ชาไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ชาไทย

ชาไทย มีอยู่ ๒ ความหมาย

๑) ชาที่ผลิตในไทย มีทั้งชาที่ทำจากต้นเมี่ยง (ชาพันธุ์อัสสัม) ที่ขึ้นตามธรรมชาติ และชาที่ทำจากชาพันธุ์จีน โดยมากจะเป็นสายพันธุ์ชาลูกผสมของไต้หวัน และทำตามอย่างเทคนิคการผลิตของไต้หวัน

๒) ชาที่ออกสีส้มแดงที่ชงจากชาผงที่ทำขึ้นในไทย ชาผงพวกนี้ใช้วัตถุดิบชาซีลอนด้อยคุณภาพ ที่ชงแล้วสีไม่สวย สีเหลืองซีดจาง แล้วนำมาผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณภาพโดยการแต่งสี แต่งกลิ่น เป็นชาที่ใช้แพร่หลายทั่วไปในไทย ในฐานะชาดำอย่างฝรั่ง ถูกนำมาทำเป็นชาร้อนใส่นมขนมหวาน หรือชาเย็นที่เติมนมข้นหวาน และชาเย็นที่เติมน้ำตาล เครื่องดื่มนี้คนไทย เรียกสั่งกันเป็น ชาร้อน (ชาร้อนเติมครีมเทียมข้นหวาน และน้ำตาล), ชาเย็น (ชาเย็นเติมครีมเทียมข้นหวาน และน้ำตาล), ชาดำร้อน (ชาเติมน้ำตาล), ชาดำเย็น (ชาเย็นเติมน้ำตาล) ต่อมาเมื่อนักท่องเที่ยวต่างชาติมาเที่ยวไทย และเห็นลักษณะสีและกลิ่นรสที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่แปลกต่างไปจากชาอื่น จึงเรียกว่าThai tea แล้ว Thai tea จึงถูกแปลงกลับมาเป็นภาษาไทยว่า "ชาไทย" ชาไทยตามความหมายนี้ ไม่นับรวม ชาชัก ที่ขายกันทางภาคใต้ของไทย ซึ่งเป็นชาไม่แต่งสี และมีสีตามธรรมชาติที่ผสมนมแล้วออกสีกากี

ความหลากหลายเมนูชาไทย[แก้]

แบบเย็น

  • ชาดำเย็น ชาไทยไม่ใส่นม ใส่แต่น้ำตาล เสิร์ฟแบบเย็น เหมือนกับชาอินเดียแบบดั้งเดิมที่ใช้ชาเป็นส่วนผสมหลัก
  • ชามะนาว คล้ายกับชาดำเย็น แต่เพิ่มรสชาติด้วยการใส่มะนาว เติมความหวานด้วยน้ำตาล อาจมีการใส่ใบสะระแหน่เพิ่มลงไปด้วย

แบบร้อน คนไทยส่วนใหญ่ นิยมดื่มชาร้อนตอนเช้าคู่กับปาท่องโก๋

  • ชาร้อน ชาไทยเสิร์ฟร้อน
  • ชาดำร้อน ชาไทยเสิร์ฟร้อนไม่ใส่นมเลย เพิ่มความหวานด้วยน้ำตาลเท่านั้น

วิธีการชง[แก้]

  • Thai Tea แบบเสิร์ฟร้อนและแบบเสิร์ฟเย็น, มีรูปภาพประกอบ
  • Thai Tea: Recipes มีหลายสูตร รวมถึงการผสมชาผงเองด้วย

อ้างอิง[แก้]