รายพระนามพระมหากษัตริย์พม่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Burmese character k.svg บทความนี้อักษรพม่าปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลอักษรพม่าได้อย่างถูกต้อง

บทความนี้รวบรวมรายพระนามพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรต่าง ๆ ภายในประเทศพม่า

พุกาม (ค.ศ. 849–1297)[แก้]

ราชวงศ์พุกามตอนต้น (ถึง ค.ศ. 1044)[แก้]

ด้านล่างนี้คือรายพระนามบางส่วนของกษัตริย์พุกามตอนต้นก่อนถึงสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ตามที่มีหลักฐานอยู่ในสี่พงศาวดารสำคัญของพม่า แต่โดยส่วนใหญ่ยึดเวลาตามพงศาวดาร Zatadawbon Yazawin

ลำดับ พระนาม รูป รัชกาลในพงศาวดาร Zatadawbon Yazawin รัชกาลในพงศาวดาร Maha Yazawin รัชกาลในพงศาวดาร Yazawin Thit และ Hmannan Yazawin ความสัมพันธ์
1 ปยีนบยา 846–886 846–858 846–878
2 ตานเนต 886–904 858–876 878–906 พระโอรส
3 ซาเล งะคเว 904–934 876–901 906–915 แย่งชิงราชสมบัติ
4 เต็งโค 934–956 901–917 915–931 พระโอรส
5 ญองอู ซอยะฮาน 956–1001 917–950 931–964 แย่งชิงราชสมบัติ
6 กูนซอ จองบยู Htibyusaung Nat.jpg 1001–1021 950–971 964–986 พระโอรสของตานเนต
7 จีนโซ Pareinma Shin Mingaung Nat.jpg 1021–1038 971–977 986–992 พระโอรสของญองอู ซอยะฮาน
8 โซตกะเต 1038–1044 977–1002 992–1017 พระอนุชา

อาณาจักรพุกาม[แก้]

รายพระนามและระยะเวลารัชกาลตามพงศาวดาร นักวิชาการประเทศพม่าสมัยอาณานิคม G.H. Luce ไม่รู้จักพระเจ้านรเถขะและเสนอช่องว่างเก้าปีระหว่าง 1165 และ 1174 แต่ช่องว่างเวลาดังกล่าวได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจังและเติมในภายหลัง นอกจากนี้ Luce ยังแนะว่านรสิงฆะอุ๊ซะหน่าเป็นกษัตริย์ระหว่าง 1231 และ 1235 แต่ไม่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล[1]

ลำดับ พระนาม พระบรมรูป
พระบรมสาทิสลักษณ์
เจดีย์ที่สร้าง
เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
1 พระเจ้าอโนรธามังช่อ Pyinoolwin -- DSA Anawrahta.JPG 11 สิงหาคม 1044 11 เมษายน 1077 พระโอรสของกูนซอ จองบยู
2 พระเจ้าซอลู 11 เมษายน 1077 ประมาณ 21 เมษายน 1084 พระโอรส
3 พระเจ้าจั่นซิตา Statue of Kyan Sit Thar.JPG 21 เมษายน 1084 1112 หรือ 1113 พระโอรสร่วมพระบิดา
4 พระเจ้าอลองสิธู Min Sithu Nat.jpg 1112 หรือ 1113 1167 พระนัดดา
5 พระเจ้านรตู่ Dhammayangyi Temple at Bagan,Myanmar.jpg 1167 ประมาณ กุมภาพันธ์ 1171 พระโอรส
6 พระเจ้านรสิงขะ ประมาณ กุมภาพันธ์ 1171 พฤษภาคม 1174 พระโอรส
7 พระเจ้านรปติสี่ตู่ Gawdawpalin Temple Bagan Myanmar.jpg พฤษภาคม 1174 18 สิงหาคม 1211 พระอนุชา
8 พระเจ้าไชยสิงขะ Htilominlo Temple Bagan Myanmar.jpg 18 สิงหาคม 1211 19 กรกฎาคม 1235 พระโอรส
9 นรสิงฆะอุ๊ซะหน่า (เทียบเท่าผู้ว่าการแทน) ประมาณ 1231 หรือ 1235 19 กรกฎาคม 1235 พระโอรส
10 พระเจ้าจะซวา 19 กรกฎาคม 1235 ประมาณ พฤษภาคม 1251 พระโอรสของพระเจ้าไชยสิงขะ
11 พระเจ้าอุซะนา ประมาณ พฤษภาคม 1251 ประมาณ 6 พฤษภาคม 1256 พระโอรส
12 พระเจ้านรสีหบดี 6 พฤษภาคม 1256 1 กรกฎาคม 1287 พระโอรส
ช่วงว่างกษัตริย์หลังมองโกลรุกราน (1287–1289)
พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม 30 พฤษภาคม 1289 17 ธันวาคม 1297 พระโอรส

อาณาจักรย่อย[แก้]

มยีนไซง์ (ค.ศ. 1297–1313)[แก้]

พงศาวดารหลักทั้งหมดบันทึกว่าการปกครองร่วมสิ้นสุดลงในปี 1312-1313 แต่พงศาวดาร มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว บันทึกว่าจบลงในปี 1310-1311 หลักฐานแสดงให้เห็นว่าพระเชษฐาคนแรกเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 เมษายน 1310 แต่พระเชษฐาคนที่สองยังมีชีวิตอยู่

พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าอตินคายา
พระเจ้าราซะทินจาน
พระเจ้าสีหตู
17 ธันวาคม 1297 13 เมษายน 1310 ผู้สถาปนา, พระอนุชา และ ผู้สำเร็จราชการร่วม
พระเจ้าราซะทินจาน
พระเจ้าสีหตู
13 เมษายน 1310 ก่อน 7 กุมภาพันธ์ 1313 ผู้ปกครองร่วม

ปีนยะ (ค.ศ. 1313–1364)[แก้]

วันและเวลาโดย Than Tun และ Gordon Luce จากการตรวจสอบพงศาวดารรายงานวันที่บันทึก พระเจ้ามยินซางสิธูไม่ปรากฏในพงศาวดาร[2]

พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าสีหตู 7 กุมภาพันธ์ 1313 ประมาณ กุมภาพันธ์ 1325 พระอนุชาของพระเจ้าอตินคายา และพระเจ้ายาซาตินจาน
พระเจ้าอุซะนาที่ 1 ประมาณ กุมภาพันธ์ 1325 1 กันยายน 1340 พระโอรสบุญธรรมของพระเจ้าสีหตู, พระโอรสของพระเจ้าจอซวาแห่งพุกาม
พระเจ้ามยินซางสิธู 1 กันยายน 1340 29 มีนาคม 1344 พระปิตุลาทางพระมารดา
พระเจ้าจอซะวาที่ 1
(สีหตูที่ 2)
Ngazishin Nat.jpg 29 มีนาคม 1344 12 ธันวาคม 1350 พระนัดดา และพระชามาดา
พระเจ้าจอซะวาที่ 2 12 ธันวาคม 1350 19 มีนาคม 1359 พระโอรส
พระเจ้านราธูแห่งปีนยะ
(สีหตูที่ 3)
19 มีนาคม 1359 มิถุนายน 1364 พระอนุชา
พระเจ้าอุซะนาที่ 2 มิถุนายน 1364 กันยายน 1364 พระอนุชา

สะกาย (ค.ศ. 1315–1364)[แก้]

พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าซอยุน 15 พฤษภาคม 1315 5 กุมภาพันธ์ 1327 พระโอรสของพระเจ้าทิฮาธู
พระเจ้าตายาพยาที่ 1 5 กุมภาพันธ์ 1327 1335 หรือ 1336 พี่น้องร่วมพระบิดา
พระเจ้ายเวดอนเดต 1335 หรือ 1336 ประมาณ สิงหาคม 1339 พระโอรส
พระเจ้าจะซวาแห่งสกาย ประมาณ สิงหาคม 1339 ประมาณ มีนาคม 1349 พระโอรสของพระเจ้าซอยุน
พระเจ้านอรธามินเย ประมาณ เมษายน 1349 ประมาณ พฤศจิกายน 1349 พระอนุชา
พระเจ้าตายาพยาที่ 2 ประมาณ พฤศจิกายน 1349 23 กุมภาพันธ์ 1352 พระอนุชา
พระเจ้ามินบยาตธิฮาปะเต 23 กุมภาพันธ์ 1352 เมษายน 1364 พระเทวัน

อังวะ (ค.ศ. 1364–1555)[แก้]

พงศาวดารพม่าให้วันที่คล้ายกัน แต่ระยะเวลารัชกาลทั้งหมดไม่เหมือนกัน[3] ตารางต่อไปนี้ส่วนใหญ่เป็นไปตามวันที่บันทึกในพงศาวดาร มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว และวันที่บันทึกใน (มหาราชวงศ์ Vol. 2 2006: 352–355). วันที่รัชกาลโดย G.E. Harvey (Harvey 1925: 366) ส่วนใหญ่สิ้นสุดรัชกาลในปีต่อมามากกว่าในพงศาวดารและวันจากการตรวจสอบ

พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าตะโดมินพญา เมษายน 1364 ประมาณ 3 กันยายน 1367 พระนัดดาของพระเจ้าซอยุน
พระเจ้าสวาซอเก
(พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา)
5 กันยายน 1367 เมษายน 1400 พระนัดดาของพระเจ้าจอซวาแห่งพุกาม และพระปนัดดาของพระเจ้าสีหตู
พระเจ้าตราพะยา Mintara Nat.jpg เมษายน 1400 25 พฤศจิกายน 1400 พระโอรส
พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง
(มังฆ้องที่ 1)
25 พฤศจิกายน 1400 ประมาณ กุมภาพันธ์ 1422 พี่น้องร่วมพระบิดา
พระเจ้าสีหตูแห่งอังวะ
(พระเจ้าฝรั่งมังศรี, มังศรีสู)
Aung Pinle Hsinbyushin.jpg ประมาณ กุมภาพันธ์ 1422 สิงหาคม 1425 พระโอรส
พระเจ้ามินลาเง สิงหาคม 1425 พฤศจิกายน 1425 พระโอรส
พระเจ้ากะเลเจเต่าง์โหญ่ พฤศจิกายน 1425 20 พฤษภาคม 1426 พระปิตุลา
พระเจ้าโมญีนตะโด 20 พฤษภาคม 1426 พฤษภาคม 1439 สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้ากะยอชวาที่ 1 แห่งปีนยะ
พระเจ้ามังรายกะยอชวาที่ 1 พฤษภาคม 1439 มกราคม 1442 พระโอรส
พระเจ้านรปติที่ 1 25 เมษายน 1442 24 กรกฎาคม 1468 พระอนุชา
พระเจ้าสีหสุระ
(สีหสุระที่ 1)
24 กรกฎาคม 1468 ประมาณ สิงหาคม 1480 พระโอรส
พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ประมาณ สิงหาคม 1480 7 เมษายน 1501 พระโอรส
พระเจ้าสีหสุระที่ 2
(สีหสุระที่ 2)
1485 4 มีนาคม 1501 พระโอรส
ปกครองร่วมกับพระเจ้ามังฆ้องที่ 2
พระเจ้าชเวนันจอชิน
(นรปติที่ 2)
7 เมษายน 1501 14 มีนาคม 1527 พระโอรสของพระเจ้ามังฆ้องที่ 2
พระเจ้าโต่หั่นบวา 14 มีนาคม 1527 พฤษภาคม 1542 พระโอรสของเจ้าฟ้าซะโหล่นแห่งโมญีน
พระเจ้าคอนเมง มิถุนายน 1542 ประมาณ กันยายน 1545 เจ้าฟ้าเมืองสีป่อ
พระเจ้าโมบเยนรปติ
(นรปติที่ 3)
ประมาณ กันยายน 1545 ประมาณ ตุลาคม 1551 พระโอรส
พระเจ้าสิธูจอธิน
(นรปติที่ 4)
ประมาณ ตุลาคม 1551 22 มกราคม 1555 ปกครองเมืองสาลินและเป็นอุปราชแห่งสะกาย

แปร (ค.ศ. 1482–1542)[แก้]

ดู รายชื่อผู้ปกครองแปร สำหรับผู้ปกครองแปรช่วงปลายอาณาจักรพุกามจนถึงต้นยุคราชวงศ์ตองอู
พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าธาโดมินสอ 1482 1526 พระโอรสของพระเจ้านรปติที่ 1 แห่งอังวะ
พระเจ้าบยินธเว 1526 ประมาณ ธันวาคม 1532 พระโอรส
พระเจ้านรปติแห่งแปร ประมาณ ธันวาคม 1532 กุมภาพันธ์ 1539 พระโอรส
พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร กุมภาพันธ์ 1539 19 พฤศภาคม 1542 พระอนุชา

หงสาวดี (ค.ศ. 1287–1539, 1550–1552)[แก้]

พระนาม
ตาม "พงศาวดารมอญพม่า" และ "ราชาธิราช"
เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
พระเจ้าฟ้ารั่ว (หว่ารียุ)
(มะกะโท)
4 เมษายน 1287 มกราคม 1307 ปฐมกษัตริย์
พระเจ้ารามประเดิด (ขุ่นลอ)
มะกะตา
มกราคม 1307 มีนาคม 1311 พระอนุชา
พระเจ้าแสนเมือง
(เจ้าอาว ซอโอ่)
10 เมษายน 1311 กันยายน 1323 พระนัดดา
พระเจ้ารามมะไตย
(เจ้าชีพ ซอเซ)
กันยายน 1323 เมษายน 1330 พระอนุชา
ชีปอน
(เซปุ่น)
เมษายน 1330 เมษายน 1330 ขุนนางผู้ชิงราชสมบัติ
พระยาอายกำกอง
(ซอเอกั่นเกาง์)
เมษายน 1330 พฤษภาคม 1330 พระนัดดาของพระเจ้ารามมะไตย
พระยาอายลาว
(บะญาเอลอ)
พฤษภาคม 1330 1348 พระปิตุลา, พระโอรสของพระเจ้ารามประเดิด
พระยาอู่
(บะญาอู)
1348 2 มกราคม 1384 พระนัดดา, พระโอรสของพระเจ้ารามมะไตย
พระเจ้าราชาธิราช
(หย่าซะดะหริ)
2 มกราคม 1384 ประมาณ กุมภาพันธ์ 1421 พระโอรส
พญาธรรมราชา
(บะญาดะมะหย่าส่า)
ประมาณ กุมภาพันธ์ 1421 1424 พระโอรส
พญารามที่ 1
(บะญาหยั่ง)
1424 1446 พระอนุชา
พญาพะโร
(บะญาบะยู)
1446 30 พฤษภาคม 1451 พระนัดดา
พญาเกียรติ์
(บะญาจัง)
30 พฤษภาคม 1451 ประมาณ มิถุนายน 1453 พระญาติ; พระโอรสของพญาธรรมราชา
พญามหอดอ
(มะมุดตาว เลหมุ่นทอ)
ประมาณ มิถุนายน 1453 ประมาณ มกราคม 1454 พระญาติ; โอรสของพญารามที่ 1
พระนางเชงสอบู
(ฉิ่งซอบุ๊)
ประมาณ มกราคม 1454 1471 พระปิตุจฉา; พระราชธิดาของพระเจ้าราชาธิราช
พระเจ้าธรรมเจดีย์
(ดะมะเส่ดี่)
1471 1492 พระโอรสบุญธรรม
พญารามที่ 2
(บะญาหยั่ง)
1492 1526 พระโอรส
พระเจ้าสการะวุตพี
(ดะก่ายุปิ๊)
1526 ประมาณ มกราคม 1539 พระโอรส
สมัยภายใต้การปกครองของราชวงศ์ตองอู (1539–1550)
สมิงสอตุด
(สะเหม่งซอทุ)
มิถุนายน 1550 สิงหาคม 1550 ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์
สมิงทอ
(สะเหม่งทอ)
สิงหาคม 1550 12 มีนาคม 1552 พระอนุชาของพระเจ้าสการะวุตพี

ตองอู (ค.ศ. 1510–1752)[แก้]

ลำดับ พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล หมายเหตุ
1 พระเจ้าเมงจีโย (ไทย: พระเจ้าสิริชัยสุระ)
(อักษรโรมัน: Mingyinyo, พม่า: မင်းကြီးညို)
พ.ศ. 2029 พ.ศ. 2074 รวบรวมพม่าหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม สถาปนาราชวงศ์ตองอู แยกตัวออกจากอาณาจักรอังวะ
2 พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
(อักษรโรมัน: Tabinshwehti, พม่า: တပင်‌ရွှေထီး)
Tabinshwehti Nat.jpg พ.ศ. 2074 พ.ศ. 2094 พระราชโอรสในพระเจ้าเมงจีโย ยึดและย้ายเมืองหลวงมายังกรุงหงสาวดี ขยายอาณาจักรไปยังยะไข่ พะสิม แปร เมาะตะมะ ฯลฯ ทำสงครามกับอาณาจักรอยุธยาเป็นครั้งแรก
3 พระเจ้าบุเรงนอง
(อักษรโรมัน: Bayinnaung, พม่า: ဘုရင့်နောင်)
Pyinoolwin -- DSA Bayinnaung.JPG พ.ศ. 2094 พ.ศ. 2124 พระเทวันในพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พิชิตอาณาจักรอยุธยา ล้านนา ล้านช้าง มณีปุระ ไทใหญ่
4 พระเจ้านันทบุเรง
(อักษรโรมัน: Nanda Bayin, พม่า: နန္ဒဘုရင်)
พ.ศ. 2124 พ.ศ. 2142
5 พระเจ้านยองยาน
(อักษรโรมัน: Nyaungyan Min, พม่า: ညောင်ရမ်းမင်း)
พ.ศ. 2142 พ.ศ. 2149
6 พระเจ้าอะเน่าก์แพตหลุ่น
(อักษรโรมัน: Anaukpetlun, พม่า: အနောက်ဖက်လွန်)
พ.ศ. 2149 พ.ศ. 2171
7 พระเจ้ามินแยไดกปา
(อักษรโรมัน: Minyedeippa, พม่า: မင်းရဲဒိဗ္ဗ)
พ.ศ. 2171 พ.ศ. 2172
8 พระเจ้าทาลุน
(อักษรโรมัน: Thalun, พม่า: သာလွန်မင်း)
พ.ศ. 2172 พ.ศ. 2191
9 พระเจ้าพินดาเล
(อักษรโรมัน: Pindale, พม่า: ပင်းတလဲမင်း)
พ.ศ. 2191 พ.ศ. 2204
10 พระเจ้าปเย
(อักษรโรมัน: Pye, พม่า: ပြည်မင်း)
พ.ศ. 2204 พ.ศ. 2215
11 พระเจ้านราวาระ
(อักษรโรมัน: Narawara, พม่า: နရာဝရ)
พ.ศ. 2215 พ.ศ. 2216
12 พระเจ้ามังกะยอดิน
(อักษรโรมัน: Minyekyawdin, พม่า: မင်းရဲကျော်ထင်)
พ.ศ. 2216 พ.ศ. 2241
13 พระเจ้าสเน่ห์มิน
(อักษรโรมัน: Sanay, พม่า: စနေမင်း)
พ.ศ. 2241 พ.ศ. 2257
14 พระเจ้าทนินกันเว
(อักษรโรมัน: Taninganway, พม่า: တနင်္ဂနွေမင်း)
พ.ศ. 2257 พ.ศ. 2276
15 พระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี
(อักษรโรมัน: Mahadhammaraza Dipadi, พม่า: မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ)
พ.ศ. 2276 พ.ศ. 2295

ฟื้นฟูหงสาวดี (ค.ศ. 1740–1757)[แก้]

พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล ความสัมพันธ์
สมิงทอพุทธกิตติ 8 ธันวาคม 1740 มกราคม 1747 พระราชภราดรของพระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี
พญาทะละ(พญาทะละ) มกราคม 1747 6 พฤษภาคม 1757 พระชามาดา

คองบอง (ค.ศ. 1752–1885)[แก้]

ลำดับ พระนาม รูป เริ่มครองราชย์ สิ้นรัชกาล หมายเหตุ
1 พระเจ้าอลองพญา
(อักษรโรมัน: Alaungpaya, พม่า: အလောင်းဘုရား)
Pyinoolwin -- DSA Alaungpaya.JPG พ.ศ. 2295 พ.ศ. 2303 สถาปนาราชวงศ์คองบอง
2 พระเจ้ามังลอก (พระเจ้านองดายี)
(อักษรโรมัน: Naungdayi, พม่า: နောင်တော်ကြီးမင်း
Flag of the Alaungpaya Dynasty of Myanmar.svg พ.ศ. 2303 พ.ศ. 2306
3 พระเจ้ามังระ (พระเจ้าเซงพยูเชง)
(อักษรโรมัน: Hsinbyushin, พม่า: ဆင်ဖြူရှင်
Flag of the Alaungpaya Dynasty of Myanmar.svg พ.ศ. 2306 พ.ศ. 2319 ตีกรุงศรีอยุธยาแตกในปี พ.ศ. 2310
4 พระเจ้าจิงกูจา
(อักษรโรมัน: Singu Min, พม่า: အလောင်းဘုရား
Singu Min Bell.JPG พ.ศ. 2319 พ.ศ. 2324
5 พระเจ้าหม่องหม่อง
(อักษรโรมัน: Maung Maung, พม่า: အလောင်းဘုရား
Flag of the Alaungpaya Dynasty of Myanmar.svg พ.ศ. 2324 พ.ศ. 2324
6 พระเจ้าปดุง (พระเจ้าโบดอพญา)
(อักษรโรมัน: Bodawpaya, พม่า: အလောင်းဘုရား
King Bodawpaya in 1795.jpg พ.ศ. 2325 พ.ศ. 2362
7 พระเจ้าจักกายแมง (พระเจ้าบายีดอ)
(อักษรโรมัน: Bagyidaw, พม่า: ဘကြီးတော
King Bagyidaw and Queen Nanmadaw Me Nu.jpg พ.ศ. 2362 พ.ศ. 2380 พม่าแพ้ในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่ 1
8 พระเจ้าแสรกแมง (พระเจ้าสาราวดีมินทร์)
(อักษรโรมัน: Tharrawaddy Min, พม่า: သာယာဝတီမင်း
Tharrawaddy Min's tomb.PNG พ.ศ. 2380 พ.ศ. 2389
9 พระเจ้าพุกามแมง
(อักษรโรมัน: Pagan Min, พม่า: ပုဂံမင်း
Flag of the Alaungpaya Dynasty of Myanmar.svg พ.ศ. 2389 พ.ศ. 2396 พม่าแพ้ในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่ 2
10 พระเจ้ามินดง
(อักษรโรมัน: Mindon Min, พม่า: မင်းတုန်းမင်း
-Mindon Min-2.JPG พ.ศ. 2396 พ.ศ. 2421
11 พระเจ้าธีบอ
(อักษรโรมัน: Thibaw Min, พม่า: သီပေါမင်း
Konbang-Thibaw.jpg พ.ศ. 2421 พ.ศ. 2428 เสียเมืองแก่อังกฤษ ถูกเนรเทศไปอินเดียและทรงสวรรคตที่นั่น

ผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์พม่า (ตั้งแต่ ค.ศ. 1885)[แก้]

ลำดับ พระนาม รูป เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ
1 พระเจ้าธีบอ
(อักษรโรมัน: Thibaw Min, พม่า: သီပေါမင်း
Konbang-Thibaw.jpg พ.ศ. 2428 พ.ศ. 2459
2 เจ้าหญิงมยะพะยาละ
(อักษรโรมัน: Myat phya Lat, พม่า: နောင်တော်ကြီးမင်း
Princess Myat Paya Lat.jpg พ.ศ. 2459 พ.ศ. 2499
3 เจ้าหญิงมยะพะยา
(อักษรโรมัน: Myat Phaya, พม่า: ထိပ္စုမြတ်ဖုရား
Myat Phaya.jpg พ.ศ. 2499 พ.ศ. 2505
4 ต่อพะยา
(อักษรโรมัน: Taw phya, พม่า: ဆင်ဖြူရှင်
Prince Taw Phaya.jpeg พ.ศ. 2505 ปัจจุบัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Htin Aung 1970: 40–44
  2. Than Tun 1959: 123–131
  3. See (Maha Yazawin Vol. 1 2006: 352–355) for a comparative table of Ava period regnal dates as given in Maha Yazawin, Myanmar Yazawin Thit, Hmannan Yazawin and Zatadawbon Yazawin.