มณฑลฝูเจี้ยน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้เกี่ยวกับเขตการปกครองของจีน สำหรับเขตการปกครองของไต้หวัน ดูที่ มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐประชาชนจีน)
มณฑลฝูเจี้ยน

福建省
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน福建省 (Fújiàn Shěng)
 • อักษรย่อFJ / หมิ่น ( Mǐn, ฮกเกี้ยน: Bân)
 • ภาษาฮกเกี้ยนHok-kiàn
 • สำเนียงฝูโจวHók-gióng
ทัศนียภาพของทิวเขาอู่อี๋
ทัศนียภาพของทิวเขาอู่อี๋
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลฝูเจี้ยน
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลฝูเจี้ยน
พิกัดภูมิศาสตร์: 25°54′N 118°18′E / 25.9°N 118.3°E / 25.9; 118.3พิกัดภูมิศาสตร์: 25°54′N 118°18′E / 25.9°N 118.3°E / 25.9; 118.3
ตั้งชื่อจากฝู ( ): ฝูโจว
เจี้ยน ( Jiàn): เจี้ยนโจว
เมืองหลวงฝูโจว
เมืองใหญ่สุดเซี่ยเหมิน
จำนวนเขตการปกครอง9 จังหวัด, 85[1] เทศมณฑล, 1107[1] ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคยฺหวี เหว่ย์กั๋ว (于伟国)
 • ผู้ว่าการถัง เติงเจี๋ย (唐登杰)
พื้นที่[2]
 • ทั้งหมด121,400 ตร.กม. (46,900 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่อันดับที่ 23
ความสูงจุดสูงสุด2,158 เมตร (7,080 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2017)[3]
 • ทั้งหมด38,565,000 คน
 • อันดับอันดับที่ 17
 • ความหนาแน่น320 คน/ตร.กม. (820 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่นอันดับที่ 14
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ฮั่น – 98%
เชอ – 1%
หุย – 0.3%
 • ภาษาและภาษาถิ่นภาษาจีนหมิ่น (ได้แก่ ภาษาฮกเกี้ยน, สำเนียงฝูโจว), ภาษาจีนกลาง, ภาษาจีนฮักกา
รหัสไอเอสโอ 3166CN-FJ
GDP (ค.ศ. 2018)3.58 ล้านล้านเหรินหมินปี้
540.78 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[4] (อันดับที่ 10)
 • ต่อหัว92,830 เหรินหมินปี้
14,022 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 6)
HDI (ค.ศ. 2014)0.758[5] (สูง) (อันดับที่ 11)
เว็บไซต์www.fujian.gov.cn

มณฑลฝูเจี้ยน หรือ มณฑลฮกเกี้ยน (จีน: 福建省 Fujian) เป็นมณฑลชายฝั่งทะเลที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน อาณาเขตทางภาคเหนือติดกับมณฑลเจ้อเจียง ภาคใต้ติดกับมณฑลกวางตุ้ง ภาคตะวันออกติดกับช่องแคบไต้หวัน

ชื่อฝูเจี้ยนมาจากอักษรนำหน้าชื่อเมืองสองเมืองรวมกันคือฝูโจวและเจี้ยนโอว ชื่อนี้ได้รับการตั้งในสมัยราชวงศ์ถัง

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

มณฑลฝูเจี้ยนมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ภาษาถิ่น[แก้]

เนื่องจากฝูเจี้ยนเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน ภาษาราชการจึงเป็นภาษาจีนกลางโดยใช้ตัวอักษรจีนแบบย่อ อย่างไรก็ดีฝูเจี้ยนมีภาษาถิ่นมากมาย เช่นเดียวกับมณฑลอื่น ๆ ในจีนใต้ ภาษาถิ่นของมณฑลฝูเจี้ยนเป็นภาษาในกลุ่มหมิ่นทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วยภาษาจีนท้องถิ่น 7 ภาษาคือ ภาษาหมิ่นเบ่ย ภาษาหมิ่นตง ภาษาหมิ่นจง ภาษาหมิ่นหนาน ภาษาผู่เสี้ยน ภาษาส่าวเจี้ยง และภาษาฉุงเหวิน 6 ภาษาแรกใช้ในมณฑลฝูเจี้ยน ส่วนภาษาฉุงเหวินนั้นไม่ได้ใช้ในมณฑลฝูเจี้ยน แต่ใช้ในมณฑลไห่หนานแทน

คนไทยมักจะเรียกภาษาหมิ่นหนานว่าภาษาจีนฮกเกี้ยน ส่วนภาษาฉุงเหวินนั้นคนไทยมักจะเรียกว่าภาษาไหหลำ

เมืองสำคัญ[แก้]

เมืองหลวงคือเมืองฝูโจว ซึ่งอยู่บนฝั่งแม่น้ำหมินเจียง เมืองที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เมืองฝูโจว (福州市)
ประเภท ชื่อ
เขต (鼓楼区) ไถเจียง (台江区) ซางซาน (仓山区) (马尾区) จิ้นอัน (晋安区)
เมือง ฝูชิน (福清市) ฉางเล่อ (长乐市)
เทศมณฑล (闽侯县) หมิ่นชิน (闽清县) หย่งไท่ (永泰县) เหลียนเจียง (连江县) หลัวหยวน (罗源县) ผิงถาน (平潭县)
เมืองเซี่ยเหมิน (厦门市)
เขต ซือหมิง (思明区) ไห่ชัง (海沧区) หูหลี่ (湖里区) (集美区) (同安区) ฉางอัน (翔安区)
เมืองปู่เถียน (莆田市)
เขต (城廂区) (涵江区) ลี่เฉิง (荔城区) (秀屿区)
เทศมณฑล (仙游县)
เมืองซันหมิง (三明市)
เขต (梅列区) (三元区)
เมือง หย่งอัน (永安市)
เทศมณฑล หมิงซี (明溪县) (将乐县) ต้าเถียน (大田县) (宁化县) เจี้ยนหนิง (建宁县) (沙县) (尤溪县) ชินหลิว (清流县) ไท่หนิง (泰宁县)
เมืองฉวนโจว (泉州市)
เขต (鲤城区) เฟิงเจ๋อ (丰泽区) (洛江区) กั๋งฉวน (泉港区)
เมือง (石狮市) จิ้นเจียง (晋江市) หนานอัน (南安市)
เทศมณฑล ฮุ่ยอัน (惠安县) หย่งชุน (永春县) อันซี (安溪县) (德化县) จินเหมิน (金门县)
เมืองจางโจว (漳州市)
เขต (芗城区) หลงเหวิน (龙文区)
เมือง หลงไห่ (龙海市)
เทศมณฑล ผิงเหอ (平和县) (南靖县) (诏安县) จางปู่ (漳浦县) หัวอัน (华安县) ตงซาน (东山县) ฉางไท่ (长泰县) (云霄县)
เมืองหนานผิง (南平市)
เขต เอี้ยนผิง (延平区) เจี้ยนหยาง (建阳区)
เมือง (建瓯市) (邵武市) อู่อี้ซาน (武夷山市)
เทศมณฑล (松溪县) (光泽县) ฉุ่นชาง (顺昌县) ปู่เฉิง (浦城县) เจิ้งเหอ (政和县)
เมืองหลงเอี้ยน (龙岩市)
เขต ซินหลัว (新罗区) หย่งติ้ง (永定区)
เมือง จางผิง (漳平市)
เทศมณฑล (长汀县) อู่ผิง (武平县) ชั่งหาง (上杭县)เหลียนเฉิง (连城县)
เมืองหนิงเต๋อ (宁德市)
เขต เจียงเฉิง (蕉城区)
เมือง ฝูอัน (福安市) ฝูติ้ง (福鼎市)
เทศมณฑล (寿宁县) เฉียปู่ (霞浦县) (柘荣县) (屏南县) กู่เถียน (古田县) โจวหนิง (周宁县)

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 These are the official PRC numbers from 2009 Fujian Statistic Bureau. Quemoy is included as a county and Matsu as a township.
  2. "Doing Business in China - Survey". Ministry Of Commerce - People's Republic Of China. Archived from the original on August 5, 2013. สืบค้นเมื่อ 5 August 2013.
  3. "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census [1] (No. 2)". National Bureau of Statistics of China. April 29, 2011. Archived from the original on July 27, 2013. สืบค้นเมื่อ 4 August 2013.
  4. 福建省2017年国民经济和社会发展统计公报 (in จีน). Fujian Bureau of Statistics. 2018-02-22. Archived from the original on June 22, 2018. สืบค้นเมื่อ 2018-06-22.
  5. "China National Human Development Report 2016" (PDF). United Nations Development Programme. p. 146. Archived (PDF) from the original on January 7, 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-12-05.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]