แป้งข้าวเจ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แป้งข้าวเจ้า หรือ แป้งญวน เป็นแป้งที่ทำมาจากข้าว เป็นแป้งที่ใช้มากที่สุดในการทำขนมไทย ในสมัยก่อนใช้แป้งสดที่โม่จากข้าวสารแช่น้ำค้างคืน นำแป้งที่ได้จากการโม่มาทับน้ำออก ก็จะได้แป้งที่พร้อมนำไปทำขนม ปัจจุบันนิยมใช้แป้งแห้งที่ผลิตจากโรงงาน เนื้อแป้งข้าวเจ้ามีลักษณะสากมือ เป็นผงหยาบกว่าแป้งสาลี[1]

จากวัตถุดิบแป้งข้าวจ้าวจะได้เส้นดังนี้

เส้นเล็ก

เส้นใหญ่

เส้นหมี่ขาว

เส้นขนมจีน

เส้นจันท์

เส้นโคราช

เส้นก๋วยจั๊บ

เส้นก๋วยจั๊บญวน

เส้นเฝอ

อ้างอิง[แก้]

  1. ตำราขนมหวาน. กทม. แสงแดด. 2539