ข้าวแช่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ข้าวแช่
อาหารไทยชนิดหนึ่ง นิยมรับประทานในหน้าร้อน
ประเภท อาหาร
แหล่งกำเนิด ประเทศไทย
แม่แบบ:Wikibooks-inline  วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Media: ข้าวแช่

ข้าวแช่ เป็นชื่ออาหารชนิดหนึ่ง มีข้าวสุกขัดแช่น้ำเย็น ซึ่งมักเป็นน้ำดอกไม้ แล้วกินกับเครื่องกับข้าวต่าง ๆ เช่น ลูกกะปิ พริกหยวกสอดไส้ เนื้อเค็มฝอยผัดหวาน หัวหอมสอดไส้ ผักกาดเค็มผัดหวาน ปลาแห้ง และเครื่องผัดหวานต่าง ๆ นิยมรับประทานในหน้าร้อน ปัจจุบันอาจใส่น้ำแข็งในข้าวแช่ด้วย

เชื่อกันว่า ข้าวแช่เดิมเป็นอาหารพื้นบ้านของชาวมอญ นิยมทำสังเวยเทวดาในตรุษสงกรานต์ ต่อมาชาววังรับไปปรับปรุงเรียกว่า "ข้าวแช่เสวย" หรือ "ข้าวแช่ชาววัง" เมื่อสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี 2453 แล้ว ข้าวแช่จึงได้เผยแพร่ไปนอกวังและเป็นที่นิยมอย่างยิ่ง[1][2]

เครื่องเคียงข้าวแช่[แก้]

  1. ลูกกะปิ ประกอบด้วยปลาช่อนย่าง, ตะไคร้, กระชาย, หัวหอม, กะปิ, หัวกะทิ นำมาปั้นเป็นลูกกลม ๆ ขนาดพอดีคำ ชุบไข่และแป้งสาลีทอดในกะทะจนสีเหลืองทอง[3]
  2. หอมแดงยัดไส้ ส่วนผสมของไส้คล้ายๆกับส่วนผสมของลูกกะปิ นำหัวหอมมาคว้านเนื้อออก แล้วยัดไส้เข้าไป จากนั้นชุบไข่และแป้งแล้วนำไปทอด
  3. พริกหยวกสอดไส้
  4. หมูฝอย หรือ เนื้อฝอย
  5. ไชโป๊ผัดไข่
  6. ผักสด

อ้างอิง[แก้]

  1. [1]เจาะลึกความเป็นมาของข้าวแช่
  2. [2]“ข้าวแช่” เมนูอร่อยคลายร้อน จากวัฒนธรรมมอญสู่ไทย
  3. "สูตรเครื่องเคียงข้าวแช่ ลูกกะปิทอด". Open Rice. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2558. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Wikibooks
วิกิตำรา มีคู่มือ ตำรา หรือวิธีการเกี่ยวกับ:
วิธีทำข้าวแช่