ซุนกวน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ในบทความนี้นามสกุลคือ ซุน
พระเจ้าซุนกวน
吳大帝
Sun Quan Tang.jpg
ซุนกวนในเครื่องทรงพระมหากษัตริย์ ภาพวาดสมัยราชวงศ์ถังโดยหยัน ลี่เปิ่น
จักรพรรดิแห่งง่อก๊ก
ครองราชย์23 พฤษภาคม ค.ศ. 229 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 252
ถัดไปซุนเหลียง
กษัตริย์ง่อก๊ก (吳王)
(ในฐานะผู้นำอิสระ)
ครองราชย์พฤศจิกายน ค.ศ. 222 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 229
กษัตริย์ง่อก๊ก (吳王)
(ในฐานะรัฐบริวารของวุยก๊ก)
ดำรงตำแหน่ง23 กันยายน ค.ศ. 221 – พฤศจิกายน ค.ศ. 222
Marquis of Nanchang (南昌侯)
(ภายใต้จักรวรรดิฮั่น)
ดำรงตำแหน่งธันวาคม ค.ศ. 219 – 23 กันยายน ค.ศ. 221
คู่อภิเษก
พระราชบุตร
พระนามเต็ม
พระนามตระกูล: ซุน (孫)
พระนามแรก: กวน (權)
พระนามรอง จ้งโหมว (仲謀)
รัชศก
  • หวงหวู (黃武; 222–229)
  • หวงหลง (黃龍; 229–231)
  • เจียเหอ (嘉禾; 232–238)
  • ชื่อวู (赤烏; 238–251)
  • ไท่หยวน (太元; 251–252)
  • เสินเฟิ่ง (神鳳; 252)
พระนามหลังสิ้น
จักรพรรดิต้า (大皇帝)
วัดประจำรัชกาล
ไท่จู่ (太祖)
ราชวงศ์ง่อก๊ก
พระราชบิดาซุนเกี๋ยน
พระราชมารดางอฮูหยิน
ประสูติค.ศ. 183 [a]
จักรวรรดิฮั่น
สวรรคต21 พฤษภาคม ค.ศ. 252(252-05-21) (68–69 ปี)[a]
Jianye, ง่อก๊ก
ฝังพระศพPurple Mountain
ซุนกวน
Sun Quan (Chinese characters).svg
พระนามซุนกวนในอักษรจีนตัวเต็ม (บน) และตัวย่อ (ล่าง)
อักษรจีนตัวเต็ม孫權
อักษรจีนตัวย่อ孙权

พระเจ้าซุนกวน (จีนตัวย่อ: 孙权; จีนตัวเต็ม: 孫權; พินอิน: Sūn Quán; ค.ศ. 183 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 252)[a][2] พระนามรอง จ้งโหมว (仲謀) ซึ่งรู้จักกันในพระนามย้อนหลังว่า จักรพรรดิอู่ต้า (吳大帝) เป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ง่อตะวันออกซึ่งเป็นหนึ่งในสามก๊ก พระองค์สืบทอดระบอบการปกครองที่ก่อตั้งโดยพระเจ้าซุนเซ็กพระเชษฐาของพระองค์ในปี ค.ศ. 200 พระองค์ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการและปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 222 ถึง ค.ศ. 229 ในฐานะกษัตริย์ง่อก๊ก และ ค.ศ. 229 ถึง ค.ศ. 252 ในฐานะจักรพรรดิง่อก๊ก

พระเจ้าซุนกวนประสูติในปี ค.ศ. 181 หลังจากที่พระเจ้าซุนเกี๋ยนผู้เป็นพระราชบิดาสิ้นพระชนม์ในช่วงต้นทศวรรษที่ 190 พระองค์และพระราชวงศ์ของพระองค์ประทับอยู่ในเมืองต่าง ๆ ทางตอนล่างของแม่น้ำแยงซี จนกระทั่งพระเจ้าซุนเซ็ก ผู้เป็นพระเชษฐาแยกตัวออกจากอ้วนสุด จัดตั้งระบอบขุนศึกขึ้นในมณฑลกังตั๋งในปี ค.ศ. 194 โดยการสนับสนุนจากผู้ติดตามและกลุ่มตระกูลในท้องถิ่นผู้จงรักภักดีจำนวนหนึ่ง เมื่อพระเจ้าซุนเซ็กถูกลอบปลงพระชนม์โดยผู้ติดตามของเค้าก๋อง (許貢) ในปี ค.ศ. 200 เจ้าชายซุนกวนพระชนมายุ 18 พรรษาได้รับมรดกที่ดินทางตะวันออกเฉียงใต้ของแม่น้ำแยงซีจากพระเชษฐาของพระองค์ การปกครองของพระองค์ค่อนข้างมั่นคงในช่วงปีแรก ๆ โดยขุนนางอาวุโสส่วนใหญ่ของพระเจ้าซุนเกี๋ยนและพระเจ้าซุนเซ็ก เช่น จิวยี่ พี่น้องร่วมสาบานของพระเจ้าซุนเซ็ก เตียวเจียว เตียวเหยียง และเทียเภาสนับสนุนการสืบทอดตำแหน่ง ดังนั้นตลอดช่วงทศวรรษที่ 200 พระเจ้าซุนกวนภายใต้การดูแลของที่ปรึกษาที่มีความสามารถของพระองค์ยังคงสร้างความแข็งแกร่งไปตามแม่น้ำแยงซี ในต้นปี ค.ศ. 207 ในที่สุดกองกำลังของพระองค์ก็ได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์เหนือหองจอ เจ้าเมืองกังแฮผู้นำทางทหารภายใต้เล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว ซึ่งครองอำนาจทางตอนกลางของแม่น้ำแยงซี หองจอถูกสังหารในสนามรบ

ในช่วงฤดูหนาวของปีนั้น โจโฉนำกองทัพประมาณ 220,000 นายมุ่งหน้าลงใต้เพื่อรวมชาติให้สำเร็จ สองกลุ่มที่แตกต่างกันได้ปรากฏตัวขึ้นที่ราชสำนักของพระองค์เพื่อจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร ฝ่ายหนึ่งนำโดยเตียวเจียว เรียกร้องให้ยอมจำนน ในขณะที่อีกฝ่ายนำโดยจิวยี่และโลซกคัดค้านการยอมจำนน ในที่สุด พระเจ้าซุนกวนก็ตัดสินพระทัยต่อต้านโจโฉในตอนกลางของแม่น้ำแยงซีด้วยกองกำลังทางแม่น้ำที่เหนือกว่า เป็นพันธมิตรกับเล่าปี่ และใช้กลยุทธ์ร่วมกันของจิวยี่และอุยกายพวกเขาเอาชนะโจโฉอย่างเด็ดขาดในยุทธนาวีที่ผาแดง

ในปี ค.ศ. 220 หลังจากการเสียชีวิตของโจโฉ โจผี กษัตริย์แห่งเว่ย์บุตรชายและผู้สืบทอดของโจโฉได้ยึดราชบัลลังก์และปลดพระเจ้าเหี้ยนเต้ ประกาศตนเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ สิ้นสุดการปกครองในนามของราชวงศ์ฮั่น ในตอนแรก พระเจ้าซุนกวนดำรงตำแหน่งขุนนางของวุยก๊กด้วยตำแหน่งกษัตริย์ง่อที่มอบให้โดยวุยก๊ก แต่หลังจากที่พระเจ้าโจผีเรียกร้องให้ส่งเจ้าชายซุนเต๋ง พระราชโอรสไปเป็นตัวประกันที่เมืองหลวงของวุยก๊กคือลั่วหยาง แต่พระองค์ปฏิเสธ ในปี ค.ศ. 222 พระองค์ประกาศเอกราชโดยเปลี่ยนนามศักราช

วัฒนธรรมสมัยนิยม[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

เรื่อง สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ(Red Cliff) ทั้งสองภาค ซึ่งเล่าถึงศึกเซ็กเพ็กหรือศึกผาแดง ผู้ที่รับบทแสดงเป็นซุนกวนคือ ฉางเฉิน

ละครโทรทัศน์[แก้]

ละครเรื่องสามก๊กในปี 1994 นักแสดงผู้รับบทเป็นซุนกวนคือ อู๋ เสี่ยวตง

ละครเรื่องสามก๊กในปี 2010 นักแสดงผู้รับบทเป็นซุนกวนคือ จาง ป๋อ เปิน

หมายเหตุ[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Jiankang Shilu บันทึกว่า พระเจ้าซุนกวนสวรรคตในวัน yiwei เดือนที่ 4 ปีที่ 2 ในศักราชไท่หยวนของพระองค์ ซึ่งตรงกับวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 252 ตามปฏิทินจูเลียน และ Shilu ยังบันทึกว่าพระองค์ถูกฝังในเดือนที่ 7 ของปีเดียวกัน พระองค์กลายเป็น King of Wu เมื่แพระชนมพรรษา 40 พรรษา และครองราชย์ 7 ปี กลายเป็นจักรพรรดิง่อก๊กตอนพระชนมพรรษา 47 พรรษาและครองราชย์ 24 ปี และสวรรคตตอนพระชนมพรรษา 70 พรรษา (ตามการนับแบบตะวันออก)[1] ปีสวรรคตของพระองค์ตรงกับ ค.ศ. 252 ในขณะที่เดือน 7 ปีที่ 2 ในศักราชไท่หยวนตรงกับ 22 สิงหาคมถึง 20 กันยายน ค.ศ. 252 ตามปฏิทินกริกอเรียน เนื่องพระองค์มีพระชนมพรรษา 69 พรรษตอนสวรรคตใน ค.ศ. 252 ทำให้คำนวณปีพระราชสมภพที่ ค.ศ. 183

อ้างอิง[แก้]

  1. ([太元二年]夏四月乙未,帝崩於內殿, ... 秋七月,葬蔣陵, ... 案,帝四十即吳王位,七年;四十七即帝位,二十四年,年七十崩。) Jiankang Shilu vol. 2.
  2. de Crespigny (2007), p. 772.
  • Chen Shou (3rd century). Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi).
  • de Crespigny, Rafe (2004) [1990]. Generals of the South (internet ed.). Rafe de Crespigny Publications, Australian National University Faculty of Asian Studies. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-07.
  • de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
  • Luo Guanzhong (14th century). Romance of the Three Kingdoms (Sanguo Yanyi).
  • Pei Songzhi (5th century). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).
  • Sima Guang (1084). Zizhi Tongjian.
  • Xu Song (ป. 8th century). Jiankang Shilu (建康實錄).

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า ซุนกวน ถัดไป
จักรพรรดิฮั่นเซี่ยนตี้
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
ง่อก๊ก

(พ.ศ. 772-795)
2rightarrow.png ซุนเหลียง
(พระเจ้าซุนเหลียง)