โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล
สัญลักษณ์โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล.gif
คบเพลิงส่องสว่างอันเป็นสัญลักษณ์ของโรงเรียน
เรียนดี วินัยเด่น บำเพ็ญประโยชน์
เลขที่ 8 ถนนวัฒนธรรม ตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี
ข้อมูล
ชื่ออังกฤษ Dechapattanayanukul School
อักษรย่อ ช.ป.น.
ประเภท สถานศึกษารัฐบาล
สถาปนา 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2465
ผู้ก่อตั้ง คุณหญิงเดชานุชิต
เว็บไซต์

โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูลเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดปัตตานี และเคยเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดปัตตานี

ปัจจุบัน เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษเปิดสอนทั้งในระดับ มัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนได้ประสบความสำเร็จในการพัฒนาการเรียนการ สอน จนเป็นที่ยอมรับของสังคม โรงเรียนได้รับเกียรติให้เป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนที่สำคัญๆ ประกอบด้วยศูนย์ภาษาสากล, Eric , ศูนย์วิทย์-คณิต, ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัด ฯลฯ ซึ่งส่งผลให้เป็น โรงเรียนที่มีมาตรฐาน แห่งหนึ่งของสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

ประวัติของโรงเรียน[แก้]

เดชะ : เป็นคำที่ตัดย่อมาจากนาม พระยาเดชานุชิต สมุหเทศาภิบาลมณฑล ปัตตานีผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียน

ปัตตนยานุกูล : เกิดจากการสนธิกันของคำว่าปัตตานีซึ่งมีความหมาย สถานที่ตั้ง กับคำว่า อนุกูล หมายถึง การให้ความ ช่วยเหลือ โรงเรียนเดชะปัตตนยากูล เดิมมีชื่อเรียกกันว่า "โรงเรียนสตรีมณฑลปัตตานี" ผู้ที่ริเริ่มตั้งโรงเรียนนี้ คือ คุณหญิงเดชานุชิต ภรรยาของมหาอำมาตย์ตรี พระยาเดชานุชิตสมุหเทศาภิบาล สำเร็จราชการมณฑลปัตตานี ในขณะนั้นซึ่งชาวเมืองปัตตานีรู้จักคุณหญิงเดชานุชิต ในนามคุณหญิงแหม่ม ในสมัยมณฑลปัตตานีมีโรงเรียนแห่งเดียวคือ "โรงเรียนตัวอย่างมณฑล"ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเบญจมราชูทิศจังหวัดปัตตานี

ดังนั้นทั้งนักเรียนชาย และนักเรียนหญิง และนักเรียนหญิงต้องมาเรียนรวมกัน ที่โรงเรียนตัวอย่างมณฑล สมัยนั้นหาครูสตรีมาสอนค่อนข้างยากจึงมีนักเรียนมาเรียนน้อยมีมาสมทบเรียน ที่โรงเรียนตัวอย่างมณฑล เพียงไม่กี่คนเท่านั้นต่อมาผู้ปกครองเริ่มเห็นความสำคัญของการศึกษาจึงยอม ให้นักเรียนหญิงเข้าเรียนมากขึ้น คุณหญิงแหม่ม มองเห็นว่าควรจะแยกโรงเรียนสำหรับสตรีโดยเฉพาะ จึนได้ชักชวนข้าราชการ พ่อค้า คหบดี และประชาชน ในจังหวัดปัตตานีสมัยนั้น มาร่วมกันตั้งโรงเรียนสตรีขึ้น

ใน ระยะเวลาแรกต้องใช้บ้านพักสำหรับข้าราชการต่างมณฑล ซึ่งอยู่ใกล้จวนสมุหเทศาภิบาล เป็นสถานที่เรียนเริ่มเปิด โรงเรียนสำหรับสตรีครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ 2456 มี "ครูใหญ่" ซึ่งเป็นบุตรีของคุณหญิงแหม่ม แผ่นครูสอนในสมัยนั้น "คุณใหญ่"เรียนสำเร็จมาจากโรงเรียนเซ็นต์โยเซฟ คอนแวนต์ กรุงเทพฯ ในสมัยนั้น มีขุนพิบูย์พิทยาพรรค เป็นธรรมการจังหวัดปัตตานี และมีมหาอำมาตย์เอง พระยา วิสุทธสุริยศักดิ์ เป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการโรงเรียนสตรีมณฑลปัตตานี ได้เปิดสอนอย่างไม่เป็นทางการ อยู่เดือนกว่าๆ จึงได้เปิดสอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ 2456 จัดการเรียนการสอน โดยอาศัยที่ของรัฐบาลหลายแห่งเป็นสถานที่เรียนจนกระทั่งถึง พ.ศ 2465 พระยาเดชานุชิต และคุณหญิงแหม่ม จึงได้หาเงินมาสร้างอาคารเรียนของโรงเรียนให้เป็นการถาวร โดยได้รับความร่วมมือจากข้าราชการ พ่อค้า คหบดีของจังหวัดปัตตานีเป็นอย่างดี โรงเรียนสตรีมณฑล ปัตตานีจึงได้มีสถานที่เรียนเป็นการถาวรที่ ถนนสะบารัง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพระยาเดชานุชิต และคุณหญิงแหม่ม ได้ขอให้กระทรวงธรรมการในสมัยนั้นเป็นผู้ตั้งชื่อของโรงเรียนใหม่ ดังมีรายละเอียดปรากฏใน หนังสือราชการที่พระยาเดชานุชิตสมุหเทษาภิบาลมณฑลปัตตานี มีไปถึง เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มาตรี เสนาบดีกระทรวงธรรมการ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 มีใจความตอนหนึ่งว่า ด้วยโรงเรียนสตรีมลฑลปัตตานี ได้เริ่มเปิดสอนมาครั้งแรกตั้งแต่ พ.ศ. 2465 อาศัยสถานที่เรียนของรัฐบาลหลายแห่งเป็นที่สั่งสอน คุณหญิงเดชานุชิต ผู้อุปการะได้ตั้งใจที่จะขยายสถานที่ให้เป็นที่สง่าผ่าเผย กว้างขวางสืบไป จึงได้เริ่มบอกบุญแก่บรรดาข้าราชการ ราษฏรในมณฑลปัตตานี ได้เงินเป็นก้อนหนึ่ง แต่หาพอกับการปลูกสร้างไม่ จึงได้จ่ายเงินบำรุงการศึกษา ที่มีเหลืออยู่รวมกันเข้าได้เงิน 125,000 บาท ว่าจ้างช่างรับเหมาปลูกสร้างขึ้นเป็นรูปตึก 2 ชั้น ขนาดกล้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร แบ่งเป็นห้องเรียน 8 ห้อง

บัดนี้โรงเรียนหลังนี้ได้ปลูกสร้างจวนจะเสร็จอยู่แล้ว ข้าพเจ้าจะกำหนดเปิดและทำบุญฉลองในราวต้น ตุลาคม พ.ศ. 2465 ข้าพเจ้าและท่านผู้มีอุปการะประสงค์จะให้มีชื่ออันเป็นมงคลแก่ตึกหลังนี้ เพื่อเป็นเกียรติประวัติ การสืบไปเพราะฉะนั้นข้าพเจ้าขอความกรุณาเป็นที่พึ่งขอให้กระทรวงธรรมการตั้ง นามตึกอันเป็น โรงเรียนสตรีนี้ต่อไปด้วย....เสนาบดีกระทรวงธรรมการ คือ เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี ได้ให้ชื่อโรงเรียนสตรีแห่นี้ชื่อว่า "เดชะปัตตนยานุกูล" ทั้งนี้เพื่อนเป็นอนุสรณ์แก่พระยาเดชานุชิตและคุณหญิงแหม่มในฐานะที่เป็นผู้ ริเริ่มก่อตั้งและเป็นผู้อุปการะโรงเรียนมาโดยตัดเอาคำ"เดชา" ตั้งแต่ครั้งนั้นเป็นต้นมาและมีขุนวิลาศจรรยา (นายทองสุข สุขพลินท์) เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรกเมื่อ พ.ศ. 2472 จนถึง พ.ศ. 2486 กรมสามัญศึกษาได้ตั้งงบประมาณ ให้จัดสร้าง โรงเรียนแห่งนี้ใหม่ นายสุชาติ บุญยรัตรพันธ์ ผู้ว่าราชการจัดหวัดปัตตานีในสมัยนั้นได้เอาที่ดินราชพัสดุเนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา เป็นที่ตั้งโรงเรียน

ทำเนียบผู้อำนวยการโรงเรียน[แก้]

ขุนวิจิตรจรรยา (ครูใหญ่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี) รักษาการ พ.ศ2472

1. ขุนวิลาศจรรยา (นายทองสุข สุขพรินท์) พ.ศ. 2472 - 2482

2. นางสาวประทุม เตโชชัยวัฒน์ พ.ศ. 2482 - 2489

3. นางชับ กาญจนพิทักษ์ พ.ศ. 2490 - 2493

4. นางสาวอมรรัตน์ หังสพฤกษ์ พ.ศ. 2493 - 2501

5. นางตรีนุช ชูแข พ.ศ. 2501 - 2505

6. นางสาวลิ้มลออ จงดี พ.ศ. 2505 - 2523

7. นางสาวเอกจิตรา ชูสกุลชาติ พ.ศ. 2523 -2528

8. นายล้อม จุลรัตน์ พ.ศ. 2528 - 2532

9. นายสุวิชช์ ศรีทิพย์ราษฏร์ พ.ศ. 2532 - 2537

10. นายสัญญา ณ พิบลูย์ พ.ศ. 2537 - 2541

11. นายไพโรจน์ อินทรศรีสม พ.ศ. 2541 - 2541

12. นางบุญงาม ไชย์รักษ์ พ.ศ. 2541 - 2542

13. นายชิตพล พรหมจันทร์ พ.ศ. 2542 - 2545

14. นายสัจจา ศรีเจริญ พ.ศ 2545 - 2548

15. นายธนู นูนน้อย พ.ศ. 2549 - 2557

16. นายสิทธิชัย เลนุกูล พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน[แก้]

ปรัชญาโรงเรียน[แก้]

เรียนดี นักเรียนขยันเรียน รู้จักคิดต้น กระตือรือร้น มีสมาธิ ทันยุคเหตุการณ์ปัจจุบัน ซื่อสัตย์อดทน

วินัยเด่น นักเรียน ปฏิบัติตนถูกต้องตามกฎระเบียบของโรงเรียน ตรงต่อเวลา สะอาดกาย วาจา ใจ มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ รักความยุติธรรม รู้จักเสียสละ มีสัมมาคารวะ มีความรักสามัคคี

บำเพ็ญประโยชน์ นักเรียนทำกิจกรรมตามความถนัด ความสามารถ รักโรงเรียน รักความสะอาด และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

คติพจน์ประจำโรงเรียน[แก้]

สุวิชาโน ภวํ โหติ "ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ"

ตราสัญลักษณ์โรงเรียน[แก้]

ตราสัญลักษณ์โรงเรียน

เป็นรูปคบเพลิงส่องสว่างอยู่เหนืออักษรย่อและชื่อของโรงเรียน

สีประจำโรงเรียน[แก้]

  • สีเขียว หมายถึง ความเจริญเติบโต และ ความร่มรื่น สดชื่น
  • สีเหลือง หมายถึง แสงสว่างและปัญญา
  • สีเขียว - สีเหลือง หมายถึง สีที่ทำให้เกิดความร่มรื่นก่อเกิดแสงสว่างคือ ปัญญา

ดอกไม้ประจำโรงเรียน[แก้]

ดอกบานบุรี

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

เว็บของโรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล