ฉู่ฉี่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฉู่ฉี่
Chuchi pla thu sot.jpg
ฉู่ฉี่ปลาทู
ประเภทแกง
มื้ออาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิดไทย
ส่วนผสมหลักเนื้อสัตว์ (เช่น กุ้ง ปลากะพง ปลาทู ปลาเนื้ออ่อน) เครื่องแกง กะทิ น้ำปลา น้ำตาลปี๊บ พริก ใบมะกรูด

ฉู่ฉี่ เป็นอาหารไทยประเภทแกงชนิดหนึ่ง ใช้พริกแบบแกงคั่ว แต่ลักษณะน้ำแกงราดขลุกขลิกสีแดงส้มแตกมัน ข้นกว่าแกงเผ็ด รสกลมกล่อม หวานนำนิด ๆ ไม่เผ็ด หอมกะทิ นิยมแกงกับกุ้ง ปลากะพง ปลาทู และปลาเนื้ออ่อน[1] ปรุงรสด้วยน้ำปลาและน้ำตาลปี๊บ โรยใบมะกรูดหั่นฝอยและพริกชี้ฟ้าแดงหั่นแฉลบบาง ๆ

ส่วนผสมของเครื่องแกงสมัยก่อนจะโขลกมะพร้าวขูดปนไปกับเครื่องแกงเพื่อทำให้น้ำแกงข้น ปลาที่ใช้แกงฉู่ฉี่สมัยก่อนใช้ปลาหมอขอดเกล็ดและผ่าท้อง แต่ในปัจจุบันไม่นิยมใช้ปลาหมอเนื่องจากก้างติดคอได้ง่าย[2]

แม่ครัวหัวป่าก์ (พ.ศ. 2452) ปรากฏชื่อ "ปลาเนื้ออ่อนฉู่ฉี่น้ำ" ซึ่งมีเครื่องปรุงและวิธีปรุงเหมือนในปัจจุบันแทบทุกประการ ในตำราเล่มเดียวกันก็ยังมีสูตร "หมูฉู่ฉี่แห้ง" แตกต่างที่ใช้น้ำมันผัดเครื่องแกง (ต้นฉบับเรียก "พริกขิง") และเครื่องแกงนั้นใส่ปลาสลาดย่างป่นหรือกุ้งแห้งป่นตำรวมกันไปด้วยให้พอมีเนื้อพริกแกงเพิ่มขึ้น ฉู่ฉี่แห้งหารับประทานได้ยากในปัจจุบัน แต่ก็พบได้ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ส่วนใน ตำหรับสายเยาวภา (พ.ศ. 2478) พบชื่อ "ฉู่ฉี่ปลาสวาย" ซึ่งดูคล้ายกับฉู่ฉี่แห้ง[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "ถอดรหัสพริกแกงไทย". ณวรา เปลี่ยนบุญเลิศ.
  2. "ฉู่ฉี่ปลาอินทรี". หมอชาวบ้าน.
  3. กฤช เหลือลมัย. ""ฉู่ฉี่" มีหลายแบบมากกว่าที่บางคนรับรู้ สูตรโบราณแบบน้ำ-แห้งก็ต่างกัน". ศิลปวัฒนธรรม.