สุมาหลัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สุมาหลัง (อักษรจีน: 司馬朗, 714-760) ชื่อรอง ป๋อต๋า ขุนนางผู้มีชีวิตระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นบุตรชายคนโตจากทั้งหมด 8 คนของ สุมาฮอง ขุนนางผู้ใหญ่ระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของ สุมาอี้. ใน พ.ศ. 732 เมื่อ ตั๋งโต๊ะ เข้าควบคุมราชสำนักฮั่น สุมาหลังได้เดินทางหนีออกจาก ลกเอี๋ยง พร้อมกับครอบครัวและเดินทางกลับไปยังบ้านเกิด