จังหวัดกำแพงเพชร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับกำแพงเพชร ในความหมายอื่น ดูที่ กำแพงเพชร (แก้ความกำกวม)
จังหวัดกำแพงเพชร
ตราประจำจังหวัดกำแพงเพชร
ตราประจำจังหวัด
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดกำแพงเพชรด้านหน้า เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดกำแพงเพชรด้านหลัง
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัด
กรุพระเครื่อง เมืองคนแกร่ง ศิลาแลงใหญ่ กล้วยไข่หวาน น้ำมันลานกระบือ เลื่องลือมรดกโลก
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย กำแพงเพชร
ชื่ออักษรโรมัน Kamphaeng Phet
ผู้ว่าราชการ นายธานี ธัญญาโภชน์[1]
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2558)
ISO 3166-2 TH-62
ต้นไม้ประจำจังหวัด สีเสียดแก่น
ดอกไม้ประจำจังหวัด พิกุล
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 8,607.490 ตร.กม.[2]
(อันดับที่ 22)
ประชากร 729,522 คน[3] (พ.ศ. 2557)
(อันดับที่ 34)
ความหนาแน่น 84.75 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 54)
ศูนย์ราชการ
ที่ตั้ง ศูนย์ราชการจังหวัดกำแพงเพชร หมู่ที่ 6 ถนนกำแพงเพชร-สุโขทัย ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร 62000
โทรศัพท์ (+66) 0 5570 5004
โทรสาร (+66) 0 5570 5099
เว็บไซต์ จังหวัดกำแพงเพชร
แผนที่
 
แผนที่ประเทศไทย เน้นจังหวัดกำแพงเพชร

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

จังหวัดกำแพงเพชร เป็นจังหวัดที่อยู่ในภาคเหนือตอนล่างและภาคกลางตอนบนของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 358 กิโลเมตร จังหวัดที่อยู่ติดกัน (จากทิศเหนือ วนตามเข็มนาฬิกา) ได้แก่ ตาก สุโขทัย พิษณุโลก พิจิตร และนครสวรรค์

ประวัติ[แก้]

จังหวัดกำแพงเพชร เป็นเมืองเก่าที่นับว่ามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยทวารวดี เป็นที่ตั้งของเมืองโบราณหลายเมือง เช่น เมืองชากังราว นครชุม ไตรตรึงษ์ เทพนคร และเมืองคณฑี นอกจากนี้เมืองกำแพงเพชรยังเป็นเมืองที่สองที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ครองเมือง มีบรรดาศักดิ์เป็น " พระยาวชิรปราการ" ต่อมาในปี พ . ศ. 2459 ได้เปลี่ยนเมืองกำแพงเพชรเป็นจังหวัดกำแพงเพชร

ตามประวัติศาสตร์ กล่าวว่า กำแพงเพชรเป็นเมืองหน้าด่านของสุโขทัยมีฐานะเป็นเมืองลูกหลวง เดิมเรียกชื่อว่า " เมืองชากังราว" และมีเมืองบริวารรายล้อมอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ไตรตรึงษ์ เทพนคร ฯลฯ การที่กำแพงเพชรเป็นเมืองหน้าด่านรับศึกสงครามในอดีตอยู่เสมอ จึงเป็นเมืองยุทธศาสตร์มีหลักฐานที่แสดงให้เห็น ว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น กำแพงเมือง คูเมือง ป้อมปราการ วัดโบราณ มีหลักฐาน ให้สันนิษฐานว่าเดิมเคยเป็นที่ตั้งของเมือง 2 เมือง คือ เมืองชากังราว และเมืองนครชุม โดยเมืองชากังราวสร้างขึ้นก่อน ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง พระเจ้าเลอไท กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์สุโขทัย เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ. ศ. 1890 ต่อมาสมัยพระเจ้าลิไท กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์สุโขทัยได้สร้างเมืองใหม่ขึ้นทางฝั่งตะวันตกของลำน้ำปิงคือ “ เมืองนครชุม ”

สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงบันทึกเรื่อง กำแพงเมืองไว้ว่า " เป็นกำแพงเมืองที่เก่าแก่ มั่นคง ยังมีความสมบูรณ์มาก และเชื่อว่าสวยงามที่สุดในประเทศไทย

ปัจจุบันจังหวัดกำแพงเพชรเป็นเมืองศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่ง เพราะมีโบราณสถานเก่าแก่ซึ่งก่อสร้างด้วยศิลาแลงหลายแห่งรวมอยู่ใน " อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร" ที่ได้รับการพิจารณาคัดเลือกจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2534

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด[แก้]

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้]

แม่น้ำปิงเป็นแม่น้ำสายหนึ่งที่มาบรรจบเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านตอนกลางของจังหวัดจากเหนือจรดใต้ ทางตะวันออกเป็นที่ราบ ส่วนทางตะวันตกเป็นภูเขาสลับซับซ้อน อุดมด้วยธรรมชาติ ป่าไม้ และน้ำตก

หน่วยการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาคแบ่งออกเป็น 11 อำเภอ 78 ตำบล 823 หมู่บ้าน

  1. อำเภอเมืองกำแพงเพชร
  2. อำเภอไทรงาม
  3. อำเภอคลองลาน
  4. อำเภอขาณุวรลักษบุรี
  5. อำเภอคลองขลุง
  6. อำเภอพรานกระต่าย
  1. อำเภอลานกระบือ
  2. อำเภอทรายทองวัฒนา
  3. อำเภอปางศิลาทอง
  4. อำเภอบึงสามัคคี
  5. อำเภอโกสัมพีนคร
 แผนที่

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) มีจำนวน 90 แห่ง แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด, 3 เทศบาลเมือง, 20 เทศบาลตำบล และ 66 องค์การบริหารส่วนตำบล มีรายชื่อดังนี้

อำเภอเมืองกำแพงเพชร

อำเภอไทรงาม

อำเภอขาณุวรลักษบุรี

อำเภอพรานกระต่าย

อำเภอคลองขลุง

อำเภอคลองลาน

อำเภอลานกระบือ

อำเภอทรายทองวัฒนา

อำเภอปางศิลาทอง

อำเภอบึงสามัคคี

อำเภอโกสัมพีนคร

ประชากรในจังหวัด[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
อำเภอ พ.ศ. 2557[4] พ.ศ. 2556[5] พ.ศ. 2555[6] พ.ศ. 2554[7] พ.ศ. 2553[8] พ.ศ. 2552[9] พ.ศ. 2551[10]
1 เมืองกำแพงเพชร 213,181 212,663 212,131 211,657 212,209 211,781 211,369
2 ขาณุวรลักษบุรี 106,564 106,683 106,789 106,736 107,022 107,046 107,153
3 คลองขลุง 72,444 72,591 72,727 72,652 73,062 73,384 73,643
4 พรานกระต่าย 70,749 70,576 70,315 69,980 69,740 69,455 69,202
5 คลองลาน 63,426 63,308 63,213 63,125 62,916 62,755 63,149
6 ไทรงาม 51,087 51,120 51,063 50,887 50,963 51,069 50,763
7 ลานกระบือ 42,938 42,831 42,596 42,526 42,503 42,431 42,199
8 ปางศิลาทอง 30,570 30,490 30,453 30,377 30,255 30,309 30,205
9 โกสัมพีนคร 28,658 28,535 28,442 28,311 28,257 28,216 28,104
10 บึงสามัคคี 26,353 26,262 26,274 26,282 26,408 26,576 26,585
11 ทรายทองวัฒนา 23,552 23,572 23,552 23,476 23,758 23,824 23,842
รวม 729,522 728,631 727,555 726,009 727,093 726,846 726,213

อุทยาน[แก้]

งานประเพณี[แก้]

ประเพณีงานสารทไทย กล้วยไข่เมืองกำแพงเพชร
  • ประเพณีนบพระ-เล่นเพลง
  • ประเพณีงานสารทไทย กล้วยไข่เมืองกำแพงเพชร
  • งานเทศกาลกินก๋วยเตี๋ยว เที่ยวเมืองกำแพงเพชร
  • งานแข่งขันเรือยาวประเพณีลำน้ำปิง จังหวัดกำแพงเพชร ชิงถ้วยพระราชทาน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

โรงเรียน[แก้]

อาชีวศึกษา[แก้]

อุดมศึกษา[แก้]

ชาวกำแพงเพชรที่มีชื่อเสียง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1422372723
  2. ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553.
  3. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  4. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  6. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  9. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  10. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 16°28′N 99°31′E / 16.47°N 99.52°E / 16.47; 99.52