สมัน (อาหาร)
| ชื่ออื่น | ซามา |
|---|---|
| ประเภท | เครื่องโรยหน้า |
| แหล่งกำเนิด | ประเทศไทย |
| ภูมิภาค | ปตานี |
| ส่วนผสมหลัก | เนื้อกุ้ง, เนื้อปลา, ส้มแขก, กะทิ, พริกแห้ง, หอมแดง, กระเทียม, น้ำตาลแว่น, มะพร้าวคั่ว, เกลือ |
สมัน หรือ ซามา ในภาษามลายูปัตตานี เป็นเครื่องโรยหน้าชนิดหนึ่งของไทย พบได้ทั่วไปในจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส โดยจะรับประทานเคียงเป็นหน้าข้าวเหนียว ข้าวเหนียวมูน ต่างไส้ขนมปัง เคียงกับนาซิดาแฆ[1] นาซิตีแนะ[2] หรือโรยหน้าขนมกอและลือเมาะ[3] มีลักษณะและหน้าที่อย่างเดียวกันกับกระฉีก หากแต่กระฉีกจะมีรสชาติหวานมันและใช้มะพร้าวขูดเป็นวัตถุดิบหลัก[4] สมันมีสองรูปแบบหลักคือ สมันกุ้ง (หรือ ซามาอูแด) กับสมันปลา (หรือ ซามาอีแก) และยังมีสมันรูปแบบอื่นตามวัตถุดิบหลัก ถือเป็นอาหารที่มีอายุการเก็บรักษาได้นานแรมเดือน และกลายเป็นหนึ่งในเสบียงกรังสำหรับชาวมุสลิมที่ไปแสวงบุญที่นครมักกะฮ์ในยุคก่อน
โดยวิธีการทำสมัน จะนำกระเทียม หอมแดง พริกแห้ง (บ้างก็ไม่ใส่พริก) ตำ (หรือปั่น) พอละเอียดแล้วใส่กะทิ ทำเป็นพริกแกง ส่วนเนื้อกุ้งและเนื้อปลานำมาตำ (หรือปั่น) ให้ละเอียดเช่นกัน จากนั้นให้นำพริกแกงมาผัดในกระทะจนหอม แล้วใส่เนื้อกุ้งและปลาที่ละเอียดแล้ว และใส่ส้มแขกลงไป จากปรุงรสด้วยน้ำตาลแว่นและเกลือ ผัดให้แห้งราวหนึ่งชั่วโมงจึงแล้วเสร็จ[3][5] สมันบางสูตรอาจใช้มะพร้าวคั่ว เนื้อปลาย่าง หอมแดง ตะไคร้ เกลือ และน้ำตาล เป็นวัตถุดิบหลัก[2]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "นาซิดาแฆ". Pattani Heritage City. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 กันยายน 2023. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2023.
- 1 2 พุมรี อรรถรัฐเสถียร (มกราคม–เมษายน 2553). "อาหารพื้นเมืองปัตตานี". วารสารรูสมิแล. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 31 (1): 98. ISSN 0858-2068.
- 1 2 "ขนมกอเละเลอเมาะ กอเละซามา". Pattani Heritage City. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2024. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2023.
- ↑ "ขนมใส่ไส้ประยุกต์". Phol Food Mafia. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2023.
- ↑ "สมันปลา (ซามาอีแก)". Cookpad. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2023.