ชื่อบุคคลไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ชื่อบุคคลไทย มีลักษณะชื่อนำหน้านามสกุล ตามแบบอินเดียและตะวันตก ซึ่งแตกต่างจากลักษณะของชื่อบุคคลในเอเชียตะวันออก ที่จะใช้นามสกุลนำหน้าชื่อ ในอดีตคนไทยไม่มีนามสกุล ใช้เพียงชื่อเรียกอย่างเดียวเท่านั้น ประเทศไทยเริ่มมีการใช้นามสกุลครั้งแรกเมื่อ 22 มีนาคมพ.ศ. 2455 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2456[1] และมีการพระราชทานนามสกุลให้แก่หลายครอบครัวที่เรียกว่า นามสกุลพระราชทาน จำนวนที่บันทึกในสมุดทะเบียนลงลำดับที่นามสกุลที่ได้พระราชทาน 6,432 นามสกุล โดยนามสกุลลำดับที่ 1 ของประเทศไทย คือ สุขุม[2]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติขนามนามสกุล พุทธศักราช ๒๔๕๖, เล่ม ๒๙, ตอน ๐ ก, ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๕๕, หน้า ๒๘๓
  2. ราชกิจจานุเบกาษา, ประกาศกระทรวงมุรธาธร เรื่อง ประกาศพระราชทานนามสกุล ครั้งที่ ๑, เล่ม ๓๐, ตอน ๐ ง, ๒๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๕๖, หน้า ๖๔๘