ขงหยง
บทความนี้ต้องการการจัดหน้า จัดหมวดหมู่ ใส่ลิงก์ภายใน หรือเก็บกวาดเนื้อหา ให้มีคุณภาพดีขึ้น คุณสามารถปรับปรุงแก้ไขบทความนี้ได้ และนำป้ายออก พิจารณาใช้ป้ายข้อความอื่นเพื่อชี้ชัดข้อบกพร่อง |
| ขงหยง | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
ภาพวาดขงหยง สมัยราชวงศ์ชิง | |||||||||||||||
| เจ้าเมืองปักไฮ | |||||||||||||||
| เกิด | ค.ศ. 153 | ||||||||||||||
| สถานที่เกิด | เมืองชฺวีฟู มณฑลซานตง | ||||||||||||||
| ถึงแก่กรรม | ค.ศ. 208 (อายุ 55 ปี) | ||||||||||||||
| สถานที่ถึงแก่กรรม | เมืองฮูโต๋ มณฑลเหอหนาน | ||||||||||||||
| ชื่อภาษาจีน | |||||||||||||||
| จีนตัวเต็ม | 孔融 | ||||||||||||||
| จีนตัวย่อ | 孔融 | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
| ชื่อรอง | เหวินจฺวี่ (文舉) | ||||||||||||||
| ชื่ออื่น ๆ | ขงปักไฮ (孔北海) | ||||||||||||||
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (จีน: 孔融; พินอิน: Kǒng Róng) (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่า เหวินจฺวี่ (จีน: 文舉; พินอิน: Wénjǔ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ (โลก๊ก) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน (คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ในระหว่าง การทัพปราบตั๋งโต๊ะ ขงหยงได้รับเชิญจากอ้วนเสี้ยวให้เข้าร่วมหนึ่งในกองกำลัง 18 หัวเมืองปราบตั๋งโต๊ะ ในยุทธการที่ด่านเฮาโลก๋วน ขงหยง เป็นหนึ่งในเจ้าเมืองที่ส่งขุนศึกของตนไปรบกับลิโป้ นั้นก็คือ บู๊อันก๊ก ไปรบกับลิโป้ บู๊อันก๊กไปรบกับลิโป้ได้นานถึง 30 เพลง แต่ก็ถูกลิโป้ฟันมือแต่ไม่ขาด จนบู๊อันก๊กได้รับบาดเจ็บและควบม้ากลับไป ขงหยงอยู๋ร่วมกับทัพ 18 หัวเมือง จนถึงจุดสิ้นสุดและยกทัพกลับ[1]
ต่อมาในระหว่างการรบที่ชีจิ๋ว โตเกี๋ยมส่งสาล์นไปขอความช่วยเหลือจากเมืองต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ ขงหยง โดยขงหยงเป็นคนเสนอ เล่าปี่ ให้ไปช่วย โดยในระหว่างการยกทัพไปช่วยโตเกี๋ยม เมืองของขงหยง ก็ถูกปล้นโดย กวนไฮ หนึ่งในหัวหน้ากลุ่มโจรโพกผ้าเหลือง จงโป ขุนพลของขงหยงอาสาไปรบ จึงถูกกวนไฮ ฆ่าตาย ขงหยง จึงมอบจดหมายให้ ไทสูจู้ ฝ่าทัพเอาจดหมายไปมอบให้เล่าปี่ กวนไฮถึงกับทึ้งในฝีมือของไทสูจู้ จึงออกคำสั่งให้ลูกน้องไม่ต้องตามไป เมื่อจดหมายของขงหยงถูกส่งไปถึง เล่าปี่จึงยกทัพมาช่วยขงหยง เมื่อกองทัพโจรโพกผ้าเหลืองพ่ายแพ้ในระหว่างการปิดล้อม ขงหยง จึงเชื้อเชิญให้เล่าปี่ กับตน ยกทัพไปช่วยโตเกี๋ยมที่เมืองชีจิ๋ว[2]
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า
ซึ่งท่านเอ็นดูแก่เรานี้คุณก็หาที่สุดมิได้ แต่ธรรมดานกทั้งปวงซึ่งตกฟองในรัง แม้ว่ารังทำลายแล้ว ฟองนั้นก็ตกแตก มิอาจสามารถตั้งอยู่ได้ และบิดาเราถึงแก่ความตายแล้ว บัดนี้ตัวเราผู้เป็นบุตรหรือจะหนีพ้น
พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- The story of Kong Rong from the Association for Asian Research เก็บถาวร 2011-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ประวัติขงหยง เก็บถาวร 2012-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน