ข้ามไปเนื้อหา

รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระมหากษัตริย์ลาว (ลาว: ພຣະມຫາກະສັຕຍ໌ລາວ) ลำดับกษัตริย์ลาว อ้างอิงตาม พงศาวดารหลวงพระบาง ชินกาลมาลีปกรณ์ และตำนานพระแก้วมรกตกรณีศักราชไม่ตรงกันจะยึดตามตำนานพระแก้วมรกตเป็นหลัก

พระมหากษัตริย์
แห่งพระราชอาณาจักรลาว
ราชาธิปไตยในอดีต
ตราแผ่นดินราชอาณาจักรลาว

ปฐมกษัตริย์ ขุนลอ (ตามตำนาน)
พระเจ้าฟ้างุ้ม (ตามสากลนิยม)
องค์สุดท้าย สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา
สถานพำนัก หลวงพระบาง ราชอาณาจักรลาว
เริ่มระบอบ ราวพุทธศตวรรษที่ 13 (นครเชียงทอง)
พ.ศ. 1896 (ค.ศ.​ 1353) (ล้านช้าง)
สิ้นสุดระบอบ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975)
(622 ปี)
ผู้อ้างสิทธิ์ สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์สว่าง

ขุนบรมราชาธิราช (พ.ศ. 1240 – 1293) ได้ย้ายจากหนองแส (เมืองหลวงของอาณาจักรน่านเจ้า) มาอยู่ที่ใหม่เรียกว่า นาน้อยอ้อยหนู (เมืองแถนหรือเมืองกาหลง) ปัจจุบันเรียกว่าเชียงรุ่งเขตสิบสองพันนา พร้อมทั้งขยายอาณาเขตออกไปโดยส่งโอรส 7 องค์ไปครองเมืองต่าง ๆ คือ

  1. ขุนลอ - ปกครองเมืองชวา(หลวงพระบาง)
  2. ท้าวผาล้าน - ปกครองเมืองหอแต(ต้าหอ)
  3. ท้าวจุลง - ปกครองเมืองโกดแท้แผนปม
  4. ท้าวคำผง - ปกครองเมืองเชียงใหม่
  5. ท้าวงั่วอิน - ปกครองเมืองศรีอยุธยา (ละโว้)
  6. ท้าวกม - ปกครองเมืองมอน (อินทรปัต)
  7. ท้าวเจือง - ปกครองเมืองพวน (เชียงขวาง)

นครเชียงทอง

[แก้]

ขุนลอ องค์ปฐมกษัตริย์ลาว ผู้ตั้งเมืองชวาเป็นราชธานีครั้งแรกเมื่อ (พ.ศ. 1300) และได้เปลี่ยนนามใหม่ว่า เมืองเชียงทอง มีกษัตริย์สืบต่อมา 16 ขุน 6 ท้าว จนมาถึงองค์ที่ 23 คือ พระยาลังธิราช

นครเชียงทอง
ลำดับรายพระนามครองราชย์ (พ.ศ.)
1ขุนลอราวพุทธศตวรรษที่ 13 - พ.ศ. 1323
2ขุนชวาพ.ศ. 1323 จนสิ้นรัชกาล
3ขุนชวาเลาไม่ปรากฏ
4ขุนสูงไม่ปรากฏ
5ขุนเค็ดไม่ปรากฏ
6ขุนคุมไม่ปรากฏ
7ขุนคีบไม่ปรากฏ
8ขุนคบไม่ปรากฏ
9ขุนเคาไม่ปรากฏ
10ขุนคานไม่ปรากฏ
11ขุนแพงไม่ปรากฏ
12ขุนเพ็งไม่ปรากฏ
13ขุนเพิงไม่ปรากฏ
14ขุนพีไม่ปรากฏ
15ขุนคำไม่ปรากฏ
16ขุนฮุ่ง1406 - ไม่ปรากฏ
17ท้าวแท่นโมไม่ปรากฏ
18ท้าวยุงไม่ปรากฏ
19ท้าวเยิกไม่ปรากฏ
20ท้าวพินไม่ปรากฏ
21ท้าวพาดไม่ปรากฏ
22ท้าวหว่างไม่ปรากฏ - 1814
23พระยาลังธิราช1814 - 1859
24พระยาสุวรรณคำผง1859 - 1887
25เจ้าฟ้าเงี้ยว1887 - 1894
26เจ้าฟ้าคำเฮียว1894 - 1896

อาณาจักรล้านช้าง

[แก้]

พระเจ้าฟ้างุ้มเป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้าง [1] กษัตริย์พระองค์สุดท้ายคือพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2

อาณาจักรล้านช้าง
ลำดับรายพระนามครองราชย์ (พ.ศ.)
1พระเจ้าฟ้างุ้ม1896 - 1915
2พระเจ้าสามแสนไท1916 - 1959
3พระยาล้านคำแดง (กษัตริย์หุ่น)1959 - 1971
4เจ้าพรหมทัต (กษัตริย์หุ่น)1971 - 1972
5เจ้าคำเต็มซ้า (กษัตริย์หุ่น)1973
6พระยาหมื่นบ้าน (กษัตริย์หุ่น)1973
7เจ้าไค้บัวบาน (กษัตริย์หุ่น)1974 - 1977
8เจ้าก้อนคำ (กษัตริย์หุ่น)1978
9เจ้ายุคล (กษัตริย์หุ่น)1979
10เจ้าคำเกิด (กษัตริย์หุ่น)1979 - 1981
11พระมหาเทวีอามพัน หรือ พระมหาเทวีอามพัน1981
12พระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว1981 - 2023
13พระเจ้าแท่นคำ1981 - 2029
14พระยาหล้าแสนไทไตรภูวนาถ2029 - 2039
15เจ้าชมพู2039 - 2044
16พระเจ้าวิชุลราช2044 - 2063
17พระยาโพธิสาลราช2063 - 2090
18เจ้ากิจธนวราธิราชหรือเจ้าท่าเรือ2090 - 2091
19สมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช2091 - 2114
20พระยาสุมังคละโพธิสัตว์2114 - 2118
21พระเจ้าศรีวรวงษาธิราช หรือ พระมหาอุปราชศรีวรวงษา2118 - 2123
22พระยาสุมังคละโพธิสัตว์ (ครั้งที่ 2)2123 - 2125
23พระยานครน้อย2125 - 2126
24พระหน่อแก้วกุมาร (ประกาศอิสรภาพจากพม่า)2134 - 2139
25พระวรปิตา2139 - 2140
26พระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช2140 - 2165
27พระอุปยุวราช2165 - 2166
28พระบัณฑิตโพธิศาละราช2166 - 2170
29พระหม่อมแก้ว2170 - 2176
30เจ้าวิชัย2176 - 2179
31เจ้าต่อนคำ2179 - 2181
32พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช2181 - 2238
33พระยาจันทสีหราช2238
34เจ้าองค์หล่อ2239 - 2242
35เจ้านันทราช2242 - 2245
36พระไชยเชษฐาธิราชที่ 22241 - 2250

ยุคแตกแยกของอาณาจักรล้านช้าง

[แก้]

ราชอาณาจักรล้านช้าง ได้แตกออกเป็นอาณาจักรต่างๆได้แก่อาณาจักรหลวงพระบาง อาณาจักรเวียงจันทน์ อาณาจักรจำปาศักดิ์เป็นต้น

อาณาจักรเวียงจันทน์
ลำดับรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 พ.ศ. 2250พ.ศ. 2273พระราชนัดดาในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช
2เจ้าองค์ลองพ.ศ. 2273พ.ศ. 2283พระราชโอรสในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
3เจ้าอุปราช (ท้าวนอง)พ.ศ. 2283พ.ศ. 2294พระราชอนุชาในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 เเละยังเป็นพระราชบิดาของพระวอพระตา เเห่งหนองบัวลุ่มภู
4พระเจ้าสิริบุญสารพ.ศ. 2294พ.ศ. 2323พระราชโอรสในเจ้าองค์ลอง
ตกเป็นประเทศราชแก่สยามในราวกลางปี พ.ศ. 2323[2] พระเจ้าศิริบุญสารหนีไปอยู่เมืองคำเกิด
สยามให้พระยาสุโภ รั้งเมืองเวียงจันทน์
4 พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3
(พระเจ้าสิริบุญสาร)
ธันวาคม

พ.ศ. 2323

พ.ศ. 2325 ราวเดือนธันวาคม พระเจ้าสิริบุญสารกลับจากเมืองคำเกิดกลับมาสังหารพระยาสุโภ แล้วครองเวียงจันทน์ตามเดิม[3]
5พระเจ้านันทเสนพ.ศ. 2325พ.ศ. 2337พระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร, ปีครองราชย์ตามพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา
6พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4พ.ศ. 2337พ.ศ. 2348พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระอัยกาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี ในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
7เจ้าอนุวงศ์พ.ศ. 2348พ.ศ. 2371พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสนและพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4, สิ้นวงศ์กษัตริย์เวียงจันทน์ หลังพระองค์พยายามแยกตัวเป็นอิสระจากสยามกรุงเทพฯ​ แต่ไม่สำเร็จ
อาณาจักรจำปาศักดิ์
ลำดับรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรพ.ศ. 2256พ.ศ. 2280พระราชนัดดาของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช
2พระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารพ.ศ. 2280พ.ศ. 2334พระราชโอรสในพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร เสียเอกราชแก่สยามในปี พ.ศ. 2322
3พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช
(เจ้าหน้า)
พ.ศ. 233420 สิงหาคม

พ.ศ. 2354[4]

พระโอรสพระวรราชปิตาแห่งหนองบัวลำภู เชื้อสายเจ้าอุปราชนองเมืองนครหลวงเวียงจันทน์ ได้เป็นเจ้าประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ในชั้นพระสุพรรณบัฏ โดยได้ความชอบในการปราบปรามกบฏอ้ายเชียงแก้ว พระอนุชาของพระปทุมววรราชสุริยวงษ (ท้าวคำผง) แห่งเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ในสมัยพระวิไชยฯ นี้เองเป็นเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ที่ได้รับพระราชทานจารึกพระนามเจ้าประเทศราชในชั้นพระสุพรรณบัฏ (สูงสุด) องค์สุดท้าย หลังจากนี้เจ้านครจำปาศักดิ์ถูกลดฐานะเจ้าผู้ครองนครลงมาเป็นเพียงชั้นหิรัญบัฏเเละสัญญาบัตร
4เจ้านูตุลาคม

พ.ศ. 2354

21 ตุลาคม[5]

พ.ศ. 2354

พระราชโอรสในพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร ถึงแก่พิราลัยหลังรับสัญญาบัตรเจ้าเมืองได้ 3 วัน
5เจ้าหมาน้อยพ.ศ. 2356พ.ศ. 2360พระราชนัดดาในพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร
6เจ้าราชบุตร (โย้)พ.ศ. 2362พ.ศ. 2370พระราชโอรสในเจ้าอนุวงศ์ ร่วมกับเจ้าอนุวงศ์ประกาศแยกตัวเป็นอิสระจากไทยในปี พ.ศ. 2369 - 2370
7เจ้าฮุยพ.ศ. 2371พ.ศ. 2383พระราชนัดดาในพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร
8เจ้านาคพ.ศ. 2384พ.ศ. 2393พระเชษฐาของเจ้าฮุย
9เจ้าบัวพ.ศ. 2396พ.ศ. 2398หนังสือ ลำดับกษัตริย์ลาว ระบุว่า ยุคนี้ว่างเจ้าผู้ครองนคร 5 ปี (2394-98)
10เจ้ายุติธรรมสุนทร (คำใหญ่)พ.ศ. 2399พ.ศ. 2401พระราชโอรสในเจ้าฮุย หลังถึงแก่พิราลัย เจ้าอุปราช (จู) รักษาราชการแทน
11เจ้ายุติธรรมธร (คำสุก ณ จำปาศักดิ์)พ.ศ. 2405พ.ศ. 2443พระราชโอรสในเจ้าฮุย พระราชอนุชาในเจ้ายุติธรรมสุนทร (คำใหญ่)
12เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์)พ.ศ. 2443พ.ศ. 2489พระราชโอรสในเจ้ายุติธรรมธร (คำสุก ณ จำปาศักดิ์) หลัง พ.ศ. 2446 ฝรั่งเศสลดฐานะเป็นผู้ว่าราชการนครจำปาศักดิ์ ต่อมาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ภายใต้การปกครองของไทย พ.ศ. 2484 - 2489
อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง
ลำดับ พระรูปรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1 เจ้ากิ่งกิสราชพ.ศ. 2246พ.ศ. 2265พระราชนัดดาในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช
2 เจ้าองค์คำพ.ศ. 2265พ.ศ. 2266พระราชโอรสในเจ้าอินทรกุมาร เชื้อสายกษัตริย์เมืองเชียงรุ้ง
3 เจ้าอินทโฉมพ.ศ. 2266พ.ศ. 2292พระราชอนุชาในเจ้ากิ่งกิสราช
4 เจ้าอินทพรหมพ.ศ. 2292พ.ศ. 2293พระราชโอรสในเจ้าอินทโฉม ครองราชย์ 8 เดือน จึงถวายราชสมบัติให้เจ้าโชติกะ
5 เจ้าโชติกะพ.ศ. 2293พ.ศ. 2314พระเชษฐาองค์โตในเจ้าอินทพรหม
6 เจ้าสุริยวงศ์พ.ศ. 2314พ.ศ. 2334พระราชอนุชาในเจ้าโชติกะ เสียเอกราชแก่สยามเมื่อปี พ.ศ. 2322
7 เจ้าอนุรุทธพ.ศ. 2334พ.ศ. 2359พระราชโอรสองค์ที่ 2 ในเจ้าอินทโฉม พระเชษฐาในเจ้าสุริยวงศ์
8 เจ้ามันธาตุราชพ.ศ. 2359พ.ศ. 2378พระราชโอรสในเจ้าอนุรุทธ
9 เจ้าสุกเสริมพ.ศ. 2381พ.ศ. 2393พระราชโอรสในเจ้ามันธาตุราช
10 พระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ
(เจ้าจันทราช)
พ.ศ. 2395พ.ศ. 2414พระราชอนุชาในเจ้าสุกเสริม
11 พระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร
(เจ้าอุ่นคำ)
พ.ศ. 2415พ.ศ. 2431พระราชอนุชาในพระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ พระราชโอรสในเจ้ามันธาตุราช, เกิดเหตุโจรจีนฮ่อยกทัพปล้นสะดมตามหัวเมืองลาวต่างๆ เป็นเวลาหลายปี เมืองหลวงพระบางถูกเผาจากเหตุการณ์ครั้งนี้, รัชกาลที่ 5 ทรงให้ออกจากตำแหน่งเจ้านครหลวงพระบาง ฐานหย่อนสมรรถภาพ และอยู่ในฐานะจางวางเจ้าประเทศราช, ถึงแก่พิราลัยใน พ.ศ. 2438
12 พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์
(เจ้าคำสุก)
พ.ศ. 2432พ.ศ. 2448พระราชโอรสในพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร สมัยนี้ดินแดนลาวตกเป็นของฝรั่งเศส
13 พระเจ้าศรีสว่างวงศ์พ.ศ. 2447พ.ศ. 2488พระราชโอรสในพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ หลัง พ.ศ. 2488 ทรงเปลี่ยนพระราชฐานะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรลาว
พระราชอาณาจักรลาว
(ພຣະຣາຊອານາຈັກລາວ)
ลำดับพระรูปรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1 สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์พ.ศ. 2488พ.ศ. 2502ก่อนหน้านี้มีพระอิสริยยศเป็น พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง
2สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา
พ.ศ. 2502พ.ศ. 2518สละราชสมบัติ หลังพรรคประชาชนปฏิวัติลาวเข้ากุมอำนาจรัฐสำเร็จ ต่อมาถูกส่งตัวไปค่ายสัมมนาที่เมืองเวียงชัย และเสด็จสวรรคตที่นั่น

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ลาว

[แก้]
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ลาว
ลำดับ พระรูปรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1 สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนาพ.ศ. 2518พ.ศ. 2521?2527อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ลาว หลังถูกถอดออกจากราชสมบัติ
2 เจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง มกุฎราชกุมารพ.ศ. 2521พ.ศ. 2524
3 ไฟล์:Soulivong.jpgเจ้าสุริวงศ์ สว่างพ.ศ. 2524ปัจจุบันพระโอรสในเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง มกุฎราชกุมาร

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. http://www.royalark.net/Laos/lanxang1.htm
  2. "พงศาวดารย่อเมืองเวียงจันทน์ - วิกิซอร์ซ". th.wikisource.org.
  3. นางชาญสงคราม (แฉล้ม ชาลีจันทน์).พงศาวดารเมืองล้านช้าง และลำดับสกุลชาลีจันทร์ ราชตระกูลล้านช้างเวียงจันทน์.กรมศิลปากรเผยแพร่ไฟล์ดิจิตอล.พงศาวดารเมืองล้านช้าง.หน้า36
  4. หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร).2458.พงศาวดารหัวเมืองมณฑลอีสาน.หน้า27
  5. หม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร).2458.พงศาวดารหัวเมืองมณฑลอีสาน.หน้า28
  • เติม วิภาคย์พจนกิจ. ประวัติศาสตร์อีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 2546.
  • คำหมั้น วงกตรัตนะ,เจ้า.พงศาวดารชาติลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2 .เวียงจันทน์:หอสมุดแห่งชาติ.1971.
  • สุรศักดิ์ ศรีสำอาง. ลำดับกษัตริย์ลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร. 2545.