หมูหย็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หมูหย็อง
Fragrance Pork Floss.jpg
ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวเต็ม
อักษรจีนตัวย่อ
ฮั่นยฺหวี่พินอินròusōng
ความหมายตามตัวอักษรmeat fluff/loose
Rousu
ภาษาจีน
ฮั่นยฺหวี่พินอินròusū
ชื่อภาษาเวียดนาม
ภาษาเวียดนามruốc (เวียดนามเหนือ) หรือ chà bông (เวียดนามใต้)
ชื่ออินโดนีเซีย
อินโดนีเซียabon

หมูหย็อง (มักสะกดผิดว่า หมูหยอง)[1] เป็นของกินทำด้วยหมูเนื้อแดงปรุงรส ต้มเคี่ยวให้เปื่อยจนงวด นำไปผัดจนแห้ง ขยี้ให้เป็นฝอย มักใช้รับประทานด้วยอาหารอื่น เช่น โรยข้าวต้มหรือโจ๊ก หรือเป็นเครื่องปรุงอาหารอื่น เช่น เป็นไส้ซาลาเปาหรือเป็นหน้าข้าวตัง

หมูหย็องกำเนิดในมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน[2] และพบเห็นบ่อยในอาหารของชนชาตินี้

ผู้ไม่ชอบใจรับประทานสุกร เปลี่ยนไปใช้เนื้อสัตว์อื่นหย็องแทนก็มี เช่น ชาวมุสลิมนิยมรับประทานไก่หรือเนื้อหย็อง โดยเฉพาะในหน้าเราะมะฎอนและฮารีรายออีดุลฟิฏริ และจีนบางพวกนิยมปลาหย็อง

จีนเรียกหมูหย็องว่า "โร่วซง" (จีน: 肉鬆; พินอิน: ròusōng) และปลาหย็องว่า "ยฺหวีซง" (จีน: 魚鬆; พินอิน: yúsōng) ส่วนอังกฤษเรียกหมูหย็องว่า "meat wool", "meat floss", "pork floss", หรือ "pork sung"

อ้างอิง[แก้]

  1. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542, ราชบัณฑิตยสถาน, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-03, สืบค้นเมื่อ 2012-01-21
  2. Grigson, Jane (January 1985), World Atlas of Food, Bookthrift Company, ISBN 978-0671072117