ภาษาอินโดนีเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาอินโดนีเซีย
Bahasa Indonesia
ภาษาแม่ใน อินโดนีเซีย ติมอร์ตะวันออก และซูรินาเม
ภูมิภาค อินโดนีเซีย มาเลเซีย ติมอร์ตะวันออก และซูรินาเม
จำนวนผู้พูด 17–30 ล้านคน (ภาษาแม่)
รวมทั้งหมด 200 ล้านคน  (date missing)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน อักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ อินโดนีเซีย
ผู้วางระเบียบ Pusat Bahasa
รหัสภาษา
ISO 639-1 id
ISO 639-2 ind
ISO 639-3 ind

ภาษาอินโดนีเซีย เป็นภาษาทางการของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นภาษาที่น่าสังเกตในหลายด้าน เริ่มต้นด้วยการที่ชาวอินโดนีเซียส่วนใหญ่พูดภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาที่สอง และส่วนน้อยที่พูดเป็นภาษาแม่ในบางนัย ภาษานี้เป็นภาษาที่ค่อนข้างใหม่ เนื่องจากเกิดขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2488 และเป็นภาษาที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เนื่องจากเกิดคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น ๆ อยู่ตลอด ชื่อท้องถิ่นของภาษาอินโดนีเซียคือ บาฮาซา อินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia) และชื่อนี้ก็นำมาใช้ในภาษาอังกฤษในบางโอกาส

ประวัติ[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษามาตรฐานของภาษามลายูสำเนียงรีเยา[1][2] ซึ่งเป็นภาษามลายูคลาสสิกที่ใช้ในศาลของราชสำนักมะละกา[3] Originally spoken in Northeast Sumatra,[4] จุดเริ่มต้นของการใช้อยู่ที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา ภาษามลายูได้เป็นภาษากลางในบริเวณหมู่เกาะที่เป็นประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบันมาหลายร้อยปี จารึกเกอดูกัน บูกิตเป็นหลักฐานที่เก่าที่สุดที่ใช้ภาษามลายูโบราณซึ่งเป็นภาษาราชการในสมัยจักรวรรดิศรีวิชัย ตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา ภาษามลายูโบราณได้มีการใช้ในหมู่เกาะอินโดนีเซีย เห็นได้จากจารึกสมัยศรีวิชัย และจารึกอื่นๆตามบริเวณชายฝั่ง เช่นที่เกาะชวา การติดต่อค้าขายโดยชาวพื้นเมืองในเวลานั้นเป็นสื่อกลางในการแพร่กระจายของภาษามลายูโบราณ ในฐานะภาษาทางการค้า และกลายเป็นภาษากลางที่มีผู้ใช้อย่างแพร่หลายในบริเวณหมู่เกาะ[5][6]


ภาษาอินโดนีเซียได้พัฒนามาสู่สถานะของภาษาราชการเมื่ออินโดนีเซียประกาศเอกราชใน พ.ศ. 2488 โดยเริ่มต้นจากซุมปะห์ เปอมูดาเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2471[7] ภาษาอินโดนีเซียในรูปแบบมาตรฐานจัดเป็นภาษาเดียวกับภาษาราชการในมาเลเซียและบรูไน แต่มีความแตกต่างจากภาษามาเลย์บางประการเช่นการออกเสียงและคำศัพท์ ความแตกต่างนี้มักเกิดจากอิทธิพลของภาษาชวาและภาษาดัตช์ในภาษาอินโดนีเซีย ภาษาอินโดนีเซียยังได้รับอิทธิพลจากภาษามลายูสำเนียงบะซาร ที่เป็นภาษากลางในบริเวณหมู่เกาะในสมัยอาณานิคม ภาษามาเลย์ในมาเลเซียมีความใกล้เคียงกับภาษามลายูคลาสสิก แม้ว่าภาษาสมัยใหม่จะได้รับออิทธิพลทางด้านรากศัพท์และประโยคจากภาษาอังกฤษ ภาษามาเลย์ระดับสูงหรือภาษาในศาลซึ่งใช้ในศาลของรัฐสุลต่านยะโฮร์และใช้ในเขตบริหารของดัตช์ในรีเยา ส่วนภาษามาเลย์ระดับล่างหรือภาษามลายูสำเนียงบะซารเป็นภาษาทางการค้า ซึ่งนักวิชาการกล่าวว่าภาษามาเลย์ระดับล่างนี้เป็นพื้นฐานของภาษาอินโดนีเซียด้วย[8]

ภาษาอินโดนีเซียมีผู้พูดเป็นภาษาแม่น้อยมากในอินโดนีเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในเขตเมืองเช่น จาการ์ตา แต่มีคนถึง 200 ล้านคนใช้เป็นภาษาประจำชาติ จึงเป็นภาษาที่มีบทบาทมากในประเทศ ภาษาที่เป็นทางการใช้ในหนังสือและหนังสือพิมพ์ รวมทั้งวิทยุ โทรทัศน์ ใช้ในการสนทนาน้อย

สถานะการเป็นภาษาราชการ[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาราชการในอินโดนีเซียใช้สำหรับทุกวัตถุประสงค์ รวมทั้งการศึกษา การสอบระดับชาติ (อูเยียน นาซียนนัล) ใช้ภาษาอินโดนีเซีย และเป็นหนึ่งในภาษาที่ต้องสอบ
ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาสำหรับสื่อในอินโดนีเซีย เช่นวารสาร หนังสือ

ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาราชการในอินโดนีเซีย ใช้อย่างแพร่หลายทั้งในด้านการศึกษา เอกสารทางราชการเขียนด้วยภาษาอินโดนีเซีย และเป็นภาษาในสื่อในประเทศอินโดนีเซีย เช่นวารสาร วิทยุ โทรทัศน์ ภาษานี้ใช้อย่างแพร่หลายทั่วอินโดนีเซีย ในรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐอินโดนีเซียมาตรา 15 ซึ่งได้กำหนดสัญลักษณ์ประจำชาติของอินโดนีเซียได้ระบุให้ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาประจำชาติ[9] ภาษานี้เป็นภาษาที่แสดงความเป็นหนึ่งเดียวของกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกันในอินโดนีเซีย และเป็นสื่อกลางในการสื่อสาร

ภาษานี้ได้ประกาศให้เป็นภาษาเดียวของชาติระหว่างซุมปะห์ เปอมูดาเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2471 โดยกำหนดให้ภาษามีพื้นฐานจากภาษามลายูสำเนียงรีเยา แม้ว่านักภาษาศาสตร์จะกล่าวว่านี่ไม่ใช่สำเนียงท้องถิ่นของรีเยาแต่เป็นสำเนียงมะละกาที่ใช้ในศาลของรีเยา ตั้งแต่การประกาศใน พ.ศ. 2471 และการกำหนดในรัฐธรรมนูญเมื่อ พ.ศ. 2488 ภาษานี้ได้ใช้ในอินโดนีเซียตลอดมา ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆในอินโดนีเซีย เช่น ภาษาชวา และภาษาดัตช์ในสมัยอาณานิคม ดังนั้น ภาษาอินโดนีเซียจึงมีคำยืมที่กว้างกว่าภาษามาเลย์ ในอีกมุมมองหนึ่ง ภาษาอินโดนีเซียจึงมีสถานะเหมือนเป็นภาษาประดิษฐ์ที่เป็นภาษาราชการใน พ.ศ. 2471 เนื่องจากเกิดขึ้นด้วยเหตุผลทางวิชาการมากกว่าเกิดขึ้นเองทางธรรมชาติ[10]

การพัฒนาแยกกันระหว่างภาษามาเลย์ในมาเลเซียกับภาษาอินโดนีเซียทำให้มีมาตรฐานที่แตกต่างกัน ซึ่งอาจจะมีเหตุผลทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้องนอกเหนือจากเหตุผลทางวัฒนธรรม ในมาเลเซียจะถือว่าภาษาทั้งสองเป็นสำเนียงที่ต่างกัน แต่ในอินโดนีเซียจะถือว่าเป็นภาษาต่างหากจากกัน เนื่องจากอินโดนีเซียต้องการแสดงความแตกต่างจากมาเลเซียและบรูไน ในขณะที่มาเลเซียต้องการแสดงให้เห็นว่าตนมีต้นกำเนิดร่วมกันอินโดนีเซีย[11] ใน พ.ศ. 2515 ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบการเขียนภาษาอินโดนีเซีย โดยเปลี่ยนการสะกดที่อิงแบบภาษาดัตช์มาเป็นแบบที่อิงภาษาอังกฤษ

ไวยากรณ์[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

คำคุณศัพท์ในภาษาอินโดนีเซียตามหลังคำนาม

ภาษาไทย ความหมายเฉพาะคำ แปลเป็นแม่ แปลเป็นภาษาอังกฤษ
Ini buku merah นี่ หนังสือ สีแดง นี่คือหนังสือสีแดง This is a red book.
Ia adalah orang terkenal เขา เป็น คน มีชื่อเสียง เขาเป็นคนมีชื่อเสียง He is a famous person.
Ini buku saya นี่ หนังสือ ฉัน นี่คือหนังสือของฉัน This is my book.

ปัจจัย[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียมีระบบปัจจัยที่ซับซ้อน วิธีสร้างคำทำได้หลายแบบได้แก่

  • ปัจจัย Ber + ajar (สอน) = BeLajar (ลบ 'R' และเติม 'L')

= เรียน

  • ปัจจัย Me + ajar + -kan = meNGajarkan (เติม 'NG')

= สอน (สกรรมกริยา)

  • ปัจจัย Ber + judi (พนัน) = Berjudi (Ber- ไม่เปลี่ยนรูป)

= เล่นพนัน

  • ปัจจัย Me + judi + -kan = meNjudikan (เติม'N')

= เสียพนัน

คำแต่ละคำอาจมีความหมายทางไวยากรณ์ต่างไปขึ้นกับปัจจัยที่ใช้ เช่นme + makan (memakan) หมายถึงกิน (ในความหมายของการย่อยสลาย) ในขณะที่ di + makan (dimakan) หมายถึงถูกกิน ter + makan (termakan) หมายถึงถูกกินโดยทันที ปัจจัยที่ต่างกัน 2 คำอาจใช้เปล่ยนความหมายของคำ เช่น duduk หมายถึงนั่งลง mendudukkan หมายถึงให้บางคนนั่งลงหรือวางของบางอย่างลง menduduki หมายถึง นั่งบนบางอย่าง didudukkan หมายถึง ถูกทำให้นั่งลง diduduki หมายถึง ถูกทำให้นั่งบน

ปัจจัยในภาษาอินโดนีเซียมีที่ยืมมาจากภาษาอื่น เช่น ภาษาสันสกฤต ภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ เช่น maha-, juru-, pasca-, eka-, anti-, pro-

ปัจจัยสร้างคำนาม[แก้]

ชนิดของปัจจัย Affix ตัวอย่างรากศัพท์ ตัวอย่างคำที่ได้
อุปสรรค pe (N) - duduk (นั่ง) penduduk (ที่อยู่)
ke- hendak (ต้องการ) kehendak (desire)
juru- acara (event) juruacara (event host)
อาคม -el- tunjuk (ชี้) telunjuk (ความต้องการ)
-em- kelut (dishevelled) kemelut (chaos, crisis)
-er- gigi (ฟัน) gerigi (toothed blade, serration)
ปัจจัย -an bangun (ตื่นขึ้น ยกขึ้น) bangunan (สร้าง)
Confix ke-...-an raja (กษัตริย์) kerajaan (ราชอาณาจักร)
pe-...-an kerja (ทำงาน) pekerjaan (อาชีพ)

ปัจจัยสร้างคำกริยา[แก้]

ชนิดของปัจจัย Affix ตัวอย่างรากศัพท์ ตัวอย่างคำที่ได้
อุปสรรค be (L) - ajar (สอน) belajar (เรียน) - Intransitive
me (N) - tolong (ช่วย) menolong (ช่วย) - Active transitive
me (NG) - gambar (ภาพ) menggambar (วาดภาพ) - Active transitive
di- ambil (take) diambil (is being taken) - Passive transitive
memper- dalam (ลึก) memperdalam (ทำให้ลึก)
dipe (R) - dalam (ลึก) diperdalam (กำลังลึกลงไป)
te (R) - makan (กิน) termakan (กินอย่างทันทีทันใด)
ปัจจัย -kan letak (เก็บ) letakkan (เก็บ) - Grammatical mood#Imperative mood transitive
-i jauh (ไกล) jauhi (avoid) - Imperative transitive
Confix be (R) -...-an pasang (ซ่อม) berpasangan (ถูกซ่อม)
be (R) -...-kan dasar (base) berdasarkan (based upon)
me (M) -...-kan pasti (แน่ใจ) memastikan (มั่นใจ)
me (N) -...-i teman (companion) menemani (to accompany)
mempe (R) -...-kan guna (ใช้) mempergunakan (to misuse, to utilise)
mempe (L) -...-i ajar (สอน) mempelajari (เรียน)
ke-...-an hilang (หายไป) kehilangan (สูญหาย)
di-...-i sakit (เจ็บปวด) disakiti (รู้สึกเจ็บปวด)
di-...-kan benar (right) dibenarkan (is allowed to)
dipe (R) -...-kan kenal (know, recognise) diperkenalkan (is being introduced)

ปัจจัยสร้างคำคุณศัพท์[แก้]

ชนิดของปัจจัย Affix ตัวอย่างรากศัพท์ ตัวอย่างคำที่ได้
อุปสรรค te (R) - kenal (know) terkenal (famous)
se- rupa (appearance) serupa (คล้าย)
ปัจจัย -em- cerlang (radiant bright) cemerlang (bright, excellent)
-er- sabut (husk) serabut (dishevelled)
Confix ke-...-an barat (west) kebaratan (westernized)

เพศทางไวยากรณ์[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียมีการแบ่งเพศของคำน้อย คำจำนวนมากที่อ้างถึงบุคคลไม่มีการจำแนกเพศ ตัวอย่างเช่น adik หมายถึงน้องโดยไม่ระบุเพศ ไม่มีการแยกคำที่หมายถึง"คนรัก" ออกเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ถ้าต้องการระบุเพศจะเพิ่มคำคุณศัพท์เข้ามา เช่น adik laki-laki หมายถึงน้องชายที่สืบสายโลหิตเดียวกัน ไม่มีคำที่มีความหมายตรงกับภาษาอังกฤษ "man" ที่หมายถึงผู้ชายและความเป็นมนุษย์โดยทั่วไป

คำบางคำมีการแบ่งเพศบ้าง เช่น putri หมายถึงลูกสาว และ putra หมายถึงลูกชาย คำเหล่านี้มักเป็นคำยืมจากภาษาอื่น เช่นตัวอย่างข้างต้นเป็ยคำยืมจากภาษาสันสกฤตผ่านทางภาษาชวาโบราณ ในจาการ์ตาและบางพื้นที่ abang อาจใช้หมายถึงพี่ชาย kakak (พี่ที่สืบสายโลหิตเดียวกัน) หมายถึงพี่สาว

คำประสม[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียมีการสร้างคำใหม่ด้วยการเชื่อมรากศัพท์ตั้งแต่สองคำขึ้นไปเข้าด้วยกัน ตัวอย่างเช่น rumah หมายถึงบ้าน makan หมายถึงกิน รวมกันเป็น rumah makan หมายถึงภัตตาคาร

ลักษณนาม[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียมีการใช้คำลักษณนามเช่นเดียวกับภาษาอื่นๆในเอเชีย เช่น ภาษาเบงกาลี ภาษาไทย ตัวอย่างคำลักษณนาม เช่น ekor ใช้กับสัตว์ buah ใช้กับนามไม่มีชีวิต lembar ใช้กับกระดาษ biji ใช้กับสิ่งที่เป็นก้อนกลม ในการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการละคำลักษณนามได้

คำปฏิเสธ[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียมีรูปคำปฏิเสธสามคำคือ tidak bukan และ belum

  • Tidak บางครั้งลดรูปเหลือ tak ใช้ปฏิเสธคำกริยาและคุณศัพท์ เช่น Saya tidak tahu (ฉันไม่รู้) หรือ Ibu saya tidak senang (แม่ของฉันไม่มีความสุข)
  • Bukan ใช้ปฏิเสธคำนาม เช่น Itu bukan seekor anjing (นั่นไม่ใช่หมา)
  • Belum ใช้ปฏิเสธประโยคหรือวลีที่บางอย่างยังไม่สมบูรณ์ และใช้ตอบปฏิเสธคำถาม เช่น Anda sudah pernah ke Indonesia (Belum?) = คุณเคยอยู่อินโดนีเซียมาก่อน (หรือไม่) Belum, saya masih belum pernah pergi ke Indonesia = ไม่, ฉันไม่เคยอยู่อินโดนีเซีย

คำปฏิเสธอีกคำหนึ่งในภาษาอินโดนีเซียคือ jangan ซึ่งตรงกับคำปฏิเสธ do not ในภาษาอังกฤษ jangan ใช้ปฏิเสธคำสั่งหรือแสดงการต่อต้านการกระทำ เช่น Jangan tingalkan saya = อย่าทิ้งฉัน

พหูพจน์[แก้]

การแสดงพหูพจน์ใช้การซ้ำคำ เช่น บุคคลใช้ว่า orang ประชาชนใช้ว่า orang-orang แต่ประชาชน 1,000 คนใช้ว่า seribu orang แต่คำโดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องแสดงความเป็นพหูพจน์ แต่บางครั้งการซ้ำคำไม่ได้แสดงความเป็นพหูพจน์เสมอไป เช่น hati หมายถึง หัวใจหรือตับขึ้นกับบริบท ในขณะที่ hati-hati หมายถึง ระมัดระวัง นอกจากนั้นบางคำเช่น biri-biri (แกะ) และ kupu-kupu (ผีเสื้อ) อาจเป็นทั้งรูปพหูพจน์และเอกพจน์ขึ้นกับบริบทหรือตัวเลขในประโยค

สรรพนาม[แก้]

สรรพนามแทนบุรุษที่ 1 พหูพจน์ มีสองคำ คือ kami (ไม่รวมผู้ฟัง) และ Kita (รวมผู้ฟัง) สรรพนามบุรุษที่ 1 เอกพจน์ มีสองคำคือ saya และ aku มีความหมายเหมือนกันแต่ saya เป็นทางการมากกว่า aku ใช้กับคนสนิทในครอบครัว หรือกับเพื่อน สรรพนามบุรุษที่ 2 มีสามคำคือ kamu anda และ kalian anda เป็นคำที่สุภาพที่สุด kalian เป็นรูปพหูพจน์ และไม่เป็นทางการมากนัก นอกจากนี้ ภาษาอินโดนีเซียยังมีคำสรรพนามอื่นๆอีก ซึ่งขึ้นกับโครงสร้างทางสังคมและอิทธิพลของภาษาถิ่น คำบางคำถือว่าสุภาพมากและใช้ในบทกวีเท่านั้น เช่น saudara/sauderi

สรรพนามชี้เฉพาะ[แก้]

มีสองคำคือ ini (นี่) ใช้กับสิ่งที่อยู่ใกล้ผู้พูดกับ itu (โน่น) ใช้กับสิ่งที่อยู่ไกลผู้พูด ทั้งสองคำนี้ไม่มีรูปพหูพจน์

การเรียงลำดับคำ[แก้]

รูปแบบพื้นฐานของประโยคเป็น ประธาน-กริยา-กรรม แต่จะใช้ในรูปถูกกระทำ กรรม-กริยา- (ประธาน) ได้ ซึ่งถือเป็นประโยคแบบละประธาน คำขยายตามหลังคำที่ถูกขยาย

กริยา[แก้]

ไม่มีการผันตามจำนวนหรือบุคคล ไม่มีเครื่องหมายแสดงกาล แต่แสดงกาลด้วยการเติมคำในประโยค เช่น เมื่อวานนี้หรือคำบ่งกาลอื่นๆ เช่น sudah (พร้อมแล้ว) อย่างไรก็ตาม ภาษาอินโดนีเซียมีระบบปัจจัยของกริยาที่ซับซ้อน เพื่อแบ่งแยกรูปกระทำ-ถูกกระทำ การใช้ปจจัยเหล่านี้อาจถูกละในการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการ

การเน้น[แก้]

ในการพูด การเน้นที่ส่วนของประโยคต่างกันทำให้มีการเรียงลำดับคำต่างกันไปได้ รูปแบบเหล่านี้พบน้อยในการเขียน ตัวอย่าง เช่น

  • Saya pergi ke pasar kemarin = ฉันไปตลาดเมื่อวานนี้ (รูปปกติหรือเน้นประธาน)
  • Kemarin saya pergi ke pasar = เมื่อวานนี้ฉันไปตลาด (เน้นที่เมื่อวาน)
  • Ke pasar saya pergi, kemarin = ที่ตลาด, ฉันไปเมื่อวานนี้ (เน้นสถานที่ที่ไป)
  • Pergi ke pasar, saya, kemarin = ไปตลาด, ฉัน, เมื่อวานนี้ (เน้นที่การเดินทาง)

สัทวิทยา[แก้]

สระ[แก้]

สระ
สระหน้า สระกลาง สระหลัง
Close -อี {{{1}}} -อู
Close-mid e-เอ ə-เออ o-โอ
Open-mid (ɛ)-แอ {{{1}}} (ɔ)-ออ
Open a-อา

พยัญชนะ[แก้]

พยัญชนะ
Labial Apical Postalveolar Palatal Velar Glottal
เสียงนาสิก m n
ɲ ŋ  
Plosive p b ป พ บ t d ต ท ด     k g ก ค ก̃ ʔ
Affricate     t͡ʃ d͡ʒ จ ช จ̃      
Fricative (f) s (z) ซ ซ̃ (ʃ) ช̃   (x) ฮ̃ h
Liquid   l r ล ร        
Approximant w     j    

คำศัพท์[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษามาเลย์สมัยใหม่ มีคำยืมจากภาษาต่างๆมากมาย เช่น ภาษาสันสกฤต ภาษาอาหรับ (รวมภาษาเปอร์เซียและภาษาฮีบรู) ภาษาดัตช์ ภาษาโปรตุเกส ภาษาจีน และภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม คำส่วนใหญ่มาจากรากศัพท์ของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน

คำที่ยืมจากภาษาสันสกฤตได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู มีทั้งที่ยืมจากภาษาสันสกฤตโดยตรงและยืมผ่านภาษาชวา คำจากภาษาสันสกฤตส่วนใหญ่เข้ามาเป็นพื้นฐานของศัพท์ภาษาอินโดนีเซียจนไม่รู้สึกว่เป็นศัพท์ภาษาต่างประเทศ ส่วนคำยืมจากภาษาอาหรับนั้น ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม การแปลคัมภีร์ไบเบิลยุคแรกๆ จะใช้คำจากภาษาอาหรับแทนที่คำเฉพาะที่เป็นภาษาฮีบรู แต่ปัจจุบันเริ่มหันไปใช้คำจากภาษากรีกหรือคำจากภาษาฮีบรูมากขึ้น ตัวอย่างเช่น คำว่าพระเยซู เดิมใช้ว่า Isa แบบอาหรับ ปัจจุบันใช้ว่า Yesus

คำยืมจากภาษาโปรตุเกสเป็นคำทั่วไป ซึ่งเกี่ยวข้องกับการที่ชาวโปรตุเกสเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เข้ามาถึงหมู่เกาะเครื่องเทศ คำยืมจากภาษาจีน มักเป็นศัพท์เกี่ยวกับการค้าหรือสิ่งชองที่มาจากจีน คำยืมจากภาษาดัตช์เป็นผลจากการที่เคยเป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์มาก่อน คำยืมกลุ่มนี้มักมีลำดับพยัญชนะที่ยากต่อการออกเสียง ซึ่งแก้ปัญหาโดยการแทรกเสียงสระเข้าไป เช่น schroef จากภาษาดัตช์ เป็น sekrup ในภาษาอินโดนีเซีย

เนื่งจากมีคำยืมจากหลายภาษาจึงมีคำที่มีความหมายเหมือนกันมาก เช่นคำว่า "หนังสือ" มีถึง 3 คำ คือ pustaka จากภาษาสันสกฤต kitab จากภาษาอาหรับ และ buku จากภาษาดัตช์ ความหมายของทั้ง 3 คำนี้ต่างกันเล็กน้อย pustaka ใช้กับหนังสือเกี่ยวกับเรื่องราวโบราณ หรือความรู้ในวงจำกัด ถ้าอยู่ในรูป perpustakaan หมายถึงห้องสมุด kitab ใช้กับหนังสือทางศาสนา เช่น alkitab หมายถึงคัมภีร์ไบเบิล buku ใช้เรียกหนังสือทั่วไป

ระบบการเขียน[แก้]

ภาษาอินโดนีเซียเขียนด้วยอักษรละติน การออกเสียงพยัญชนะใกล้เคียงกับภาษาอิตาลี การสะกดอาจสร้างความสับสนบ้างเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงตัวสะกดเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช ได้แก่ การเปลี่ยนจาก oe เป็น u เมื่อ พ.ศ. 2490 และกรารเปลี่ยน tj เป็น c dj เป็น j nj เป็น ny sj เป็น sy ch เป็น kh เมื่อ พ.ศ. 2515 การสะกดแบบเก่าได้อิทธิพลจากภาษาดัตช์ และใช้กับชื่อเฉพาะที่สะกดมาก่อนหน้านั้น เช่นชื่อประธานาธิบดีซูฮาร์โต สะกดว่า Soeharto และยอร์กยาการ์ตา ปัจจุบันเขียน Yogyakarta แต่บางครั้งเขียนว่า Jogjakarta

อ้างอิง[แก้]

  1. "Bahasa dan dialek" (ใน Indonesian). Republic of Indonesia Embassy in Astana. 
  2. "Bahasa Melayu Riau dan Bahasa Nasional". Melayu Online. สืบค้นเมื่อ 29 March 2012. 
  3. Sneddon 2003, The Indonesian Language: Its History and Role in Modern Society, p. 70
  4. Ethnologue – An encyclopedic reference work cataloging all of the world’s 6,909 known living languages.
  5. rmz (5 June 2007). "Sriwijaya dalam Tela'ah". Melayu Online. สืบค้นเมื่อ 1 April 2012. 
  6. Bambang Budi Utomo (23 January 2008). "Risen Up Maritime Nation!". Melayu Online. สืบค้นเมื่อ 1 April 2012. 
  7. "Bahasa Indonesia: The Indonesian Language," George Quinn, Australian National University
  8. "Bahasa Indonesia: Memasyarakatkan Kembali 'Bahasa Pasar'?". Melayu Online. สืบค้นเมื่อ 29 March 2012. 
  9. Republic of Indonesia. "Constitution of the Republic of Indonesia". Wikisource. สืบค้นเมื่อ 1 April 2012. 
  10. "Bahasa Indonesia, The complex story of a simple language". Interesting Thing of the Day. 17 September 2004. สืบค้นเมื่อ 1 April 2012. 
  11. Who is Malay?, July 2005