เขตห้วยขวาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตห้วยขวาง
กรุงเทพมหานคร
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตห้วยขวาง
Cquote1.png วัดพระราม 9 อารามหลวงงามคู่เขต
ศูนย์วัฒนธรรมประเทศคู่สมัย โครงการ
บ่อบำบัดรถไฟฟ้าก้าวไกล ย่านนี้ไซร้
นามห้วยขวางศูนย์กลางเมือง
Cquote2.png
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย เขตห้วยขวาง
อักษรโรมัน Khet Huai Khwang
รหัสทางภูมิศาสตร์ 1017
รหัสไปรษณีย์ 10310
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 15.033 ตร.กม.
ประชากร 80,735 [1] คน (พ.ศ. 2558)
ความหนาแน่น 5,370.51 คน/ตร.กม.
สำนักงานเขต
ที่ตั้ง เลขที่ 2 ถนนประชาอุทิศ แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310
พิกัด 13°46′36″N 100°34′46″E / 13.77667°N 100.57944°E / 13.77667; 100.57944
หมายเลขโทรศัพท์ 0 2277 9100-3
หมายเลขโทรสาร 0 2277 4430
เว็บไซต์ เว็บไซต์สำนักงานเขตห้วยขวาง
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เขตห้วยขวาง เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพกลาง ถือเป็นแหล่งการค้า การบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

เขตห้วยขวางตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้

ที่มาของชื่อเขต[แก้]

ในอดีตฤดูฝนของเขตนี้เต็มไปด้วยบึงใหญ่เนื่องจากเป็นที่ลุ่มต้องเดินทางด้วยเรือ และมีห้วยขวางอยู่เสมอ

ประวัติ[แก้]

เขตห้วยขวาง ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2516[2] โดยแยกพื้นที่การปกครองมาจากเขตพญาไท 2 แขวง คือ แขวงห้วยขวางและแขวงบางกะปิ จากนั้นในปี พ.ศ. 2521 ได้มีพระราชกฤษฎีกาโอนแขวงดินแดงจากเขตพญาไทและแขวงสามเสนนอกจากเขตบางกะปิมารวมกับเขตห้วยขวาง และโอนพื้นที่บางส่วนของเขตไปรวมกับเขตพญาไท[3] เพื่อจัดขนาดพื้นที่และจำนวนประชากรของแต่ละเขตให้มีความเหมาะสม ทำให้เขตห้วยขวางมีพื้นที่ปกครอง 4 แขวง

จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2536 กระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตห้วยขวาง โดยแยกแขวงดินแดงไปจัดตั้งเป็นเขตดินแดง[4]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เขตห้วยขวางแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง (khwaeng) ได้แก่

อักษรไทย อักษรโรมัน พื้นที่
(ตร.กม.)
จำนวนประชากร
(พฤศจิกายน 2559)
จำนวนบ้าน
(พฤศจิกายน 2559)
ความหนาแน่นประชากร
(พฤศจิกายน 2559)
ห้วยขวาง Huai Khwang
5.342
25,154
25,682
4,708.72
บางกะปิ Bang Kapi
5.408
17,038
19,688
3,150.51
สามเสนนอก Samsen Nok
4.283
38,970
23,454
9,118.14
ทั้งหมด
15.033
81,162
69,142
5,398.92

ประชากร[แก้]

สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร
เขตห้วยขวาง[5]
ปี (พ.ศ.) ประชากร การเพิ่มและการลด
2535 88,331 ไม่ทราบ
2536 87,253 -1,078
2537 85,125 -2,128
2538 80,974 -4,151
2539 80,201 -773
2540 79,793 -408
2541 79,070 -723
2542 78,593 -477
2543 78,595 +2
2544 79,404 +809
2545 79,871 +467
2546 79,916 +45
2547 76,452 -3,464
2548 76,213 -239
2549 76,402 +189
2550 77,033 +631
2551 76,948 -85
2552 76,987 +39
2553 77,292 +305
2554 77,720 +428
2555 78,207 +487
2556 78,943 +736
2557 80,002 +1,059

การคมนาคม[แก้]

ถนนสายหลัก

นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล พาดผ่านในเขตห้วยขวาง ซึ่งประกอบด้วย สถานีพระราม 9 สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย และสถานีห้วยขวาง ตามลำดับ

สถานที่สำคัญ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย,กองปกครองและทะเบียน สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร. สถิติประชากรและบ้าน - จำนวนประชากรแยกรายอายุ [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/. สืบค้น 8 มกราคม 2559.
  2. "พระราชกฤษฎีกาแบ่งกรุงเทพมหานครออกเป็นเขต พ.ศ. ๒๕๑๖". ราชกิจจานุเบกษา 90 (พิเศษ 107 ก): 4–7. 23 สิงหาคม 2516. 
  3. "พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตพญาไท เขตห้วยขวาง และเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๑". ราชกิจจานุเบกษา 95 (48 ก): 180–184. 2 พฤษภาคม 2521. 
  4. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตห้วยขวาง และตั้งเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร". ราชกิจจานุเบกษา 110 (พิเศษ 184 ง): 3–6. 10 พฤศจิกายน 2536. 
  5. สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "จำนวนประชากรและบ้าน." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/xstat/popyear.html 2556. สืบค้น 3 เมษายน 2556.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]