สังขยา (อาหารใช้ทา)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สังขยา
สังขยา
Yosrisekaya1.jpg
พื้นผิวสังขยาแบบใกล้ชิด
ประเภททา, จุ่ม
ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร[1]
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้องสิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, บรูไน, ฟิลิปปินส์ และไทย
ส่วนผสมหลักมะพร้าว, น้ำตาล, ไข่
ข้อมูลอื่นคนละชนิดกับสัขยาที่กินกับข้าวเหนียวมูน

สังขยา เป็นของหวานชนิดหนึ่งของไทยทำจาก ไข่ น้ำตาล กะทิ นำมากวนให้เข้ากัน นิยมแต่งสีและกลิ่นด้วยใบเตยให้ได้สีเขียว หรือผสมกับน้ำชาเรียกสังขยาชาเย็น ใช้ทาขนมปังหรือใช้เป็นไส้ขนมปัง ซาลาเปา[2]ในมาเลเซียและอินโดนีเซียมีขนมลักษณะเดียวกันนี้เรียก กายา หรือศรีกายา เป็นแบบที่ทำให้ข้น ใช้ทาขนมปัง ใช้เป็นไส้ขนมได้ด้วย ส่วนผสมเป็นไข่ กะทิ น้ำตาล เคี่ยวให้เข้ากัน นิยมใส่ใบเตยให้เป็นสีเขียวอ่อนหรือใส่ไข่ให้เป็นสีส้ม กายาที่ใช้กินกับขนมปังจะต่างจากกายาที่กินกับข้าวเหนียว[3]

ฟิลิปปินส์[แก้]

สังขยาในฟิลิปปินส์ทำจากกะทิ และน้ำตาลหรือกากน้ำตาล มีลักษณะคล้ายกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. Hui, Siu-Ling (April 2004). Queen Victoria Market: History, Recipes, Stories (ภาษาอังกฤษ). Wakefield Press. ISBN 978-1-86254-601-1.
  2. ติ๋มซำห้องแถวเป็นอาชีพ. กทม. แสงแดด. 2556
  3. พจน์ สัจจะ. สังขยามาจากไหน. ครัว. ปีที่ 19 ฉบับที่ 217 กรกฎาคม 2555. หน้า 91 - 95