ข้ามไปเนื้อหา

มณฑลของประเทศจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตการปกครองระดับมณฑล
หมวดหมู่รัฐเดี่ยว
ที่ตั้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
 สาธารณรัฐจีน[1]
ก่อตั้งค.ศ. 1947 (รัฐธรรมนูญสาธารณรัฐจีน)
จำนวนสาธารณรัฐประชาชนจีน: 33-34* (31 เขตอำนาจโดยตรง + 2 เขตบริหารพิเศษ + 1 พื้นที่พิพาท*)
สาธารณรัฐจีน: 22-70* (22 เขตอำนาจโดยตรง + 48 พื้นที่อ้างสิทธิ์*)
การปกครองรัฐเดี่ยว สาธารณรัฐสังคมนิยมพรรคการเมืองเดียว (ประเทศจีน)
หนึ่งประเทศ สองระบบ (เขตบริหารพิเศษ)
รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภาในระบอบกึ่งประธานาธิบดี (ไต้หวัน)
หน่วยการปกครองนครระดับกิ่งมณฑล, จังหวัด, เทศมณฑล
เขตการปกครองระดับมณฑล
ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวย่อ省级行政区
อักษรจีนตัวเต็ม省級行政區
มณฑล
ภาษาจีน
ชื่อภาษาทิเบต
อักษรทิเบต ཞིང་ཆེན།
ชื่อภาษาจ้วง
ภาษาจ้วงSwngj
ชื่อภาษามองโกเลีย
อักษรมองโกเลีย ᠮᠤᠵᠢ
ชื่อภาษาอุยกูร์
ภาษาอุยกูร์
ئۆلكە
ชื่อภาษาแมนจู
อักษรแมนจู ᡤᠣᠯᠣ
อักษรโรมันgolo

เขตการปกครองระดับมณฑล (จีน: 省级行政区; พินอิน: Shěngjí Xíngzhèngqū) หรือ เขตการปกครองระดับที่หนึ่ง (จีนตัวย่อ: 一级行政区; จีนตัวเต็ม: 一級行政區; พินอิน: yī-jí xíngzhèng qū) เป็นเขตการปกครองระดับสูงสุดของประเทศจีน มีทั้งหมด 34 แห่ง จำแนกเป็น 23 มณฑล (จีน: ; พินอิน: shěng), 4 นครปกครองโดยตรง, 5 เขตปกครองตนเอง และ 2 เขตบริหารพิเศษ[2] สถานะทางการเมืองของมณฑลไต้หวันและส่วนเล็ก ๆ ของมณฑลฝูเจี้ยนนั้นยังคงเป็นข้อพิพาท ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศไต้หวัน

ทุกมณฑลในจีนแผ่นดินใหญ่ (รวมทั้งมณฑลไหหลำ) จะมีคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนประจำมณฑล (จีน: 省委; พินอิน: shěngwěi) นำโดยเลขาธิการ (จีน: 书记; พินอิน: shūjì) ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมีอำนาจในการบริหารมณฑลมากกว่าผู้ว่าการมณฑล (จีน: 省长/直辖市长/自治区长; พินอิน: shěng zhǎng/ zhí xiá shì zhǎng/ zì zhì qū zhǎng)[3]

รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล

[แก้]

มณฑล

[แก้]

สาธารณรัฐประชาชนจีนประกอบด้วย 23 มณฑล (省 shěng เฉิ่ง)

ชื่อจีนตัวเต็มจีนตัวย่อพินอินย่อเมืองหลวงพื้นที่ (ตร.กม.)ประชากร (2551)
กวางตุ้ง[a]廣東广东Guǎngdōng粤 yuèกว่างโจว177,90095,440,000
กุ้ยโจว貴州贵州Guìzhōu黔 qián หรือ 贵 gùiกุ้ยหยาง176,10037,930,000
กานซู่甘肅甘肃Gānsù甘 gān หรือ 陇 lǒngหลานโจว454,00026,280,000
จี๋หลิน吉林吉林Jílín吉 jíฉางชุน187,40027,340,000
เจียงซู江蘇江苏Jiāngsū苏 sūหนานจิง (นานกิง)102,60076,770,000
เจียงซี江西江西Jiāngxī赣 gànหนานชาง166,90044,000,000
เจ้อเจียง浙江浙江Zhèjiāng浙 zhèหางโจว101,80051,200,000
ฉ่านซี陝西陕西Shǎnxī陕 shǎn หรือ 秦 qínซีอาน205,80037,620,000
ชานซี山西山西Shānxī晋 jìnไท่หยวน156,80034,110,000
ชานตง山東山东Shāndōng鲁 lǔจี่หนาน156,70094,170,000
ชิงไห่青海青海Qīnghǎi青 qīngซีหนิง721,0005,540,000
ซื่อชวน (เสฉวน)四川四川Sìchuān川 chuān หรือ 蜀 shǔเฉิงตู (เฉินตู)485,00081,380,000
ฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน)[b]福建福建Fújiàn闽 mǐnฝูโจว121,40036,040,000
หยุนหนาน (ยูนนาน)雲南云南Yúnnán滇 diān หรือ 云 yúnคุนหมิง394,10045,430,000
หูเป่ย์湖北湖北Húběi鄂 èอู่ฮั่น185,90057,110,000
หูหนาน湖南湖南Húnán湘 xiāngฉางชา211,80063,800,000
เหอเป่ย์河北河北Héběi冀 jìฉือเจียจวง187,70069,890,000
เหอหนาน河南河南Hénán豫 yùเจิ้งโจว167,00094,290,000
เหลียวหนิง遼寧辽宁Liáoníng辽 liáoเฉิ่นหยาง145,90043,150,000
ไห่หนาน (ไหหลำ)[c]海南海南Hǎinán琼 qióngไหโข่ว33,9208,540,000
อานฮุย安徽安徽Ānhuī皖 wǎnเหอเฝย์139,40061,350,000
เฮย์หลงเจียง黑龍江黑龙江Hēilóngjiāng黑 hēiฮาร์บิน460,00038,250,000
ไถวัน (ไต้หวัน)[d]臺灣 หรือ 台灣台湾Táiwān台 táiไทเป35,58123,519,518 (2559)
  1. ส่วนใหญ่ของมณฑลกวางตุ้งปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่เกาะปราตัสปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติตงชาหฺวานเจียว
  2. ส่วนใหญ่ของมณฑลฝูเจี้ยนปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่อำเภอจินเหมินและอำเภอเหลียนเจียงปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยอยู่ภายใต้มณฑลฝูเจี้ยนของสาธารณรัฐจีน
  3. ส่วนใหญ่ของมณฑลไหหลำปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่เกาะไท่ผิงปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตฉีจิน นครเกาสฺยง
  4. สาธารณรัฐประชาชนจีนถือว่าไต้หวันเป็นมณฑลที่ 23 แต่ปัจจุบันไต้หวันไม่ได้อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน

เขตปกครองตนเอง

[แก้]

เขตปกครองตนเอง (自治區/自治区 zìzhìqū จื้อจื่อชวี) เป็นเขตการปกครองระดับมณฑล ซึ่งปกครองด้วยชนกลุ่มน้อย ในปัจจุบันมีทั้งหมดอยู่ 5 เขตปกครองตนเอง

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ชนกลุ่มน้อย ชื่อท้องถิ่น ย่อ เมืองหลวง ประชากร
กว่างซีจ้วง (กวางสี) 廣西壯族自治區 广西壮族自治区 Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū จ้วง ภาษาจ้วง -
Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih
桂 กุ้ย หนานหนิง 48,890,000
มองโกเลียใน 內蒙古自治區 内蒙古自治区 Nèiměnggǔ Zìzhìqū มองโกล ภาษามองโกเลีย -
ᠥᠪᠦᠷ ᠮᠣᠨᠺᠤᠯᠤᠨ ᠥᠪᠡᠷᠲᠡᠺᠡᠨ ᠵᠠᠰᠠᠬᠤ ᠣᠷᠤᠨ
/ Öbür Mongghul-un Öbertegen Jasaqu Orun
内蒙古 เน่ยเหมิงกู่
ᠥᠪᠥᠷ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ
ฮูฮอต (ฮูเหอเฮ่าเท่อ) 23,840,000
หนิงเซี่ยหุย 寧夏回族自治區 宁夏回族自治区 Níngxià Húizú Zìzhìqū หุย (ภาษาจีน) 宁 หนิง อิ๋นชวน 5,880,000
ซินเจียงอุยกูร์ 新疆維吾爾自治區 新疆维吾尔自治区 Xīnjiāng Wéiwúěr Zìzhìqū อุยกูร์ ภาษาอุยกูร์ -
شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى /
Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni
新 ซิน อุรุมชี 21,815,815
ทิเบต 西藏自治區 西藏自治区 Xīzàng Zìzhìqūทิเบต ภาษาทิเบต -
བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས /
Bod.raṅ.skyoṅ.ljoṅs
藏 จ้าง ลาซา 2,740,000

นครปกครองโดยตรง

[แก้]

นครปกครองโดยตรง (直轄市/直辖市 zhíxiáshì จื๋อเสียชื่อ) ของจีนคือเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีการปกครองเทียบเท่ามณฑล ในปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 4 เมือง

ชื่อจีนตัวเต็มจีนตัวย่อพินอินย่อพื้นที่ (km²)ประชากร
เป่ย์จิง (ปักกิ่ง)北京北京Běijīng京 จิง16,80820,693,000 (2555)
ฉงชิ่ง (จุงกิง)重慶重庆Chóngqìng渝 หยู82,30052,100,100 (2558)
ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้)上海上海Shànghǎi沪 ฮู่6,340.534,000,000 (2553)
เทียนจิน (เทียนสิน)天津天津Tiānjīn津 จิน11,92015,469,500 (2558)

เขตบริหารพิเศษ

[แก้]

ในปัจจุบันจีนมีเขตบริหารพิเศษอยู่ 2 แห่ง ซึ่งทั้ง 2 นี้เคยเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกมาก่อน[4][5]

ชื่อจีนตัวเต็มจีนตัวย่อพินอินย่อพื้นที่ (km²)ประชากรอดีตเจ้าของอาณานิคม
ฮ่องกง香港香港Xiānggǎng港 กั่ง1,1047,234,800 (2557)อังกฤษ
มาเก๊า澳門澳门Àomén澳 เอ่า28.6650,900 (2559)โปรตุเกส

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Hwang, Jim (October 1999). "Gone with the Times". Taiwan Review. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-26. สืบค้นเมื่อ 2012-01-11.
  2. "中华人民共和国行政区划 [Administrative Divisions of the People's Republic of China]". Government of China. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-23. สืบค้นเมื่อ 2021-11-21. 目前中国有34个省级行政区,包括23个省、5个自治区、4个直辖市、2个特别行政区。[At present, China has 34 provincial level administrative regions, including 23 provinces, 5 autonomous regions, 4 municipalities and 2 special administrative regions.]
  3. 省委书记能任免省长吗?省委书记和省长的级别谁大. 周公网讯网 (ภาษาจีน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-17. สืบค้นเมื่อ 2018-08-20.
  4. "Administrative divisions of the People's Republic of China" 中华人民共和国行政区划. 15 June 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-23. สืบค้นเมื่อ 5 June 2010.
  5. "Chapter II : Relationship between the Central Authorities and the Hong Kong Special Administrative Region, Article 12". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-29. สืบค้นเมื่อ 5 June 2010., "Chapter II Relationship between the Central Authorities and the Macau Special Administrative Region, Article 12". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-05. สืบค้นเมื่อ 5 June 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]