เล่าจ๋อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เล่าจ๋อง (หลิว ฉง)
劉琮
ข้าหลวงมณฑลเฉงจิ๋ว (青州刺史)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์ พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล โจโฉ
ขุนนางที่ปรึกษาผู้เสนอคำค้าน (諫議大夫)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์ พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล โจโฉ
ที่ปรึกษาทัพ (參同軍事)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์ พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล โจโฉ
เจ้ามณฑลเกงจิ๋ว (荊州牧)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 208
กษัตริย์ พระเจ้าเหี้ยนเต้
ก่อนหน้า เล่าเปียว
ถัดไป เล่ากี๋ (ในฐานะข้าหลวงมณฑล)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด ไม่ปรากฏ
เสียชีวิต ไม่ปรากฏ
บิดา เล่าเปียว
มารดา ต้านซี
คู่สมรส หลานสาวของชัวฮูหยิน
อาชีพ ขุนนาง
บรรดาศักดิ์ โหฺว

เล่าจ๋อง (มีการระบุถึงในช่วง ค.ศ. 207–208) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว ฉง (เกี่ยวกับเสียงนี้ การออกเสียง ; จีนตัวย่อ: 刘琮; จีนตัวเต็ม: 劉琮; พินอิน: Liú Cóng) เป็นขุนนางจีนที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นบุตรชายคนเล็กของเล่าเปียว เจ้ามณฑลเกงจิ๋ว

ประวัติ[แก้]

บ้านเกิดของเล่าจ๋องอยู่ที่อำเภอเกาผิง (高平) เมืองซันหยง (山陽 ชานหยาง; ปัจจุบันคือเมืองโจวเฉิง มณฑลชานตง)[1] เล่าจ๋องเป็นบุตรชายคนที่ 2 ของเล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว (荊州 จิงโจว ครอบคลุมมณฑลหูเป่ย์และหูหนานในปัจจุบัน) เขาเป็นลูกหลานของหลิวอวี่ เขามีพี่ชายร่วมมารดาคนหนึ่งคือเล่ากี๋ซึ่งเกิดกับภรรยาคนแรกของเล่าเปียวคือต้านซี ซึ่งแม่ของพวกเขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร

ตอนแรกเล่าเปียวโปรดปรานเล่ากี๋ลูกชายคนโตของเขาเพราะเล่ากี๋มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับเขา ต่อมาเล่าจ๋องได้แต่งงานกับหลานสาวของภรรยาคนที่ 2 ของเล่าเปียวคือชัวฮูหยิน ด้วยเหตุนี้ ตระกูลชัวจึงสนับสนุนเล่าจ๋อง และพวกเขามักจะพูดไม่ดีเกี่ยวกับเล่ากี๋ต่อหน้าเล่าเปียว เล่ากี๋ไม่ได้รับความโปรดปรานจากพ่อของเขาและปฏิบัติตามคำแนะนำของจูกัดเหลียง ที่จะออกจากซงหยง (襄陽 เซียงหยาง) เมืองเอกของมณฑลเกงจิ๋ว และเดินทางไปยังกังแฮ (江夏 เจียงเซี่ย) ในทางกลับกัน เล่าเปียวรักเล่าจ๋องอย่างสุดซึ้งและต้องการให้บุตรชายคนเล็กสืบทอดตำแหน่งเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว เป็นผลให้เกิดความแตกแยกระหว่างเล่าจ๋องและเล่ากี๋[2]

ในปี ค.ศ. 208 เล่าเปียวป่วยหนักและเล่ากี๋กลับมาจากกังแฮ เพื่อเยี่ยมพ่อของเขา น้องชายของชัวฮูหยิน คือชัวมอ (蔡瑁 ไช่ เม่า) และหลานชายของเล่าเปียว คือเตียวอุ๋น (張允 จาง ยฺหวิ่น) กังวลว่าเล่าเปียวอาจเปลี่ยนใจหลังพบกับเล่ากี๋ จึงปฏิเสธเล่ากี๋ไม่ให้เข้าพบเล่าเปียว เล่าเปียวถึงแก่อนิจกรรมหลังจากนั้นไม่นาน และเล่าจ๋องกลายเป็นเจ้ามณฑลเกงจิ๋วคนใหม่[3]

ประมาณหนึ่งเดือนต่อมา โจโฉขุนศึกที่ควบคุมราชสำนักฮั่นและจักรพรรดิหุ่นเชิดคือพระเจ้าเหี้ยนเต้ ได้นำกองทัพมุ่งลงใต้เพื่อบุกเกงจิ๋ว ที่ปรึกษาของเล่าจ๋องประกอบด้วยเก๊งอวด ฮันสง และฮูสวน เรียกร้องให้เขายอมจำนนต่อโจโฉ ในตอนแรก เล่าจ๋องต้องการต่อต้าน แต่ในที่สุด ฮูสวนก็เกลี้ยกล่อมเขาให้ยกเลิกแนวคิดนี้ เมื่อกองทัพของโจโฉมาถึงซงหยง เล่าจ๋องก็ยอมจำนนต่อโจโฉ โจโฉแต่งตั้งเล่าจ๋องเป็นข้าหลวงมณฑลเฉงจิ๋ว และมอบบรรดาศักดิ์โหฺวให้ ภายหลังเล่าจ๋องได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเจี้ยนอี้ต้าฟู่ (諫議大夫) และชานถงจวิ้นชื่อ(参同軍事)จากการทูลเสนอของโจโฉ

ใน สามก๊ก[แก้]

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เล่าจ๋องเกิดจากภรรยาคนที่สองของเล่าเปียวคือชัวฮูหยิน ชัวฮูหยินเกลียดเล่ากี๋และเธอวางแผนกับชัวมอน้องชายของเธอเพื่อฆ่าเล่ากี๋ เล่ากี๋หลบเลี่ยงอันตรายโดยออกจากซงหยง และเดินทางไปยังกังแฮ เล่าจ๋องสืบทอดตำแหน่งพ่อของเขาในฐานะเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว หลังจากเล่าเปียวเสียชีวิตในปี ค.ศ. 208[4]

เมื่อโจโฉรุกรานเกงจิ๋วในปี ค.ศ. 208 เล่าจ๋องก็ยอมจำนนทันทีและมอบเกงจิ๋วให้โจโฉ อย่างไรก็ตามเล่ากี๋ปกป้องกังแฮและเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่ และซุนกวน เพื่อต่อต้านโจโฉ โจโฉแต่งตั้งเล่าจ๋องเป็นข้าหลวงมณฑลเฉงจิ๋ว และสั่งให้ทหารพาเล่าจ๋องและแม่ของเขาไปที่นั่น โดยที่เล่าจ๋องไม่รู้ตัว โจโฉแอบสั่งให้อิกิ๋มนำคนของเขาไปฆ่าเล่าจ๋อง และชัวฮูหยิน ในขณะที่พวกเขากำลังเดินทางไปเฉงจิ๋ว[5]

ดูเพิ่ม[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. เล่าเปียวบิดาของเล่าจ๋องเป็นชาวอำเภอเกาผิง เมืองซันหยง ตามที่บันทึกในบทชีวประวัติของเล่าเปียวในพงศาวดารฮั่นยุคหลัง (刘表字景升,山阳高平人...) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 74 บรรพ 2
  2. โฮ่วฮั่นชู, เล่ม 74:2423
  3. โฮ่วฮั่นชู, เล่ม 74:2424
  4. Romance of the Three Kingdoms, 40:258–60
  5. Romance of the Three Kingdoms, 41:266

อ้างอิง[แก้]

  • Chen, Shou (1977) [280s or 290s]. Pei, Songzhi (บ.ก.). 三國志 [Records of the Three Kingdoms]. Taipei: Dingwen Printing.
  • Fan, Ye, บ.ก. (1965) [445]. 後漢書 [Book of the Later Han]. Beijing: Zhonghua Publishing House.
  • Luo, Guanzhong (1998) [1522]. 三國演義 [Romance of the Three Kingdoms]. New Taipei City: Zhiyang Publishing House.