ซินเหียนเอ๋ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ ซิน

ซินเหียนเอ๋ง (อังกฤษ: Xin Xianying, 191–269) เป็นตัวละครหญิงซึ่งปรากฏตัวในหนังสือสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน) ตอนที่ 79 ซึ่งเป็นตอนท้าย ๆ ของเรื่อง ตัวละครหลัก ๆ อย่าง โจโฉ เล่าปี่ ขงเบ้ง ก็ล้มตายไปแล้ว ส่วนสุมาอี้ก็กำลังจะทำรัฐประหารยึดอำนาจโจซอง เริ่มก้าวขึ้นสู้อำนาจอย่างเต็มตัว ส่วนซินเหียนเอ๋ง ก็โผล่มาแค่ไม่กี่บรรทัด จึงไม่ค่อยมีใครรู้จักนางมากนัก

ประวัติ[แก้]

ซินเหียนเอ๋ง (ค.ศ.191–269) เป็นชาวเมืองหยางไช่ ตำบลหยิ่งชวน ลูกสาวของซินผี ขุนนางวุยก๊กของโจโฉแห่งยุคสามก๊ก เป็นพี่สาวของซินเป นายทหารในสังกัดของโจซอง

ซินเหียนเอ๋ง มีสติปัญญาในการอ่านเขียน ผิดแปลกจากสตรีทั่วไปในยุคนั้น ครั้นเมื่ออายุได้ 16 ปี ก็แต่งงานกับเอียวตันชาวเมืองไท่ซาน

ในปี ค.ศ.217 โจโฉแต่งตั้งโจผีเป็นรัชทายาท ซินผีจึงเล่าให้ซินเหียนเอ๋งฟังว่า โจผีมีความยินดีเป็นอันมาก แต่ทว่านางซินเหียนเอ๋งกลับกล่าวว่า โจผีควรจะต้องเสียใจมากกว่า เพราะในอนาคตเขาจะต้องแบกรับภารกิจอันหนักหนาสาหัสต่อจากบิดา ซึ่งก็เป็นความจริงเพราะในยุคของโจผี บ้านเมืองไม่ได้มีความเจริญก้าวหน้าแต่อย่างใด

ห้ามสุมาอี้ออกรบ[แก้]

ในปี ค.ศ.234 ขงเบ้งยกทัพมารบกับสุมาอี้ที่ทุ่งอู่จั้งหยวน แต่สุมาอี้ไม่ยอมออกรบ ขงเบ้งจึงส่งเสื้อชั้นในสตรีให้สุมาอี้ เพื่อหวังยั่วยุให้ออกรบ สุมาอี้จึงเขียนจดหมายขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าโจยอย ขอยกทัพออกจากค่ายไปตีขงเบ้ง ซินผีรู้ข่าวก็ไปเล่าให้ลูกสาวฟัง นางซินเหียนเอ๋งจึงกล่าวอย่างจริงจังและขึงขังว่า

     "ชะตากรรมของบ้านเมืองขึ้นอยู่กับกองทัพ หากนายทัพใส่ใจกับเรื่องไร้สาระ ยกพลเข้ารบด้วยโทสะ หายนะย่อมบังเกิด การเช่นนี้หาควรไม่"

     ซินผีได้ฟังลูกสาวว่าดังนี้ ก็นำความไปกราบทูลพระเจ้าโจยอย ให้ทรงห้ามมิให้สุมาอี้ยกทัพตามคำขอ และให้ตั้งรับอยู่ในค่ายอย่างมั่นคง ซึ่งปรากฏว่าในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา ขงเบ้งก็ป่วยตายและทหารจ๊กก็จำต้องยกทัพกลับ

หากครั้งนั้นสุมาอี้ออกรบ คนที่ตายก่อน อาจไม่ใช่ขงเบ้ง...

จงโฮยจะกบฏ[แก้]

ซินเหียนเอ๋ง เป็นป้าของเอียวเก๋า ยอดขุนพลคนหนึ่งในช่วงท้ายยุคสามก๊ก นางเฝ้าอบรมสั่งสอนหลานชายตั้งแต่ยังเล็ก และเมื่อเติบใหญ่เข้ารับราชการก็คอยเตือนว่าอย่าไปสนิทชิดเชื้อกับจงโฮย แม่ทัพใหญ่ฝ่ายวุย เพราะคนผู้นี้มีนิสัยละโมบโลภมาก ทะเยอทะยาน ภายภาคหน้าจะก่อกบฏ

ต่อมาในปี ค.ศ.264 หลังจากที่วุยก๊กตีจ๊กก๊กจนล่มสลายแล้ว จงโฮยตั้งตนเป็นใหญ่และก่อกบฏ ตรงตามคำของซินเหียนเอ๋งว่า

ช่วยน้องให้รอดตาย[แก้]

   ในหนังสือสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน) ซินเหียนเอ๋ง มีบทบาทสั้น ๆ อยู่ในตอนที่ 79 โดยนางได้เตือนน้องชาย ซินเป ไม่ให้ละทิ้งโจซองแม้สุมาอี้จะทำรัฐประหารยึดอำนาจจากโจซองมาได้สำเร็จว่า"ธรรมดาชาติทหารนี้สัตย์ซื่อ เมื่อผู้เป็นนายตกทุกข์ได้ยาก จะละทิ้งก็หาควรไม่"

      ซึ่งในหนังสือสามก๊ก ได้บรรยายคำพูดของซินเหียนเอ๋งไว้ว่า

     "ธรรมดาชาติทหารนี้สัตย์ซื่อ เราเป็นบ่าวโจซองมาช้านาน ครั้นเห็นว่าโจซองจะแพ้แก่สุมาอี้เราจะเข้าด้วยสุมาอี้ นานไปสุมาอี้ก็จะหาเลี้ยงเราไม่ ถึงมาทว่าโจซองจะเป็นประการใด เราจำจะไปหาโจซองจึงจะควร"

     ซินเปเชื่อคำพี่สาว และหนีออกจากค่ายไปหาโจซอง ซึ่งในเวลาต่อมา แม้นว่าสุมาอี้ปราบโจซองและสังหารพรรคพวกมากมาย แต่กลับไว้ชีวิตแก่ซินเป ทั้งยังให้รับราชการตามเดิม เพราะเห็นว่ามีความซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อผู้เป็นนาย สมควรแก่การยกย่อง

     ซินเปจึงรอดตาย เพราะคำแนะนำของพี่สาว

อ้างอิง[แก้]

https://www.samkok911.com/2017/11/xin-xianying.html