อิเขง
อิเขง (ฉุน-ยฺหวี ฉฺยง) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 淳于瓊 | |||||||
| นายกองพันฝ่ายขวา / เก้าอุ้ยฝ่ายขวา (右校尉 โย่วเซี่ยวเว่ย์) | |||||||
| ดำรงตำแหน่ง ? – ค.ศ. 189 | |||||||
| กษัตริย์ | พระเจ้าเลนเต้ | ||||||
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |||||||
| เกิด | ไม่ทราบ | ||||||
| เสียชีวิต | ค.ศ. 200 | ||||||
| อาชีพ | นายทหาร | ||||||
| ชื่อรอง | จ้งเจี่ยน (仲簡) | ||||||
| ชื่อภาษาจีน | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 淳于瓊 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 淳于琼 | ||||||
| |||||||
| จ้งเจี่ยน (ชื่อรอง) | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 仲簡 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 仲简 | ||||||
| |||||||
อิเขง[1] หรือ ซุนเขน[2] (เสียชีวิต ค.ศ. 200[3]) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฉุน-ยฺหวี ฉฺยง (จีน: 淳于瓊; พินอิน: Chúnyú Qióng) ชื่อรอง จ้งเจี่ยน (จีน: 仲簡; พินอิน: Zhòngjiǎn) เป็นนายทหารผู้รับใช้ขุนศึกอ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียน เช่า) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ของจีน มีบทบาทสำคัญในยุทธการที่กัวต๋อ (官渡 กวานตู้) เมื่อ ค.ศ. 200
ประวัติ
[แก้]ในเดือนกันยายนหรือต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 188[a] พระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) ทรงก่อตั้งทัพอุทยานตะวันตก (西園軍 ซี-ยฺเหวียนจฺวิน) ในนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) และแต่งตั้งนายกองพันหรือเก้าอุ้ย (校尉 เซี่ยวเว่ย์) 8 นายให้บัญชาการทัพ อิเขงได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองพันฝ่ายขวาหรือเก้าอุ้ยฝ่ายขวา (右校尉 โย่วเซี่ยวเว่ย์) เนื่องจากมีความสามารถในการบัญชาทหารที่ดีเยี่ยม ผู้บังคับบัญชาของอิเขงคือเกียนสิด (蹇碩 เจี่ยน ชั่ว) ขันทีราชสำนักผู้ดำรงตำแหน่งนายกองพันทัพบน (上軍校尉 ช่างจฺวินเซี่ยวเว่ย์)[5]
![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ในนวนิยาย สามก๊ก
[แก้] | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้ใน โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ระบุว่าพระเจ้าเลนเต้ทรงก่อตั้งทัพอุทยานตะวันตกในเดือน 8 ของศักราชจงผิง (中平) ปีที่ 5 เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 9 กันยายนถึง 8 ตุลาคม ค.ศ. 188 ในปฏิทินจูเลียส[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ("ขงยงจึงตอบว่าอ้วนเสี้ยวหามีฝีมือแลปัญญาความคิดไม่ก็จริง แต่มีเมืองขึ้นเปนหลายตำบล แล้วสเบียงอาหารก็บริบูรณ์ ทั้งสิมโพยเขาฮิวกัวเต๋าฮองกี๋ สี่คนมีสติปัญญาเปนที่ปรึกษาของอ้วนเสี้ยว อันทหารเอกซึ่งมีฝีมือนั้น คือเตียนห้องชีสิวงันเหลียงบุนทิวโกลำเตียวคับอิเขง แล้วก็มีใจสัตย์ซื่อต่ออ้วนเสี้ยว ทั้งทหารเลวก็มีเปนอันมาก เหตุใดท่านจึงมาดูหมิ่นอ้วนเสี้ยวฉนี้") "สามก๊ก ตอนที่ ๒๐". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 4, 2026. เทียบกับ (融曰：「袁紹土廣民強。其部下如許攸、郭圖、審配、逢紀，皆智謀之士；田豐、沮授，皆忠臣也；顏良、文醜，勇冠三軍；其餘高覽、張郃、淳于瓊等，俱世之名將。何謂紹為無用之人乎？」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 22.
- ↑ ("ครั้นมาทางประมาณสามร้อยเส้น พอพบอ้องอุ้นหนึ่ง อิวปิ๋วหนึ่ง ซุนเขนหนึ่ง เตี๋ยวเปงหนึ่ง เปาสุ้นหนึ่ง อ้วนเสี้ยวหนึ่ง คุมทหารประมาณห้าร้อย ครั้นเห็นพระราชบุตรทั้งสองมา ก็ลงจากม้าร้องไห้เข้าไปรับเสด็จ") "สามก๊ก ตอนที่ ๓". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 4, 2026. เทียบกับ (離莊而行，不到三里，司徒王允，太尉楊彪，左軍校尉淳于瓊，右軍校尉趙萌，後軍校尉鮑信，中軍校尉袁紹，一行人眾，數百人馬，接著車駕，君臣皆哭。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 3.
- ↑ de Crespigny (2007), p. 98.
- ↑ ([中平五年]八月，初置西園八校尉。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
- ↑ (小黃門蹇碩爲上軍校尉，虎賁中郎將袁紹爲中軍校尉，屯騎校尉鮑鴻爲下軍校尉，議郎曹操爲典軍校尉，趙融爲助軍左校尉，馮芳爲助軍右校尉，諫議大夫夏牟爲左校尉，淳于瓊爲右校尉：凡八校，皆統於蹇碩。) อรรถาธิบายจาก ชานหยางกงไจ้จี้ (山陽公載記) ใน โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
บรรณานุกรม
[แก้]- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
- de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
 | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |