ขนมผักกาด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ขนมผักกาด
菜頭粿)
ชื่ออื่น菜頭粿 ไช่เถ่าก้วย (แต้จิ๋ว)
ฉ่ายถ้าวโก้ย (ฮกเกี้ยน)
โหล่ปักโก (ภาษาจีนกวางตุ้ง)
หลัวปั่วเกา (ภาษาจีนกลาง)
มื้ออาหารว่าง
แหล่งกำเนิดประเทศจีน
ภูมิภาคกวางตุ้ง, ฮกเกี้ยน
อุณหภูมิเสิร์ฟร้อน
ส่วนผสมหลักแป้งข้าวเจ้า, หัวไชเท้า
ขนมผักกาดจี่
ผัดขนมผักกาด
ขนมผักกาดนึ่งสำเร็จรูปพร้อมกิน

ขนมผักกาด หรือ ขนมหัวผักกาด เป็นอาหารว่างจำพวกติ่มซำที่พบบ่อยในสำรับอาหารแต้จิ๋วซึ่งเรียก "ไช่เถ่าก้วย" (จีนตัวย่อ: 菜头粿; จีนตัวเต็ม: 菜頭粿; พินอิน: cài tóu guǒ เพ็งอิม: cai3 tao5 guê2) และในอาหารกวางตุ้ง เรียก "หล่อปากโก๊ว" (จีนตัวย่อ: 萝卜糕; จีนตัวเต็ม: 蘿蔔糕; พินอิน: luóbo gāo; ยฺหวิดเพ็ง: lo4 baak6 gou1) นอกจากนี้ขนมผักกาดยังได้รับความนิยมในวัฒนธรรมอาหารหมิ่นใต้และหมิ่นตงเช่นในฝูเจี้ยนและไต้หวัน รวมทั้งในวัฒนธรรมของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงคโปร์ และในมาเลเซีย ซึ่งชาวฮกเกี้ยนเหล่านี้รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ตเรียก ฉ่ายถ้าวโก้ย (เป่อ่วยจี: chhài-thâu-kóe) นิยมกินทั้งแบบนึ่ง แบบจี่ ทอด และแบบผัด

ชื่อ[แก้]

ในภาษาไทยเรียกตามทับศัพท์สำเนียงแต้จิ๋ว คือ "ไช่เถ่าก้วย" เป็น “ขนมหัวผักกาด” โดยคำว่า ก้วย (หรือ ก๊วย ซึ่งเป็นการเพี้ยนเสียงในภาษาไทย) ใช้เรียกอาหารแป้งนึ่งจากข้าวเจ้าและข้าวเหนียวโดยทั่วไป[1] เมื่อรวมกับ "ไช่เถ่า" (ผักกาดหัว) จึงแปลตามตัวเป็น “ขนมหัวผักกาด” หรือ ขนมผักกาดหัว บางครั้งกลายเป็น “ขนมผักกาด” ซึ่งอาจสับสนว่ามีใบผักกาด

ในภาษาอังกฤษอาจเรียกตามทับศัพท์สำเนียงแต้จิ๋ว คือ "chai tow kway" เมื่อแปลตามตัวคือ radish cake ซึ่งมาจาก หัวไชเท้า หรือ ผักกาดหัว (菜头) แต่บางครั้งเมื่อสับสนจากการแปล "แครอท" จากภาษาจีนกลาง ผักกาดหัวมักใช้คำว่า “萝卜“ (หลัวปั่ว) และ แครอทคือ “红萝卜“ (หงหลัวปั่ว) ทำให้บางพื้นที่ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ใช้ภาษาอังกฤษแบบฮกเกี้ยนเรียก "carrot cake" ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับ "เค้กแครอท" เค้กทำจากแครอทในวัฒนธรรมอาหารตะวันตก เนื่องจากการเรียกชื่อผิดนี้ทำให้เกิดการเขียนหนังสือแนะนำอาหารข้างทางของสิงคโปร์ที่โด่งดังและตั้งชื่อหนังสือว่า There's No Carrot in Carrot Cake (ไม่มีแครอทในขนมหัวผักกาด) ซึ่งเขียนโดย Dr. Olivia Law จัดพิมพ์โดย Epigram Books ในปี ค.ศ. 2010

ส่วนประกอบ[แก้]

ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ หัวไชเท้าขาวขูดยาวหรือหั่นฝอยและควรบีบน้ำออกเพื่อช่วยลดรสเฝื่อนของไชเท้า อาจเติมแป้งเท้ายายม่อม[2] แป้งสาลี[3] แป้งข้าวโพด[4] เพื่อให้เกาะตัวเป็นก้อนได้ดีขึ้น จากนั้นเติมเครื่องปรุงรสอื่น ๆ เช่น จำพวกเนื้อได้แก่กุ้งแห้ง เนื้อหมู หรือ กุนเชียง[3][5] และจำพวกพืชหอมได้แก่ เห็ดหอม ถั่วลิสง กระเทียมเจียว รวมทั้งเหล้าจีน พริกไทยและเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันพักไว้ แล้วนำไปนึ่ง[6] หั่นเป็นแผ่นขนาดใหญ่ และกินกับน้ำจิ้มผสมน้ำส้มสายชูพริก

ขนมผักกาดทอด[แก้]

นำขนมผักกาดที่นึ่งและทิ้งไว้ให้อุณหภูมิลดลงเพื่อให้มีความเหนียวจับตัวได้ดี นำไปจี่ ทอด[6] หรือผัดกับกับไข่ อาจปรุงรสด้วยไชโป๊ น้ำมันหอย ซีอิ๊วดำหวาน น้ำตาลทราย พริกไทยป่น อาจเติมถั่วงอก[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "ก้วย ที่ไม่ใช่กล้วย ของว่างยอดฮิตของชาวแต้จิ๋ว". mgronline.com. 3 มีนาคม 2017.
  2. 2.0 2.1 "ขนมผักกาด | Knorr TH". knorrv2 US.
  3. 3.0 3.1 Recipes, Souped Up (4 ธันวาคม 2019). "Turnip Cake". Souped Up Recipes (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  4. "ขนมผักกาดทอด". www.the-than.com.
  5. "Chinese Turnip Cake (Lo Bak Go, 萝卜糕)". Red House Spice (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 27 พฤศจิกายน 2020.
  6. 6.0 6.1 Story, Food (12 พฤศจิกายน 2015). "สูตร ขนมผักกาด (ไช่เถ่าก้วย)" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]