียน, การประการอิสรภาพของบราซิลและสงครามกลางเมืองจนถึงเสรีนิยม

การเจริญเติบโตของระบอบสาธารณรัฐเกิดขึ้นในช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 และในปี พ.ศ. 2451 เกิดการลอบปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส และในปี พ.ศ. 2453 ฝ่ายนิยมสาธารณรัฐได้บีบบังคับให้สมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส สละราชบัลลังก์และเนรเทศออกจากโปรตุเกส ซึ่งนับเป็นจุดสิ้นสุดระบอบกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและสิ้นสุดราชวงศ์ที่สี่ซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้าย ปัจจุบันราชวงศ์บราแกนซาได้รับตำแหน่ง "ดยุคแห่งบราแกนซา" ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งในปัจจุบันคือดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกสในปัจจุบัน

ราชวงศ์บราแกนซา[แก้]

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 4 แห่งโปรตุเกส
(João I of Portugal)

15 ธันวาคม พ.ศ. 2183 - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2199
JoaoIVpt.jpg 18 มีนาคม พ.ศ. 2146
พระโอรสในเจ้าชายเทโอดอซิโอที่ 3 ดยุคที่ 7 แห่งบราแกนซากับอนา เดอ วาเลสโก ยี กีโรน
เจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา ซิโดเนีย
12 มกราคม พ.ศ. 2176
มีรัชทายาท 7 พระองค์
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2199
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 53 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าอัลฟองโซที่ 6 แห่งโปรตุเกส
(Afonso VI of Portugal)

6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2199 - 12 กันยายน พ.ศ. 2226
Afonso VI, Rei de Portugal.JPG 21 สิงหาคม พ.ศ. 2186
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา ซิโดเนีย
เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย
2 สิงหาคม พ.ศ. 2209
ไม่มีรัชทายาท
12 กันยายน พ.ศ. 2226
ซินทรา โปรตุเกส
พระชนมายุ 40 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Pedro II of Portugal)

12 กันยายน พ.ศ. 2226 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2249
D. Pedro II, Rei de Portugal.JPG 26 เมษายน พ.ศ. 2191
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา ซิโดเนีย
เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย
2 เมษายน พ.ศ. 2211
รัชทายาท 1 พระองค์

เจ้าหญิงมาเรีย โซเฟียแห่งพาลาทิเนต-เนาบูร์ก
11 สิงหาคม พ.ศ. 2230
มีรัชทายาท 7 พระองค์
9 ธันวาคม พ.ศ. 2249
ซินทรา โปรตุเกส
พระชนมายุ 58 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 5 แห่งโปรตุเกส
(João V of Portugal)

9 ธันวาคม พ.ศ. 2249 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2293
Joao V Portugal.jpg 22 ตุลาคม พ.ศ. 2232
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงมาเรีย โซเฟียแห่งพาลาทิเนต-เนาบูร์ก
อาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย
27 ตุลาคม พ.ศ. 2251
มีรัชทายาท 5 พระองค์
31 กรกฎาคม พ.ศ. 2293
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 61 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจเซที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(José I of Portugal)

31 กรกฎาคม พ.ศ. 2293 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320
Retrato D. José - Mafra.jpg 6 มิถุนายน พ.ศ. 2257
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 5 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงมาเรียนา วิกตอเรียแห่งสเปน
19 มกราคม พ.ศ. 2272
มีรัชทายาท 4 พระองค์
24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320
ซินทรา โปรตุเกส
พระชนมายุ 62 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Maria I of Portugal)

24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2359
ปกครองร่วมกับพระสวามี
D.Mara.II - A Pia.png 17 ธันวาคม พ.ศ. 2277
พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าโจเซที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงมาเรียนา วิกตอเรียแห่งสเปน
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งโปรตุเกส
6 มิถุนายน พ.ศ. 2303
มีรัชทายาท 6 พระองค์
20 มีนาคม พ.ศ. 2359
รีโอเดจาเนโร บราซิล
พระชนมายุ 81 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งโปรตุเกส
(Pedro III of Portugal)

24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320 - 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329
ปกครองร่วมกับพระมเหสี
Retrato de D. Pedro III.jpg 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 5 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส
6 มิถุนายน พ.ศ. 2303
มีรัชทายาท 6 พระองค์
25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329
เควลูซ โปรตุเกส
พระชนมายุ 68 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 6 แห่งโปรตุเกส
(João VI of Portugal)

20 มีนาคม พ.ศ. 2359 - 10 มีนาคม พ.ศ. 2369
DomJoãoVI-pintordesconhecido.jpg 13 มีนาคม พ.ศ. 2310
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งโปรตุเกสกับสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงคาร์ลอตาแห่งสเปน
8 พฤษภาคม พ.ศ. 2328
มีรัชทายาท 9 พระองค์
10 มีนาคม พ.ศ. 2369
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 58 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งโปรตุเกส
(Pedro IV of Portugal)

10 มีนาคม พ.ศ. 2369 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369
29- Imperador Rei D. Pedro IV - O Soldado.jpg 12 ตุลาคม พ.ศ. 2341
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตาแห่งสเปน
อาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2360
มีรัชทายาท 7 พระองค์

เจ้าหญิงอเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก
2 สิงหาคม พ.ศ. 2372
มีรัชทายาท 1 พระองค์
4 กันยายน พ.ศ. 2377
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 35 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Maria II of Portugal)

5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2371
ครองราชย์ครั้งที่ 1
Maria II Portugal 1829.jpg 4 เมษายน พ.ศ. 2362
พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย
ออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก
1 ธันวาคม พ.ศ. 2377
ไม่มีรัชทายาท

เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
1 มกราคม พ.ศ. 2379
มีรัชทายาท 11 พระองค์
15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 34 พรรษา
สมเด็จพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
(Miguel of Portugal)

30 มิถุนายน พ.ศ. 2371 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2377
Miguel of Portugal.jpg 26 ตุลาคม พ.ศ. 2345
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตาแห่งสเปน
เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
24 กันยายน พ.ศ. 2394
มีรัชทายาท 7 พระองค์
14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409
บาวาเรีย เยอรมนี
พระชนมายุ 64 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Maria II of Portugal)

26 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
ครองราชย์ครั้งที่ 2
ครองราชย์ร่วมกับพระสวามี
Maria II Portugal 1829.jpg 4 เมษายน พ.ศ. 2362
พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับอาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย
ออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก
1 ธันวาคม พ.ศ. 2377
ไม่มีรัชทายาท

เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
1 มกราคม พ.ศ. 2379
มีรัชทายาท 11 พระองค์
15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 34 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Ferdinand II of Portugal)

16 กันยายน พ.ศ. 2377 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
ครองราชย์ร่วมกับพระมเหสี
D. Fernando II-F. Krumholz-1845.JPG 29 ตุลาคม พ.ศ. 2359
พระโอรสในเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธากับเจ้าหญิงมาเรีย แอนโทเนียแห่งโคฮารี เดอ คซาบาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
1 มกราคม พ.ศ. 2379
มีรัชทายาท 11 พระองค์

เอลิซ ฮันเตอร์
10 มิถุนายน พ.ศ. 2412
ไม่มีรัชทายาท
15 ธันวาคม พ.ศ. 2428
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 69 พรรษา

ราชวงศ์บราแกนซา-แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา[แก้]

พระปรมาภิไธย พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 5 แห่งโปรตุเกส
(Pedro V of Portugal)

15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404
Pedro V, King of Portugal - Winterhalter 1854.jpg 11 กันยายน พ.ศ. 2380
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมารินเงน
18 พฤษภาคม พ.ศ. 2401
ไม่มีรัชทายาท
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 24 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าลูอิสที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Luís I of Portugal)

11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2432
Luís I of Portugal.jpg 31 ตุลาคม พ.ศ. 2381
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย เพียแห่งอิตาลี
6 ตุลาคม พ.ศ. 2405
มีรัชทายาท 2 พระองค์
19 ตุลาคม พ.ศ. 2432
คาสคาอิส โปรตุเกส
พระชนมายุ 50 พรรษา
สมเด็จพระเจ้าคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส
(Carlos I of Portugal)

19 ตุลาคม พ.ศ. 2432 - 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451
Charles of Portugal.jpg 28 กันยายน พ.ศ. 2406
พระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีลูอิสที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงมาเรีย เพียแห่งอิตาลี
เจ้าหญิงอเมลีแห่งออร์เลออง
26 พฤษภาคม พ.ศ. 2426
มีรัชทายาท 3 พระองค์
1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 44 พรรษา
สมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส
(Manuel II of Portugal)

1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453
Manuel II of Portugal01.jpg 19 มีนาคม พ.ศ. 2432
พระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอเมลีแห่งออร์เลออง
เจ้าหญิงออกัสตา วิกตอเรียแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น
4 กันยายน พ.ศ. 2456
ไม่มีรัชทายาท
2 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
ลอนดอน อังกฤษ
พระชนมายุ 43 พรรษา

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกส[แก้]

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์สายเบจา (พ.ศ. 2123 - พ.ศ. 2183)[แก้]

พระปรมาภิไธย และปีที่เริ่มอ้างสิทธิ พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
เจ้าหญิงแคทเทอรีน ดัสเชสแห่งบราแกนซา
(Catherine, Duchess of Braganza)

31 มกราคม พ.ศ. 2123 - พ.ศ. 2157
Flag Manuel I of Portugal.svg พ.ศ. 2083
พระธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุคที่ 4 แห่งกิวมาเรซกับอิซาเบลลาแห่งบราแกนซา ดัสเชสแห่งกิวมาเรซ
จอห์นที่ 1 ดยุคที่ 6 แห่งบราแกนซา
ไม่ปรากฏหลักฐาน
มีรัชทายาท 10 พระองค์
พ.ศ. 2083
โปรตุเกส
พระชนมายุ 74 พรรษา
ธีโอดอซิโอที่ 2 ดยุคที่ 7 แห่งบราแกนซา
(Teodósio II, 7th Duke of Braganza)

พ.ศ. 2157 - พ.ศ. 2173
TeodosioIIbraganca.jpg พ.ศ. 2083
พระโอรสในจอห์นที่ 1 ดยุคที่ 6 แห่งบราแกนซากับเจ้าหญิงแคทเทอรีน ดัสเชสแห่งบราแกนซา
อนา เดอ วาเลสโก ยี กีรอน
ไม่ปรากฏหลักฐาน
มีรัชทายาท 4 พระองค์
พ.ศ. 2173
วิลลา วิลคอซา โปรตุเกส
พระชนมายุ 62 พรรษา
โจอาวที่ 2 ดยุคที่ 8 แห่งบราแกนซา
(João II, 8th Duke of Braganza)

พ.ศ. 2173 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2183
ต่อมาได้ขึ้นครองราชย์และสถาปนาราชวงศ์บราแกนซา
JoaoIVPortugal.jpg 18 มีนาคม พ.ศ. 2146
พระโอรสในเจ้าชายเทโอดอซิโอที่ 3 ดยุคที่ 7 แห่งบราแกนซากับอนา เดอ วาเลสโก ยี กีโรน
เจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา ซิโดเนีย
12 มกราคม พ.ศ. 2176
มีรัชทายาท 7 พระองค์
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2199
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 53 พรรษา

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์สายมิเกลลิสต์ (พ.ศ. 2377 - ปัจจุบัน)[แก้]

พระปรมาภิไธย และปีที่เริ่มอ้างสิทธิ พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้ามิเกล อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
(Miguel of Portugal)

26 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409
Miguel of Portugal.jpg 26 ตุลาคม พ.ศ. 2345
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าโจอาวที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตาแห่งสเปน
เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
24 กันยายน พ.ศ. 2394
มีรัชทายาท 7 พระองค์
14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409
บาวาเรีย เยอรมนี
พระชนมายุ 64 พรรษา
มิเกล ดยุคแห่งบราแกนซา
(Miguel, Duke of Braganza)

14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 - 11 ตุลาคม พ.ศ. 2470
Miguel, Duke of Braganza.jpg 15 กันยายน พ.ศ. 2396
พระโอรสในสมเด็จพระเจ้ามิเกล อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเทอร์นและทาซิส
11 ตุลาคม พ.ศ. 2420
มีรัชทายาท 3 พระองค์

เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436
มีรัชทายาท 8 พระองค์
11 ตุลาคม พ.ศ. 2470
ซีเบนสไตน์ ออสเตรีย
พระชนมายุ 74 พรรษา
ดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบราแกนซา
(Duarte Nuno, Duke of Braganza)

11 ตุลาคม พ.ศ. 2470 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519
Duarte Nuno de Bragança.jpg 23 กันยายน พ.ศ. 2450
พระโอรสในมิเกล ดยุคแห่งบราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
เจ้าหญิงฟรานเชสกาแห่งออร์เลออง-บราแกนซา
13 ตุลาคม พ.ศ. 2485
มีรัชทายาท 3 พระองค์
24 ธันวาคม พ.ศ. 2519
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 69 พรรษา
ดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา
(Duarte Pio, Duke of Braganza)

24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 - ปัจจุบัน
Duarte Pio, Duke of Braganza01.jpg 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2488
พระโอรสในดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบราแกนซากับเจ้าหญิงฟรานเชสกาแห่งออร์เลออง-บราแกนซา
อิซาเบล เดอ เฮรีเดีย
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
มีรัชทายาท 3 พระองค์
ยังทรงดำรงพระชนม์ชีพ

ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สายตรงตามรัฐธรรมนูญและพระราชวงศ์ (พ.ศ. 2453 - ปัจจุบัน)[แก้]

พระปรมาภิไธย และปีที่เริ่มอ้างสิทธิ พระราชสมภพ อภิเษกสมรสและรัชทายาท สวรรคต
สมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 2 อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
(Manuel II of Portugal)

5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
Manuel II of Portugal02.jpg 19 มีนาคม พ.ศ. 2432
พระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอเมลีแห่งออร์เลออง
เจ้าหญิงออกัสตา วิกตอเรียแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น
4 กันยายน พ.ศ. 2456
ไม่มีรัชทายาท
2 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
ลอนดอน อังกฤษ
พระชนมายุ 43 พรรษา
ดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบราแกนซา
(Duarte Nuno, Duke of Braganza)

2 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519
Duarte Nuno de Bragança.jpg 23 กันยายน พ.ศ. 2450
พระโอรสในมิเกล ดยุคแห่งบราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
เจ้าหญิงฟรานเชสกาแห่งออร์เลออง-บราแกนซา
13 ตุลาคม พ.ศ. 2485
มีรัชทายาท 3 พระองค์
24 ธันวาคม พ.ศ. 2519
ลิสบอน โปรตุเกส
พระชนมายุ 69 พรรษา
ดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา
(Duarte Pio, Duke of Braganza)

24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 - ปัจจุบัน
Duarte Pio, Duke of Braganza01.jpg 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2488
พระโอรสในดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบราแกนซากับเจ้าหญิงฟรานเชสกาแห่งออร์เลออง-บราแกนซา
อิซาเบล เดอ เฮรีเดีย
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
มีรัชทายาท 3 พระองค์
ยังทรงดำรงพระชนม์ชีพ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  • Sousa, D. António Caetano de (1946) [1735–49]. História Genealógica da Casa Real Portuguesa (ใน Portuguese). Coimbra: Atlântida-Livraria Eds. OCLC 20210378. 
  • Jiří Louda & Michael Maclagan (1981), "Portugal", in Lines of Succession. Heraldry of the Royal families of Europe, London, Orbis Publishing, pp. 228–237. ISBN 0-85613-672-7. (revised and updated edition by Prentice Hall College Div - November 1991. ISBN 0-02-897255-4.)
  • Luís Amaral & Marcos Soromenho Santos (2002), Costados do Duque de Bragança, Lisboa, Guarda-Mor Edições.
  • Afonso Eduardo Martins Zuquete (dir.)(1989), Nobreza de Portugal e Brasil, vol. I, Lisboa, Editorial Enciclopédia.
  • Jacob Wilhelm Imhof, Stemma Regum lusitanicum sive Historia genealogica Familiae Regiae Portugallicae, Amsterdam, 1708 (reprint [1]).