ลอดช่อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลอดช่อง
Cendol in a Glass.JPG
ชื่ออื่นMont let saung (พม่า) เซนดอล (มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย) ดาเว็ต (เกาะชวา)
ประเภทขนม
แหล่งกำเนิดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ส่วนผสมหลักกะทิ, แป้งใส่สีเขียว, น้ำแข็งไส, น้ำตาลมะพร้าว
ดาเว็ต ที่ขายในตลาดที่มาลัง ชวาตะวันออก ประมาณ พ.ศ. 2478

ลอดช่อง คือ ขนมพื้นบ้านที่ใช้แป้งข้าวเจ้าเป็นวัตถุดิบ เป็นที่นิยมแพร่หลายในไทยชนิดหนึ่ง มีจุดกำเนิดร่วมในทั่วทั้ง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากประเทศ อินโดนีเซีย[1] โดยอินโดนีเซีย[1] มาเลเซีย[2] เรียกว่า เจ็นดล (cendol; 珍多冰; Zhēn duō bīng; เจิน โตว ปิง) อีกทั้งแพร่หลายในพม่า (เรียกว่า မုန့်လက်ဆောင်း; Mont let saung) เวียดนาม และสิงคโปร์

ในประเทศไทย ลอดช่อง บางทีเรียกว่า ลอดช่องสิงคโปร์ มีที่มาจากชื่อร้านสิงคโปร์โภชนาที่เยาวราช กรุงเทพฯ[3]

รากศัพท์[แก้]

ในอินโดนีเซียเชื่อว่า เจ็นดลมีความเกี่ยวข้องกับคำ jendol ในภาษาชวา ภาษาซุนดาและภาษาอินโดนีเซีย หมายถึง โหนก หรือ โป่ง ซึ่งมีความหมายโดยนัยหมายถึงเยลลี่ที่มีรูปร่างคล้ายตัวหนอน ในเวียดนาม เรียกว่าบั๊ญหลต (bánh lọt) " ซึ่งเป็นส่วนผสมของขนมที่ชื่อเจ่ หรือเจ่บาเหม่า

ส่วนผสม[แก้]

ส่วนผสมทั่วไปของลอดช่องสิงคโปร์คือกะทิ แป้งปั้นเป็นรูปแท่งใส่สีเขียว โดยปกติมาจากใบเตย น้ำแข็งปั่นและน้ำตาลมะพร้าว ส่วนผสมเพิ่มอื่นๆได้แก่ ถั่วแดง ข้าวเหนียว เฉาก๊วย ในซุนดา ลอดช่องสิงคโปร์เป็นขนมทำจากแป้งหรือสาคูปั้นเป็นแท่ง กินกับกะทิและน้ำเชื่อมจากน้ำตาลของต้นหมาก ไม่ใส่น้ำแข็ง ในภาษาชวา เจ็นดล หมายถึงส่วนที่เป็นแป้งสีเขียวเท่านั้น ถ้านำเจ็นดลมารวมกับน้ำตาลมะพร้าว และกะทิจะเรียกดาเว็ต ดาเว็ตที่นิยมมากที่สุดคือ เอส ดาเว็ตในชวากลาง ด้วยอิทธิพลจากสิงคโปร์ และอาหารตะวันตก ทำให้มีลอดช่องสิงคโปร์รูปแบบแปลกๆ เช่น กินกับไอศกรีมวานิลลาหรือทุเรียน[4]

การจำหน่าย[แก้]

เจ็นดลเป็นขนมที่นิยมทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และนิยมขายทั้งในศูนย์อาหาร ข้างถนนและที่อื่น ๆ[5] ลอดช่องสิงคโปร์หรือดาเว็ตดั้งเดิมไม่กินกับน้ำแข็ง แต่เมื่อเทคโนโลยีเข้ามาทำให้มีเจ็นดลเย็นกินกับน้ำแข็ง (เอส เซอรัต) เป็นไปได้ว่าในแต่ละประเทศมีสูตรเฉพาะของตนเอง โดยเฉพาะเมืองเก่าของมาเลเซีย เช่น มะละกา ปีนัง และกัวลาลัมเปอร์

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-10. สืบค้นเมื่อ 2012-07-13.
  2. Shaving the Ice, Cutting the Heat
  3. aichan (2564-04-04). "สิงคโปร์โภชนา ต้นกำเนิดลอดช่องสิงคโปร์ ขนมหวานสัญชาติไทยแท้ ๆ". ทรูไอดี. กรุงเทพฯ: True Digital Group. สืบค้นเมื่อ 2564-04-11. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |access-date= และ |date= (help)CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  4. YourSingapore.com - Cendol
  5. "My Asian Kitchen: Cendol". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-14. สืบค้นเมื่อ 2012-07-13.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]