โกกัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โกกัน
Gao Gan
ขุนศึกแห่งวุยก๊ก
ถึงแก่กรรม ค.ศ. 206
ชื่อ
สำเนียงจีนกลาง เกากาน
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน โกกัน
ยุคในประวัติศาสตร์ สามก๊ก

โกกัน (อังกฤษ: Gao Gan , ? — ค.ศ. 206) ขุนศึกแห่ง วุยก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก

โกกันเป็นหลานชายของ อ้วนเสี้ยว เมื่ออ้วนเสี้ยวได้ก่อตั้งกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองในการปราบตั๋งโต๊ะ (อังกฤษ: Coalition against Dong Zhuo) เมื่อ ค.ศ. 190 โกกันได้ติดตามอ้วนเสี้ยวมาทำศึกครั้งนี้ต่อมาเมื่อกองทัพพันธมิตรได้สลายตัวไปขุนศึกคนอื่น ๆ ได้แยกย้ายกลับไปยังดินแดนของตนเองยกเว้นโกกันและ Xun Chen ที่ยังติดตามอ้วนเสี้ยวและทำหน้าที่บังคับ ฮันฮก ให้ยอมแพ้ต่ออ้วนเสี้ยว

ภายหลังจาก ศึกกัวต๋อ (อังกฤษ: Battle at Guandu) เมื่อ ค.ศ. 200 Yuan Cheng พี่ชายของอ้วนเสี้ยวได้แบ่งดินแดนให้กับขุนศึกและบุตรชายของอ้วนเสี้ยวโดยโกกันได้ปกครองเป๊งจิ๋ว (อังกฤษ: Bing Province)

ค.ศ. 204 โกกันได้ยอมแพ้ต่อ โจโฉ ต่อมาเมื่อ อ้วนถำ และ อ้วนซง ถูกสังหารใน ค.ศ. 205 โจโฉได้ยกทัพขึ้นไปตอนเหนือกวาดล้างกองทัพตระกูลอ้วนจนหมดสิ้นทำให้โจโฉสามารถยึดครองดินแดนภาคเหนือได้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ใน ค.ศ. 206 โกกันได้ก่อกบฏต่อโจโฉที่ด่านหูกวน (อังกฤษ: Hu Pass) และได้รบกับขุนศึกคนสำคัญ 2 คนคือ ลิเตียน และ งักจิ้น แต่ก็พ่ายแพ้และเสียเป๊งจิ๋วให้กับโจโหลังจากพ่ายแพ้แล้วโกกันได้หนีลงใต้ไปยังเกงจิ๋ว (อังกฤษ: Jing Province) แต่ถูกจับอย่างรวดเร็วโดยกองทัพโจโฉและถูกประหารชีวิต

ตำแหน่ง[แก้]

  • ผู้ตรวจการแห่งเป๊งจิ๋ว (อังกฤษ: Inspector at Bing Province)

ดูเพิ่ม[แก้]