กุยกี
กุยกี (กัว ซื่อ) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 郭汜[a] | |||||||
 หลังการเสียชีวิตของตั๋งโต๊ะ กุยกีและลิฉุยเข้าโจมตีเตียงอั๋นนครหลวงของราชวงศ์ฮั่น ภาพนี้เป็นภาพวาดในยุคราชวงศ์ชิง (清) แสดงเหตุการณ์การโจมตีเตียงอั๋น | |||||||
| ขุนพลทหารม้าและรถรบ / กีกี้จงกุ๋น (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) | |||||||
| ดำรงตำแหน่ง 195–197 | |||||||
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ | ||||||
| ขุนพลฝ่ายหลัง / ฮอจงกุ๋น[2] (後將軍 โฮ่วเจียงจฺวิน) | |||||||
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 192–195 | |||||||
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ | ||||||
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |||||||
| เกิด | ไม่ทราบ อำเภอหย่งชาง มณฑลกานซู่ | ||||||
| เสียชีวิต | ค.ศ. 197[3] อำเภอเหมย์ มณฑลฉ่านซี | ||||||
| อาชีพ | ขุนพล, ขุนนาง, ขุนศึก | ||||||
| บรรดาศักดิ์ | เฮาแห่งเหม่ย์หยาง (美陽侯 เหม่ย์หยาง) | ||||||
| ชื่ออื่น | กัว ตัว (郭多)[4] | ||||||
| ชื่อภาษาจีน | |||||||
| จีน | 郭汜 | ||||||
| |||||||
| กัว ตัว (ชื่ออื่น) | |||||||
| จีน | 郭多 | ||||||
| |||||||
กุยกี[5] (เสียชีวิต ค.ศ. 197) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กัว ซื่อ (จีน: 郭汜; พินอิน: Guō Sì; ) มีอีกชื่อว่า กัว ตัว (จีน: 郭多; พินอิน: Guō Duō) เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกชาวจีนผู้รับใช้ขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ของจีน[6] กุยกีช่วยเหลือตั๋งโต๊ะในการทำศึกหลายครั้งและทำหน้าที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของงิวฮู (牛輔 หนิว ฝู่) บุตรเขยของตั๋งโต๊ะ หลังตั๋งโต๊ะย้ายนครหลวงมายังเตียงอั๋น (長安 ฉางอาน) กุยกีกลายเป็นหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โดยพฤตินัยของพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 ฮั่นเซี่ยนตี้) โดยคณะได้ยึดนครหลวงแล้วกุมพระเจ้าเหี้ยนเต้และเหล่าข้าราชสำนักเป็นตัวประกัน อย่างไรก็ตาม กุยกีได้ถึงคราวล่มจมเมื่อเกิดการวิวาทกับลิฉุย (李傕 หลี่ เจฺว๋) ผู้สำเร็จราชการร่วม ในที่สุดกุยกีและลิฉุยก็พ่ายแพ้ให้กับเอียวฮอง (楊奉 หยาง เฟิ่ง) และตังสิน (董承 ต่ง เฉิง) ซึ่งมาถวายการช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ในการเสด็จหนีจากนครหลวงเตียงอั๋น ในท้ายที่สุดกุยกีก็ถูกผู้ใต้บังคับบัญชาของตนคนหนึ่งทรยศและสังหาร
การรับราชการช่วงต้นจนถึงช่วงกลาง
[แก้]ลิฉุยเป็นชาวเมืองจางเย่ (張掖人 จางเย่จฺวิ้น) ในมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州 เหลียงโจว) เดิมกุยกีมีตำแหน่งเป็นนายกองพัน หรือเก้าอุ้ย (校尉 เซี่ยวเว่ย์) ภายใต้การบังคับบัญชาของงิวฮู (牛輔 หนิว ฝู่) บุตรเขยของขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) ผู้ควบคุมราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นและพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 ฮั่นเซี่ยนตี้) ผู้เป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดตั้งแต่ ค.ศ. 189 ถึง ค.ศ. 192
เมื่อ ค.ศ. 191[b] งิวฮูสั่งการแก่กุยกีพร้อมด้วยลิฉุย (李傕 หลี่ เจฺว๋) และเตียวเจ (張濟 จาง จี้) ให้นำกำลังพลไปโจมตีขุนพลจูฮี (朱儁 จู จฺวิ้น) ที่อำเภอจงพวน (中牟縣 จงมู่เซี่ยน) และเข้าปล้นเมืองตันลิว (陳留郡 เฉินหลิวจฺวิ้น) และเองฉวน (潁川郡 อิ่งชฺวานจฺวิ้น)[7]
![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ยุทธการที่เตียงอั๋น
[แก้] | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
[แก้] | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
การล่มจมและการเสียชีวิต
[แก้] | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- ↑ ในอรรถาธิบายของหู ซานสิ่ง (胡三省) ประกอบ จือจื้อทงเจี้ยน (資治通鑑) เล่มที่ 60 ระบุว่าชื่อตัวของกุยกีควรออกเสียงว่า "ซื่อ" (Sì)[1] อย่างไรก็ตาม เจียง เผิง (姜鹏) ซึ่งขณะนั้นเป็นอาจารย์ประจำคณะประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟู่ต้าน (复旦大学 ฟู่ต้านต้าเสฺว) ออกเสียงชื่อตัวของกุยกีว่า "ฟ่าน" (Fàn) ในรายการ ไป่เจียงเจี่ยงถาน (百家講壇; แปลตรงตัว "ห้องบรรยาย") ตอนของเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 ในตอนนี้ยังใช้อักษร "氾" สำหรับชื่อตัวของกุยกี
- ↑ ศักราชชูผิง (初平) ปีที่ 2
อ้างอิง
[แก้]- ↑ (汜，音祀) อรรถธิบายของหู ซานสิ่งใน จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 60.
- ↑ ("ลิฉุยกุยกีเตียวเจหวนเตียวปรึกษากันแล้ว จึงเขียนหนังสือถวายพระเจ้าเหี้ยนเต้ ๆ ทอดพระเนตรเห็นหนังสือนั้นว่า ลิฉุยเปนที่กีจงกุ๋น ภาษาไทยว่าเปนนายทหารใหญ่กองใน แล้วเปนผู้สำเร็จราชการด้วย กุยกีนั้นเปนที่ฮอจงกุ๋น ภาษาไทยว่าเปนนายทหารกองหลัง แล้วว่าที่จางวางขุนนางทั้งปวงด้วย เตียวเจแลหวนเตียวนั้นเปนนายทหารซ้ายขวา พระเจ้าเหี้ยนเต้ก็ประทานให้") "สามก๊ก ตอนที่ ๘". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ April 23, 2026. เทียบกับ (李、郭、張、樊四人各自寫職銜獻上，勒要如此官品。帝只得從之，封李傕為車騎將軍池陽侯，領司隸校尉，假節鉞；郭汜為後將軍，假節鉞：同秉朝政；樊稠為右將軍萬年侯；張濟為驃騎將軍平陽侯，領兵屯弘農。) สามก๊ก ตอนที่ 3.
- ↑ de Crespigny (2007), p. 289.
- ↑ (汜，张掖人，一名多。) อรรถาธิบายจาก อิงสฺยงจี้ (英雄記) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 6.
- ↑ ("ฝ่ายตั๋งโต๊ะเปนเจ้าเมืองซีหลง ได้คุมทหารยี่สิบหมื่น มีใจหยาบช้าคิดจะเอาราชสมบัติเนือง ๆ ครั้นรู้หนังสือรับสั่งให้มาดังนั้น มีความยินดีนักเห็นจะสมคิดครั้งนี้ จึงให้เยียวหูลูกเขยอยู่รักษาเมือง แล้วจัดลิฉุยหนึ่ง กุยกีหนึ่ง เตียวเจหนึ่ง หวนเตียวหนึ่ง ซึ่งเปนทหารเอกกับทหารเลวสิบหมื่น สรัพด้วยเครื่องศัสตราวุธพร้อม แล้วยกไปเมืองลกเอี๋ยง") "สามก๊ก ตอนที่ ๓". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ April 23, 2026. เทียบกับ (卻說前將軍斄鄉侯西涼刺史董卓，先為破黃巾無功，朝廷將治其罪，因賄賂十常侍幸免；後又結託朝貴，遂任顯官，統西州大軍二十萬，常有不臣之心。是時得詔大喜，點起軍馬，陸續便行；使其婿中郎將牛輔，守住陝西，自己卻帶李傕、郭汜、張濟、樊稠等提兵望洛陽進發。) สามก๊ก ตอนที่ 3.
- ↑ de Crespigny (1996), Passage X of section Jian'an 2.
- ↑ (初，卓以牛輔子婿，素所親信，使以兵屯陝。輔分遣其校尉李傕、郭汜、張濟將步騎數萬，擊破河南尹朱儁於中牟。因掠陳留、穎川諸縣，殺略男女，所過無復遺類。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 72.
บรรณานุกรม
[แก้]- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
- ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
- de Crespigny, Rafe (1984). Northern Frontier: the policies and strategy of the Later Han empire. Canberra: Australian National University. ISBN 0-86784-410-8.
- de Crespigny, Rafe (1996). To Establish Peace: being the Chronicle of the Later Han dynasty for the years 189 to 220 AD as recorded in Chapters 59 to 69 of the Zizhi tongjian of Sima Guang. Vol. 1. Canberra: Faculty of Asian Studies, Australian National University. ISBN 978-0-7315-2526-3.
- de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
 | บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก |