จังหวัดของประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

จังหวัด เป็นเขตบริหารราชการส่วนภูมิภาคของประเทศไทย ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 76 จังหวัด[ก] (ทั้งนี้ กรุงเทพมหานครไม่เป็นจังหวัด[ข]) จังหวัดถือเป็นระดับการปกครองของรัฐบาลลำดับแรก โดยเป็นหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคที่รวมท้องที่หลาย ๆ อำเภอเข้าด้วยกันและมีฐานะเป็นนิติบุคคล ในแต่ละจังหวัดปกครองด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด

การจัดแบ่งกลุ่มจังหวัดออกเป็นภาคต่าง ๆ มีการใช้เกณฑ์ที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งการแบ่งอย่างเป็นทางการโดยราชบัณฑิตยสถานสำหรับใช้ในแบบเรียน และการแบ่งขององค์กรต่าง ๆ ตามแต่การใช้ประโยชน์ ชื่อของจังหวัดนั้นจะเป็นชื่อเดียวกับชื่ออำเภอที่เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางจังหวัด เช่น ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเพชรบุรีอยู่ที่อำเภอเมืองเพชรบุรี เป็นต้น แต่ชื่ออำเภอเหล่านี้มักเรียกย่อแต่เพียงว่า "อำเภอเมือง" ยกเว้นจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ใช้ชื่อจังหวัดเป็นชื่ออำเภอที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองโดยตรง (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

หน่วยการปกครองย่อยรองไปจากจังหวัดคือ "อำเภอ" ซึ่งมีทั้งสิ้น 878 อำเภอ ซึ่งจำนวนอำเภอนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละจังหวัด ส่วนเขตการปกครองย่อยของกรุงเทพมหานครมีทั้งหมด 50 เขต

ประวัติ[แก้]

สมัยก่อนการปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดิน[แก้]

การปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2435[แก้]

แผนที่มณฑลเทศาภิบาล พ.ศ. 2458

พ.ศ. 2435 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้มีการปฏิรูประบบการบริหารราชการแผ่นดินครั้งใหญ่ ให้เป็นไปตามอย่างอารยประเทศในโลกตะวันตก โดยทรงตั้งกระทรวงขึ้นใหม่ 12 กระทรวง และโอนการปกครองหัวเมืองทั้งหมดให้มาขึ้นกับกระทรวงมหาดไทย โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (ขณะนั้นดำรงพระยศเป็นกรมหมื่นดำรงราชานุภาพ) เป็นองค์ปฐมเสนาบดี

เมื่องานการปกครองส่วนภูมิภาคขึ้นกับกระทรวงมหาดไทยแล้ว การจัดการปกครองด้วยระบบมณฑลเทศาภิบาลจึงได้เริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2437 โดยแบ่งระดับการปกครองจากสูดสุงไปหาต่ำสุดเป็นมณฑล, เมือง (เทียบเท่าจังหวัด), อำเภอ, ตำบล และหมู่บ้าน มีข้าหลวงเทศาภิบาลเป็นผู้กำกับดูแลมณฑล การก่อตั้งมณฑลนั้นจะเป็นไปตามลำดับโดยขึ้นอยู่กับความเป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์ด้วย วัตถุประสงค์สำคัญในการจัดการปกครองเช่นนี้ ก็เพื่อให้ส่วนกลางสามารถควบคุมดูแลหัวเมืองและจัดการผลประโยชน์แผ่นดินได้อย่างใกล้ชิด และริดลอนอำนาจและอิทธิพลของเจ้าเมืองในระบบเดิมลงอย่างสิ้นเชิง

การเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองดังกล่าว ทำให้ขุนนางท้องถิ่นที่ต้องการรักษาฐานอำนาจและอิทธิพลของตนไว้ ก่อการกบฏต่อต้านอำนาจรัฐในบางภูมิภาค เหตุการณ์กบฏครั้งสำคัญคือกบฏผู้มีบุญอีสาน (หรือ "กบฏผีบาปผีบุญ") ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยอาศัยความเชื่อเรื่องยุคพระศรีอาริยเมตไตรย เป็นเครื่องมือในการปลุกระดมประชาชนให้ต่อต้านอำนาจรัฐ ขบวนการผู้มีบุญได้เคลื่อนไหวตามทั่วภาคอีสาน แต่ที่เป็นเหตุใหญ่ที่สุดอยู่ในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งกลุ่มกบฏได้ก่อการถึงขั้นเผาเมืองเขมราฐและบังคับให้เจ้าเมืองเขมราฐร่วมขบวนการ แต่ที่สุดแล้วกบฏครั้งนี้ก็ถูกปราบปรามลงในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา

หลังปี พ.ศ. 2459 คำว่า "จังหวัด" ได้กลายเป็นคำที่เรียกหน่วยการปกครองระดับต่ำกว่ามณฑลแทนคำว่า "เมือง" เพื่อแยกความกำกวมจากคำว่าเมืองที่ใช้เรียกที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด (อำเภอเมือง)

เมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงลาออกจาตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยในปี พ.ศ. 2458 นั้น ประเทศสยามได้แบ่งการปกครองออกเป็น 19 มณฑล 72 จังหวัด ทั้งนี้ ได้รวมถึงจังหวัดพระนคร ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงนครบาลจนถึง พ.ศ. 2465

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งหน่วยการปกครองระดับ "ภาค" ขึ้นเพื่อกำกับมณฑล โดยมีผู้ปกครองภาคเรียกว่า "อุปราช" ในระยะนี้ได้มีการตั้งมณฑลต่างๆ เพิ่มขึ้นจนถึงปี พ.ศ. 2465 อีก 4 มณฑล แต่มณฑลดังกล่าวก็ถูกยุบลงในปี พ.ศ. 2468 และมีอีกหลายมณฑลที่ถูกยุบรวมในช่วงเวลาเดียวกัน เพื่อลดรายจ่ายของรัฐบาล อันเนื่องมาจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

สมัยหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง[แก้]

หลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ระบบมณฑลเทศาภิบาลถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2476 ทำให้จังหวัดกลายเป็นหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคระดับสูงสุด และตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ก็ได้มีการจัดตั้งจังหวัดเพิ่มเติมอีกหลายแห่ง โดยการตัดแบ่งอาณาเขตบางส่วนจากจังหวัดที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดอุบลราชธานีมาจัดตั้งเป็นจังหวัดยโสธร ในปี พ.ศ. 2520 มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดเชียงรายมาจัดตั้งเป็นจังหวัดพะเยา ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดนครพนมมาตั้งเป็นจังหวัดจังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการตั้งจังหวัดขึ้นมาพร้อมกัน 3 จังหวัดคือจังหวัดหนองบัวลำภู (แยกจากจังหวัดอุดรธานี) จังหวัดสระแก้ว (แยกจากจังหวัดปราจีนบุรี) และจังหวัดอำนาจเจริญ (แยกจากจังหวัดอุบลราชธานี) และจังหวัดล่าสุดของประเทศไทยคือจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายในปี พ.ศ. 2554

ในปี พ.ศ. 2514 ได้มีการรวมจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีขึ้นเป็นเขตปกครองรูปแบบพิเศษชื่อ "นครหลวงกรุงเทพธนบุรี" และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กรุงเทพมหานคร" เมื่อ พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นการรวมภารกิจในการปกครองของทั้งสองจังหวัดในรูปแบบเทศบาลเข้าไว้ด้วยกัน ที่มาของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นผู้ปกครองสูงสุดของกรุงเทพมหานครนั้น มาจากการเลือกตั้ง ไม่ใช่การแต่งตั้งจากกระทรวงมหาดไทยอย่างจังหวัดอื่น

การแบ่งอย่างเป็นทางการ[แก้]

ราชบัณฑิตยสถาน แบ่งประเทศไทยออกเป็น 6 ภาค โดยใช้เกณฑ์ด้านภูมิศาสตร์[1] ซึ่งเป็นการแบ่งที่ใช้อย่างเป็นทางการและมีใช้ทั่วไปในแบบเรียน

จังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยา จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเลย จังหวัดหนองคาย จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดยโสธร จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดสุโขทัย จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสระบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนครนายก จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสาคร กรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดสระแก้ว จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดตาก จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดระนอง จังหวัดชุมพร จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส
แผนที่ประเทศไทยแสดงเขตรัฐกิจของจังหวัดต่าง ๆ
(คลิกที่จังหวัดเพื่อไปยังบทความจังหวัดนั้นได้)
███ ภาคเหนือ
███ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
███ ภาคกลาง
███ ภาคตะวันออก
███ ภาคตะวันตก
███ ภาคใต้


ภาคเหนือ[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Chiang Mai.png จังหวัดเชียงใหม่ เทศบาลนครเชียงใหม่ 1,640,479 20,107.0 81.6 0.904 เทศบาลนครเชียงใหม่ CMI TH-50 TH02
Seal Chiang Rai.png จังหวัดเชียงราย เทศบาลนครเชียงราย 1,198,218 11,678.4 102.6 0.716 เทศบาลนครเชียงราย CRI TH-57 TH03
Seal Lampang.png จังหวัดลำปาง เทศบาลนครลำปาง 761,949 12,534.0 60.8 0.748 เทศบาลนครลำปาง LPG TH-52 TH06
Seal Lamphun.png จังหวัดลำพูน เทศบาลเมืองลำพูน 404,560 4,505.9 89.8 0.729 เทศบาลเมืองลำพูน LPN TH-51 TH05
Seal Mae Hong Son.png จังหวัดแม่ฮ่องสอน เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน 242,742 12,681.3 19.1 0.704 เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน MSN TH-58 TH01
Seal Nan.png จังหวัดน่าน เทศบาลเมืองน่าน 476,363 11,472.1 41.5 0.705 เทศบาลเมืองน่าน NAN TH-55 TH04
Seal Phayao.png จังหวัดพะเยา เทศบาลเมืองพะเยา 486,304 6,335.1 76.8 0.722 เทศบาลเมืองพะเยา PYO TH-56 TH41
Seal Phrae.png จังหวัดแพร่ เทศบาลเมืองแพร่ 460,756 6,538.6 70.5 0.702 เทศบาลเมืองแพร่ PRE TH-54 TH07
Seal Uttaradit.png จังหวัดอุตรดิตถ์ เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ 462,618 7,838.6 59.0 0.711 เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ UTD TH-53 TH10

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Amnatcharoen.png จังหวัดอำนาจเจริญ เทศบาลเมืองอำนาจเจริญ 372,137 3,161.2 117.7 0.712 เทศบาลเมืองอำนาจเจริญ ACR TH-37 TH77
Seal Bueng Kan.png จังหวัดบึงกาฬ เทศบาลตำบลบึงกาฬ 385,053 4,305 89.4 --- เทศบาลตำบลบึงกาฬ --- TH-38 ---
Seal Buriram.png จังหวัดบุรีรัมย์ เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ 1,553,765 10,322.9 150.5 0.729 เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ BRM TH-31 TH28
Seal Chaiyaphum.png จังหวัดชัยภูมิ เทศบาลเมืองชัยภูมิ 1,127,423 12,778.3 88.2 0.748 เทศบาลเมืองชัยภูมิ CPM TH-36 TH26
Seal Kalasin.png จังหวัดกาฬสินธุ์ เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ 982,578 6,946.7 141.4 0.718 เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ KSN TH-46 TH23
Seal Khon Kaen.png จังหวัดขอนแก่น เทศบาลนครขอนแก่น 1,767,601 10,886.0 162.4 0.850 เทศบาลนครขอนแก่น KKN TH-40 TH22
Seal Loei.png จังหวัดเลย เทศบาลเมืองเลย 624,066 11,424.6 54.6 0.731 เทศบาลเมืองเลย LEI TH-42 TH18
Seal Maha Sarakham.png จังหวัดมหาสารคาม เทศบาลเมืองมหาสารคาม 940,911 5,291.7 177.8 0.729 เทศบาลเมืองมหาสารคาม MKM TH-44 TH24
Seal Mokdahan.png จังหวัดมุกดาหาร เทศบาลเมืองมุกดาหาร 339,575 4,339.8 78.2 0.728 เทศบาลเมืองมุกดาหาร MDH TH-49 TH78
Seal Nakhon Phanom.png จังหวัดนครพนม เทศบาลเมืองนครพนม 703,392 5,512.7 127.6 0.778 เทศบาลเมืองนครพนม NPM TH-48 TH73
Seal Nakhon Ratchasima.png จังหวัดนครราชสีมา เทศบาลนครนครราชสีมา 2,582,089 20,494.0 126.0 0.815 เทศบาลนครนครราชสีมา NMA TH-30 TH27
Seal Nong Bua Lamphu.png จังหวัดหนองบัวลำภู เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู 502,868 3,859.0 130.3 0.714 เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู NBP TH-39 TH79
Seal Nong Khai.png จังหวัดหนองคาย เทศบาลเมืองหนองคาย 912,937 3,027.0 124.5 0.755 เทศบาลเมืองหนองคาย NKI TH-43 TH17
Seal Roi Et.png จังหวัดร้อยเอ็ด เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด 1,309,708 8,299.4 157.8 0.732 เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด RET TH-45 TH25
Seal Sakon Nakhon.png จังหวัดสกลนคร เทศบาลนครสกลนคร 1,122,905 9,605.8 116.9 0.705 เทศบาลนครสกลนคร SNK TH-47 TH20
Seal Sisaket.png จังหวัดศรีสะเกษ เทศบาลเมืองศรีสะเกษ 1,452,471 8,840.0 164.3 0.734 เทศบาลเมืองศรีสะเกษ SSK TH-33 TH30
Seal Surin.png จังหวัดสุรินทร์ เทศบาลเมืองสุรินทร์ 1,381,761 8,124.1 170.1 0.751 เทศบาลเมืองสุรินทร์ SRN TH-32 TH29
Seal Ubon Ratchathani.png จังหวัดอุบลราชธานี เทศบาลนครอุบลราชธานี 1,813,088 15,744.8 115.2 0.800 เทศบาลนครอุบลราชธานี UBN TH-34 TH75
Seal Udon Thani.png จังหวัดอุดรธานี เทศบาลนครอุดรธานี 1,544,786 11,730.3 131.7 0.907 เทศบาลนครอุดรธานี UDN TH-41 TH76
Seal Yasothon.png จังหวัดยโสธร เทศบาลเมืองยโสธร 539,257 4,161.7 129.6 0.782 เทศบาลเมืองยโสธร YST TH-35 TH72

ภาคกลาง[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Bangkok.png กรุงเทพมหานคร
(ถือเป็นเขตการปกครองพิเศษ
ไม่ใช่จังหวัด)
กรุงเทพมหานคร 5,701,394 1,568.7 3,634.5 0.933 กรุงเทพมหานคร BKK TH-10 TH40
Seal Ang Thong.png จังหวัดอ่างทอง เทศบาลเมืองอ่างทอง 284,970 968.4 294.3 0.720 เทศบาลเมืองอ่างทอง ATG TH-15 TH35
Seal Chainat.png จังหวัดชัยนาท เทศบาลเมืองชัยนาท 334,934 2,469.7 135.6 0.756 เทศบาลเมืองชัยนาท CNT TH-18 TH32
Seal Kamphaeng Phet.png จังหวัดกำแพงเพชร เทศบาลเมืองกำแพงเพชร 727,093 8,607.5 84.5 0.725 เทศบาลเมืองกำแพงเพชร KPT TH-62 TH11
Seal Lopburi.png จังหวัดลพบุรี เทศบาลเมืองลพบุรี 755,854 6,199.8 121.9 0.742 เทศบาลเมืองลพบุรี LRI TH-16 TH34
Seal Nakhon Nayok.png จังหวัดนครนายก เทศบาลเมืองนครนายก 252,734 2,122.0 119.1 0.758 เทศบาลเมืองนครนายก NYK TH-26 TH43
Seal Nakhon Pathom.png จังหวัดนครปฐม เทศบาลนครนครปฐม 860,246 2,168.3 396.7 0.682 เทศบาลนครนครปฐม NPT TH-73 TH53
Seal Nakhon Sawan.png จังหวัดนครสวรรค์ เทศบาลนครนครสวรรค์ 1,073,495 9,597.7 111.8 0.752 เทศบาลนครนครสวรรค์ NSN TH-60 TH16
Seal Nonthaburi.png จังหวัดนนทบุรี เทศบาลนครนนทบุรี 1,101,743 622.3 1,770.4 0.743 เทศบาลนครนนทบุรี NBI TH-12 TH38
Seal Pathum Thani.png จังหวัดปทุมธานี เทศบาลเมืองปทุมธานี 985,643 1,525.9 645.9 0.805 เทศบาลนครรังสิต PTE TH-13 TH39
Seal Phetchabun.png จังหวัดเพชรบูรณ์ เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ 996,031 12,668.4 78.6 0.745 เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ PNB TH-67 TH14
Seal Phichit.png จังหวัดพิจิตร เทศบาลเมืองพิจิตร 552,690 4,531.0 122.0 0.693 เทศบาลเมืองพิจิตร PCT TH-66 TH13
Seal Phitsanulok.png จังหวัดพิษณุโลก เทศบาลนครพิษณุโลก 849,692 10,815.8 78.6 0.724 เทศบาลนครพิษณุโลก PLK TH-65 TH12
Seal Ayutthaya.png จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา 782,096 2,556.6 305.9 0.729 เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา AYA TH-14 TH36
Seal Samut Prakan.png จังหวัดสมุทรปราการ เทศบาลนครสมุทรปราการ 1,185,180 1,004.1 1,180.3 0.825 เทศบาลนครสมุทรปราการ SPK TH-11 TH42
Seal Samut Sakhon.png จังหวัดสมุทรสาคร เทศบาลนครสมุทรสาคร 491,887 872.3 563.9 0.758 เทศบาลนครสมุทรสาคร SKN TH-74 TH55
Seal Samut Songkhram.png จังหวัดสมุทรสงคราม เทศบาลเมืองสมุทรสงคราม 194,057 416.7 465.7 0.762 เทศบาลเมืองสมุทรสงคราม SKM TH-75 TH54
Seal Saraburi.png จังหวัดสระบุรี เทศบาลเมืองสระบุรี 617,384 3,576.5 172.6 0.798 เทศบาลเมืองสระบุรี SRI TH-19 TH37
Seal Sing Buri.png จังหวัดสิงห์บุรี เทศบาลเมืองสิงห์บุรี 214,661 822.5 261.0 0.739 เทศบาลเมืองสิงห์บุรี SBR TH-17 TH33
Seal Sukhothai.png จังหวัดสุโขทัย เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี 601,778 6,596.1 91.2 0.738 เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี STI TH-64 TH09
Seal Suphanburi.png จังหวัดสุพรรณบุรี เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี 845,950 5,358.0 157.9 0.744 เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี SPB TH-72 TH51
Seal Uthaithani.png จังหวัดอุทัยธานี เทศบาลเมืองอุทัยธานี 327,959 6,730.3 48.7 0.704 เทศบาลเมืองอุทัยธานี UTI TH-61 TH15

ภาคตะวันออก[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Chachoengsao.png จังหวัดฉะเชิงเทรา เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา 673,933 5,351.0 125.9 0.708 เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา CCO TH-24 TH44
Seal Chanthaburi.png จังหวัดจันทบุรี เทศบาลเมืองจันทบุรี 514,616 6,338.0 81.2 0.754 เทศบาลเมืองจันทบุรี CTI TH-22 TH48
Seal Chonburi.png จังหวัดชลบุรี เทศบาลเมืองชลบุรี 1,316,293 4,363.0 301.7 0.889 เมืองพัทยา CBI TH-20 TH46
Seal Prachinburi.png จังหวัดปราจีนบุรี เทศบาลเมืองปราจีนบุรี 466,572 4,762.4 98.0 0.755 เทศบาลเมืองปราจีนบุรี PRI TH-25 TH74
Seal Rayong.png จังหวัดระยอง เทศบาลนครระยอง 626,402 3,552.0 176.4 0.802 เทศบาลนครระยอง RYG TH-21 TH47
Seal Sakaeo.png จังหวัดสระแก้ว เทศบาลเมืองสระแก้ว 485,632 7,195.1 75.6 0.688 เทศบาลเมืองสระแก้ว SKW TH-27 TH80
Seal Trat.png จังหวัดตราด เทศบาลเมืองตราด 220,921 2,819.0 78.4 0.675 เทศบาลเมืองตราด TRT TH-23 TH49

ภาคตะวันตก[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Kanchanaburi.png จังหวัดกาญจนบุรี เทศบาลเมืองกาญจนบุรี 839,776 19,483.2 43.1 0.733 เทศบาลเมืองกาญจนบุรี KRI TH-71 TH50
Seal Phetchaburi.png จังหวัดเพชรบุรี เทศบาลเมืองเพชรบุรี 464,033 6,225.1 74.5 0.798 เทศบาลเมืองเพชรบุรี PBI TH-76 TH56
Seal Prachuap Khiri Khan.png จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ 509,134 6,367.6 80.0 0.868 เทศบาลเมืองหัวหิน PKN TH-77 TH57
Seal Ratchaburi.png จังหวัดราชบุรี เทศบาลเมืองราชบุรี 839,075 5,196.5 161.5 0.726 เทศบาลเมืองราชบุรี RBR TH-70 TH52
Seal Tak.png จังหวัดตาก เทศบาลเมืองตาก 525,684 16,406.6 32.0 0.735 เทศบาลนครแม่สอด TAK TH-63 TH08

ภาคใต้[แก้]

จังหวัด เทศบาลที่ตั้งจังหวัด ประชากร พื้นที่ (กม²) ความหนาแน่นของประชากร ดพม.[2] เทศบาลที่ใหญ่ที่สุด ตัวย่อภาษาอังกฤษ ISO FIPS
Seal Chumphon.png จังหวัดชุมพร เทศบาลเมืองชุมพร 489,964 6,009.0 81.5 0.710 เทศบาลเมืองชุมพร CPN TH-86 TH58
Seal Krabi.png จังหวัดกระบี่ เทศบาลเมืองกระบี่ 432,704 4,708.5 91.9 0.805 เทศบาลเมืองกระบี่ KBI TH-81 TH63
Seal Nakhon Si Thammarat.png จังหวัดนครศรีธรรมราช เทศบาลนครนครศรีธรรมราช 1,522,561 9,942.5 153.1 0.769 เทศบาลนครนครศรีธรรมราช NRT TH-80 TH64
Seal Narathiwat.png จังหวัดนราธิวาส เทศบาลเมืองนราธิวาส 737,162 4,475.4 164.7 0.636 เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก NWT TH-96 TH31
Seal Pattani.png จังหวัดปัตตานี เทศบาลเมืองปัตตานี 655,259 1,940.4 337.7 0.698 เทศบาลเมืองปัตตานี PTN TH-94 TH69
Seal Phang Nga.png จังหวัดพังงา เทศบาลเมืองพังงา 253,112 4,170.0 60.7 0.758 เทศบาลตำบลท้ายเหมือง PNA TH-82 TH61
Seal Phattalung.png จังหวัดพัทลุง เทศบาลเมืองพัทลุง 509,534 3,424.5 148.8 0.713 เทศบาลเมืองพัทลุง PLG TH-93 TH66
Seal Phuket.png จังหวัดภูเก็ต เทศบาลนครภูเก็ต 345,067 543.0 635.5 0.921 เทศบาลนครภูเก็ต PKT TH-83 TH62
Seal Ranong.png จังหวัดระนอง เทศบาลเมืองระนอง 183,079 3,298.0 55.5 0.678 เทศบาลเมืองระนอง RNG TH-85 TH59
Seal Satun.png จังหวัดสตูล เทศบาลเมืองสตูล 297,163 2,479.0 119.9 0.655 เทศบาลเมืองสตูล STN TH-91 TH67
Seal Songkhla.png จังหวัดสงขลา เทศบาลนครสงขลา 1,357,023 7,393.9 183.5 0.681 เทศบาลนครหาดใหญ่ SKA TH-90 TH68
Seal Surat Thani.png จังหวัดสุราษฎร์ธานี เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี 1,000,383 12,891.5 77.6 0.849 เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี SNI TH-84 TH60
Seal Trang.png จังหวัดตรัง เทศบาลนครตรัง 622,659 4,917.5 126.6 0.692 เทศบาลนครตรัง TRG TH-92 TH65
Seal Yala.png จังหวัดยะลา เทศบาลนครยะลา 500,814 4,521.078 110.77 0.687 เทศบาลนครยะลา YLA TH-95 TH70

ผู้ว่าราชการจังหวัด[แก้]

ผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นตำแหน่งบังคับบัญชาของจังหวัด เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง (ระดับ 10) สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ซึ่งกระทรวงมหาดไทย จะเป็นผู้พิจารณาและเสนอรายชื่อต่อคณะรัฐมนตรี พิจารณานำทูลเกล้าฯ เพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งต่อไป

เชิงอรรถ[แก้]

. ^ ตามข้อมูลของกรมการปกครองเมื่อปี พ.ศ. 2552 ประเทศไทยแบ่งการปกครองออกเป็น 75 จังหวัด[3] และต่อมา เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ซึ่งทำให้จังหวัดบึงกาฬเป็นจังหวัดที่ 76 ของไทย[4]

. ^ กรุงเทพมหานครเป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของราชการส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานครเคยเป็นจังหวัด ซึ่งเป็นราชการส่วนภูมิภาค แต่บัดนี้มิใช่แล้ว

อ้างอิง[แก้]

  1. การแบ่งภูมิภาคในประเทศไทย
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 http://somchaiblessings.blogspot.com/2012/05/human-development-in-thailand.html ดัชนีการพัฒนามนุษย์ในประเทศไทย
  3. "ประกาศกรมการปกครอง เรื่อง แจ้งข้อมูลทางการปกครอง". กรมการปกครอง, กระทรวงมหาดไทย. 4 มีนาคม 2552. สืบค้นเมื่อ 2010-05-08. 
  4. "พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554". ราชกิจจานุเบกษา (ใน Thai) 128 (18 ก): 1. 2011-03-22. 

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]