การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
ไทย
← พ.ศ. 2538 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 พ.ศ. 2544 →

ทั้งหมด 393 ที่นั่งในรัฐสภาไทย
  First party Second party
  Chavalit Yongchaiyudh 18 May 2018 01 cropped.jpg Chuan Leekpai 2010-04-01.jpg
ผู้นำ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ นายชวน หลีกภัย
พรรค ความหวังใหม่ ประชาธิปัตย์
เขตของผู้นำ ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
การเลือกตั้งล่าสุด 57 86
ที่นั่งที่ชนะ 125 123
ที่นั่งเปลี่ยนแปลง Increase 68 Increase 37
คะแนนเสียง 16,585,528 18,087,006
ร้อยละ 29.1% 31.8%

นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง

บรรหาร ศิลปอาชา
ชาติไทย

ว่าที่นายกรัฐมนตรี

ชวลิต ยงใจยุทธ
ความหวังใหม่

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 เป็น การเลือกตั้งในประเทศไทยครั้งที่ 21 มีขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539[1] การเลือกตั้งในครั้งนั้น พรรคความหวังใหม่ ที่เพิ่งลงเลือกตั้ง เป็นครั้งแรกประสบความสำเร็จ สามารถเฉือนเอาชนะ พรรคประชาธิปัตย์ ไปได้ 2 เสียง ทำให้ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล และ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคได้ขึ้นดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี

ที่มา[แก้]

ที่มาของการเลือกตั้งครั้งนี้ สืบเนื่องจากนายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าพรรคชาติไทย ซึ่งเป็นแกนนำรัฐบาล ได้ตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาเมื่อคืนวันศุกร์ที่ 27 กันยายน ปีเดียวกันนั้น เพราะก่อนหน้านั้นไม่นานมีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล โดย พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นฝ่ายค้าน การอภิปรายฯครั้งนั้น มีหลายกรณีทั้งข้อสงสัยเรื่องสัญชาติกำเนิดของบิดานายบรรหาร, การหลีกเลี่ยงที่จะเสียภาษีจำหน่ายที่ดินให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยของรัฐบาล, การรับเงินสนับสนุนจากนายราเกซ สักเสนา ซึ่งเป็นอาชญากรจากคดียักยอกเงินของธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ, กรณีคัดลอกวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยรามคำแหงของนายบรรหาร เป็นต้น สร้างความสะเทือนแก่เสถียรภาพของรัฐบาลเป็นอย่างมาก ต่อมา ก่อนการวันลงมติอภิปรายฯ พรรคร่วมรัฐบาลได้มีมติที่จะให้นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง มิฉะนั้นจะไม่ยกมือไว้วางใจให้ แต่นายบรรหารต่อรองที่จะขอลาออกภายใน 7 วันแทน ขณะเดียวกันได้มีความพยายามที่จะรวบรวมเสียงสนับสนุนของพรรคร่วมรัฐบาลต่าง ๆ ที่จะสนับสนุน พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ด้วยจำนวนเสียง 118 เสียง แต่ทว่านายบรรหารได้เลือกที่จะยุบสภาฯขึ้นเสียก่อน [2]

ผลการเลือกตั้ง[แก้]

สัญลักษณ์ ชื่อพรรค หัวหน้าพรรค จำนวน ส.ส.
ตราพรรคความหวังใหม่ (เดิม)1.gif พรรคความหวังใหม่ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ 125 คน
Democrat TH Logo.svg พรรคประชาธิปัตย์ นายชวน หลีกภัย 123 คน
Hislogo-th.gif พรรคชาติพัฒนา พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ 52 คน
โลโก้พรรคชาติไทย พ.ศ. 2517.png พรรคชาติไทย นายบรรหาร ศิลปอาชา 39 คน
พรรคกิจสังคม นายมนตรี พงษ์พานิช 20 คน
TCPLogo.png พรรคประชากรไทย นายสมัคร สุนทรเวช 18 คน
พรรคเอกภาพ.jpg พรรคเอกภาพ นายอุทัย พิมพ์ใจชน 8 คน
พรรคเสรีธรรม นายพินิจ จารุสมบัติ 4 คน
พรรคมวลชน ร้อยตำรวจเอกเฉลิม อยู่บำรุง 2 คน
พรรคพลังธรรม พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร 1 คน
พรรคไท.jpg พรรคไท นายธนบดินทร์ แสงสถาพร 1 คน

[3]

รวมทั้งสภา 393 คน[4]

ต่อมาเกิดวิกฤตเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ภายหลังการลดค่าเงินบาท พ.ศ. 2540 และ พล.อ.ชวลิต ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และมีจับกลุ่มกันใหม่ของพรรคการเมือง เพื่อจัดตั้งรัฐบาลรวม 2 กลุ่มคือกลุ่มพรรคร่วมรัฐบาลเดิม ที่นำโดยพรรคความหวังใหม่และพรรคชาติพัฒนา และกลุ่มพรรคฝ่ายค้านที่นำโดย พรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติไทย และพรรคกิจสังคม เหตุการณ์ครั้งนั้นนำไปสู่กรณี "กลุ่มงูเห่า"

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]