นาซีดากัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นาซีดากัง
Mak ngah nasi dagang.jpg
นาซีดากัง
ชื่ออื่นนาซิ ดาแกฺ (นาซิ ดาแฆ)
จานจานหลัก
แหล่งกำเนิดอินโดนีเซีย
ภูมิภาคภาคใต้ของไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย
ผู้สร้างสรรค์อาหารอินโดนีเซีย
อุณหภูมิเสิร์ฟร้อนหรืออุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลักข้าวกินกับแกงไก่หรือแกงปลา
ข้อมูลอื่นเรียกสับสนกับนาซีเลอมักในบางพื้นที่
นาซีดากังในตรังกานู

นาซีดากัง (มลายู: nasi dagang) หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า นาซิ ดาแกฺ (ออกเสียง: [nasiˀ daɡɛ])[1] เรียกเป็นภาษาไทยให้ใกล้เคียงได้ว่า "ข้าวมันแกงไก่" เป็นอาหารที่ชาวมุสลิมปักษ์ใต้นิยมรับประทานกันเป็นอาหารหลักโดยเฉพาะมื้อเช้า เป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางอาหารสูง ประกอบด้วยข้าว แกงไก่หรือแกงปลาโอ และไข่ต้ม ความหมายของชื่ออาหารนี้มีหลายความหมาย บ้างว่าหมายถึงข้าวสำหรับคนอนาถา เพราะใช้ข้าวเจ้าหุงผสมกับข้าวเหนียว หรืออีกนัยหนึ่ง "ดากัง" (dagang) เป็นคำภาษาอินโดนีเซียที่แปลว่าหาบ ส่วนภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า "ดาแกฺ" และยืมมาใช้หมายถึงคนต่างถิ่น จึงหมายถึงข้าวของคนต่างถิ่นที่นำมาเผยแพร่ในบริเวณนี้[2]

ทางชายฝั่งตะวันตกของมาเลเซียจะเรียกนาซีเลอมักของชายฝั่งตะวันออกในรัฐตรังกานูและกลันตันว่า "นาซีดากัง" แต่ไม่พบในบริเวณอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ทั้งนาซีดากังและนาซีเลอมักเป็นอาหารยอดนิยมในมาเลเซียทั้งสองด้านของคาบสมุทร ในตรังกานูและกลันตันนิยมทำนาซีดากังเป็นอาหารเช้าในเทศกาลฉลองการสิ้นสุดการถือศีลอด

อ้างอิง[แก้]

  1. นูรีดา หะยียะโกะ. พจนานุกรมภาพ ภาษาไทย-มลายูปาตานี-มลายูกลาง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มูลนิธิเอเชีย, 2556, หน้า 113.
  2. วินัย ดะห์ลัน. อาหารอัตลักษณ์มลายู-ไทย ครัวมุสลิมชายแดนใต้. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, หน้า 54.