พระมหาธรรมราชาที่ 2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระมหาธรรมราชาที่ 2

พระปรมาภิไธย พระมหาธรรมราชาที่ 2
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย
ราชวงศ์ ราชวงศ์พระร่วง
ครองราชย์ พ.ศ. 1911-พ.ศ. 1942
(โดยประมาณ)
รัชกาล 31 ปี (โดยประมาณ)
รัชกาลก่อน พระยาลิไทย
รัชกาลถัดไป พระมหาธรรมราชาที่ 3
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ พ.ศ. 1901
สวรรคต พ.ศ. 1952
พระราชบิดา พระมหาธรรมราชาที่ 1
พระราชบุตร พระมหาธรรมราชาที่ 3
พระมหาธรรมราชาที่ 4
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วง
พ่อขุนศรีอินทราทิตย์.jpg พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พ่อขุนบานเมือง
Ramkhamhaeng the Great.jpg พ่อขุนรามคำแหง
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พระยาเลอไทย
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พระยางั่วนำถุม
Mahathammaracha I.JPG พระมหาธรรมราชาที่ ๑
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พระมหาธรรมราชาที่ ๒
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พระมหาธรรมราชาที่ ๓
Seal of Siamese Podduang 6directionDharmaChakra.png พระมหาธรรมราชาที่ ๔
    

พระมหาธรรมราชาที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 ในราชวงศ์พระร่วงแห่งอาณาจักรสุโขทัย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1911 - 1942 ถัดจากพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย) ในรัชกาลนี้พระองค์ได้รบกับทัพกรุงศรีอยุธยาแต่ก็พ่ายแพ้และยอมอ่อนน้อมต่อกรุงศรีอยุธยาในระหว่างปี พ.ศ. 1921 - พ.ศ. 1931

พระราชประวัติ[แก้]

พระมหาธรรมราชาที่ 2 (อาจมีพระนามเดิมว่าศรี) เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในปี พ.ศ. 1901 และครองราชสมบัติในปี พ.ศ. 1911[1]

ปี พ.ศ. 1912 พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงส่งพระมหาสุมนเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่อาณาจักรล้านนาตามที่พญากือนาทรงขอมา[2] ถึงปี พ.ศ. 1921 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 ทรงยกทัพมาตีเมืองกำแพงเพชร ฝ่ายสุโขทัยต้านทานไม่ได้ พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงยอมออกจากเมืองมาถวายบังคม[3] สมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้ครองกรุงสุโขทัยต่อไปในฐานะประเทศราช ถึงปี พ.ศ. 1931 จึงกลับเป็นเอกราชได้ และขยายอาณาเขตกว้างขวางขึ้นดังปรากฏว่าในปี พ.ศ. 1939 อาณาจักรสุโขทัยมีอาณาเขตครอบคลุมถึงน่าน หลวงพระบาง นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ เชียงแสน เป็นต้น[1]

ต่อมาพระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงสละราชสมบัติออกผนวช พระมเหสีจึงสำเร็จราชการแทนและเตรียมจะให้พระรามราชาธิราช ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางให้ขึ้นครองราชย์ แต่ในปี พ.ศ. 1943 พระไสยลือไทย ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระชายาได้ชิงปราบดาภิเษกเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 เสียก่อน ส่วนพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1952[1]

ราชสันตติวงศ์[แก้]

พระมหาธรรมราชาที่ 2 มีพระราชโอรสธิดา ดังนี้[4]

  1. พระยาบรมปาล
  2. พระยาราม
  3. พระยาไสลือไทย และ
  4. พระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 และเป็นพระราชชนนีในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ
  1. 1.0 1.1 1.2 นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย, หน้า 37
  2. นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย, หน้า 38
  3. พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม), หน้า 44
  4. นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย, หน้า 45
บรรณานุกรม
  • มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา, 2554. 264 หน้า. ISBN 978-616-7308-25-8
  • พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2553. 800 หน้า. ISBN 978-616-7146-08-9

ดูเพิ่ม[แก้]

ก่อนหน้า พระมหาธรรมราชาที่ 2 ถัดไป
พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย)
ราชวงศ์พระร่วง
2leftarrow.png พระมหากษัตริย์ไทย
อาณาจักรสุโขทัย

(พ.ศ. 1919 - พ.ศ. 1942)
2rightarrow.png พระมหาธรรมราชาที่ 3 (ไสลือไทย)
ราชวงศ์พระร่วง