จังหวัดชัยภูมิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดชัยภูมิ
ตราประจำจังหวัดชัยภูมิ
ตราประจำจังหวัด
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดชัยภูมิด้านหน้า เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดชัยภูมิด้านหลัง
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัด
ชัยภูมิ เมืองผู้กล้า พญาแล
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย ชัยภูมิ
ชื่ออักษรโรมัน Chaiyaphum
ผู้ว่าราชการ ชูศักดิ์ ตรีสาร
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2558)
นายกองค์การบริหาร มนตรี ชาลีเครือ
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2555)
ISO 3166-2 TH-36
ต้นไม้ประจำจังหวัด ขี้เหล็ก
ดอกไม้ประจำจังหวัด ปทุมมา
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 12,778.287 ตร.กม.[1]
(อันดับที่ 7)
ประชากร 1,137,049 คน[2] (พ.ศ. 2557)
(อันดับที่ 18)
ความหนาแน่น 88.98 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 53)
ศูนย์ราชการ
ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดชัยภูมิ ถนนบรรณาการ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ 36000
โทรศัพท์ (+66) 0 4481 1573, 0 4482 2316
เว็บไซต์ จังหวัดชัยภูมิ
แผนที่
 
ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศลาว ประเทศเวียดนาม ประเทศกัมพูชา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดสงขลา จังหวัดสตูล จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดพังงา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนอง จังหวัดชุมพร จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสาคร กรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดสระแก้ว จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดนครนายก จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดขอนแก่น จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดเลย จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดน่าน จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแม่ฮ่องสอนแผนที่ประเทศไทย จังหวัดชัยภูมิเน้นสีแดง
เกี่ยวกับภาพนี้

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชัยภูมิ (แก้ความกำกวม)

จังหวัดชัยภูมิ เดิมสะกดว่า ไชยภูมิ์[3] เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย

สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ยังไม่มีการจัดตั้งจังหวัดชัยภูมิขึ้นเป็นทางการ บริเวณจังหวัดชัยภูมิ ประกอบไปด้วยเมืองใหญ่ 3 เมือง คือ เมืองชัยภูมิ, เมืองภูเขียว และเมืองสี่มุม (จัตุรัส) ในปี พ.ศ. 2440 ในสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองราชอาณาจักร โดยการจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาล ให้อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของกระทรวงมหาดไทยหน่วยงานเดียว เมืองในจังหวัดชัยภูมิ จึงเข้าอยู่ในมณฑลนครราชสีมา ต่อมาในสมัยหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองปี พ.ศ. 2475 มีการเปลี่ยนแปลงรูปการปกครองประเทศครั้งใหญ่ จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชเป็นระบอบประชาธิปไตย โดยพระราชบัญญัติระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476 ได้ยกเลิกเขตการปกครองแบบ “เมือง” ทั่วราชอาณาจักร แล้วตั้งขึ้นเป็น “จังหวัด” แทน เมืองชัยภูมิ, เมืองภูเขียว และเมืองสี่มุม (จัตุรัส) จึงรวมกันกลายเป็นจังหวัดชัยภูมิ โดยใช้บริเวณเมืองชัยภูมิจัดตั้งเป็นอำเภอเมืองชัยภูมิยกฐานะเป็นศูนย์กลางของจังหวัด

เมืองชัยภูมิยุบเป็นอำเภอเมืองชัยภูมิก่อนที่จะแยกออกเป็นอำเภอคอนสวรรค์ และอำเภอบ้านเขว้า

เมืองภูเขียวยุบเป็นอำเภอภูเขียว ก่อนที่จะแยกออกเป็นอำเภอเกษตรสมบูรณ์, อำเภอคอนสาร, อำเภอแก้งคร้อ, อำเภอบ้านแท่น, อำเภอหนองบัวแดง และอำเภอภักดีชุมพล

เมืองสี่มุมยุบเป็นอำเภอจัตุรัส ก่อนที่จะแยกออกเป็นอำเภอบำเหน็จณรงค์, อำเภอเทพสถิต, อำเภอหนองบัวระเหว, อำเภอเนินสง่า และอำเภอซับใหญ่

ชัยภูมิมีเขตติดต่อกับจังหวัดเพื่อนบ้านหลายจังหวัด ได้แก่ ทิศเหนือ ติดกับเพชรบูรณ์และขอนแก่น ทิศตะวันออกติดกับขอนแก่นและนครราชสีมา ทิศตะวันตกติดกับเพชรบูรณ์และจังหวัดลพบุรี และทิศใต้ติดกับจังหวัดนครราชสีมา

เนื้อหา

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด[แก้]

ประวัติศาสตร์[แก้]

อนุสาวรีย์พระยาภักดีชุมพล (แล) ที่หน้าวงเวียนศูนย์ราชการจังหวัดชัยภูมิ

สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เมืองชัยภูมิปรากฏในทำเนียบแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชว่าเป็นเมืองขึ้นกับเมืองนครราชสีมา แต่ต่อมาผู้คนได้อพยพออกไปตั้งหลักแหล่งทำมาหากินที่อื่น และเมื่อปี พ.ศ. 2360 "นายแล" ข้าราชการสำนักเจ้าอนุวงศ์เมืองเวียงจันทน์ได้อพยพครอบครัวและบริวารเดินทางข้ามลำน้ำโขงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านหนองน้ำขุ่น (หนองอีจาน) ซึ่งอยู่ในบริเวณท้องที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมาในปัจจุบัน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2362 เมื่อมีคนอพยพเข้ามาอยู่มาก นายแลก็ได้ย้ายชุมชนมาตั้งใหม่ที่บ้านโนนน้ำอ้อม บ้านชีลอง ห่างจากตัวเมืองชัยภูมิ 6 กิโลเมตร นายแลได้เก็บส่วยผ้าขาวส่งไปบรรณาการเจ้าอนุวงศ์จนได้รับบำเหน็จความชอบแต่งตั้งเป็น "ขุนภักดีชุมพล" ในปี พ.ศ. 2365 นายแลได้ย้ายชุมชนอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากที่เดิมกันดารน้ำ มาตั้งใหม่ที่บริเวณบ้านหลวงซึ่งตั้งอยู่ระหว่างหนองปลาเฒ่ากับหนองหลอด (เขตอำเภอเมืองชัยภูมิปัจจุบัน) และได้หันมาขึ้นตรงต่อเมืองนครราชสีมา และส่งส่วยทองคำถวายแด่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ยอมขึ้นต่อเจ้าอนุวงศ์อีกต่อไป พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้ายกบ้านหลวงขึ้นเป็น เมืองชัยภูมิ และแต่งตั้งขุนภักดีชุมพล (แล) เป็น "พระยาภักดีชุมพล" เจ้าเมืองคนแรก

ต่อมาเจ้าอนุวงศ์ได้ก่อการกบฏ ยกทัพเข้ามาหมายจะตีกรุงเทพมหานคร โดยหลอกหัวเมืองต่าง ๆ ที่เดินทัพมาว่าจะมาช่วยกรุงเทพมหานครรบกับอังกฤษ จนกระทั่งเจ้าอนุวงศ์สามารถยึดเมืองนครราชสีมาได้เมื่อปี พ.ศ. 2369 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นต่อมาเมื่อความแตก เจ้าอนุวงศ์ได้กวาดต้อนชาวเมืองนครราชสีมาเพื่อนำไปยังเมืองเวียงจันทน์

เมื่อไปถึงทุ่งสัมฤทธิ์ หญิงชายชาวเมืองที่ถูกจับโดยการนำของคุณหญิงโม ภรรยาเจ้าเมืองนครราชสีมา ได้ลุกฮือขึ้นต่อสู้ พระยาภักดีชุมพล (แล) เจ้าเมืองชัยภูมิ พร้อมด้วยเจ้าเมืองใกล้เคียงได้ยกทัพออกไปสมทบกับคุณหญิงโม ตีกระหนาบทัพเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์จนแตกพ่ายไป ฝ่ายกองทัพลาวส่วนหนึ่งล่าถอยจากเมืองนครราชสีมาเข้ายึดเมืองชัยภูมิไว้และเกลี้ยกล่อมให้พระยาภักดีชุมพลเข้าร่วมเป็นกบฏด้วย แต่พระยาภักดีชุมพลไม่ยอม เจ้าอนุวงศ์เกิดความแค้นจึงจับตัวพระยาภักดีชุมพลมาประหารชีวิตที่บริเวณใต้ต้นมะขามใหญ่ริมหนองปลาเฒ่า ซึ่งต่อมาชาวชัยภูมิได้ระลึกถึงคุณความดีที่ท่านมีความซื่อสัตย์และเสียสละต่อแผ่นดิน จึงได้พร้อมใจกันสร้างศาลขึ้น ณ บริเวณนั้น ปัจจุบันทางราชการได้สร้างศาลขึ้นใหม่เป็นศาลาทรงไทยชื่อว่า "ศาลาพระยาภักดีชุมพล (แล)" มีรูปหล่อของท่านอยู่ภายใน เป็นที่เคารพกราบไหว้และถือเป็นปูชนียสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งของจังหวัด ตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดชัยภูมิประมาณ 3 กิโลเมตร

ผู้ว่าราชการจังหวัด[แก้]

รายพระนามและรายนาม
ปีที่ดำรงตำแหน่ง
1. พระยาภักดีชุมพล (แล) พ.ศ. 2360 - 2369
2. พระยาภักดีชุมพล (เกตุ) พ.ศ. 2374 - 2383
3. พระยาภักดีชุมพล (เบี้ยว) พ.ศ. 2383 - 2406
4. พระยาภักดีชุมพล (ที) พ.ศ. 2406 - 2418
5. พระยาภักดีชุมพล (บุญจันทร์) พ.ศ. 2418 - 2425
6. พระยาภักดีชุมพล (แสง) พ.ศ. 2425 - 2440
7. นายร้อยโทโต๊ะ พ.ศ. 2440 - 2442
8. พระหฤทัย (บัว) พ.ศ. 2442 - 2444
9. หลวงพิทักษ์นรากร (โย) พ.ศ. 2444 - 2446
10. พระพลอาศัย (ตอ) พ.ศ. 2446 - 2448
11. พระพิบูลสงคราม (จร) พ.ศ. 2448 - 2449
12. หลวงสาทรศุภกิจ (อ่วม บุญยรัตนพันธ์) พ.ศ. 2449 - 2450
13. พระยาภูมิพิชัย (หรุ่ม ชาตินันท์) พ.ศ. 2450 - 2458
14. พระยาราชเสนา (ศิริ เทพหัสดิน ณ อยุธยา) พ.ศ. 2458 - 2461
15. พระศรีสมัตถการ (ใหญ่ บุญนาค) พ.ศ. 2461 - 2465
16. พระยาภูมิพิชัย (เฮง ศรีไชยยันต์) พ.ศ. 2465 - 2471
17. พระนรินทร์ภักดี (ศุข ทังศุภูต) พ.ศ. 2471 - 2472
18. พระวิจารณ์ภักดี (เขียน โอวาทสาร) พ.ศ. 2472 - 2472
19. พระภูมิพิชัย (ม.ร.ว.บุง ลดาวัลย์) พ.ศ. 2472 - 2474
20. พระบริรักษ์นครเขต (ย้อย กฤษณจินดา) พ.ศ. 2474 - 2476
21. หลวงทรงสารการ (เล็ก กนิษฐสูต) พ.ศ. 2476 - 2480
22. พระสนิทประชานันท์ (อิน แสงสนิท) พ.ศ. 2480 - 2481
23. หลวงอุบลศักดิ์ประชาบาล (พัน กาญจนพิมาน) พ.ศ. 2481 - 2482
24. หลวงอนุการนพกิจ (ปรารภ สุรัสวดี) พ.ศ. 2482 - 2484
25. นายสุทิน วิวัฒนะ พ.ศ. 2484 - 2489
26. ขุนศุภกิจวิเลขการ (กระจ่าง ศุภกิจวิเลขการ) พ.ศ. 2489 - 2490
27. ขุนพำนักนิคมคาม (สนธิ์ พำนักนิคมคาม) พ.ศ. 2490 - 2490
28. นายชู สุคนธมัต พ.ศ. 2490 - 2493
29. นายสมบัติ สมบัติทวี พ.ศ. 2493 - 2495
30. ขุนรัตนวรพงศ์ (เคลื่อน รัตนวร) พ.ศ. 2495 - 2497
31. นายสวัสดิ์วงศ์ ปฏิทัศน์ พ.ศ. 2497 - 2500
32. นายบุญฤทธิ์ นาคีนพคุณ พ.ศ. 2500 - 2503
33. นายรังสรรค์ รังสิกุล พ.ศ. 2503 - 2504
34. นายช่วย นันทะนาคร พ.ศ. 2504 - 2511
35. นายชิต ทองประยูร พ.ศ. 2511 - 2512
36. นายประมูล ศรัทธาทิพย์ พ.ศ. 2512 - 2514
37. นายสำราญ บุษปวนิช พ.ศ. 2514 - 2516
38. นายอนันต์ อนันตกูล พ.ศ. 2516 - 2518
39. นายเจริญศุข ศิลาพันธ์ พ.ศ. 2518 - 2521
40. นายธำรง สุขเจริญ พ.ศ. 2521 - 2521
41. นายสมภาพ ศรีวรขาน พ.ศ. 2521 - 2522
42. นายดำรง วชิโรดม พ.ศ. 2522 - 2523
43. นายวิโรจน์ อำมรัตน์ พ.ศ. 2523 - 2524
44. นายเพ็ชร อภิรัตนรังษี พ.ศ. 2524 - 2526
45. นายนพรัตน์ เวชชศาสตร์ พ.ศ. 2526 - 2528
46. ร้อยตรีสนั่น ธานีรัตน์ พ.ศ. 2528 - 2531
47. นายปราโมทย์ แก้วพรรณา พ.ศ. 2531 - 2533
48. เรือตรีสุนัย ณ อุบล พ.ศ. 2533 - 2536
49. นายกวี สุภธีระ พ.ศ. 2536 - 2537
50. นายสุชาติ ธรรมมงคล พ.ศ. 2537 - 2538
51. นายนิธิศักดิ์ ราชพิตร พ.ศ. 2538 - 2539
52. นายเชาวนเลิศ ไทยานนท์ พ.ศ. 2539 - 2541
53. นายไพรัตน์ พจน์ชนะชัย พ.ศ. 2541 - 2542
54. นายสุพจน์ โพธิ์ทองคำ พ.ศ. 2542 - 2544
55. นายนิรัช วัจนะภูมิ พ.ศ. 2544 - 2545
56. นายธวัช สุวุฒิกุล พ.ศ. 2545 - 2547
57. นายประภากร สมิติ พ.ศ. 2547 - 2549
58. นายศุภกิจ บุญญฤทธิพงษ์ พ.ศ. 2549 - 2550
59. นายถาวร พรหมมีชัย พ.ศ. 2550 - 2552
60. นายวันชัย สุทธิวรชัย พ.ศ. 2552 - 2553
61. นายจรินทร์ จักกะพาก พ.ศ. 2553 - 2554
62. นายชนะ นพสุวรรณ พ.ศ. 2554 - 2555
63. นายพรศักดิ์ เจียรณัย พ.ศ. 2555 - 2557
64. นายวิเชียร จันทรโณทัย พ.ศ. 2557 - 2558
65. นายชูศักดิ์ ตรีสาร พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน

หน่วยการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

การปกครองแบ่งออกเป็น 16 อำเภอ 124 ตำบล 1393 หมู่บ้าน

  1. อำเภอเมืองชัยภูมิ
  2. อำเภอบ้านเขว้า
  3. อำเภอคอนสวรรค์
  4. อำเภอเกษตรสมบูรณ์
  5. อำเภอหนองบัวแดง
  6. อำเภอจัตุรัส
  7. อำเภอบำเหน็จณรงค์
  8. อำเภอหนองบัวระเหว
  1. อำเภอเทพสถิต
  2. อำเภอภูเขียว
  3. อำเภอบ้านแท่น
  4. อำเภอแก้งคร้อ
  5. อำเภอคอนสาร
  6. อำเภอภักดีชุมพล
  7. อำเภอเนินสง่า
  8. อำเภอซับใหญ่
 แผนที่

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 เทศบาลเมือง 34 เทศบาลตำบล และ 107 องค์การบริหารส่วนตำบล โดยมีรายชื่อเทศบาลดังนี้

อำเภอชัยภูมิ

อำเภอเกษตรสมบูรณ์

อำเภอแก้งคร้อ


อำเภอคอนสวรรค์

อำเภอคอนสาร

อำเภอจัตุรัส

อำเภอเทพสถิต

อำเภอบ้านเขว้า

อำเภอบ้านแท่น

อำเภอบำเหน็จณรงค์

อำเภอภูเขียว

อำเภอหนองบัวระเหว

อำเภอหนองบัวแดง

ประชากรในจังหวัด[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
อำเภอ สิงหาคม พ.ศ. 2558[4] พ.ศ. 2557[5] พ.ศ. 2556[6] พ.ศ. 2555[7] พ.ศ. 2554[8] พ.ศ. 2553[9] พ.ศ. 2552[10] พ.ศ. 2551[11]
1 เมืองชัยภูมิ 184,125 184,371 184,512 184,458 183,976 184,431 184,306 184,222
2 ภูเขียว 124,646 124,769 124,727 124,736 124,247 124,297 124,314 124,322
3 เกษตรสมบูรณ์ 111,840 111,791 111,567 111,280 110,777 110,963 110,834 110,690
4 หนองบัวแดง 101,035 100,885 100,347 99,793 98,928 98,561 98,067 97,501
5 แก้งคร้อ 93,590 93,566 93,499 93,261 92,686 92,531 92,254 91,972
6 จัตุรัส 75,719 75,697 75,798 75,783 75,706 75,865 75,936 75,924
7 เทพสถิต 69,390 69,044 68,689 68,133 67,529 67,138 66,710 66,318
8 คอนสาร 61,895 61,920 61,942 61,863 61,717 61,729 61,593 61,510
9 คอนสวรรค์ 54,132 54,221 54,298 54,264 54,193 54,463 54,310 54,232
10 บำเหน็จณรงค์ 53,942 54,020 53,958 53,811 53,528 53,583 53,619 53,479
11 บ้านเขว้า 51,105 51,207 51,251 51,221 51,014 51,197 51,239 51,277
12 บ้านแท่น 45,715 45,753 45,743 45,768 45,568 45,684 45,687 45,649
13 หนองบัวระเหว 38,157 38,063 37,989 37,708 37,168 37,001 36,678 36,371
14 ภักดีชุมพล 30,845 30,753 30,626 30,472 30,203 30,135 29,998 29,782
15 เนินสง่า 25,981 26,009 25,942 25,872 25,743 25,648 25,563 25,469
16 ซับใหญ่ 15,053 14,980 14,835 14,611 14,440 14,193 14,058 13,929
รวม 1,137,170 1,137,049 1,135,723 1,133,034 1,127,423 1,127,423 1,125,166 1,122,647

การลงทุนอุตสาหกรรมในจังหวัดชัยภูมิ[แก้]

การจ้างงานมีจำนวนคนงานทั้งสิ้น 23,623 คน อำเภอที่มีการจ้างงานมากที่สุดคือ อำเภอจัตุรัส 7,801 คน รองลงมาคือ อำเภอเมืองชัยภูมิ 4,269 คน อำเภอแก้งคร้อ 3,704 คน อำเภอเกษตรสมบูรณ์ 2,274 คน อำเภอภูเขียว 1,557 คน ตามลำดับ ประเภทอุตสาหกรรมที่จ้างงานมากที่สุดคือ อุตสาหกรรมสิ่งทอ มีข้อมูลในทำเนียบโรงงานทั้งสิ้น 32 โรงงงาน มีการจ้างงานทั้งสิ้น 17,917 คน คิดเป็นร้อยละ 75.84 ของแรงงานทั้งหมด

  • สำหรับแหล่งที่ตั้งสำคัญของโรงงานอุตสาหกรรม พิจารณาจากความหนาแน่นของโรงงาน ขนาดเงินลงทุน และจำนวนการจ้างงาน ได้แก่
    • (1) อำเภอเมือง เป็นพื้นที่ที่มีโรงงานตั้งอยู่หนาแน่นมากเป็นอันดับ 1 และมีจำนวนการจ้างงานสูงเป็นอันดับ 2 ของจังหวัดชัยภูมิ
    • (2) อำเภอจัตุรัส มีจำนวนโรงงานตั้งอยู่หนาแน่นเป็นอันดับ 2 มีจำนวนการจ้างแรงงานสูงเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด และมีเงินทุนภาคอุตสาหกรรมสูงเป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัดชัยภูมิ การจ้างแรงงานที่สูงเป็นอันดับ 1 ของจังหวัดเป็นการจ้างงานในประเภทอุตสาหกรรมสิ่งทอ
    • (3) อำเภอแก้งคร้อ เป็นแหล่งที่ตั้งสำคัญของกลุ่มอุตสาหกรรมถักทอ การตัดเย็บเสื้อผ้า เป็นพื้นที่ที่มีการจ้างแรงงานสูงเป็นอันดับ 3 ของจังหวัดชัยภูมิ
    • (4) อำเภอภูเขียว เป็นแหล่งที่ตั้งสำคัญของอุตสาหกรรมเกษตร (น้ำตาลทราย) ผลิตเอทานอล การผลิตกระแสไฟฟ้า และการผลิต PARTICLE BOARD มีเงินทุนภาคอุตสาหกรรมสูงเป็นอันดับที่ 1 ของจังหวัดชัยภูมิ
    • (5) อำเภอบำเหน็จณรงค์และอำเภอหนองบัวระเหว เป็นแหล่งที่ตั้งสำคัญของอุตสาหกรรมแป้งมันสำปะหลัง อำเภอบำเหน็จณรงค์ เป็นแหล่งที่ตั้งเหมืองโปแตชของโครงการอาเซียน
    • ส่วนในพื้นที่ของอำเภอที่เหลือ คือ คอนสวรรค์ บ้านเขว้า เกษตรสมบูรณ์ หนองบัวแดง เทพสถิต บ้านแท่น คอนสาร ภักดีชุมพล เนินสง่า และอำเภอซับใหญ่ แม้สถานภาพปัจจุบันจะบ่งชี้ว่ามีธุรกรรมอุตสาหกรรมตั้งอยู่เบาบาง แต่มีหลายพื้นที่ที่มีศักยภาพในการส่งเสริมพัฒนาอุตสาหกรรมในพื้นที่ที่เข้มข้น เช่น การผลิตผลิตภัณฑ์ผ้าไหม สิ่งถักทอ ในอำเภอคอนสวรรค์ บ้านเขว้า เนินสง่า เทพสถิต
    • ที่มา : สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดชัยภูมิ

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

บุคคลสำคัญชาวชัยภูมิ[แก้]

ภิกษุสงฆ์[แก้]

  • พระเทพมงคลเมธี (ประจักษ์ โชติโก)

เจ้าอาวาสวัดชัยสามหมอ ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดชัยภูมิ

  • พระเทพภาวนาวิกรม วิ. (บุญมา ปุญฺญาภิรโต ปธ.6)

เจ้าอาวาสวัดชัยภูมิพิทักษ์ เจ้าคณะจังหวัดชัยภูมิ

  • พระสุวีรญาณ เจ้าคณะจังหวัดชัยภูมิ (ธ)

เจ้าอาวาสวัดศรีแก่งคร้อ

พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต
  • พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต
  • หลวงพ่อจื่อ พันธมุตโต วัดเขาตาเงาะอุดมพร
  • หลวงพ่อสายทอง เตชะธัมโม วัดป่าห้วยกุ่ม
  • หลวงปู่วิไลย เขมิโย วัดถ้ำพญาช้างเผือก

ผู้ว่าราชการจังหวัด[แก้]

นักแสดง[แก้]

นักมวย[แก้]

นักร้อง[แก้]

นักจัดรายการวิทยุ[แก้]

นักเขียน[แก้]

นักกีฬา[แก้]

นักการเมือง[แก้]

ศาสนสถานที่สำคัญ[แก้]

ปรางค์กู่ ชัยภูมิ.jpg

ภาษา[แก้]

  • ภาษาไทยโคราช นิยมพูดในอำเภอจัตุรัส เนินสง่า เทพสถิตและอำเภอบำเหน็จณรงค์
  • ภาษาอีสาน นิยมพูดกันทั่วไป
  • ภาษาไทย เป็นภาษาทางราชการ
  • ภาษาลาวเวียงจันทน์ ชาวชัยภูมิส่วนใหญ่เป็นเชื้อสายเวียงจันทน์ จึงนิยมพูดกันมาก
  • ภาษาลาวหลวงพระบาง พูดกันในอำเภอคอนสาร
  • ภาษาญัฮกูร มีความคล้ายคลึงกับภาษามอญโบราณที่ปรากฏในจารึกสมัยทวารวดี พบในเขตอำเภอเทพสถิต ได้แก่ บ้านวังโพธิ บ้านวังอ้ายคง บ้านไร่ บ้านเสลี่ยงทอง บ้านวังตาเทพ บ้านน้ำลาด บ้านสะพานหิน

สถาบันการศึกษา[แก้]

ระดับอุดมศึกษา[แก้]

ระดับอาชีวศึกษาของรัฐ[แก้]

  • วิทยาลัยเทคนิคชัยภูมิ
  • วิทยาลัยสารพัดช่างชัยภูมิ
  • วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชัยภูมิ
  • วิทยาลัยการอาชีพแก้งคร้อ อำเภอแก้งคร้อ
  • วิทยาลัยการอาชีพบำเหน็จณรงค์ อำเภอบำเหน็จณรงค์

ระดับอาชีวศึกษาของเอกชน[แก้]

  • วิทยาลัยเทคโนโลยีชัยภูมิบริหารธุรกิจ อำเภอเมืองชัยภูมิ
  • วิทยาลัยเทคโนโลยีภูเขียว อำเภอภูเขียว
  • วิทยาศิขรินทร์บริหารธุรกิจ อำเภอภูเขียว
  • วิทยาลัยเทคโนโลยีบางกอก อำเภอหนองบัวแดง
  • วิทยาลัยอาชีวศึกษาไทเฉลิมราช ชัยภูมิ อำเภอหนองบัวแดง
  • วิทยาลัยเทคโนโลยีคอนสาร อำเภอคอนสาร
  • โรงเรียนไฮเทค-เทคโนโลยี ชัยภูมิ อำเภอเกษตรสมบูรณ์

ระดับมัธยมศึกษา[แก้]

  • โรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล
  • โรงเรียนสตรีชัยภูมิ
  • โรงเรียนเมืองพญาแลวิทยา
  • โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย ชัยภูมิ
  • โรงเรียนจัตุรัสวิทยาคาร อำเภอจัตุรัส
  • โรงเรียนภูเขียว อำเภอภูเขียว
  • โรงเรียนแก้งคร้อวิทยา อำเภอแก้งคร้อ
  • โรงเรียนหนองบัวแดงวิทยา อำเภอหนองบัวแดง
  • โรงเรียนบำเหน็จณรงค์วิทยาคม อำเภอ

บำเหน็จณรงค์

  • โรงเรียนคอนสารวิทยาคม อำเภอคอนสาร
  • โรงเรียนซับใหญ่วิทยาคม อำเภอซับใหญ่
  • โรงเรียนหนองบัวระเหววิทยาคาร อำเภอหนองบัวระเหว
  • โรงเรียนบ้านแท่นวิทยา อำเภอบ้านแท่น
  • โรงเรียนคอนสวรรค์ อำเภอคอนสวรรค์
  • โรงเรียนเทพสถิตวิทยา อำเภอเทพสถิต
  • โรงเรียนเนินสง่าวิทยา อำเภอเนินสง่า
  • โรงเรียนเกษตรสมบูรณ์วิทยาคม อำเภอเกษตรสมบูรณ์
  • โรงเรียนบ้านเขว้าวิทยายน อำเภอบ้านเขว้า
  • โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา อำเภอภักดีชุมพล
  • โรงเรียนคูเมืองวิทยา อำเภอหนองบัวแดง

เขื่อนที่สำคัญ[แก้]

  • เขื่อนจุฬาภรณ์
  • เขื่อนลำปะทาว
  • อ่างเก็บน้ำช่อระกา
  • อ่างเก็บน้ำบ้านเพชร
  • อ่างเก็บน้ำลำคันฉู

แหล่งน้ำที่สำคัญ[แก้]

  • แม่น้ำชี
  • ห้วยลำปะทาว
  • บึงละหาน
  • ลำน้ำพรม
  • ลำประทาว
  • ลำคันฉู

สนามกีฬาสำคัญ[แก้]

  • สนามกีฬากลางจังหวัดชัยภูมิ
  • สถาบันการพลศึกษาวิทยาเขตชัยภูมิ
  • โรงยิมสิริวัณวรี
  • สนามกีฬาเทศบาลเมืองชัยภูมิ
  • สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ เทศบาลตำบลจัตุรัส

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553.
  2. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  3. ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่ออำเภอ. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 34 ตอนที่ ๐ก วันที่ 29 เมษายน 2460
  4. สถิติจำนวนประชากรและบ้าน ณ ฐานข้อมูลปัจจุบัน ." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_m.php1 มีนาคม 2558.
  5. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  6. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  9. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  10. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  11. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 15°48′N 102°02′E / 15.8°N 102.04°E / 15.8; 102.04