ข้ามไปเนื้อหา

ศาสนาซิกข์ในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภายนอกของคุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา
สัญลักษณ์เอกโองการบนร้านค้าแห่งหนึ่งในย่านพาหุรัด กรุงเทพมหานคร

ศาสนาซิกข์ เป็นหนึ่งในห้าศาสนาที่ได้รับการรับรองโดยกรมการศาสนาของประเทศไทย ในปัจจุบันมีศาสนิกชนประมาณ 70,000 คน ถือว่าเป็นศาสนาส่วนน้อยในไทย[1] เชื่อกันว่าศาสนาซิกข์เข้ามาในประเทศไทยครั้งแรกกับพ่อค้าชาวอินเดียในปลายคริสต์ศตวรรศที่ 19 ปัจจุบันมีโบสถ์ซิกข์ (คุรุทวารา) ทั้งหมดราว 20 แห่งในประเทศไทย โดยมีคุรุทวาราหลักอยู่ที่สมาคมศรีคุรุสิงห์สภา กรุงเทพมหานคร

ปัจจุบันมีนายปินเดอร์ปาลซิงห์ มาดาน เป็นผู้นำศาสนาซิกข์ นายกสมาคมศรีคุรุสิงห์สภา สถาบันศาสนาซิกข์แห่งประเทศไทย[2]

ประวัติ

[แก้]

กิรปาราม มะดาน (Kirparam Madan) เป็นพ่อค้าชาวอินเดียหนึ่งในกลุ่มชาวซิกข์กลุ่มแรกที่เดินทางมาถึงประเทศไทยในปี 1884 กุระปารามเป็น "เสหัชธารี" (Sehajdhari; ศาสนิกชนชาวซิกข์ที่พึ่งเปลี่ยนมานับถือศาสนาซิกข์) จากหมู่บ้านพเทวาล (Bhadewal) ในเขต Sialkot ประเทศปากีสถานในปัจจุบัน[3] เขาเดินทางมายังสยามพร้อมกับญาติพี่น้องตระกูลมะดาน คือ นารุลา และ เชาวลา ตระกูลมะดานถือเป็นชาวอินเดียโพ้นทะเลกลุ่มแรก ๆ ในประเทศไทย[4]

ในปี 1911 เริ่มมีครอบครัวซิกข์มาตั้งรกรากในสยามมากขึ้นโดยมีบางกอกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตามไม่มีศาสนสถาน (คุรุทวารา) สร้างขึ้นในสยามเลย การประกอบพิธีกรรมทางศาสนาจึงหมุนเวียนไปในบ้านของศาสนิกชนในเครือข่าย ทุก ๆ วันอาทิตย์และวันคุระปุรับ (Gurpurab) คุรุทวาราแห่งแรกสร้างขึ้นในปี 1912 ในอาคารไม้ทั้งหลังในย่านบ้านหม้อ ก่อนในปี 1913 จะย้ายไปยังอาคารไม้หลังใหญ่กว่าเดิมที่เช่าในระยะยาวบนหัวมุมพาหุรัด ถนนจักรเพชร หลังตกแต่งและปรับปรุงจนพร้อมแล้วก็ได้อัญเชิญคุรุกรันถสาหิบมาประดิษฐาน

อาคารได้รับการต่อเติมและขยายใหญ่ในปี 1979 วางศิลาฤกษ์โดยปัญจเปียร์ (Panj Piare; บุคคลอันเป็นที่รักยิ่งทั้งห้า) และสร้างเสร็จในปี 1981

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ International Religious Freedom Report 2006, U.S. Department of State
  2. ↑ "อิ๊งค์" นำทีมเพื่อไทย ร่วมเทศกาลดิวาลี ชี้ภูมิใจ ไทยมีวัฒนธรรมหลากหลาย
  3. ↑ Surendra K. Gupta (1999). Indians in Thailand. Books India International. น. 48.
  4. ↑ Surendra K. Gupta (1999). Indians in Thailand. Books India International. น. 67.