หลันเป้ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หลันเป้ง (เห่า เหมิง)
郝萌
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด ไม่ปรากฏ
เสียชีวิต ค.ศ. 196
อาชีพ นายทหาร
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ เห่า (郝)

หลันเป้ง (เสียชีวิต ค.ศ. 196) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เห่า เหมิง (จีน: 郝萌; พินอิน: Hǎo Méng) เป็นนายทหารใต้บังคับบัญชาของขุนศึกลิโป้ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน

ในบันทึกประวัติศาสตร์[แก้]

หลันเป้งเป็นชาวเมืองโห้ลาย (河內郡 เหอเน่ยจวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือเมืองเจียวจั้ง มณฑลเหอหนาน วันหนึ่งในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 196 หลันเป้งก่อกบฏต่อลิโป้ในเมืองแห้ฝือ (下邳 เซี่ยพี; ปัจจุบันคืออำเภอนครพีโจว มณฑลเจียงซู) เมืองเอกของมณฑลชีจิ๋วเขตอำนาจของลิโป้ และนำคนเข้าโจมตีที่ว่าการของลิโป้ หลันเป้งไม่สามารถตีเข้าไปในอาคารได้ ลิโป้ไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของกบฏ แต่เขาได้ยินเสียงโห่ร้องและจับสำเนียงของฝ่ายกบฏได้ว่ามาจากเมืองโห้ลาย เมื่อกบฏกำลังโจมตีลิโป้อยู่ในสภาพตัวเปล่าและผมยุ่งเหยิง ลิโป้และภรรยาหลบหนีไปโดยการปีนข้ามกำแพงแล้วหนีไปยังค่ายยของโกซุ่นผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของลิโป้ ลิโป้บอกโกซุ่นถึงเรื่องสำเนียงเมืองโห้ลายที่เขาได้ยิน โกซุ่นจึงอนุมานได้ว่าผู้นำกบฏต้องเป็นหลันเป้ง โกซุ่นจึงนำกองกำลังยกไปยังที่ว่าการของลิโป้และต้อนพวกกบฏโดยยิงเกาทัณฑ์ไฟใส่[1]

โจเสงผู้ใต้บังคับบัญชาของหลันเป้งปฏิเสธที่จะทรยศลิโป้จึงหันมาต่อต้านและเข้ารบกับหลันเป้ง ระหว่างการต่อสู้ หลันเป้งใช้หอกแทงโจเสงได้รับบาดเจ็บ แต่โจเสงก็ใช้ดาบตัดแขนข้างหนึ่งของหลันเป้งได้ จากนั้นโกซุ่นจึงปรากฏตัวเข้าโจมตีค่ายของหลันเป้งและตัดศีรษะหลันเป้งได้ ลิโป้ชื่นชมโจเสงที่ยังคงความภักดีต่อตนและมอบหมายให้โจเสงเป็นผู้ดูแลคนของหลันเป้ง[2]

ในนิยายสามก๊ก[แก้]

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เมื่อลิโป้ถูกทัพของโจโฉล้อมไว้ในยุทธการที่แห้ฝือ ลิโป้ส่งหลันเป้งไปช่วยคุ้มกันเค้ากี๋ (許汜 สฺวี่ ซื่ิอ) และอ๋องก้าย (王楷 หวัง ไข่) ในการเดินทางไปขอกำลังเสริมจากอ้วนสุด ระหว่างเดินทางกลับ หลันเป้งถูกเตียวหุยซุ่มโจมตีและจับตัวมาได้ แล้วถูกโจโฉสั่งประหารชีวิต[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. (建安元年六月夜半時,布將河內郝萌反,將兵入布所治下邳府,詣廳事閤外,同聲大呼攻閤,閤堅不得入。布不知反者為誰,直牽婦,科頭袒衣,相將從溷上排壁出,詣都督高順營,直排順門入。順問:「將軍有所隱不?」布言「河內兒聲」。順言「此郝萌也」。順即嚴兵入府,弓弩並射萌衆;萌衆亂走,天明還故營。)อรรถาธิบายจาก อิงสฺยงจี้ ใน จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 7.
  2. (萌將曹性反萌,與對戰,萌刺傷性,性斫萌一臂。順斫萌首,牀輿性,送詣布。布問性,言「萌受袁術謀,謀者悉誰?」性言「陳宮同謀。」時宮在坐上,靣赤,傍人悉覺之。布以宮大將,不問也。性言「萌常以此問,性言呂將軍大將有神,不可擊也,不意萌狂惑不止。」布謂性曰:「卿健兒也!」善養視之。創愈,使安撫萌故營,領其衆。) อรรถาธิบายจาก อิงสฺยงจี้ ใน จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 7.
  3. สามก๊ก ตอนที่ 19.

ดูเพิ่ม[แก้]