ข้ามไปเนื้อหา

ซิหลง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซิหลง (สฺวี หฺว่าง)
徐晃
ภาพวาดซิหลงในยุคราชวงศ์ชิง
ขุนพลขวา (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 220 (220)  ค.ศ. 227 (227)
กษัตริย์โจผี
ขุนพลสงบโจร (平寇將軍 ผิงโค่วเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 214 (214)  ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาลโจโฉ
ขุนพลกวาดล้างผ่านแดนกันดาร
(橫野將軍 เหิงเหย่เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 207 (207)  ค.ศ. 214 (214)
กษัตริย์พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาลโจโฉ (ตั้งแต่ ค.ศ. 208)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดไม่ทราบ
อำเภอหงถง มณฑลชานซี
เสียชีวิตค.ศ. 227[1]
บุตรสฺวี ไก้ (徐蓋)
อาชีพขุนพล
ชื่อรองกงหมิง (公明)
สมัญญานามจฺว้างโหว (壯侯)
บรรดาศักดิ์เฮาแห่งยงเป๋ง
(陽平侯 หยางผิงโหว)

ซิหลง[2] (เสียชีวิต ค.ศ. 227)[1] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี หฺว่าง (จีน: 徐晃; พินอิน: Xú Huǎng; การออกเสียง) ชื่อรอง กงหมิง (จีน: 公明; พินอิน: Gōngmíng) เป็นขุนพลชาวจีนผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ภายหลังรับราชการในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กภายใต้จักรพรรดิสองพระองค์แรกคือโจผีและโจยอย ก่อนจะเสียชีวิตในช่วงต้นรัชสมัยของโจยอย ซิหลงมีชื่อเสียงจากการสลายวงล้อมในยุทธการที่อ้วนเสียเมื่อ ค.ศ. 219 โดยการเอาชนะกวนอูแม่ทัพข้าศึกได้ในสนามรบ

ตันซิ่วผู้เขียนตำราประวัติศาสตร์ สามก๊กจี่ ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ระบุชื่อซิหลงว่าเป็นหนึ่งในห้ายอดขุนพลของวุยก๊ก รวมกับอิกิ๋ม, เตียวคับ, งักจิ้น และเตียวเลี้ยว[3]

ประวัติช่วงต้นและการรับใช้เอียวฮอง

[แก้]

ซิหลงเกิดในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในอำเภอหยาง (楊縣 หยางเซี่ยน) เมืองฮอตั๋งหรือโฮตั๋ง (河東郡 เหอตงจฺวิ้น) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอหงถง (洪洞縣 เหอถงเซี่ยน) มณฑลชานซี (山西) ในปัจจุบัน[4] ซิหลงในวัยหนุ่มรับราชการเป็นข้าราชการระดับล่างในที่ว่าการเมือง ภายหลังมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเอียวฮอง (楊奉 หยาง เฟิ่ง) ผู้เป็นอดีตโจรคลื่นขาวซึ่งภายหลังกลายมาเป็นขุนพลของราชสำนักราชวงศ์ฮั่น ต่อมาซิหลงได้ติดตามเอียวฮองในการโจมตีกลุ่มกบฏต่าง ๆ และได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองร้อยทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์) เพื่อตอบแทนความดีความชอบ[5]

การทัพของโจโฉในภาคกลางและภาคเหนือของจีน

[แก้]

ยุทธการที่กังเหลง

[แก้]

การทัพของโจโฉในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

[แก้]

การทัพฮันต๋ง

[แก้]

ยุทธการที่อ้วนเสีย

[แก้]

การรับราชการกับโจผีและโจยอย

[แก้]

คำวิจารณ์

[แก้]

ในนวนิยายสามก๊ก

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 (太和元年薨, ...) สามก๊กจี่ เล่มที่ 17.
  2. ("ซุยยงทหารกุยกีเห็นดังนั้น ก็ขับม้าฝ่าทหารขึ้นไปแล้วร้องด่าเอียวฮองเปนข้อหยาบช้า เอียวฮองโกรธ จึงให้ซิหลงถือขวานใหญ่ขี่ม้าออกไปรบด้วยซุยยงได้พักเดียว ซิหลงเอาขวานฟันถูกซุยยงตกม้าตาย เอียงฮองก็ขับม้าไล่ฟันทหารกุยกีล้มตายแตกไปทางประมาณสองร้อยเส้น แล้วเอียวฮองพาทหารไปถวายบังคมพระเจ้าเหี้ยนเต้ ๆ จึงตรัสว่า เอียวฮองคุมทหารมาช่วยเราครั้งนี้ มีความชอบเปนอันมาก แลทหารที่ฆ่าซุยยงเสียนั้นจงพาตัวมาให้เรารู้จักไว้ เอียวฮองก็ให้หาตัวซิหลงมาเฝ้า แล้วเอียวฮองทูลว่า ซิหลงนี้เปนชาวโฮตั๋ง") "สามก๊ก ตอนที่ ๑๑". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ September 11, 2025.
  3. (評曰:太祖建茲武功,而時之良將,五子為先。于禁最號毅重,然弗克其終。張郃以巧變為稱,樂進以驍果顯名,而鑒其行事,未副所聞。或注記有遺漏,未如張遼、徐晃之備詳也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 17.
  4. (徐晃字公明,河東楊人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 17.
  5. (為郡吏,從車騎將軍楊奉討賊有功,拜騎都尉。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 17.

บรรณานุกรม

[แก้]